Ik ben Leus Frankie, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Joggerke.
Ik ben een man en woon in Herenthout (Belgie) en mijn beroep is arbeider.
Ik ben geboren op 17/07/1962 en ben nu dus 63 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: hardlopen/marathon.
getrouwd met Carine Cautaerts (hardloopster)
twee zonen Jorgi en Kenney
(hardlopers)
Vandaag een los loopje van 7.500 meter gelopen in 0:36:42, hsm 108. De beenspieren wat zuurstof geven en dus zeker geen kracht op de spieren zetten. Toch had ik nog wat last van stijfheid aan de rechterknie, ook de onder rug was nog gevoelig. Met de rest van mijn chronische overbelastingskwetsuren was alles onder controle. Het zal ook nodig zijn, nomaal staat morgen de langste loopwedstrijd van 2013 op het programma. De intenationale zes uur van Stein, ik hoop er tussen de 72 km en de 78 kilometer af te haspelen. Het beloofd sowieso een zware dag te worden, mijn lichaam kan maximum vier uur lopen aan. In de late avond komt er op deze blog de eerste indrukken en resultaten van mijn avontuur te staan.
Vandaag een duurloop met versnellingen goed voor 10.300 meter gelopen in 0:46:32, hsm 119. De trainng begonnen met vijf rustig gelopen kilometers, de volgende vijf kilometer met versnellingen. Telkens 200 meter snel en dan 200 meter aan duurlooptempo, dus niet met volledig herstel. De benen voelden niet super aan en de rechterknie was gevoelig tijdens de versnellingen. Voor de rest ging het redelijk de rechterheup houd stand en de rechterachillespees doet iets minder pijn. Met de rug gaat het op en neer, ik moet goed opletten dat ik door de knieen buig als ik hef. Ik hoop zondag een goede dag te hebben, het word sowieso een zware dobber, ik ben niet gemaakt om zes uur te lopen. Morgen staat er een los loopje van zeven kilometer op het programma, en veel rusten natuurlijk.
Vandaag een recuperatieloop van 10.900 meter gelopen in 0:53:07, hsm 109. Het is me uiteindelijk gelukt om nog eens een recuperatieloop te doen, meestal zit de hsm iets te hoog. Deze niet dus en ik kon me goed intomen om niet rapper te willen gaan en zat dus perfect op schema. Alle pijntjes waren ook onder controlen, de rechterknie was wel nog gevoelig, maar er is beterschap. Morgen staat er een duurloop van tien kilometer op het programma, met in hett tweede deel versnellingen.
Vandaag een tempoloop van 12.200 meter gelopen in 0:47:46, hsm 136. Het was toch al even geleden dat ik een treffelijke tempoloop tijdens de werkweek heb gelopen. Nu ging het als vanzelf om het tempo boven de 15 km/uur te houden, een goed teken, hoop ik toch! De benen voelden nog niet 100 % aan, dat is voor al te wijten aan die rechterknie (patellapees). Ik moet er toch eens werk van maken om dat euvel te herstellen, versterken van de quadriceps is daarbij primordiaal. Tijdens de volgende drie trainingsdagen zal het accent voor al op de recuperatie liggen. Voor morgen staat er een recuperatieloop van tien kilometer op het programma, de benen wat lucht geven.
Vandaag een trage duurloop van 11.200 meter gelopen in 0:52:57, hsm 118. De buikkrampen zijn verleden tijd, niet dat de maag en darmen weer helemaal in orde zijn. Het is evenwel doenbaar ik hoop dat het tegen morgen verleden tijd is, want ik kan al mijn krachten gebruiken. Tijdens de training vandaag schijnde de zon even, een waar genot na de uiterst sombere en kille periode. Alleen de rechterknie baart me momenteel zorgen, de rechter-heup en -achillespees zijn daar en tegen onder controle. Voor een zes uur moet het lichaam in optima forma zijn, anders begin je er beter niet aan. Ik heb dus nog vier dagen en de kenesio-taping om de knie in betere vorm te krijgen, het word natuurlijk kort dag. De benen zijn redelijk goed, de rustige trainingsdagen doen hun werk, het kan echter nog beter ik heb nog vier dagen. Morgen staat er een tempoloop van twaalf kilometer op het programma, om de benen nog eens onder spanning te zetten.
Vandaag een trage duurloop van 11.400 meter gelopen in 0:55:05, hsm 115. Gisteren na de training had ik last van buikkrampen en buikloop, de krampen zijn er nu nog. De buikloop is gelukkig verdwenen en dus kon er gelukkig worden gelopen vandaag; Het trainings parkoer was nog niet geheel sneeuw en ijzelvrij, maar 90% was wel vrij. Uiteindelijk was het de bedoeling om een recuperatieloop te lopen, maar de hartslag ging te hoog. Ik werd ook geplaagt door lichte buik en darmkrampen en moest goed op de ademhaling letten om ze te onderdrukken. Maar ik ben dus veilig en droog thuis geraakt en de benen voelden ondanks alles, niet slecht aan. Morgen staat er een trage duurloop van tien kilometer op het programma, rustig los lopen.
Vandaag een lange duurloop van 25.200 meter gelopen in 1:55:35, hsm 128. Het was weer van dat, die niet zo ideaal voor een loper, een sneeuwtapijt van twee centimeter. Ik wou vandaag weer vijfentwintig kilometer lopen, na mijn wedstrijd van gisteren over dezelfde afstand. Niet vanzelfsprekend gezien de staat van de ondergrond, ik wou er ook nog wat tempo in krijgen. Gelukkig kreeg ik na 3.5 km een fietspad dat sneeuwvrij was, een goede drie kilometer lang, en kon het tempo wat hoger. Aan de Kempische vaart was de pret over en kreeg ik weer sneeuwpret onder de loopschoenen geschoven. De benen waren nochtans niet slecht gezien het de dag na een zware wedstrijd was, spijtig van de omstandigheden. Ook was de eerste helft van de training tegen de wind in, hoewel deze bijna verwaarloosbaar was, zeker in vergelijking met gisteren. Tijdens de terugweg was het nog iets gladder dan tijdens de heenweg, de sneeuw was wat wak geworden. Het was niet simpel om het tempo er in te houden, met de voeten die na elk contact met de sneeuw wat doorglippen. Ik was dus opgelucht als ik de Herentalse baan mocht opdraaien en weer een ruim drie kilometer stuk sneeuwvrij had. Een goed moment om het tempo op te trekken en aan een gemiddelde van 14 km/uur te geraken. De laatste drie kilometer waren dan weer in een sneeuwpapje te betwisten, het tempo zakte dus weer een beetje. Om de training af te werken aan een gemiddelde van 13 km/uur, waar ik gezien de omstandigheden best kan met leven. Morgen staat er een recuperatieloop van tien kilometer op het programma, hopelijk is het fietspad sneeuwvrij.
Gisterennamiddag om 13:35 stond ik aan de start van de 25 kilometer lange Natuurloop van Lier. Ondanks de bittere koude en een noordoosten wind die de gevoelstemperaturen nog wat omlaag bracht, veel volk aan de start. Daartussen Els Rens, die er een tempotraining ging van maken tegen 3:48/km, met voeldoende hazen rond haar. Ik besloot deze groep zo lang mogelijk te volgen, aangezien de wind in de eerste helft meestal tegenwind was. Alleen had ik twijfels dat ik dit tempo we aan zou kunnen, het was al een tijdje geleden dat ik dit tempo gelopen had. Komt daarbij dat ik zes dagen daarvoor nog een ultratraining van ruim 53 kilometer gedaan had, en die was nog niet volledig uitgewist. Dus met redelijk wat twijfels begon ik aan de wedstrijd, de eerste kilometer moest ik al krabben om aansluiting te houden. Maar ik kon zien dat er twee atleten afstand namen en we met een groep van ongeveer vijftien atleten voor de derde plaats liepen. Een ideale situatie zo'n grote groep als er een scherpe noordoosten wind staat, ik kon redelijk beschermt uit de wind lopen. Het tempo lag gemiddeld rond de 3:47/km en ik kon goed mijn plaats houden, dit wou ik zolang mogelijk vasthouden. In het groepje zaten heel wat bekenden, teveel om op te noemen, maar ik zat zeker goed en het tempo werd gemaakt door drie VAC-ers. Als ik de eerste maal van mijn cola drink gaat het mis, ik steek het flesje terug in de drinkgordel maar het floept er uit. Even wil ik het zo laten en doorlopen, doch ik stop en moet even blijven stilstaan om het groepje vrije doorgang te laten. Ik heb honderd meter achterstand en de wind staat schuin op kop, ik kom niet echt veel dichterbij, hoe goed ik mijn best ook doe. Gelukkig wacht Gilles coeckelbergs me op met de fiets en loods me zo in mum van tijd weer naar de uitgerekte kopgroep. Nu blijf ik een hele tijd achteraan de kopgroep hangen om te bekomen van de inspanning, die ik zo net geleverd heb. We moeten nu een paar keer een brug op om aan de overkant van het water te komen of een ander kanaal te volgen. Hier scheurt de groep en moet ik weer een inspanning leveren om de gelosten voor bij te gaan en aan te sluiten bij de groep. Ik voel na tien kilometer dat de benen nog niet volledig hersteld zijn van de ultratraining van zes dagen geleden, zware benen. Toch hou ik het groepje bij tot kilometer twaalf, tot kilometer eenentwintig hebben we de wind in de rug, en kan ik mijn eigen tempo lopen. De kilometertijden lopen natuurlijk op maar het zwaar gevoel in de benen word minder zwaar, dit tempo kan ik volhouden tot de finish. Momenteel zit ik nog ruim op schema en ik word opgejaagd door de gebroeders hapers, en de laatste 3.500 meter zijn met tegenwind. Ik moet tegen de wind in mijn snelheid handhaven wil ik de broers afhouden, de hartslag gaat dus weer de hoogte in. Uiteindelijk kom ik de piste van het Netestadium Met nog voldoende voorsprong om de broers voor te blijven. De finihs lijn word overschreden in 1:35:55, goed zonder meer dus en vanaf morgen word het rustig aan doen tot in Stein.
Vandaag een trage duurloop gelopen van 11.100 meter in 0:53:46, hsm 110. De benen voelen nog steeds vermoeid aan, ondanks de weinige kilometers die ik heb gelopen. Zo voelt de rechterknie zwaar vermoeid aan, en waren de voetpezen pijlijk tijdens de eerste kilometers. Het bleef wel allemaal binnen de pijngrens, maar ik had het toch al iets beter verwacht. Ik hoop dat de wedstrijd van morgen, in lier een stuk beter verloopt, want ik wil onder de 1:38:30 finishen. De temperaturen en de ijskoude wind blijven ook morgen het weer bepalen, dus moet ik direkt in een sterke goep zitten. Het betreft een Natuurloop langs het kanaal, een wedstrijsd over vijfentwintig kilometer.
Vandaag een trage duurloop van 7.500 meter gelopen in 0:36:54, hsm 112. Ik had net iets te weinig tijd deze morgend om mijn trage duurloop van tien kilometer af te werken. Maar ik heb dit jaar al ruim meer kilometers gelopen dan dat er op het schema vermeld staan. Het was weer bitterkoud en er stond een onaangename noordoosten wind die dat gevoel nog aanwakkerde. Al hoewel ik supertraag begonnen was weigerden de benen om echt een versnelling in te zetten. De ultraduurloop van zondag zit dus nog duidelijk in de benen, wat niet geheel abnormaal is. Het word taak zoveel als mogelijk uit te rusten om tegen zaterdag wedstrijdbenen te hebben. Zaterdag staat er een wedstrijd over vijfentwintig kilometer op het programma, tijdens de natuurloop van Lier. Voor morgen staat er een trage duurloop van tien kilometer op het programma, rustig de beentjes los lopen.
Vandaag een duurloop van 15.200 meter gelopen in 1:04:32, hsm 130. De benen voelden al iets beter aan en dus heb ik me maar gewaagd aan een goede duurloop. Voor een tempoloop waren de benen nog niet fris genoeg, en was de rechter, knie en heup nog te gevoelig. Het was weer berekoud zeker als de wind in het gezicht waaide, waar blijven die eerste lentedagen toch. Op de eerste kilometer na, ging alles ongeveer even snel, die overgevoelige voetpezen hebben er veel mee te maken. Normaal kan ik morgenvroeg gaan lopen, dan heb ik daar weinig last van, morgen staan we immer present in Brussel om te betogen. We zullen er met veel te weinig mensen zijn, want de Vlaming is veel te passief en laat te gemakkelijk over zich heen lopen, arm Vlaanderen. Maar dit blog is er niet om mijn politiek standpunt te verkondigen, maar om mensen aan het lopen te krijgen, hoe meer, hoe liever. Voor mij staat er een kortere recuperatieloop van tien kilometer op het programma, en daarna doen we ons ding.
Vandaag een lange trage duurloop van 20.400 meter gelopen in 1:39:08, hsm 112. De benen nog goed vermoeid en na een zware werkdag een lange training lopen, niet vanzelfsprekend. Het valt tegen de eerste drie kilometer dan zijn de voetpezen hypergevoelig , daarna gaat het beter. Nu valt ook de pijn aan de rechterknie en rechterheup tegen, dat is ook nog slecht voor de mentale paraatheid. De koude temperaturen helpen er niet veel aan, de koude sloopt het lichaam steen per steen. Nog een paar weken en de temperaturen zullen wel wat positiever uitvallen, dat hoop ik toch. Ondertussen werken we wel verder aan de conditie en hopen we dat we een nog iets steverige conditie kunnen halen. Morgen staat er een duurloop van vijtien kilometer op het programma tegen 4:20/km.
Vandaag een trage duurloop van 12.200 meter gelopen in 0:58:15, hsm 114. De benen waren natuurlijk zwaar vermoeid na de 4-uur lange ultratraining van gisteren. Tel daarbij een lange werkdag van 05:30 - 15:00, en pijnlijke voetpezen en je snapt het plaatje. Ondanks alles heb ik toch een gemiddelde van 12.5 km/uur gehaald, niet bepaalt slecht dus. Wel een ganse dag en nacht last gehad van mijn rechterknie, maartijdens het lopen viel het nog mee. Vanaf donderdag is het kwestie van weinig te lopen en goed te herstellen tegen zaterdag in Lier. Morgen staat er nog een lange trage duurloop van twintig kilometer op het progrmma.
Vandaag een ultra duurloop van 53.060 meter gelopen in 4:00:00, hsm 136. De laatste dag van zware trainingsweek was meteen ook de zwaarste trainingsdag. Een trainingsloop van vier uur en minimaal vijftig kilometer, een zware kluif. Het was dan ook zonder veel vertrouwen dat ik aan deze training begon, de vermoeide benen weet je wel. Zo begon ik aarzelend en niet te snel, maar na de eerste kilometer ging het tempo de hoogte in. Een tussentijd van 0:44:57 na tien kilometer en ik zat dan op het juiste gemiddelde van 4:30/km. Nu stond er zeer weinig wind en was het wel wat mistig, maar al bij al een redelijk loopweertje. De tussentijd na twintig kilometer (1:29:25) het tempo blijft goed constant en de hartslag veranderd ook niet veel. Als voeding had ik druivesuiker mee, en als drinken een liter ontbruiste cola, wat met dit weer voldoende was. Ik was benieuwd na de tussentijd op de marathon, 2:07:34 of tewel anderhalve minuut sneller als verleden week in Genk. Na de marathon beslis ik om het iets rustiger aan te doen met 52 kilometer ben ik immers dik tevreden. De tussentijd na vijftig kilometer 3:44:31 best tevreden en ik beslis om toch maar voor de 53 kilometer te gaan. Ik finish na 53.160 meter na juist vier uur lopen, dat is een resultaat dat ik niet voor af durfde te voorspellen. Voor morgen staat er een rustige recuperatieloop van twaalf kilometer op het programma.