Chocolate Moose
Foto

Ga ook eens kijken bij
  • Chocolate Moose : Foto's
  • Chocolate Moose : Muziek
  • Chocolate Moose : Boeken

  • Laatste commentaren
  • shahrahan (shahrahan)
        op Residentieel wonen in het groen
  • isfahanvisit (isfahanvisit)
        op Residentieel wonen in het groen
  • sepahanfoolad (sepahanfoolad)
        op Residentieel wonen in het groen
  • sarmad (sarmad)
        op Residentieel wonen in het groen
  • echoob (echoob)
        op Residentieel wonen in het groen
  • sheykhbahaeihotel (sheykhbahaeihotel)
        op Residentieel wonen in het groen
  • sheykhbahaeihotel (sheykhbahaeihotel)
        op Residentieel wonen in het groen
  • partchoob (partchoob2)
        op Residentieel wonen in het groen
  • ehdasgostar (ehdasgostar)
        op Residentieel wonen in het groen
  • marjanhadad (marjanhadad)
        op Residentieel wonen in het groen
  • poonehmedia (poonehmedia)
        op Residentieel wonen in het groen
  • sepahanfoolad (sepahanfoolad)
        op Residentieel wonen in het groen
  • atashmahar (atashmahar)
        op Residentieel wonen in het groen
  • kolahdoozancarpet (kolahdoozancarpet)
        op Residentieel wonen in het groen
  • isfahanvisit (isfahanvisit)
        op Residentieel wonen in het groen

  • Zoeken in blog


    Inhoud blog
  • Sex blijft een goede drijfveer
  • Pragmatisch vogelen
  • Soepzus en snoepzus
  • De poes piest
  • De kat kwaakt
  • Publiek bezit
  • Diep geloof in het broeikaseffect
  • Het blogcomplot
  • Wandelen op de Mier
  • Kloten koken
  • De nieuwe generatie
  • Staat er haar op?
  • Communicatie ad absurdum
  • Wuhu-huh! Huhuh! Huhu-huh! Wraaaaaaaaaah!
  • Het mysterie van de bijziende jodin
  • Speakin on ze feun
  • Muggenziften
  • Wachten op kleinkinderen
  • Pompen of verzuipen
  • Spitse vondst van 't gepoeste
  • Winston en de vettige bende van Van Slembrouck
  • In ruggenspraak met het vakbondsfront
  • Caroline Gennez in The Crazy Horse
  • Boys & Grills
  • Diep in het rood II
  • Diep in het rood
  • Keuzes maken
  • Obama in Duitsland
  • Huiveren in Sarlat-la-Canéda
  • Shakespeare iz ded
  • Ciao bella!
  • Residentieel wonen in het groen
  • Het koppig model
  • Het bewijs
  • Bedrijfswagen gevraagd

    If the future isn't bright, at least it will be colourful
    27-03-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De hypocrisie van de roker
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Ze loopt de roltrap op als een godin, de blonde schoonheid. Kleine sproetjes om de neus en helderblauwe ogen onder hele lange zwarte wimpers. Ze stuurt me een briljanten glimlach. Ze is een toonbeeld van jeugd en vitaliteit, van frisheid en opperste gezondheid. Mijn heupen jeuken. 
    Dan diept ze uit haar korte jeansjasje een pakje Marlboro op en ze zuigt routineus het vuur in haar sigaret.
    Dit zou toch niet mogen, bedenk ik. Zo'n schoonheid in de kiem gesmoord. Een lelie met een rot blaadje eraan. Hoe is het in godsnaam mogelijk. Geschokt loop ik verder en steek een sigaar op. 

    27-03-2006, 17:52 geschreven door Hill


    26-03-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Over broedertjes en grijnzende kattekoppen
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Niets beter om een kater te verwerken dan een zonnig zondagnamiddagje wielerkijken. Gelukkig is het wielerseizoen een paar weken geleden op gang geschoten. En vandaag was dat precies wat ik nodig had.

    Om één of andere duistere reden ben ik zaterdag met mijn schoonbroer blijven haperen aan een paar Moinettes in de Narrenkoning in Outrive. Volgens Michael Jackson (van The Beer Hunter, niet die van de voorgevelrestauratie) één van de betere Belgische biertjes. En wie ben ik om dat tegen te spreken. Alleen jammer dat ze geleverd worden in champagneflessen van 75cl. Dan gaat de zon wel heel vlug onder.

    Het resultaat van een geweldige avond in het gezelschap van de Broedertjes laat zich al gauw voelen de dag erna.
    Geen grote kater, maar toch ook niet helemaal Mr. Fresh Face, het is eerder zo'n venijnig grijnzend katertje dat je niet eens vermoedt. Tot je te bruusk een trap oploopt of een reclamebord ziet van Kriek Max. En dan zit de kattekop weer zeemzoet te spinnen. 
    Het enige verstandige dat er dan op zit, is je languit op de sofa leggen in het zonnetje met de TV of radio op wielerwedstrijd. Het rustgevende van de beelden zorgt vlug voor een algemene acceptatie van de wereld en je zakt weg in een zalige sluimerslaap. Je wordt alleen nu en dan gewekt door de overslaande stem van de commentator als er weer een Belg dreigt te demareren. Heerlijk.
    Tegen de finale ben je volledig opgekikkert. Dan nog het laatste stukje taart weghappen en je bent weer de oude. Ready to Rock! Je moet wel zorgen dat je het nieuws van zes uur hoort anders weet je niet wie er gewonnen heeft, want het was een Spanjaard en dan doet de commentator minder euforisch bij de aankomst. (Freire, hé nog een broeder !, dit kan geen toeval zijn). Je lacht de nieuwslezer nog even uit omdat hij zich van uur heeft vergist, en je start de PC op om dit stukje te schrijven.

    En dan zie je op je PC 'synchronizing clock' en je beseft, heej, het is zomeruur, de nieuwslezer had gelijk...  

    26-03-2006, 19:55 geschreven door Hill


    25-03-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verveling
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Het is vrijdagavond en de wereld viert feest. Niet de hele wereld.
    In een kantoorgebouw in Antwerpen is nog een mannetje aan het werk. Hij test een nieuwe versie uit van een computerprogramma. Hij heeft het hele gebouw voor zich alleen. Zes verdiepingen en honderdvijftig PCs. Maar veel heeft hij daar niet aan. Hij wacht. Op een teken vanuit een soortgelijk kantoorgebouw in het Brusselse. Ook daar zit een eenzaam mannetje aan een computer, hetzelfde programma te testen. Als de brusselaar klaar is kan de antwerpenaar beginnen.

    Hij verveelt zich. Hij heeft zijn schoenen al uitgeschopt en zijn hemd uitgetrokken. Het is er om te stikken. Zijn T-shirt is al helemaal nat. In het w-e staat de airco af, terwijl de computerprocessors warmte blijven blazen.
    Op zijn blote voeten loopt hij naar het raam. Hij kijkt naar de voorbijlopende poppetjes beneden. Ze lachen. Hij kan ze niet horen, maar hun gezichten stralen. Ze vieren w-e. Hij loopt naar de andere kant van de building. Hij ziet van ver de felle (volle ?) maan door de ramen schijnen. Hij houdt van de maan. Maar het felle licht komt niet van de maan. Het zijn de spots van een bouwkraan die hun hard licht binnenwerpen.

    In de DVD-speler zit een reggaeplaat, maar hij wordt er niet vrolijker van. Hoe lang nog zal het duren ?  Hij kijkt op het klokje van zijn PC : 23u25. Als alles goed gaat kan hij om halftwee thuis zijn. Hij nipt van zijn blikje cola. Ook warm. Komaan, nog eventjes volhouden. 

    Het regent buiten. Binnen ook.

    25-03-2006, 01:16 geschreven door Hill


    23-03-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Sjiwawawilnie
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Over de middag slenterde ik langs een pleintje waar soms wat jongeren basketballen. Ze waren er niet, maar wel was er een jong koppeltje met een hondje. Een chihuahua, dat is zo'n pockethondje met de afmetingen van een uit de kluiten gewassen merel. Het koppeltje deed heel vrolijk en ook het beestje was dolblij dat het in het zonnetje mocht spelen. Het dartelde en buitelde dat het een lieve lust had.  
    De jongen had een tennisbal bij, ongeveer half zo groot als het hondje (en dat was heus niet omdat de tennisbal zo groot was). De bedoeling was dat het beestje die zou apporteren. Toen baasje de tennisbal toonde begon de sjiwawa te dansen op zijn achterpootjes. Zo'n beestje kan echt niets wegen, zulke dunne pootjes ! Baasje maakte een gooibeweging, maar hield de tennisbal in zijn hand. Sjiwawa, ook niet van gisteren, had het in de smiezen en bleef vrolijk dolenthousiast ter plaatse op zijn achterpootjes springen. Het was een waar genot om zoveel enthousiasme te zien, verpakt in zo'n klein wezentje. Telkens opnieuw voerde baasje een schijnbeweging uit en telkens opnieuw bleef sjiwawa op zijn achterpootjes rondhuppelen. Tot zijn baasje dan toch de tennisbal weggooide. En sjiwawa vrolijk dolenthousiast op zijn achterpootjes blééf rondspringen. Terplaatse. Vrouwtje deed teken van, kijk, daar, daar is het balletje. Maar de sjiwawa trok er zich geen fluit van aan. Meneer huppelde liever ter plaatse. Beiden deden alle moeite van de wereld om dat beestje aan het verstand te brengen dat de bal al wegegooid was, maar het mocht niet baten. Het hondje bleef gewoon ter plaatse watertrappelen.
    Het is ermee geëindigd dat baasje de bal zelf mocht ophalen, terwijl sjiwawa vrolijk rond de enkels van het bazinnetje bleef dartelen.
    En toen kreeg het meisje de slappe lach.

    23-03-2006, 17:37 geschreven door Hill


    22-03-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Shampoo - Mita Hotels Firenze
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Stel je voor, je woont alleen en jij bent de enige die een sleutel heeft van je appartement. Na een doordeweekse werkdag, laten we zeggen een woensdag, kom je 's avond thuis en op de livingtafel staat een vaas, een rode vaas, die er 's ochtends nog niet stond. Meer nog, je hebt die vaas nog nooit gezien, en je hebt er hoegenaamd geen idee van hoe ze er terecht gekomen is.
    Het zou de openingscene van een David Lynch-film kunnen zijn. Welnu, vanmorgen is me iets gelijkaardigs overkomen.

    Deze morgen, halfslapend nog, struikel ik de badkamer binnen. Ik grijp naar de tandpasta op het schapje boven de wastafel en zie naast de tandpasta een miniatuurflesje shampoo staan. Mijn hersentjes staan nog in slaapstand, ze registreren wel, maar verwerken nog niets. Terwijl ik mijn tanden poets begint het raderwerkje te ronken en ik voel dat hier iets niet klopt. Mijn blik wordt gezogen naar dat shampooflesje. Op het eerste gezicht is het een gewoon ordinair plastic flesje, van het soort dat je in hotels vindt. Niets bijzonders. Alleen, ik ken het flesje niet ! En ik ben er behoorlijk zeker van dat het er gisteren nog niet stond. Wat doet dat dan nu ineens op mijn wastafel ?
    Ik neem de flacon op en bekijk hem langs alle kanten : Mita Hotels Shampoo staat er op de voorkant. En op de achterkant Hotel Metropole Firenze. Firenze !

    Dat het flesje plots naast mijn tandpasta staat, dat verwondert mij niet. Ik doe wel meer dingen half wegdromend of op automatische piloot. Ik vind de vreemdste zaken op de meest ongewone plaatsen.
    Een kopje koffie op de brandtrap bijvoorbeeld. Met een taske versgemaakte koffie door het open raam kijken, genieten van een ochtendzonnetje, de GSM piept, je zet de koffie neer waar je het eerst plaatsvindt, dus op de brandtrap net rechts buiten het raam. Na het telefoongesprek sluit je het raam en twee dagen erna zie je je kopje staan.
    Of je rijdt Gent binnen na een slopende werkdag en als je de Coupure Rechts opdraait, besef je dat je al twee weken in Heverlee woont. Zo'n dingen, daaraan ben ik al gewend. Maar achteraf kan ik ze altijd wel plaatsen. Of heb ik er een logische verklaring voor.

    Dit keer is het anders. Ik herinner me niet, ook niet vaagweg dat ik dat flesje daar gezet heb. Meer nog, ik herinner me het flesje helemaal niet, het is halfleeg en ook de geur zegt me niets. En nog meer nogger, ik ben nooit in Firenze geweest ! Of toch, verleden jaar ben ik eventjes in Firenze geweest, binnen en buiten. We waren in de buurt en konden het niet links laten liggen. Ik ben er hooguit acht uur geweest, van 11 uur 's ochtends tot 19u 's avonds en ik ben er zeker geen hotel binnengestapt.

    Waar komt dat flesje dan vandaan ? En wie heeft het op mijn wastafel geplaatst ?
    Ik ga mijn geheugen af. Wie heeft hier gelogeerd die dit flesje zou kunnen achtergelaten hebben ? Niemand voor zo ver ik me herinner. Twee weken geleden was Björn hier, dat wel, maar die had geen shampoo mee. Zeker weten. Maar wie dan wel ? Trouwens, wie neemt nu zijn eigen shampoo mee als hij ergens een nachtje blijft slapen ?

    Ik heb er de hele dag over gepiekerd, maar ik kom niet tot een sluitende verklaring.
    Of iemand is buiten mijn weten gisterennacht bij me binnen geweest en heeft die flacon daar neergezet.
    Of... of ik lijd aan schizofrenie en weet niet wat ik doe of... of Dr. Alzheimer is er wel heel vroeg bij bij mij.
    Ik moet zeggen dat geen enkele van die gedachten erg geruststellend zijn. Brrr.        

    En weet je wat het meest griezelige is aan dit verhaal ? Ik heb het niet eens verzonnen...

    22-03-2006, 19:06 geschreven door Hill


    21-03-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'t Is feest !!!
    Klik op de afbeelding om de link te volgen O jubelt vrienden, maakt lawijt
    't honderdste tekstje is een feit !
    Ik vier met slingers en met sjampang,    
    met luidkeels gebral en vals gezang.
    De drank in mijn kop, een gevoel van macht
    maar 'k had daarmee misschien beter gewacht;
    de laatste zin rammelt, naar mijn gevoel 
    't Ritme is zoek en het rijmt niet goel...

    21-03-2006, 18:05 geschreven door Hill


    20-03-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het komt wel goed (3 beeldjes)
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Beeld 1
    Twee Marokkkaanse tienermeisjes op de Meir, met sluier en al, maar wel met naaldhakjes. Allebei gekleed in zo'n wijd, vlinderend minirokje. Ze staan voor de etalage van een klerenwinkel en keuren de lingerie. De kleinste is behoorlijk enthousiast over het rode setje met veel kanten frutseltjes eraan. De grootste (haar oudere zus, een vriendin ?) heeft het meer voor de zwarte body. De oudste spreekt Nederlands met een allerschattigst Noordafrikaans accent, de jongste Nederlands met een Antwerps accent. 

    Beeld 2
    Ik sta in de Carrefour op de Groenplaats aan te schuiven in de rij. Zwijgend, zoals iedereen in de rij in zichzelf gekeerd. Tot ik uit mijn overpeinzingen gewekt wordt door een luid gelach uit de rij naast mij. Een donkere man, met korrelig baardje, gekleed in een soort van pijama, met een dwaas hoedje op zijn krullen gekscheert tegen de Nederlander achter hem. Het gaat over de fles whiskey die de Nederlander op de band zet. Waarover ze het precies hebben weet ik niet, maar de Turk legt met veel gebaren uit dat hij van zijn geloof geen alcohol mag drinken en dat de jonge blonde god achter hem dat beter ook zou doen. Kijk maar hoe goed ik er nog uitzie! En dat voor mijn vijfenvijftig jaar lacht de man nog. Hoe zal jij eruit zien op je veertig ? De jonge blonde god achter hem weet niet wat zeggen. Tot groot jolijt van de cassières. 

    Beeld 3

    Ik schuif aan aan de kassa van de Aldi op het Sint-Jansplein. Als je multiculti wil gaan, dan is dit the place to be. Ik denk dat de enige blanken die er komen achter de kassa zitten. En dan nog. Als ik kan, dan schuif ik meestal aan bij Sirikit. En niet alleen omdat ze de knapste is -oe, dat sexy brilletje en die ongelooflijk zwarte amandelogen-, maar eerder omdat ze de vlugste is. Neen, niet waar, geef het maar toe : omdat ik wegsmelt van haar snoetje en haar hese stem.
    Ik stond daar dus aan te schuiven als ik achter mij een meisje van een jaar of acht een heel verhaal hoor afsteken tegen haar moeder. Ik versta er geen jota van, het moet Berbers zijn of zo, het klinkt mij in de oren als iets heel ingewikkelds, een gegoochel met keelklanken.
    Tot ik de dreumes plots hoor zeggen : Achmalachamalacham aja K3. En ze begint te zingen : Van Afrika tot in Amerika, vanop de Himalaya tot in de woestijn...



    Het komt wel goed met die integratie. 

    20-03-2006, 19:13 geschreven door Hill


    19-03-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kaki
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Kaki. Kaki zijn ze. Hoe kan dat nu ? Kaki. Niet zwart, niet bruin of groen maar gewoonweg kaki. Hoe ontgoochelend...

    Deze morgen heb ik de schaar nog eens gezet in mijn stekelkopje. Of liever de tondeuze in mijn struikgewas. Mijn haar had inderdaad de hoedanigheid aangenomen van een meer dan middelgroot junglebos. Met bijhorende lianen, rododendronstruiken en stoppelig gras. Het was dus hoog tijd dat ik nog eens de hoge toppen scheerde. Mijn Taliban-factor werd te groot. Vrienden die bij mij op bezoek kwamen deden spontaan hun schoenen uit, ik werd nagewezen in de tram (De Frut titelde : Al-Zarqawi gespot op lijn 2) en mijn sinaasappels gekocht bij de Marokkaan kreeg ik aan halve prijs.
    Tijd voor actie dus. Ik nam mijn tondeuze, instelling 6 mm (dat is net lang genoeg om heel kort te zijn en toch lang genoeg om niet agressief over te komen) en een handspiegeltje. En ik begon eraan. Zsjzsjzsjieie. Zsjzsjzsjieie. Heelder lokken vielen op het tafelblad. Eventjes oppassen rond de oren, daarna het tongpuntje uit de bek, uiterste concentratie, zodat het achteraan recht is, wassen om de vervelende stekeltjes weg te borstelen en klaar is Kees. Ik bekeek mijn smoelwerk, in de grote spiegel nu. Langs de zijkanten blinken steeds meer grijze haren. Hmm hmm, ik word stilletjesaan een wijze grijsaard. Op mijn 31. Ik weet niet wat ik ervan moet denken.
    Ik keek naar mijn ogen (meta-kijken). Mijn donkerbruine kijkers, spiegels van de ziel zogezegd. Maar mijn ogen zijn niet donkerbruin. Waarom heb ik dat nooit eerder gezien ? Ze zijn rond de pupil wel bruinachtig, maar daarbuiten donkergroen. En het geheel geeft een slordige kaki indruk. Camoeflage-ogen. Beikes. Hebben mijn ogen nu al altijd die kleur gehad ? En waarom ontdek ik dat pas na 31 jaar ? Zouden ogen kunnen veranderen van kleur ?
    Heeft er iemand onder jullie ook kaki-ogen ? Contacteer mij, we kunnen een zelfhulpgroep oprichten.
    Of... misschien ben ik wel uniek, en wordt er later een film over mij gemaakt : The man with the kaki eyes. Ik word dan vertolkt door Matt Damon (hij lijkt als twee druppels cognac op mij, euche euche). Zijn ogen kleuren we dan wel in met de computer.

    19-03-2006, 17:53 geschreven door Hill


    18-03-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Als een dood vogeltje
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Ze lag op haar rug en keek, zonder te knipperen, met haar lichtblauwe ogen naar de middagzon. Haar fiets lag op de stoep, naast haar.
    In gedachten vloog ze de zon tegemoet, weg van alle drukte om haar heen.

    Ik wist het al, nog voor de dokter de deken over haar hoofd trok.
    Zo lang kun je niet in de zon kijken zonder met je ogen te knipperen.

    18-03-2006, 00:00 geschreven door Hill


    16-03-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Finale
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Netjes in kostuum gestoken, volledig geconcentreerd wachten we tot de lichten in de zaal doven. Het podium licht op onder de spots. De dirigent heft zijn armen hoog. Nog enkele seconden wachten. De spanning opdrijven, de stilte wapenen. Nog een seconde. Nog één. De dirigent ademt dieper, zijn stokje trilt even... en weg !

    De trompetten nemen meteen het voortouw en proberen de eerste schifting door te voeren. De pauken echter laten niet begaan en brengen de houtblazers terug. De trompetjes hebben met dit eerste offensief op hun adem getrapt en zinken terug naar de achtergrond.
    De klarinetten nu, gesteund door een boeket fluiten nemen de kop over en leggen het orkest een gezapig tempo op. Alleen een hoorn probeert nog even, maar hij wordt kordaat teruggefloten.
    De duivelse start laat zich gevoelen en halverwege valt het tempo terug. Daar profiteert de hobo maximaal van. Terwijl de bassen de kleppen stil houden, rijdt hij zich los en soleert boven alle anderen uit. Hij krijgt steun van één fluit en een altsax, maar gaat dapper zijn eigen gang. Ondertussen hebben de trompetten zich in de achtergrond gehergroepeerd en ze sluipen op kousevoeten nader. Voorzichtjes ook mengt de fagot zich in het gewoel, maar ze kan niet overtuigen.
    De laatste kilometers gaan in en het kopercordon stormt naar voor. Een gelaagde combinatie van trompetten en trombones ondersteund door een hyperkinetische bas. In geen velden of wegen is nog een houtblazer te bekennen. Alleen in de hoogste regionen kwietert een piccolo-fluitje, maar het is meer uit ergernis dan uit volle overtuiging.
    De zware bassen donderen naar voor, gestuwd door de pauken. Het dampt, het stoomt, het stormt vooruit. Het tempo wordt opgedreven. Frenetieke stoten, energetisch bonken van overkokend koper, van losgelagen slagwerk, samengebald in een harmonie van energie. Als een misnoegde dieseltrein dendert de klankensmelt naar het ravijn om daar..., met één armslag van de dirigent, op te lossen in een gedragen stilte.

    Applaus !

    Het was precies toch nog zo slecht niet, zaterdag.

    16-03-2006, 17:48 geschreven door Hill


    15-03-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ramprepetitie
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Vrijdagavond was het generale repetitie.
    Ik blaas mee in een harmonie en vorige zaterdag moesten we concerteren. Het was al een tijdje geleden dat ik nog een repetitie meegemaakt had (te druk te druk), dus het werd wel spannend. Als iedereen zonder fouten speelt en d'er is er eentje die er knal doorheen blaast, wel, dan wordt het al gauw zeer gênant voor die ene. En met mijn minimale voorbereiding kon ik wel eens die ene worden.
     
    Het begon eigenlijk al niet zo geruststellend. Ik dacht dat de repetitie begon om 20u15, dus tegen 20u10 kwam ik aangeslenterd. Toen ik uit de wagen stapte, hoorde ik vanop de parking al het orkest spelen. Lap, ik was al te laat! En dat op de laatste repetitie. Wat nog veel erger was, was dat ik de muziekklanken niet eens herkende als een muziekstuk dat we moesten spelen. Pijnlijk. Ik zette mijn meest coole smoel op en wandelde ("a gentlemen will walk but never run") de zaal binnen. Een eerste opluchting : het bleek niet de grote harmonie te zijn die speelde, maar de jeugdharmonie. Die repeteerden ook deze avond. Okee, de eerste barrière was foutloos genomen.

    Om 20u32 stipt begon de repetitie. (In Zuidwestvlaanderen hebben we nogal de Franse slag als het over beginuren gaat.) Ik zette me klaar en wachtte het sein af. De dirigent gaf teken en we begonnen. Ik deed alsof ik er alle vertrouwen in had en toeterde er vrolijk op los. Zonder veel accidenten want dat muziekstuk kende ik. Halverwege het stukje bleek dat dit moest zijn 'dacht ik te kennen' want toen de dirigent een tempowisseling aangaf, wist ik eventjes niet meer waar het noorden was. Waaah, in die paar weken dat ik niet op de repetitie was, hadden ze het tempo van de tussenpassage opgedreven tot een presto die drie keer zo vlug ging dan mijn vingertjes ooit zouden konden bewegen. Op zo'n momenten is er maar één ding dat je kan doen : stoppen met blazen, maar wel nog heel ritmisch je vingers op en neer laten bewegen, zodat niemand ziet dat je niet speelt. Ik zag Stefanie, die naast me zat, heel scheef naar mij kijken. Zij kijkt zelden scheef. Ai.
     
    Het volgend stukje was niet veel beter, en ik begon lichtelijk nerveus te worden. En als je als muzikant nerveus wordt dan val je onmiddellijk in een vicieuze cirkel. Je vingers beginnen te zweten, glijden gemakkelijker weg op de metalen kleppen van je instrument, je maakt nog meer fouten, je wordt nog nerveuzer,...
    Meestal trek ik mij dat niet zo heel erg aan, maar zelfs Stefanie begon door mijn geknoei ongemakkelijk rond te draaien op haar stoel. De dirigent had het door, maar deed alsof hij het niet zag. Waarschijnlijk had hij zich voorgenomen om die avond niet kwaad te worden, en je zag hem overduidelijk 'niet kwaad worden'. Zijn gebaren werden alsmaar driftiger, hij klemde zijn kaken op elkaar, hij werd roder en roder en roder. Hij stond daar volop geconcentreerd niet kwaad te worden.

    Het was mijn avondje niet. Ik heb diezelfde repetitie nog mijn partituren laten vallen, toen bij een vrolijk Latino stukje iedereen stopte met spelen, had ik nog een aantal maten muziek over. En het ergste moest nog komen toen ik in een werkje met de verkeerde bladzijde ben begonnen : vreselijk. Iedereen speelde unisono een haast fluisterend pi-pa-pi-pa-pi-pa en ik solo een haast fluisterend pi-po-pi-po-pi-po. Het hart van onze dirigent heeft het niet begeven, maar hij heeft een sterk hart.

    Na de repetitie blijf ik meestal wat hangen in de bar, maar ik moet zeggen dat de goesting er niet was. En niet alleen bij mij. Ik was zo bezig geweest met mijn abominabele prestatie die avond, dat ik niet gehoord had dat kwasi dat hetzelfde gebeurd was bij de trompetten, het slagwerk, de bassen.
    Na de repetitie verdween de dirigent onmiddellijk naar huis. Hij had niet eens de moed om ons een uitbrander te geven, iets waar hij normaal zijn hand niet voor omdraait (hij heeft heel flexibele polsen).

    Zwaar in mineur verlieten we allemaal het repetitiehok. Ons troostend met een gezegde in muziekmiddens : Een slechte generale repetitie is een goed concert.

    (wordt vervolgd)

    15-03-2006, 19:43 geschreven door Hill


    14-03-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bericht aan de gasten
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Hotel Chocolate Moose is vandaag uitzonderlijk gesloten wegens oververmoeidheid van de uitbater, te wijten aan een overdaad aan werk overdag en een overdaad aan maanhuilen 's nachts.
    We danken U voor Uw begrip.

    14-03-2006, 19:48 geschreven door Hill


    13-03-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Haastig wachten
    Klik op de afbeelding om de link te volgen De treinbegeleider roept het om : Binnen enkele minuten rijden we Gent-Sint-Pieters binnen. Meteen het startschot voor een volksverhuis. Een vijftal reizigers springt recht en sprint naar het sas tussen de twee coupés. De bedoeling is om als eerste bij de uitgang te zijn.
    Hun gejaagdheid zorgt voor een zekere nervositeit bij andere afstappers in spe, die ook in actie schieten en in hun sjaals.
    Met rugzakken, aktentassen en bodybags slepen ze zich door het gangpad heen, om daar... te blijven staan. Te wachten. Tot de trein stopt en ze naar buiten kunnen schuifelen. Voetje voor voetje, eentje per eentje, maar nu nog even niet.
    'Enkele minuten' is nog een drie-vier kilometer en daar staan ze dan, gepakt en gezakt in de middengang op onzekere benen, wankelend door de slingerende trein.   
    En bij ieder station krijg je weer hetzelfde nerveuze scenario.
    Met z'n allen haastig wachten.
    Waarom toch ?

    *Dat van die bodybags was maar een grapjeuh...

    13-03-2006, 18:40 geschreven door Hill


    12-03-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Recept : Chocolade rijstpudding
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Noo, toodie wee well meg dee chocolate rrrricepoodding !

    Dat was al weer een tijdje geleden dat er nog eens een recept op chocolatemoose verschenen is.
    Om de koude dagen goed te verteren, gaat er niets boven een goede kaloriebom als rijstpudding of chocolademousse. Wel, het volgend recept combineert die beiden.


    Wat hebben we nodig :
    1) Rijst. Het gaat hier tenslotte om rijstpudding, kies maar voor de dessertrijst. Die die je gebruikt voor rijsttaarten en in welja desserten. 350 gram is voldoende.
    2) Chocolade. Van die hele zwarte. Puur. Fondant. Je kent die wel. 150 gram gaat erin en die moet je fijn hakken tot kleine brokjes.
    3) Suiker. 100 gram. Om de bitterheid van de fondant te maskeren.
    4) 120 cl volle melk. Dat is dus een liter en dan nog een bierglas erbij.
    5) 50 gram boter. Het kan niet vet genoeg zijn, hèhèhè.
    6) 120 ml slagroom. We zijn nu eenmaal aan het zondigen, let's go all the way.
    7) kaneel. Een aantal schepjes voor de gezelligheid.

    En daar gaat-ie dan.

    De rijst laat je koken in de melk. Op een laag pitje en maar roeren, tot de rijst heel zacht is. Dat kan wel een halfuurtje duren. Als dit gebeurd is, dan kieper je de chocolade, de suiker, de boter erbij. Roeren tot alles mooi gesmolten is. De boter zal nog het langst tegenpruttelen.
    Als alles mooi gesmolten is, mag de kom van het vuur en je mengt er de room en de kaneel door.
    De pot mag nu afgedekt worden en je laat het papje trekken. Je verdeelt het over bekertjes. Als je vindt dat het er weinig smakelijk uitziet (hei, ma, 't is precies gestolde diarree), dan kan je het eventueel nog versieren met amandelschilfertjes of frambozengelei of iets naar je keuze.

    Als je de potjes pas de volgende dag verorbert (voor de pietjes precies, de inhoud van de bekertjes, beuh), dan dek je ze best af, met plastiekfolie. Anders wordt de bovenste laag weer hard. Da's ook lekker maar zachter is nog lekkerderderder.


    En nu de nadelen van chocolade rijstpudding :
    1) het ziet er niet uit 2) Een portie bevat ongeveer 85.000 kaloriën 3) het is te lekker (probleem in combinatie met puntje 2)


    De eerlijkheid gebiedt me nog te zeggen dat ik het recept gebaseerd heb op de chocoladerisotto van JT, te vinden op www.webzucht.be/project/risotto.html

    12-03-2006, 00:00 geschreven door Hill


    11-03-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Weer teveel gerookt
    Klik op de afbeelding om de link te volgen








    De blitse buizerd weet van wanten
    meer af dan je van zo'n beest kunt verwachten.

    11-03-2006, 00:00 geschreven door Hill


    09-03-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Konttraktbespreking
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Het was weer marathonvergadervoormiddag. Van 9 tot 13. En daarna nog eens van 14 tot 15 en van 17 tot 19. Gelukkig hoort onze projectleider tot het uitstervend ras der rokers, anders was het 's morgens nog zonder pauze geweest ook.

    En daar zit je dan, met negen in een lokaaltje waar er eigenlijk maar zeven in passen. Zeven kleintjes. Na een paar uur loopt de temperatuur op tot tropische waarden en de zweetdruppels beginnen zich overal te manifesteren waar je ze liever niet ziet. Vooral de verse consultant die een presentatie moest geven kreeg het kwaad. De zweetdruppels liepen in gootjes over zijn rode kop.
    Ook ik begon te zweten. En je zal het zien, in zo'n deftige vergadering is er altijd wel ergens een zweetdruppeltje dat vervelend gaat doen. Dat plots tergend langzaam van je nek, langs je ruggegraat naar beneden rollebolt. Brrahahaha. Maar dit is niet zo erg, je kunt het pletten door eventjes achterover te leunen tegen je stoel en de grootste hinder is weg.
    Maar daar jeukte het niet bij mij, het was een stukje lager. Het was -hoe zeg ik dat propertjes- een kriebelingetje aan de binnenkant van de bilnaad. Voilà. Nu bestaat er een plastisch Westvlaams spreekwoord dat precies uitlegt wat je moet doen als het jeukt, maar ja, tijdens een contractbespreking ter waarde van net geen 400.000 EUR, waarop ook nog eens je toekomstige baas aanwezig is, kun je moeilijk eventjes koteren aan de poep (ik wik mijn woorden). En het is net zoals met roze nijlpaarden : als je er niet aan wil denken, komen ze in massa's op je af. En ik maar wiebelen. En alles maar kriebelen.

    Ik ontdekte dat ik de jeuk iet of wat kon dempen door van links naar rechts en terug, te schuiven op mijn stoel. Maar dat gaf maar tijdelijke verlichting. Een volgende idee was om met een goedgerichte euhm flatulentie, het kriebeltje te bedwingen maar heel vlug verwierp ik die gedachte. Je weet nooit in welke vorm de luchtverplaatsing zich zal voordoen : neutraal, knaller of muffer. Altijd gênant als het misloopt. En ik zat op de hoek, bij accident moest ik gewoon de schuldige zijn. Dus maar niet.
    En het bleef maar jeuken ! Het erge is, hoe langer het duurt, hoe jeuker het wordt. Mijn schouderbladen begonnen kriewelen, mijn voetwreef zinderde, mijn neus prikte, precies overal van die minuscule beestjes die met kleine trapvoetjes over je rug heen kruipen. Wedden dat het ondertussen bij jullie ook is beginnen jeuken ? Jeuk, het bewijs dat telekinese bestaat.  
    Net toen ik eronder door dreigde te gaan, vroeg Jan een rookpauze.

    Oh grote Manitoe, weest geprezen voor de ontdekking van de tabak.

    09-03-2006, 20:57 geschreven door Hill


    08-03-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ik ben een slecht mens
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Het regent strepen. Opnieuw. Of nog steeds. Het voetpad, met zijn ongelijke dallen ligt er gladdig bij. Ik stap de straat af op weg naar huis. Van ver zie ik hem al komen, girafmans.
    Girafmans is een vijftiger in stijf kostuum, die altijd kwaad kijkt. Ik kruis die regelmatig bij het naar huis gaan en zelden heb ik hem zien lachen. Als hij lacht, dan is het nog met zo’n zurige grijns. Eén keer heb ik het gezien, en toen verkneukelde hij zich toen een zwarte een boete kreeg omdat hij te voet door het rood gelopen was. Zo iemand dus. Maar meestal beent hij zich nors door de massa. Met de rug heel recht, de schouders breed en de kin omhoog. Neerkijkend op het plebs aan zijn voeten.
    Waarschijnlijk is girafmans een gesjeesd middenkaderventje, weggepromoveerd omdat er niet mee te leven valt. Hij heeft zijn eigen bureautje gekregen in een kamertje apart (het kamertje het verste van het koffieapparaat) en niemand, helemaal niemand wil nog geweten hebben dat hij bestaat. En om dat totaal gebrek aan gezag te compenseren loopt hij als een flikkerende vuurtoren door de straat.
    Vandaag kruiste ik hem opnieuw, ter hoogte van het nieuwe kantoor van De Lijn. Ik knikte heel vriendelijk goedenavond (hoe norser de mens, hoe nadrukkelijker ik vriendelijk ben, dat vinden ze lekker irritant). Hij verwaardigde zich niet eens om mij een goede dag toe te knikken maar hief zijn kin nog net iets hoger. Jammer. Want daardoor zag hij die scheve tegel niet. Hij struikelde en ging met zijn lang lichaam heel hard voorover hellen wijl klapwiekend met zijn armen. Hij viel net niet, maar moest drie grote passen zetten en een knieval doen om zijn evenwicht te bewaren. Zijn laatste stap was in een reuzeplas en zo-ook zijn knieval.
    Oei, pas op meneer, riep ik nog, dat je niet valt, en ik liep door.

    Jahaa, ik ben een slecht mens.

    08-03-2006, 18:26 geschreven door Hill


    07-03-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Lentemist
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Na de donkere februari, zien we nu toch al het zonnetje terug. Nog wat aarzelend soms en dikwijls weggeblazen door striemende regenbuien of verdwaalde hagelslag, maar toch, het durft zich al eens tonen. Het is een verademing, al is het maar een kwartiertje, opgewarmd te worden door een prille zonnestraal. Met je gezicht naar de zon (achter dubbel glas) en eens flink niezen. Hatchoehahaha, dat doet zo'n deugd. Ik word er elke lente telkens weer vrolijk van.
    Maar na een weekje wisselvallig met hier en daar een buitje, keert de innerlijke somberte terug, word ik vanbinnen ook wisselvallig met hier en daar een buitje. Alsof de zon er ieder jaar toch maar weer in slaagt, die oude winterknol te laten kiemen, om daarna de weke prilfrisse scheutjes er meteen weer af te branden. Of te laten kapotvriezen.
    Naarmate de omgeving opgewekter wordt, versomber ik. Zware overgordijnen versluieren de vrolijkheid. Geestigheid geeft de geest. O clown.  
    Het is een jaarlijks weerkerend fenomeen, zoals de hooikoorts, elk jaar net iets heviger.
    Wachten moet ik doen. Wachten tot het weggaat.

    07-03-2006, 19:04 geschreven door Hill


    06-03-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Liefdessonnet
    Klik op de afbeelding om de link te volgen








    Ik hou van jou en jij van mij, dat weten wij allang.
    Toch is er soms die kilte en die maakt mij wel wat bang.
    Jij zegt me : Knuffel, pieker niet, en kust me op de wang,
    Maar ik, ik blijf onrustig en ik staar naar het behang.

    Hoe lang zijn wij al samen, eeuwen al, een hele tijd.
    Jij kent mijn kleine kantjes wel, mijn angsten en mijn nijd.
    Ik weet hoe je te troosten en te steunen als je lijdt,
    we horen echt wel samen lief, tot spijt van wie ’t benijdt.

    O schat, ik zie je graag, ik kan geen dagje zonder jou.
    Het klinkt misschien wel melig, maar jij bent mijn trouwe vrouw,
    En toch vanbinnen knaagt er iets, ik weet niet wat het is.

    Ik wil je graag verwarmen, maar te vaak heb jij het kou.
    Je raakt maar niet op toeren, toch veel minder dan ik wou.
    Na al die jaren zoeken, ‘k vind hem niet, je clitoris.

    06-03-2006, 18:35 geschreven door Hill


    05-03-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hels week-end
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Graag had ik hier een vertellinkje gedaan, over hoe ik vrijdagnacht, na mijn avonddienst op café gegaan ben en daar in gesprek (en meer) geraakt ben met de mooie Rachida. Maar zaterdag in de late namiddag is me nog een lichtelijk groter avontuur overkomen.

    Gisterennamiddag kruiste ik het Sint-Jansplein om naar de aldaar gelegen Aldi te lopen, toen ik plots twee knallen hoorde. Mijn eerste idee was, de knalpot van een oude Fiat, maar het bleken twee schoten te zijn geweest. Het leek in niets op de schoten die je in een film kunt horen, maar het fluiten van de kogels liet geen ruimte voor twijfel. Ik dook weg achter een electriciteitskabine en zag twee jongeren van Marokkaanse afkomst op me afkomen. Eentje met een revolver of pistool in zijn linkerhand, de andere zonder, maar wel met één of andere wapenstok in zijn handen. Die zonder pistool wees naar mij ! Ik kan je verzekeren op zo’n moment tril je van de adrenaline. Mijn hersenen draaiden op volle toeren. Het is vreemd wat er allemaal door je heen gaat op zulke momenten. Het eerste en voornaamste is : ik moet hier weg, ik moet hier weg en wel zo snel mogelijk. En terwijl je in rottempo alle mogelijke vluchtroutes afgaat, is er een stukje van je brein, dat nog de tijd heeft om na te gaan wie die twee gasten zijn en waarom ze achter je aan zitten. Ze moeten iemand anders voor hebben, dat moet haast, wat zouden die kerels anders achter mij aan zitten. En dan nog op die manier, met een pistool, godverdomme. ZE HEBBEN OP MIJ GESCHOTEN ! Het is één van de eerste keren dat ik een pistool in het echt zie en dan nog van de eerste keer gericht op mij. Op mij ! Ik heb bij mijn weten nooit ook maar één haar gekrenkt van wie dan ook, Marokkaan of Turk, integendeel, ik doe vaak inkopen bij de Turk om de hoek.

    En in een flits weet ik het : Rachida. Fuck ja, Rachida. Van vrijdagavond. Dat moet het zijn, zouden dit haar broers zijn, of neven, familieleden ? Maar dan nog, wat kunnen ze mij verwijten ?  Ik had gedronken, dat wel, maar zij ook, we hadden er allebei zin in, we hebben er allebei van genoten, en zij was heel zeker geen maagd. Ze leek ook in weinig op een zeer traditioneel gelovig meisje. Komaan zeg ! Wat valt mij te verwijten ? Al die gedachten schoten door mijn hoofd in die ene splitseconde. Samen met het koortsachtig zoeken naar een mogelijke ontsnappingsroute. Weglopen had geen zin, dan zouden ze mij gewoon in de rug schieten. Waar kon ik heen ? Ik koos voor het onverwachte, recht vooruit naar hen toe. In de hoop ze te verrassen. Zo had ik misschien nog een kans. Ik stormde dus recht vooruit naar die met het pistool en probeerde het uit zijn hand te slaan. Dat lukte niet, maar hij was toch voor eventjes de kluts kwijt. Ik vluchtte de Vondelstraat door, naar de Italiëlei toe. Ik hoorde nog één keer een schot, en voelde iets schroeien langs mijn dij. Het schrijnde, maar ik kon er geen acht op slaan. Ik moest vooruit, het moest ! Die met het pistool bleef volgen, de andere haakte af. Ik ben niet zo heel sportief, mijn uithouding is niet denderend, maar het is me meermaals opgevallen dat ik daar in noodsituaties geen last van heb. Ik dacht nu slechts aan één ding. Probeer de Italiëlei te bereiken, probeer hem daar tussen het verkeer kwijt te geraken. En ook : blijven lopen, dan moet hij ook blijven lopen, en als hij loopt kan hij niet mikken of schieten. Ik geraakte aan het kruispunt met de Italiëlei. Net voor een bus schoot ik de leien over. De bus remde uit alle macht en daardoor moesten een tweetal auto's uitwijken. Ze botsten niet, maar zorgden voor veel drukte en getoeter. Hoe groter de chaos, hoe meer dat in mijn kaart speelde. Ik voelde mijn milt steken maar liep door richting Waaslandtunnel, daar staat nog dikwijks een politiecombi om het verkeer te regelen.

    Ik weet niet of hij me toen nog volgde, maar toen ik de Konijnenpijp bereikte, was hij er niet meer. Ik was op. Leeg ! Ik zeeg neer op een bank in een bushokje en draaide weg van vermoeidheid. Ik gaf over. Ik proefde bloed in mijn keel en het leek of mijn longen bij iedere ademstoot scheurden. Ik verzuurde helemaal, ik kon niet meer rechtstaan, zowat iedere spier verstramde en trok in een kramp. De schroeiwonde aan mijn dij was nog het minste, dat prikte alleen maar. Ik was volledig kapot. Had hij toen voor mij gestaan, ik was niet meer gevlucht, hij had maar te schieten, ik kon niet meer. Maar hij was er niet, godzijdank. Ik leunde voorover met het hoofd in de handen, de foetus houding benaderend en toen moet ik bewusteloos gevallen zijn.
    Deze morgen werd ik wakker in het Stuivenbergziekenhuis.


    Hey hey, da's allemaal niet waar hoor. Ik heb verdorie heel het w-e op het werk gezeten. Zoals ik al zei had ik vrijdag avonddienst en er is één en ander foutgelopen. Tot tien voor zes daarstraks, jawel, zondagavond, ben ik er geweest, samen met een paar collega's proberen een oplossing te verzinnen voor een boekhoudprogramma dat in de war was gelopen... Een hels week-end dus.

    05-03-2006, 18:36 geschreven door Hill


    Archief per week
  • 01/08-07/08 2011
  • 25/01-31/01 2010
  • 28/12-03/01 2016
  • 21/12-27/12 2009
  • 17/08-23/08 2009
  • 10/08-16/08 2009
  • 06/04-12/04 2009
  • 23/02-01/03 2009
  • 19/01-25/01 2009
  • 05/01-11/01 2009
  • 01/12-07/12 2008
  • 24/11-30/11 2008
  • 03/11-09/11 2008
  • 27/10-02/11 2008
  • 06/10-12/10 2008
  • 15/09-21/09 2008
  • 08/09-14/09 2008
  • 25/08-31/08 2008
  • 04/08-10/08 2008
  • 21/07-27/07 2008
  • 14/07-20/07 2008
  • 23/06-29/06 2008
  • 02/06-08/06 2008
  • 26/05-01/06 2008
  • 19/05-25/05 2008
  • 12/05-18/05 2008
  • 28/04-04/05 2008
  • 21/04-27/04 2008
  • 24/03-30/03 2008
  • 17/03-23/03 2008
  • 10/03-16/03 2008
  • 25/02-02/03 2008
  • 11/02-17/02 2008
  • 07/01-13/01 2008
  • 01/01-07/01 2007
  • 24/12-30/12 2007
  • 26/11-02/12 2007
  • 19/11-25/11 2007
  • 05/11-11/11 2007
  • 29/10-04/11 2007
  • 22/10-28/10 2007
  • 15/10-21/10 2007
  • 01/10-07/10 2007
  • 24/09-30/09 2007
  • 17/09-23/09 2007
  • 10/09-16/09 2007
  • 03/09-09/09 2007
  • 27/08-02/09 2007
  • 20/08-26/08 2007
  • 13/08-19/08 2007
  • 06/08-12/08 2007
  • 30/07-05/08 2007
  • 23/07-29/07 2007
  • 16/07-22/07 2007
  • 09/07-15/07 2007
  • 25/06-01/07 2007
  • 18/06-24/06 2007
  • 11/06-17/06 2007
  • 21/05-27/05 2007
  • 14/05-20/05 2007
  • 30/04-06/05 2007
  • 16/04-22/04 2007
  • 09/04-15/04 2007
  • 26/03-01/04 2007
  • 19/03-25/03 2007
  • 05/03-11/03 2007
  • 19/02-25/02 2007
  • 12/02-18/02 2007
  • 05/02-11/02 2007
  • 29/01-04/02 2007
  • 22/01-28/01 2007
  • 15/01-21/01 2007
  • 08/01-14/01 2007
  • 01/01-07/01 2007
  • 25/12-31/12 2006
  • 18/12-24/12 2006
  • 11/12-17/12 2006
  • 04/12-10/12 2006
  • 27/11-03/12 2006
  • 20/11-26/11 2006
  • 13/11-19/11 2006
  • 06/11-12/11 2006
  • 30/10-05/11 2006
  • 23/10-29/10 2006
  • 16/10-22/10 2006
  • 09/10-15/10 2006
  • 02/10-08/10 2006
  • 25/09-01/10 2006
  • 18/09-24/09 2006
  • 11/09-17/09 2006
  • 04/09-10/09 2006
  • 28/08-03/09 2006
  • 21/08-27/08 2006
  • 14/08-20/08 2006
  • 07/08-13/08 2006
  • 31/07-06/08 2006
  • 24/07-30/07 2006
  • 17/07-23/07 2006
  • 10/07-16/07 2006
  • 03/07-09/07 2006
  • 26/06-02/07 2006
  • 19/06-25/06 2006
  • 12/06-18/06 2006
  • 05/06-11/06 2006
  • 29/05-04/06 2006
  • 22/05-28/05 2006
  • 15/05-21/05 2006
  • 08/05-14/05 2006
  • 01/05-07/05 2006
  • 24/04-30/04 2006
  • 17/04-23/04 2006
  • 10/04-16/04 2006
  • 03/04-09/04 2006
  • 27/03-02/04 2006
  • 20/03-26/03 2006
  • 13/03-19/03 2006
  • 06/03-12/03 2006
  • 27/02-05/03 2006
  • 20/02-26/02 2006
  • 13/02-19/02 2006
  • 06/02-12/02 2006
  • 30/01-05/02 2006
  • 23/01-29/01 2006
  • 16/01-22/01 2006
  • 09/01-15/01 2006
  • 02/01-08/01 2006
  • 26/12-01/01 2006
  • 19/12-25/12 2005
  • 12/12-18/12 2005
  • 05/12-11/12 2005
  • 28/11-04/12 2005

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!