Chocolate Moose
Foto

Ga ook eens kijken bij
  • Chocolate Moose : Foto's
  • Chocolate Moose : Muziek
  • Chocolate Moose : Boeken

  • Laatste commentaren
  • shahrahan (shahrahan)
        op Residentieel wonen in het groen
  • isfahanvisit (isfahanvisit)
        op Residentieel wonen in het groen
  • sepahanfoolad (sepahanfoolad)
        op Residentieel wonen in het groen
  • sarmad (sarmad)
        op Residentieel wonen in het groen
  • echoob (echoob)
        op Residentieel wonen in het groen
  • sheykhbahaeihotel (sheykhbahaeihotel)
        op Residentieel wonen in het groen
  • sheykhbahaeihotel (sheykhbahaeihotel)
        op Residentieel wonen in het groen
  • partchoob (partchoob2)
        op Residentieel wonen in het groen
  • ehdasgostar (ehdasgostar)
        op Residentieel wonen in het groen
  • marjanhadad (marjanhadad)
        op Residentieel wonen in het groen
  • poonehmedia (poonehmedia)
        op Residentieel wonen in het groen
  • sepahanfoolad (sepahanfoolad)
        op Residentieel wonen in het groen
  • atashmahar (atashmahar)
        op Residentieel wonen in het groen
  • kolahdoozancarpet (kolahdoozancarpet)
        op Residentieel wonen in het groen
  • isfahanvisit (isfahanvisit)
        op Residentieel wonen in het groen

  • Zoeken in blog


    Inhoud blog
  • Sex blijft een goede drijfveer
  • Pragmatisch vogelen
  • Soepzus en snoepzus
  • De poes piest
  • De kat kwaakt
  • Publiek bezit
  • Diep geloof in het broeikaseffect
  • Het blogcomplot
  • Wandelen op de Mier
  • Kloten koken
  • De nieuwe generatie
  • Staat er haar op?
  • Communicatie ad absurdum
  • Wuhu-huh! Huhuh! Huhu-huh! Wraaaaaaaaaah!
  • Het mysterie van de bijziende jodin
  • Speakin on ze feun
  • Muggenziften
  • Wachten op kleinkinderen
  • Pompen of verzuipen
  • Spitse vondst van 't gepoeste
  • Winston en de vettige bende van Van Slembrouck
  • In ruggenspraak met het vakbondsfront
  • Caroline Gennez in The Crazy Horse
  • Boys & Grills
  • Diep in het rood II
  • Diep in het rood
  • Keuzes maken
  • Obama in Duitsland
  • Huiveren in Sarlat-la-Canéda
  • Shakespeare iz ded
  • Ciao bella!
  • Residentieel wonen in het groen
  • Het koppig model
  • Het bewijs
  • Bedrijfswagen gevraagd

    If the future isn't bright, at least it will be colourful
    25-06-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.BK wielrennen 2006 of het Platgeregend Cézarke
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Het Belgisch kampioenschap wielrennen in Antwerpen, de sfeer was... vreemd, a-typisch vooral.
    Het begon nochtans opperbest. De helikopters bromden over mijn appartementje, en dat is het sein dat het gaat gebeuren. Het kriebelt een heel klein beetje in het buikje. Zoals tienjarigen het voelen kriebelen als Sinterklaas langskomt. Ze weten allang 'het geheim van Sinterklaas', maar het blijft toch spannend. Zo ook hier.
    Eerst de helikopters, dan de zwaantjes, en dan komt dit monument van het wielrennen langs : de volgwagens (nu ja, ze reden voorop, dus technisch gezien zullen dat wel geen volgwagens zijn zeker) met de klokken erop. Tutututuuuu. Ro-da-ni-a. Heerlijk heerlijk. Al sedert mensenheugnis rijden die auto's in de koers rond en telkens die lijzige kreet, met frans accent, Ro-da-ni-a. Jeugdsentiment ten top. En daar dan weer achter Boonen en Co.

    Dat was dus de start op de middag. Tegen drie uur zakte ik dan af naar het hart van de koers, de plaatselijke ronden. Daarvoor moest ik een stukje parkoers doorkruisen. De stad leek verlaten, op een occasionele paraplu na. 
    Geen straten met rijendik, feestende mensen, geen zomerstoelen in voortuintjes en met de vrienden een BBQ. Neen, niets van dat alles, weinig mensen te zien. Hier en daar een gordijn dat opengetrokken wordt op de vijfde verdieping van een appartement, maar sfeer, neen.

    Nu kun je de oorzaak daarvan leggen bij het weer. Regen nodigt niet uit tot hevig supporteren. Maar, neen, dat zou te gemakkelijk zijn. Ik heb vaak in de regen gestaan bij een wielerwedstrijd. Na een doortocht vluchtten we dan met zijn allen in de tent van de wijkfeesten, of in het café, maar hier kun je niet weg. Je kijkt tegen verdiepingen hoge gebouwen aan. Oninneembare torens.
    Koersen moeten niet in de stad georganiseerd worden, maar 'midden de stikken'. Hoogstens in een dorp. Daar hoort de koers thuis. En zeker niet in putje Antwerpen.

    Om te beginnen zijn er in Antwerpen al geen cafés.
    Neen, U leest het goed, er zijn in Antwerpen geen cafés. In Antwerpen hebben ze tavernes. Het is een subtiele nuance, maar voor de wielersfeer is dat een wereld van verschil. Ik probeer het uit te leggen.
    In een taverne vind je een kleurenfoto van de cafébaas in gezelschap van Jean-Marie Pfaff. In een café hangt een uit de krant geknipt stukje waarin Marcel geprezen wordt : Marcel voor de vierde keer overwinnaar in de vinkenzetting. Marcel toont trots zijn kooitje aan de fotograaf, waardoor de foto helemaal uit balans staat. Marcel zelf staat ook scheef.
    In een taverne hangt een kleurenposter (A3-formaat) van Johan Museeuw in zijn regenboogtrui, met daarover zijn handtekening in dikke zwarte alcoholstift. In een café staat achter de toog een vergrote foto (witzwart) van Freddy Maertens, enigszins kromgetrokken van jarenlang zonlicht en met een gele schijn erover. Er heeft ooit een handtekening opgestaan, maar die is nu niet meer leesbaar.
    Dat is dus het verschil tussen een café en een taverne. Als het regent, dan stroomt zowel café als taverne vol, om de wedstrijd te volgen op de tv. In het café worden pinten en soep geschonken. In een taverne Palmkes en koffie. Ik zei het toch, in Antwerpen zijn geen cafés.

    Wat de laatste jaren ook heel erg veranderd is, is het publiek van wielerwedstrijden. Vroeger waren dat allemaal mannen van middelbare leeftijd en ouder, met een stevige buik, gekleed in jassen die eigenlijk niet meer kunnen, en vaak met een pet op hun kop, achterstevoren, met het merk erop van één of andere fietssponsor. Vaak ook met een afgebeten goedkoop sigaartje in hun hoofd. Als er al jonge jongens bij zaten dan waren die gegarandeerd in fietstenu. Maar hier is dat helemaal anders.

    Ik stond op 150 meter van 'den arrivée'. (in de koers bestaat dat niet, een aankomstlijn, dat heet arrivée. En als je die in een wereldbekerwedstrijd als eerste overschrijdt ben je 'gearriveerd'. Zo zit dat.) Van hondervijftig meter tot driehonderd meter voor de streep staan normaal de bedeesde kenners. De tribune is voor het 'chique volk', de sponsors, plaatselijke politici, BVs. De meters daarvoor staan dan de kenners die willen vechten voor hun plaatsje. Elleboog zetten, luide discussies aangaan, medekijkers wegpesten door in hun zicht te hangen, met paraplu's steken, dat volkje. Tussen de vijftig en de honderdvijftig meter staan dan de verliezers van voorgaand gevecht en daarvoor dus de bedeesde kenners. Die willen zich niet meer druk maken (het is maar koers) en ze weten dat de eindsprint toch op gang getrokken wordt net in die zone. En dat is per slot van rekening toch het mooiste om te zien.

    Ik stond dus tussen de bedeesde kenners, maar naast en rond mij stonden vooral dames, vrouwen, meisjes. Nooit gezien ! Moeders van achtendertig, met giecheldochtertjes met een brilletje, van elf. En allebei om ter hardst roepen als Tommeke Boonen passeert. Jonge vrouwen van zevenentwintig met hakjes, die hun vriend vergezellen. Dat zouden ze drie jaar geleden nooit gedaan hebben. Komaan dames, het regent, het is koers, dat is niets voor jullie ! Als Boonen passeert ontgoocheld kijken omdat ze hem gemist hebben, en als ze zijn naam noemen toch nog blozen. Tsk tsk tsk. Nu goed, van mij mogen ze er staan, als ze maar geen domme vragen stellen. Waar rijdt Museeuw ? Die in het groen is dat McEwen ? Dit is hier het Belgisch kampioenschap, McEwen is Australiër, hij mag niet meedoen. Hoe flauw, de Belgen mogen toch ook meedoen in de Ronde van Frankrijk...

    Dat was het enige van sfeer dat er te rapen viel. Bij iedere doortocht van Boonen : Allez Tom. En dat was het. De sfeer was ook een beetje verpest doordat de helikopters die de beelden moesten doorstralen, neergestort waren. Gelukkig geen doden, maar dus ook geen tv-beelden. Ik stond daar mooi te blinken met mijn elandpakje aan en mijn spandoek : Leve Da Moose.
    Ergens bij mij in de buurt stonden ook, helemaal verloren, twee heel oude knarren, ter hoogte van het Vlaams Blok hoofdkwartier met een verregende vlag met de vlaamse leeuw erop. Pfff, alleen daarom zou je willen dat Philippe Gilbert won, onze beloftevolle Ardennees.
    Hij werd tweede, Nico Eeckhout kreeg de bloemen.

    Om af te sluiten, nog het beeld dat me het meeste bijgebleven is en dat meteen de hele namidag goed samenvat. 
    De wedstrijd is gedaan, het blijft gietregenen. Een koppel, beiden zestigers stappen behoedzaam om de plassen heen, hij houdt een gescheurde paraplu omhoog, zij heeft het koud. Aan de leiband hebben ze een Césarke. Het drommeltje is helemaal verregend, zijn krulletjes zijn weggespoeld tot een plakkerige brei tegen zijn lijfje. Het beestje heeft een groene nek. De kleur van zijn riempje is afgegaan.

    25-06-2006, 21:49 geschreven door Hill


    24-06-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.WK Voetbal op Plaça Sao Joao
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Ik ben deze namiddag naar het WK voetbal geweest. Jawel. Om de hoek, op het Plaça Sao Joao (voorheen Tsingtsjangsplaain) had een Antwerpse sportvereniging een WK georganiseerd met 16 landenteams, bijeengesprokkeld uit de verschillende nationaliteiten die in de buurt van het Sint-Jansplein wonen.
    Het toernooitje begon al om 10 uur deze morgen, maar dat was voor mij te vroeg. Ook voor de Ghanese ploeg blijkbaar want hun wedstrijd is verzet omdat de spelersgroep nog in bed lag. Een geluk al dat Jamaïca geen delegatie gestuurd had of ze waren nog aan het wachten.
    Tegen halfdrie teende ik richting voetbalwedstrijd. Ik denk dat ik de prijs verdien voor de meest neutrale supporter ooit. Om te beginnen ken ik bitter weinig af van voetbal. Ik was vijfentwintig geloof ik toen ik besefte dat je 'pinantie' als 'penalty' moet spellen.
    Na een kwartiertje wedstrijd wist ik nog niet 1) of ik keek naar de eerste voorronde of naar de finale, 2) ik wist de stand niet en 3) ik wist niet eens wie tegen elkaar speelden. Ja, langs de ene kant waren dat pikzwarte negers in rode truitjes en langs de andere kant waren dat middelmatig zwarte negers in blauwe tenu. De blauwen bleken achteraf Kaapverdië geweest te zijn. Hun sponsor stond in zwarte opdruk op hun rug : Carrosserie Rietje. Als hoofsponsor van Kaapverdië. De anderen hadden geen sponsor, meer nog ze hadden zelfs niet genoeg truitjes. Als een speler vervangen werd moest hij ook zijn truitje doorgeven. Zo heeft het nummer twee drie keer gescoord, maar telkens was het een andere speler. Amateuristisch, jawel, maar soms is dat zoveel gezelliger. Veel wordt toch weggepolijst door al dat professionalisme. Waar zie je anders nog zulke geestige situaties ?
    Bij een hoekschop van Brazilië gaat de bal een meter naast. En de schoen ook. De wedstrijd is drie minuten stilgelegd tot de Zuid-Amerikaanse hoekschopper zijn schoen teruggezocht had. Ook de finale is met een minuut vertraging op gang gefloten : een kleutertje maakte de middencirkel onveilig met zijn crossfietsje. Toen Sierra Leone kort na elkaar twee keer scoorde, werd een polonaise ingezet, het veld rond door de supporters, tijdens de wedstrijd dan nog. Een eenzame Braziliaanse drummer (van de tegenpartij dus) gaf het ritme aan.
    Ook bij Sierra Leone grappige taferelen. Dat waren ook zeer zwarte mannekes, hun keeper was een waar fenomeen, twee centimeters te groot om hottentot te zijn, maar hij pakte elke bal. Bij Sierra Leone dus speelden twee (!) nummers 100 (!!) mee. Kijk dat is nu het amateurisme waar ik van hou.
    For what it's worth misschien de eindstand nog meegeven : Kaapverdië werd vierde, Ghana (nog een standje gekregen op het podium omdat ze zoveel te laat waren) derde. Het zilver was voor de sambakuiten van Brazilië, maar verdiende winnaar bleek Sierra Leone. De zwarte mannekens riepen hun buren (?) van Ghana mee op het podium en een dansfeest begon. Plots doken allerlei percussie-instrumenten op (van grosses-caisses tot timbalen) en het klepperde dat het een aard had.

    Ik had er goesting van gekregen en daarom concentreerde ik me nu op de kraampjes die rondom het plein stonden. Het werden zoete pannenkoekjes, met hartige platte kaas en rozijnen uit Wit-Rusland en een Caparinha van de Braziliaanse cocktailbar. Ondertussen waren op het podiumpje een vijftal Turkmeense meisjes en drie jongens (allemaal tussen de 12 en 16 schat ik) aan een demonstratie volksdansen begonnen, de meisjes met veel kanten rokken en in fluwelen kleedjes, de jongens in ruiterslaarzen en rij-uniform.
    De pannenkoekjes waren op, het optreden gedaan en mijn cocktail leeg. Tijd om terug naar de Moose Tower af te zakken. (Of op te stijgen zo je wil.)

    Ik plofte in mijn zetel neer en sloot de ogen. Hèhè, dat was een leuke achternoen. Wat zou ik vanavond nog doen ? Niks eigenlijk. Dus, wat zit ik hier te doen als het buiten feest is vol exotische schonen. Tien minuten daarna stond ik weer op het pleintje. Het was ondertussen al na zevenen geworden en ik had echte honger. Ik ging voor de Pakistaan (het zal wel weer niet mogen van Bush zeker, maar foert). Zijn specialiteit was rijst met kip. Wat daar nu eigenlijk Pakistaans aan is mag Joost weten, ik dacht altijd dat kip met rijst toch in heel de Aziatisch wereld bekend is. Tot ik een hap nam. Spicy ! Het was net te doen. Gelukkig hadden ze daar ook bluswater. Of dat een Pakistaanse specialiteit was betwijfel ik ten zeerste : Groene ijsthee. Geen ambachtelijk recept, maar een blikje van Lipton. Nu ja, het hielp.

    Ik ben nog eens goedendag gaan zeggen tegen de Braziliaanse poezewoes achter de cocktailbar. Heel grote donkere ogen had die. Om in weg te duizelen. Wat ik dan ook deed. Die derde of vierde cocktail zal daar ook wel aan meegeholpen hebben.
    Tevreden keerde ik huiswaarts. Soms, heel soms is een volksfeest een aangename bedoening.
     
    En morgen is er weer eentje. Dan wordt het BK wielrennen beslecht in en om Antwerpen. Het moet al heel erg fout lopen als daar geen Belg wint. Als jullie kijken, ik zal zwaaien. Ik ben die met zijn rood hemdje aan, met zijn nogal eland-achtig uiterlijk.

    24-06-2006, 00:00 geschreven door Hill


    23-06-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Spreekwoorden op vrijdag : deel 2
    Klik op de afbeelding om de link te volgen In de reeks spreekwoorden op vrijdag, het tweede deel : 

    Wat baten kuit en bil, als de vrouw geen mini wil.

    23-06-2006, 20:45 geschreven door Hill


    22-06-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hommel
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Als een zwarte miniatuurboksbal kwam ze op me af. Op ooghoogte en aan vijftig per uur. Zoem. Net op tijd kon ik me bukken om de botsing te vermijden.
    Zij stoof onverstoord verder om een "fietsers-hier-afstappen"-verkeersbord heen. Een tikje onnozel steeg ze een meter of drie hoger om daarna opnieuw naar beneden te duiken, recht naar het bloemperk. De dikke bie hommelde er langs, bleef heel even hangen tussen de paarsblauwe bloempjes, rook eraan en snorfietste haarzelf weer de hoogte in, naar de toppen van de eiken. Daar tussen het gebladerte verloor ik haar uit het oog.

    Ik sloeg mijn boek open en was pas aan de tweede alinea of ik hoorde weer haar zoet gebrom. Ze was terug. Ze zoemde heen en weer en ik bewoog niet. (Dat hebben ze me vroeger altijd gezegd. Niet bewegen als er een wesp of een bij rond je hangt. Ze vliegen vanzelf wel weer weg en als je niet slaat zullen ze niet steken want dan voelen ze zich niet bedreigd).
    Ik was er vet mee. Dat brombeest bleef irritant rond mijn kop cirkelen, maar ik verroerde geen vin. En toen ging ze zitten. Op mijn oor. Hè. Kietelen. Jeuk jeuk jeuk.
    Ik heb ze toch maar een tik gegeven met mijn boek, ik kon daar toch niet blijven zitten. Patat, The Satanic Verses tegen haar snuit. De hommel had het begrepen. Ze duizelde nog twee rondjes om mij heen en vloog dan een beetje gekraakt, als een sputterend éénmotorig vliegtuigje opnieuw naar het bloemperk.

    Ik hernam mijn lectuur en toen kwamen drie vliegen rond mijn kop hangen. Trop is teveel. Ik ben mijn boek verder gaan lezen in mijn zetel in de living.

    En dit w-e koop ik andere after-shave. 

    22-06-2006, 20:10 geschreven door Hill


    21-06-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ontdekking
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Woensdag 21 juni 2006 - Een nieuw dieptepunt in het toch al niet zo bijster verheven levensverhaal der Chocolate Moose :
    de ontdekking van het eerste grijze schaamhaar.

    21-06-2006, 22:35 geschreven door Hill


    20-06-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Opleiding Time Management
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Daarstraks. Het is zeven voor half zes (17u23 dus, ik moet het ook telkens narekenen), je staat op het punt je pc af te sluiten en dan komt Sara nog langs met een opdrachtje. Of je het echt vandaag niet zou kunnen afwerken. Alsjeblief ?

    Kijk, daar hou ik dus niet van. Van mensen die op het laatste nippertje met een zogezegd dringende opdracht op je af stappen. En het moet altijd tegen gisteren klaar zijn. Altijd.
    Er bestaan daar cursussen voor, met tips hoe je zulke mensen kunt afwimpelen :
    Zeker dat kan, geen enkel probleem. Hoogste prioriteit ? Leg het maar op die grote stapel, ja die hele grote stapel daar, de linkse, op de andere hoogste prioriteiten...
    Ook een hele goede : ja, de aanpassing kost een klein kwartier werk, maareuh in het kader van de SOX-Compliance wetgeving moet alles in drievoud worden aangevraagd én goedgekeurd door zes verschillende directieniveaus. Dit, en rekening houdend met het grote verlof, kom tegen begin oktober eens terug.
    Ook een goede is erop wijzen dat IT daarvoor verantwoordelijk is. En die zitten volgeboekt tot november 2018. Jammer, maar helaas.
    Als je het beetje slim speelt, moet je helemaal niets doen.

    Om al die trukjes te verfijnen heb ik eind vorig jaar een opleiding gevolgd. Werkt altijd. Alleen, Sara heeft precies dezelfde opleiding gevolgd. Meer nog, we zaten samen in die cursus. En dan wordt het moeilijker natuurlijk. Alles wat ik zeg, weet zij zonder problemen te pareren, en ieder argument van haar veeg ik zo van tafel. Patstelling.
     
    Maar. Sara, wel ja, Sara is *zucht*. Sla er om het even welke internet-encyclopedie op na en de kans is groot dat je onder het lemma 'Klassieke Schoonheid' een fotootje van Sara terugvindt, met een linkje naar 'Perfectie' en één clickje verwijderd van 'in katzwijm vallen'.
     
    Ze trekt haar gazellenogen (halve maantjes als ze lacht) twee wimpers wijder open, ze houdt haar hoofdje een iets schuin en dan zegt ze : het zou echt fijn zijn moest het vanavond nog lukken... Ze glimlacht en het puntje van haar tong schiet even tussen haar lippen door.

    Kwart voor acht heeft ze een mail in haar bus gekregen dat het opdrachtje afgewerkt is.
    Ik ben te goed voor deze wereld.   

    20-06-2006, 20:56 geschreven door Hill


    19-06-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Studenten

    We zijn halfweg juni en dat wil ook zeggen halfweg de examenperiode. Ook al ben ik al bijna tien jaar afgestudeerd, toch blijf ik de examenperiode toch min of meer opvolgen. De achterkant van mijn appartementje kijkt namelijk uit op een aantal koten en studio's en zo kan ik nog een glimp opvangen van het wel en wee der student. Niet dat ik daar dagelijks op zit te gapen, in de zomer zijn de rolluiken langsachter zo goed als altijd dicht (zuidwesten), maar voor het slapengaan piep ik nog graag even naar mijn studentjes. Je weet nooit of er eentje met ontblote borsten voor het raam een sambaatje uit haar heupen wringt. Het gebeurt zelden. Hoogst zelden moet ik zeggen. Maar ik leef op hoop.

    In april-mei, bij de eerste mooie dagen, is het feest. De vensters staan open, er worden partijtjes gegeven, de stereo staat op eentje teveel, je hoort de klaterende meisjeslachen en de bronstige baritons van de jongens. Dit jaar had ik er zelfs eentje die in de avond accoustische gitaar speelde. Een would-be hippie ook, met ongewassen voeten in teensletsen en lang haar. Heerlijk toch. En wat nog veel leuker is, is te weten wat hij precies studeert. In die wijk in Antwerpen is dat voor 90% Economie. Dus over drie jaar zal hij met weemoed terugdenken aan die jaren met zijn gitaar op kot terwijl hij met zijn geleasde Opel Astra Break in de file staat. Of wat nog waarschijnlijker is, hij is die schone tijd vergeten en hij denkt alleen aan zijn volgende powerpoint presentatie voor de pharmaceutische sector.

    Dat was half mei. Half juni is het zicht al helemaal anders. Je ziet verhitte meiden van ocharme twintig jaar, over hun boeken gebogen, hun vensters tot diep in de nacht verlicht in troosteloos TL-lamplicht. Blokken. Soms, heel soms zie je er wel eentje huilen. En die wordt dan getroost door een vriendin van schuin daarboven.
    Ook de jongens zie je studeren, al is dat anders. De meiden kunnen uren over hun boeken gebogen zitten, terwijl je de jongens toch meer heen en weer ziet lopen. Met een cursus in de hand, ijsberend, of gewoon de papieren over de grond uitgespreid.

    De tweede week van juli zijn de studio's helemaal leeg. En eigenlijk begint de leegloop al begin juni. Nu al zijn er drie koten van de zestien leeg. Een afvallingsrace. Opgave. Te laat begonnen. Te vroeg begonnen. Toch niet mijn interesse.
    Wat ik soms doe, is me voorstellen hoe het met hen zal aflopen. Statistisch gezien moeten er twee op de drie afvallen in eerste zit. Met tweede zit erbij gaat de helft door. Als het avondfeest is in mei, dan ga ik soms de gezichten af. Zou die erdoor geraken, met haar lang blond haar ? Neu, waarschijnlijk niet. Te truttig. En die lange opgeschoten, ongeschoren pummel ? Die waarschijnlijk wel, maar die kleine daar, die nu al elke avond studeert ? Neen, die zeker niet. Of ze zal grootste onderscheiding hebben, het is één van beide.
    Het spannende is dat je het nooit weet. En ik als buitenstaander zal het ook nooit weten, maar toch denk ik, droom ik er graag over. Ik weet nog heel goed toen ik, aan het begin van mijn eerste kandidatuur, samen met een medestudent kennismaakte met twee meiden die er wel leuk uitzagen. Al lachend zeiden we toen, zie ons vier hier staan, twee van ons zullen erdoor zijn in eerste zit, en eentje van ons zal er zelfs niet door zijn in tweede zit. Het klopte nog ook. De twee meiden geslaagd in eerste zit en ikke erdoor in tweede zit.

    Ik word er soms melancholisch over, ik weet het, maar zo is het. Ze werken aan hun toekomst, en als het nu mislukt is dat een drama. Maar een jaar daarna al veel minder en als ze afstuderen, zij het in de oorspronkelijke richting of in iets anders, al helemaal niet meer. Daarna, pas daarna, na het afstuderen volgen de belangrijkste beslissingen. Maar laat ze het nu nog niet beseffen.

    Die met zijn gitaar zit nog steeds in de running. Die zal het wel halen. Als hij tijdig zijn voeten wast toch.


    (Om een of andere duistere reden (heropflakkering van de beeldenstorm ?), slaag ik er niet meer in om fotootjes op te laden. Dus even droge tekstjes tot die functie weer naar behoren werkt.)

    19-06-2006, 22:37 geschreven door Hill


    Archief per week
  • 01/08-07/08 2011
  • 25/01-31/01 2010
  • 28/12-03/01 2016
  • 21/12-27/12 2009
  • 17/08-23/08 2009
  • 10/08-16/08 2009
  • 06/04-12/04 2009
  • 23/02-01/03 2009
  • 19/01-25/01 2009
  • 05/01-11/01 2009
  • 01/12-07/12 2008
  • 24/11-30/11 2008
  • 03/11-09/11 2008
  • 27/10-02/11 2008
  • 06/10-12/10 2008
  • 15/09-21/09 2008
  • 08/09-14/09 2008
  • 25/08-31/08 2008
  • 04/08-10/08 2008
  • 21/07-27/07 2008
  • 14/07-20/07 2008
  • 23/06-29/06 2008
  • 02/06-08/06 2008
  • 26/05-01/06 2008
  • 19/05-25/05 2008
  • 12/05-18/05 2008
  • 28/04-04/05 2008
  • 21/04-27/04 2008
  • 24/03-30/03 2008
  • 17/03-23/03 2008
  • 10/03-16/03 2008
  • 25/02-02/03 2008
  • 11/02-17/02 2008
  • 07/01-13/01 2008
  • 01/01-07/01 2007
  • 24/12-30/12 2007
  • 26/11-02/12 2007
  • 19/11-25/11 2007
  • 05/11-11/11 2007
  • 29/10-04/11 2007
  • 22/10-28/10 2007
  • 15/10-21/10 2007
  • 01/10-07/10 2007
  • 24/09-30/09 2007
  • 17/09-23/09 2007
  • 10/09-16/09 2007
  • 03/09-09/09 2007
  • 27/08-02/09 2007
  • 20/08-26/08 2007
  • 13/08-19/08 2007
  • 06/08-12/08 2007
  • 30/07-05/08 2007
  • 23/07-29/07 2007
  • 16/07-22/07 2007
  • 09/07-15/07 2007
  • 25/06-01/07 2007
  • 18/06-24/06 2007
  • 11/06-17/06 2007
  • 21/05-27/05 2007
  • 14/05-20/05 2007
  • 30/04-06/05 2007
  • 16/04-22/04 2007
  • 09/04-15/04 2007
  • 26/03-01/04 2007
  • 19/03-25/03 2007
  • 05/03-11/03 2007
  • 19/02-25/02 2007
  • 12/02-18/02 2007
  • 05/02-11/02 2007
  • 29/01-04/02 2007
  • 22/01-28/01 2007
  • 15/01-21/01 2007
  • 08/01-14/01 2007
  • 01/01-07/01 2007
  • 25/12-31/12 2006
  • 18/12-24/12 2006
  • 11/12-17/12 2006
  • 04/12-10/12 2006
  • 27/11-03/12 2006
  • 20/11-26/11 2006
  • 13/11-19/11 2006
  • 06/11-12/11 2006
  • 30/10-05/11 2006
  • 23/10-29/10 2006
  • 16/10-22/10 2006
  • 09/10-15/10 2006
  • 02/10-08/10 2006
  • 25/09-01/10 2006
  • 18/09-24/09 2006
  • 11/09-17/09 2006
  • 04/09-10/09 2006
  • 28/08-03/09 2006
  • 21/08-27/08 2006
  • 14/08-20/08 2006
  • 07/08-13/08 2006
  • 31/07-06/08 2006
  • 24/07-30/07 2006
  • 17/07-23/07 2006
  • 10/07-16/07 2006
  • 03/07-09/07 2006
  • 26/06-02/07 2006
  • 19/06-25/06 2006
  • 12/06-18/06 2006
  • 05/06-11/06 2006
  • 29/05-04/06 2006
  • 22/05-28/05 2006
  • 15/05-21/05 2006
  • 08/05-14/05 2006
  • 01/05-07/05 2006
  • 24/04-30/04 2006
  • 17/04-23/04 2006
  • 10/04-16/04 2006
  • 03/04-09/04 2006
  • 27/03-02/04 2006
  • 20/03-26/03 2006
  • 13/03-19/03 2006
  • 06/03-12/03 2006
  • 27/02-05/03 2006
  • 20/02-26/02 2006
  • 13/02-19/02 2006
  • 06/02-12/02 2006
  • 30/01-05/02 2006
  • 23/01-29/01 2006
  • 16/01-22/01 2006
  • 09/01-15/01 2006
  • 02/01-08/01 2006
  • 26/12-01/01 2006
  • 19/12-25/12 2005
  • 12/12-18/12 2005
  • 05/12-11/12 2005
  • 28/11-04/12 2005

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!