Inhoud blog
  • Galia
  • R.I.P. Robbe
  • Stomme kippen
  • Zeehondenwandeling
  • Witte helper
    Zoeken in blog

    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     
    Categorieën
    Dagboek van een doktershond

    12-04-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Galia
    Het is al een maand geleden sinds ik naar de Eeuwige Jachtvelden trok. Eigenlijk naar het Hondenparadijs. Want dat is het hier wel. Je moest eens weten hoeveel honden er hier zitten, niet te geloven. En zelfs de kippen waar ik zo kwaad op was, die zijn hier ook. Ze misten me teveel en zijn me dan maar achterna gereisd....

    Bij mijn baasjes is er ondertussen veel gebeurd. Ah ja, vanuit het Hondenparadijs kan ik alles zien wat er gebeurt bij jullie. Mijn baasjes hebben erg veel verdriet gehad na mijn vertrek. En zelfs Kadee, die was er stil van. Nog nooit was hij zo aanhankelijk zegt het vrouwtje. Met Toby gaat alles goed, die heeft mij wel gemist, maar Kadee was er wel voor hem. Ondertussen heb ik geen pijn meer en ik voel me jong en zo vrij hierboven!

    Twee weken geleden hebben mijn baasjes een nieuwe huisgenoot gekregen, Galia. Het is een teef nog wel! Ze gaat bij mijn baasje werken, zoals ik dat met hem gedaan heb. Ik ben eens benieuwd of dat gaat lukken,... een teef in huis! Maar, als ik eerlijk mag zijn, ze is erg schattig!



    Galia is een teef van 7 jaar oud. Ze is opgevoed in het Brusselse en spreekt Frans. Net zoals ik is ze geadopteerd, met de bedoeling om bij het baasje te gaan werken in zijn kabinet. Mij noemden ze de doktershond, maar ik vraag me af, hoe gaan ze haar noemen, toch niet de 'doktersteef' ?



    Mijn baasje vindt dat ze veel en grote tanden heeft. Dat kan nog van pas komen, zei hij, en hij lachte scheef. Ik denk dat hij stiekem onder de indruk is van haar. Poeh, ze zal zich toch moeten bewijzen hoor. Vandaag is ze voor de 3de keer naar de hondenschool geweest. En volgens het vrouwtje is Galia een heel intelligente hond. Ze heeft alles direct door en doet de dingen goed. Een echt voorbeeld. Blablabla, vóór ze zo goed zal zijn als ik, zal er nog wel wat werk aan de winkel zijn!



    De eerste kennismaking met Kadee en Toby ging niet echt van een leien dakje. Zij liet haar blinkende tanden zien aan Kadee, en die toonde dan zijn schoon gebit aan haar. Er zijn toch wat gegrom en enkele kleine gevechten aan te pas gekomen, voor er stabiliteit in de roedel kwam. Na een kleine week was het duidelijk wie op welke plaats hoort, en daarmee is de vrede gekomen.



    Galia voelt zich nu helemaal op haar gemak. Ze houdt van stokken en andere dingen om in te bijten. Toby vindt het allemaal geweldig leuk en speelt dat het een lieve lust is. Toch is hij heel hard geschrokken toen hij Galia, om te spelen, in haar poten en oren beet. Na drie keer vond ze dat het welletjes was en stoof achter hem aan. Die kleine heeft de spurt van zijn leven gegeven, recht het bos in. Daar is hij gebleven tot het vrouwtje hem kwam halen. Ondertussen weet hij dat Galia verdorie hard kan lopen ...



    Kadee vindt het eigenlijk wel leuk om een speelvriendinnetje te hebben. Galia rollebolt met hem dat het een lieve lust is. Ze rolt op haar rug en bijt in zijn nek, hij doet het zelfde met haar. Ze springen om elkaar heen en doen gekke capriolen. Zoiets was aan mij niet besteed... ze doen maar. Blijkbaar vinden de bovenburen aan de overkant het een leuk spektakel, ze zitten dikwijls voor hun raam te kijken wanneer er in de wei gespeeld wordt.



    Het vrouwtje en mijn baasje zijn heel blij met de nieuwe aanwinst. Galia is superlief en aanhankelijk en goed gezelschap. Ik ben blij dat het goed gaat in mijn familie, ik ben tevreden.



    Galia is nieuwsgierig van aard denk ik...

    Tot de volgende keer, vanuit het Hondenparadijs ;-)

    12-04-2015 om 00:00 geschreven door Robbe Van Erbecjeshof  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (4 Stemmen)
    12-03-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.R.I.P. Robbe
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Vanmiddag is Robbe van ons heen gegaan. Hij had de laatste dagen zoveel pijn en kon niet meer stappen. We hebben echt alles geprobeerd, maar de pijn bleef. Vandaar onze beslissing om Robbe de rust te geven die hij verdient.

    12-03-2015 om 22:29 geschreven door Robbe Van Erbecjeshof  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    09-03-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Stomme kippen

    In januari ben ik 13 jaar geworden, en dat is behoorlijk oud voor een hond als ik. Omdat ik soms luid snurk terwijl ik lig te slapen, en omdat mijn darmen soms onbetrouwbaar zijn, heeft het baasje besloten dat ik nu genoeg gewerkt heb, en dat ik thuis mag genieten van mijn oude dag.

    Het is waar dat oud worden enkele nadelen heeft, zoals rapper moe zijn en slecht horen, maar het ergste zijn die pijnlijke gewrichten. Door die ondingen geraak ik soms niet meer recht. Het is verschrikkelijk. Het vrouwtje heeft speciaal voor mij een rubberen mat gekocht en die onder mijn kussen gelegd. Mijn mat blijft nu vast op de grond liggen terwijl ik met mijn poten probeer recht te krabbelen. En wonder boven wonder, het lukt!

    Toby en Kadee zijn nog altijd de beste maatjes. Ze slapen dikwijls samen, tussen elkaars poten. Ik slaap liever alleen.




    Overdag is het vrouwtje thuis en dan gaan we toch een keer of drie naar de wei in onze straat. Sinds kort zijn daar kippen. De onnozele vogels! Ik versta de uitdrukkingen zoals ‘domme kip’ (stoem kieke) en ‘zo dom als een kip’ maar al te goed! Die vogels zitten achter draad, want anders had ik ze al lang gevangen en doodgebeten. Ik blaf alle lucht uit mijn longen en loop langs hun draad om ze te verjagen, maar nee hoor, die kippen volgen mij! En heel dicht hoor! Mijn vrouwtje heeft alle moeite van de wereld om mij daar weg te krijgen, want ik geef niet op, oh nee! Zelfs wanneer mijn geblaf begint te lijken op astmatisch gepiep, dan nog zet ik door. Stomme kippen!




    Deze rosse kip is erg geïnteresseerd in mij...



    Ze komt afgelopen op mijn geblaf en kijkt met die oogjes van haar, alsof ze probeert te begrijpen wat ik zeg! Maar volgens mij is die gewoon doof. En dan steekt die stomme kip zelfs haar kop tussen de draad om het schuim van mijn muil te pikken. Ik was net niet snel genoeg...



    Vorige week zijn we met z'n allen naar de dierenarts geweest voor onze jaarlijkse inentingen. Kadee en Toby kregen die venijnige prikken, ik niet. Volgens de dierenarts heb ik genoeg reserve voor de tijd die er nog rest. Ik snap niet wat ze bedoelt, want zij en mijn vrouwtje spreken in raadsels. Zo zeggen ze het bijvoorbeeld dat ik aan mijn laatste hoofdstuk ben begonnen.



    De laatste tijd heb ik erg veel last van mijn lijf. Het doet niet meer wat ik wil dat het doet. Zoals rechtstaan om te gaan plassen. Ik heb er veel moeite mee om recht te komen als ik een tijdje gelegen heb. En nu lig ik meestal de ganse tijd. Rechtstaan is dan ook een regelrechte ramp. Een natte ramp. Elke keer verlies ik urine door de moeite die ik doe. Het vrouwtje vindt dat niet leuk, maar ze zegt niets en haalt een doek om alles op te ruimen. Dan sukkel ik met haar naar buiten. Het gebeurt regelmatig dat mijn achtervoeten over de grond slepen bij het stappen, en dat mijn achterkant waggelt als een zatte vent. Volgens de dierenarts weeg ik nu minder dan Kadee en gebruik ik mijn reserves op. Ze zegt dat ik mager ben geworden. Misschien heeft ze geen ongelijk.



    Mijn baasje is erg bezorgd en geeft mij goeie medicijnen tegen de pijn en zo. Nu heb ik pillen gekregen waar ik honger van krijg. Het eten smaakt mij weer, oh, ik zou alles opeten wat ik zie. En het vrouwtje heeft mij een spuitje gegeven dat body-builders, coureurs en zo ook krijgen. Ga ik dan terug spieren krijgen?



    Bericht van het vrouwtje aan de trouwe lezers van dit blog: Deze foto's werden ongeveer drie weken geleden gemaakt. Robbe stelde het toen nog goed. Vandaag is zijn toestand echter verslechterd, hij moet geholpen worden om recht te staan, en dan nog lukt het niet goed om rechtop te blijven Wandelen gaat moeizaam. Eten doet hij wel goed door de cortisone pillen, en dan zet ik zijn kom op de grond tussen zijn voorpoten. Hij eet al liggend. Ik geef hem alle snoepjes die hij zo graag eet, we knuffelen hem zo vaak mogelijk... want dit zijn de laatste uren/dagen.... 


    09-03-2015 om 14:05 geschreven door Robbe Van Erbecjeshof  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    16-03-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zeehondenwandeling
    Vanmorgen was het al van vroeg een heel gedoe met bottines die in de auto moesten, er werden bokes gemaakt, en de grote fles werd met fris kraantjeswater gevuld. Allemaal tekenen aan de wand... voor een wandeling? Jaaaaaaaaaaa, joepiiiiiiiie!



    Toen we er waren, was het een blij weerzien tussen de hondjes en de baasjes. De baasjes veranderden van schoenen en we vertrokken naar het strand. Hoewel we een strakke blauwe lucht hadden en de zon volop scheen (het leek wel een zomerdag!) zorgde de frisse westenwind ervoor dat de baasjes hun jassen en mutsen aanhielden.

    Vandaag heb ik vernomen dat Maggy, voorzitter van de Tatra-club en tevens onze fokker, nog 2 pups over heeft van de nest van november. Het was een groot nest met 10 puppies. Daarom moest ze vroeger naar huis vertrekken, omdat nieuwe baasjes een pupje kwamen halen.  Wie interesse heeft, kan Maggy bereiken op haar GSM nr 0476/469338. Op de website http://www.tatra.be/ van de Tatra Club kan je ook informatie vinden over de nesten http://www.tatra.be/tatra_nl/050_020_nesten.htm



    Door Kadee leek de wandeling op de Processie van Echternach. Ken je deze uitdrukking niet? Ze wordt gebruikt om te illustreren hoe een proces onnodig traag of inefficiënt kan verlopen: drie stappen vooruit, twee achteruit... Kadee was telkens geïnteresseerd in alle andere honden die hij tegenkwam. Wanneer die baasjes dan in de andere richting vertrokken, ging Kadee mee, terug van waar we kwamen. Het baasje en ik draafden er achteraan om Kadee terug te halen. Ja, dat is de schuld van het vrouwtje, ze was de lange looplijn van Kadee thuis vergeten.



    Toen er ruiters op het strand verschenen, zei het baasje "oei oei oei, hij zal daar toch niet gaan achter lopen...pffff!"  Maar Kadee deed dat natuurlijk wel! Gelukkig voor het baasje liep hij niet te ver weg ;-)



    Het baasje vindt mij een voorbeeldige hond. Hij moet maar doen alsof hij een snoepje vast heeft, en ik sta al klaar!



    Kadee graaft naar schatten, zee-schatten. Hoe kan het ook anders, wij zijn toch zee-honden...?



    Toby was natuurlijk ook van de partij. Hij heeft flink gelopen en gespeeld voor zo'n klein beestje. Waarom hij niet zo dikwijls op de foto's staat? Tja, volgens mijn baasje is Toby een mama's-hondje, hij plakt aan het been van het vrouwtje. Zoals Lucky Luke en zijn schaduw. Behalve dat Toby wit is dan.



    We hebben echt fijn gewandeld vandaag. De baasjes konden onderweg honderduit vertellen, en wij speelden dat het een lieve lust was. Natuurlijk kregen we daar dorst van. Zoveel water hier, maar brrr, zoooo zout!



    Thuisgekomen heeft het vrouwtje ons eten klaargemaakt en dan konden we gaan rusten. Heerlijk is dat, onze kop zit nog vol beelden van aan zee, en als we onze oogjes dicht doen, kunnen we zelfs de golfjes horen, en hey, daar zie ik die en die hond terug en ... wacht op mij, ik koooooom! Ik ren zo hard ik kan, mijn achterpoten maken een schuivend geluid... op de mat? Verdorie, ik had een loopdroom!



    Het vrouwtje was een beetje moe en ging in haar relax zitten soezen. Tot Kadee vond dat hij ook een "schoothondje" is...

    16-03-2014 om 19:39 geschreven door Robbe Van Erbecjeshof  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    02-03-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Witte helper

    Tijdens een avondraadpleging was er heibel in één van de twee wachtzalen in de praktijk van mijn baasje. Er waren twee heel donkere families die ruzie hadden over iets. Ze riepen dingen naar elkaar in een taal die wij niet verstaan. Ze lieten het wit van hun ogen zien en hun tanden blonken gevaarlijk in de schemerige wachtzaal. De andere patiënten in de eerste wachtzaal waren angstig geworden en  hadden mijn baasje verwittigd dat het menens was. Mijn baasje kwam natuurlijk direct tussenbeide, maar het mocht niet helpen. Het geraas en getier ging maar door, en ze waren ondertussen ook al slaags geraakt onderling. Mijn baasje riep hun toe dat ze moesten stoppen en gaan zitten, want anders zou hij zijn witte helper (ikke dus) gaan halen. De vechtende jongeren hadden hier geen oren naar en iemand uit de andere wachtzaal had ondertussen de politie gebeld. Mijn baasje had mij gezegd in de praktijk te blijven, maar ik dacht dat hij misschien wel mijn hulp kon gebruiken. Op een drafje ben ik de gang doorgelopen en kwam via de eerste wachtzaal in de tweede wachtzaal waar ondertussen ferm gevochten werd. Ik zette mijn leeuwenkraag dik op en gromde uit volle borst met mijn oren achteruit, en mijn opgetrokken lippen toonden al mijn tanden. Eén van de vechtersbazen was op de grond gevallen en probeerde achteruit recht te krabbelen. Hij kwam met zijn rug tegen de muur en gilde het uit van angst toen ik hem dicht naderde. Hierdoor  stopte het gevecht onmiddellijk en de vechtersbazen sprongen op de stoelen om bij mij uit de buurt te blijven. Ik ging fier rechtop naast mijn baasje zitten en overzag de situatie. Mijn baasje zei dat het gedaan was met vechten en anders moesten ze dat maar buiten doen. Ze konden kiezen. Niemand bewoog. In de andere wachtzaal hoorde ik mensen zuchten van verlichting. Net toen kwam de politie binnen. “Wat is er aan de hand hier?”  Mijn baasje vertelde wat er gebeurd was en dat ik geholpen had om de gemoederen te kalmeren. De politie is in de wachtzaal gebleven tot iedereen aan de beurt geweest was. Mijn baasje heeft toen meer werk gehad dan voorzien, hij heeft hun gescheurde wenkbrauwen genaaid, bloedneuzen gestelpt en andere wonden verzorgd. Tegen iedereen heeft hij verteld over zijn witte helper die ervoor gezorgd heeft dat aan de zwarte ruzie een einde kwam.


    Er gebeuren ’s nachts dingen in mijn straat waar ik niet goed van ben. Eergisteren nacht was het vrouwtje te moe om nog met ons naar de wei te gaan. We zijn dan in de tuin geweest, en dan gaan slapen. Misschien gelukkig maar, anders waren we in het pikkedonker op een dievenbende gebotst. Hieronder zie je hoe het vrouwtje met de buurman de draad hersteld heeft. Je ziet ook de ene wagen die op houten blokken staat, omdat ze de wielen gepikt hebben. Op de andere wagen heeft de garagist een bache gelegd, omdat er geen ruiten meer inzitten. De zetels zijn eruit, het contact, de versnellingsbak, de asbak, en een groot deel van de motor. 




    De dieven hebben gebruik gemaakt van ons weggetje naar de wei, hebben de draad doorgeknipt tussen de wei en de parking van een aanpalende garage en hebben daar een aantal auto’s gestript. De onderdelen hebben ze naar hun wagen gebracht die niet ver van onze wei geparkeerd stond.




    Hier zijn ze ook gepasseerd, ze hebben takken afgebroken toen ze zich een weg baanden naar die auto's.
    Ik ben natuurlijk zelf ook ter plaatse geweest om dat van dichtbij te bekijken en te besnuffelen. De volgende keer dat ze hier zijn, zal ik ze herkennen!




    Vanmorgen zijn we naar school geweest. Het was prachtig weer met de zon die op mijn vacht scheen en een fris briesje om het niet te warm te krijgen. Het baasje zit nu ook in de B-klas met Kadee. Ik bleef met het vrouwtje en met Toby achter de draad zitten kijken naar mijn baasje.



    Kadee is natuurlijk gewend om met het vrouwtje de les te volgen, en hij was constant afgeleid door onze aanwezigheid achter de draad. Het vrouwtje zag dat hij er niets van bakte en besliste dan maar om binnen te gaan zitten. Zo zou Kadee misschien beter opletten...?



    Nu zitten we binnen, in de cafetaria. Zo zonde van het zonnetje...



    Terug naar buiten. Het baasje laat Kadee in de kruiwagen kruipen. Gelukkig heeft hij zoiets onnozel nooit met mij gedaan!



    02-03-2014 om 21:14 geschreven door Robbe Van Erbecjeshof  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    02-02-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Over werken en leren...

    Even een anekdote over mijn baasje als houthakker... hij is toch niet zo goed als ik dacht hoor. Enkele dagen nadat hij iedereen in de straat had laten zien hoe goed hij met de bijl overweg kan, heeft hij thuis, bij het hout hakken voor de kachel, een groot en zwaar stuk hout op zijn voet laten vallen. Het baasje heeft toen heel hard geroepen tot de Grote Man in de Hemel, maar die is daarvoor niet naar beneden gekomen. Het resultaat is een gebroken teen en een paars-groen-zwarte voet... en een humeurig baasje!




    Ik ben heel boos op de mannen die aan het spoor werken in mijn wei. Niet alleen hebben ze mijn wei voor 2/3 afgepakt, ze rijden ook nog eens als cowboys door mijn straat! Zware vrachtwagens die met veel lawaai en stof aan en af rijden, ik kan er niet tegen! Dus blaf ik zo hard ik kan en loop langs de afspanning mee om ze te verjagen. Helaas zijn ze met velen, en ik sta achter de draad. Ik kan ze niet vangen, want anders zouden ze het wel geweten hebben!


    Ik kan alleen maar lijdzaam toekijken hoe ze mijn mooie wei veranderd hebben in hopen zand en steen. Er staat geen boom meer. Je hoort geen vogeltjes meer. De eekhoorn heb ik ook al lang niet meer gezien.



    Zelfs Kadee vindt het niet leuk. Hij had de gewoonte om tot in de verste uithoek te lopen en daar rond te neuzen. Hij verstopte zich soms voor het vrouwtje die hem niet meer vond. Wanneer ze dan haar rug gedraaid had, kwam Kadee als een witte wind zo stil en snel uit het hoge gras gevlogen en sprong hij op tegen haar rug. Meestal viel ze dan pardoes languit op haar buik en dat vonden wij heel erg plezant! Het vrouwtje kwam dan achter Kadee gelopen en die maakte er een spelletje van: pak me dan, als je kan!



    Toby vindt het geweldig in onze wei. In het asiel zat hij in een betonnen kooi met draad aan de voorkant om buiten te kunnen kijken. Hij was nog nooit echt buiten geweest en had nog nooit gras gevoeld. Laat staan dat hij zou gespeeld hebben... Maar dat is nu gebeterd. Hij houdt ervan om rond te lopen en takken mee te sleuren. Of Indiaantje spelen, dat doet hij ook graag. De andere dag was het lekker aangenaam in het zonnetje. Ik was op het gras gaan liggen en kon zo de werkzaamheden bekijken. Toby is beginnen rondjes lopen rond mij, heel dicht en heel snel. En maar keffen. Hij miste alleen nog pluimen op zijn hoofd om het plaatje compleet te maken! Wil ik eens van het zonnetje genieten in alle rust en stilte...



    Sinds enkele weken wordt de werf 's nachts verlicht. Ze hebben daar een gigantische kurkentrekker gezet. Geen idee welke fles ze daarmee kunnen openen, maar ze pakken er graag mee uit. Waarom zouden ze dat ding anders verlichten 's nachts? Als het is om dieven weg te jagen, dan helpt het geen zier. Donderdagnacht zag het baasje toen hij thuis kwam, dat er mannen met gele fluo vestjes beneden op de werf en aan de sporen stonden. Achteraf bleek dat dit een dievenbende was. Ze hebben één van de containers opengebroken en de walkie-talkies en los materiaal meegenomen, en een aanzienlijke hoeveelheid elektriciteitsdraad. Zie je wel, dat licht en die kurkentrekker schrikken de dieven niet af. Moest ik daar rondlopen 's nachts, het zou wat anders zijn!



    Sinds kort neemt het baasje Kadee mee naar school in plaats van het vrouwtje. Hij moet leren Kadee onder controle te houden. Kadee is nog een jonge snaak en die doet heel graag zijn ding in plaats van te luisteren. Het vrouwtje was heel stilletjes aan de draad komen kijken en zie...



    Kadee heeft zich direct uit de voeten gemaakt richting vrouwtje!



    Het baasje maar roepen op Kadee dat hij moest terugkomen, maar Kadee had daar geen oren naar. Dus is het baasje Kadee komen aanlijnen en is terug naar zijn plaats gekeerd. De les was nog niet gedaan hé.



    Daarna in de cafetaria is het baasje even gaan uitrusten met Toby op de schoot.  Ik mag dat niet hoor, op de schoot komen, pfff... 

    P.S. Welkom Viviane, kom gerust zo dikwijls lezen als je wil. Robbe.

    02-02-2014 om 17:33 geschreven door Robbe Van Erbecjeshof  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    12-01-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Storm
    Hey, alles kits?
    Hier bij ons in Mechelen heeft een felle storm gewoed. Het was echt heftig man! De hemel werd helemaal donker zoals 's nachts... plots een donder, die klonk als een vrachtwagen die over één van onze kapotte wegen hobbelt, en dan... BOEM, BLIKSEM, FLITS, HAGEL, WIND en WIND en WIND! Alles tegelijk.... Waauw, heftig. Ik voelde mij niets op mijn gemak. Gelukkig was het vrouwtje niet onder de indruk en bleef ze rustig in de living met ons zitten babbelen. Kadee wou weer eens de stoere uithangen, en stond aan de achterdeur om buiten te gaan. Maar het vrouwtje deed dat ze het niet gezien had, en Kadee ging dan maar voor de deur liggen. Zuchten. Toby heeft nog nooit eerder zo'n straf onweer meegemaakt, en omdat wij allemaal rustig waren, was hij dat ook. Zo zaten we gezellig allemaal samen binnen te keuvelen, alsof er niets aan de hand was. Het baasje daarentegen, die zat er midden in. Die heeft ook nergens schrik van, hé! Toen hij mij kwam halen om mee de avondraadpleging te doen, was hij doorweekt. Ah ja, zijn jas met capuchon hangt hier aan de kapstok, bij onze leibandjes...



    Zelf hebben we geen schade, niks, nada. Ongelofelijk hé, na zo'n storm... Er zijn anders veel woningen in Mechelen en de Delhaize en het stadion van KV Mechelen die wel brokken hadden. Wij niet! Behalve dan de buren, hun boom was omgevallen. En dat was nu zo'n speciale boom, helemaal volgegroeid met klimop. De buurman snoeide de klimop voor zo ver hij kon.  Het baasje noemde die boom de phallus-boom. En nu lag die op de grond, en versperde de doorgang voor de auto's. Het vrouwtje kon niet weg, en het baasje heeft dan maar de bijl ter hand genomen...



    Alle andere buren sliepen nog. Ofwel hadden ze schrik van het baasje en durfden ze niet buiten komen (helpen). Als ik dat zo bekijk, dan heeft die dat precies nog gedaan...



    Natuurlijk moesten wij nadien nog uitgelaten worden. En Kadee, die was uitgelaten! Het baasje had een fles water mee, om in onze emmer te doen op de weide. Maar Kadee wou persé als eerste uit de fles drinken. Gelukkig is het baasje groot en sterk en kon hij de fles buiten het bereik van Kadee houden. Ondertussen stikte ik van de dorst. Puur uit armoei heb ik dan maar de dauw van de bank gelikt...



    Die storm, die wind, die doet de "molentjes draaien", zoals mijn baasje zegt. Kadee zet hier een wilde achtervolging in, Toby crosst de pootjes van onder zijn lijf...



    Hela zeg, ik doe daar niet aan mee hoor! Gelukkig is er nog wat kreupelhout waar ik mij kan verstoppen. Hier zullen ze wel niet komen... hoop ik...



    Toby wordt moe. Hij moet wel zesenzestig keer harder lopen als Kadee als hij hem voor wil blijven. Iedereen met gezond verstand weet dat Toby het nooit kan halen tegen Kadee. Ik kan ook niet meer op tegen Kadee, da's echt een sterke beer geworden...
    Toby heeft bescherming gevonden tussen de voeten van het vrouwtje. Je moet goed kijken waar hij zit, want het vrouwtje heeft witte laarsjes aan met peluche. In de hondenschool vroeg iemand of ze dat express deed. "Wat dan?" vroeg het vrouwtje verwonderd. "Ga je dan naar een schoenwinkel en vraag je specifiek naar bottekes die lijken op jouw honden, om assorti te zijn??"



    Gelukkig blijven die zottigheden van die twee niet duren. Nu is het tijd om touwtje te trekken.



    Maar die molekens die draaien, dat is niet alleen bij de hondjes hoor. Bij de mensen gebeurt dat ook. Het baasje moest naar een café waar gevochten werd. De cafébaas had flink wat meppen gekregen en moest verzorgd worden. Mensen worden gauw agressief wanneer er wind staat... hondjes daarentegen, die gaan spelen.
    Het was een drukke periode voor het baasje. In het weekend kan hij nooit eens rustig een pintje of een glaasje wijn drinken, omdat hij steevast opgeroepen wordt door de politie tijdens een WODCA controle. WODCA betekent: Weekend Ongevallen Door Controles Aanpakken. Het baasje moet dan ter plaatse gaan en in de combi bloed trekken om vast te stellen of die persoon gedronken heeft, of drugs heeft genomen. Laatst was er een bruine meneer die jammerde omdat het baasje ging bloed trekken. De politiemannen in de combi liepen in en uit de wagen en daardoor waggelde die. Het baasje kon daardoor niet goed prikken en riep plots: "en nu is het gedaan met rondlopen!". De politiemannen bleven stokstijf staan, van 't verschieten. En ploef, naald in de ader en buisjes vullen... De bruine meneer zei tegen het baasje : "Allah ziet u!"  en het baasje antwoordde: "die politiemannen zien mij ook, en daar heb ik veel meer schrik van!". Waarop alle politiemannen in lachen uitbarstten en de combi opnieuw begon te schudden... gelukkig had het baasje zijn tubetje gevuld en was de klus geklaard.



    Sinds enkele dagen is de wind gaan liggen en vanmorgen lag er zelfs rijm op de takken... Zou het dan toch nog gaan sneeuwen? Ach, zo lang ik bij mijn baasjes ben en wij samen gelukkig zijn.... who cares about snow...

    12-01-2014 om 19:52 geschreven door Robbe Van Erbecjeshof  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    05-01-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Szczęśliwego Nowego Roku!
    Gelukkig Nieuwjaar!

    Aan al mijn trouwe vrienden wens ik een heel gelukkig nieuw jaar, vol leuke en onvergetelijke momenten, en een goede gezondheid!

    Dit jaar is er bijzonder weinig sneeuw in onze stad, en dat vind ik nu zo spijtig hé. Het baasje zag dat ik heimwee kreeg naar de koude en liet mij deze foto's zien van mijn geboortestreek... Zakopane, in Polen, aan de voet van het Tatragebergte.



    Traditioneel kan je daar met paard en slee overal geraken zo gauw er voldoende sneeuw ligt.



    Hier zie je de mensen nog gauw cadeautjes kopen om onder de kerstboom te leggen.



    Tatra honden zijn beresterk! Ze trekken de slee voort en zijn de beer te vlug af!



    Je kan je ook te voet naar het familiefeest begeven, in traditionele kledij, om je dan te goed te doen aan het kerstdiner...



    Hm, dat is eens iets anders hé, zo'n kerstdiner... hopelijk warmt het eten niet te snel op, dus ... ten aanval!


     
    Na al dat geschrans kan je maar best gespecialiseerd vervoer nemen om terug thuis te geraken. Wie weet waar je anders terecht komt?



    De kerstperiode is niet voor iedereen even somptueus en vermakelijk...

    05-01-2014 om 15:30 geschreven door Robbe Van Erbecjeshof  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    08-12-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Showtime
    In mei dit jaar was er in Wallonië een hondenshow met een "Special Tatra". Maggy had aan mijn baasjes gevraagd of wij, Kadee en ik, ook mochten meedoen. Ja natuurlijk mochten wij meedoen! Het vrouwtje is met ons en met een vriendin, Fabi, naar het verre Monceau-Sur-Sambre vertrokken. Je kan niet geloven wat wij daar allemaal gezien hebben... ben ik blij dat onze baasjes ons tenminste als hond behandelen, en niet als Barbie en Ken! Vooral de kleine rassen moesten het ontgelden: ze kregen krulspelden, speldjes, pakjes aan, werden gekamd of getrimd, zelfs geparfumeerd (bah!!) ... je kan het zo gek niet bedenken of het werd gedaan! De mensen die met deze honden rondlopen zijn meestal ook wel een beetje vreemd... Er was een grote dikke meneer aanwezig, met weinig maar lang haar in een paardenstaart, die ook nog eens een wit glitterkostuum aan had om met een minuscuul hondje te paraderen (ahum!) Dan toch liever mijn baasjes....

    Eerst werden we in een kooi gezet om gewoon te worden aan de geluiden en alle andere honden. Hier zaten we gerust en konden we alles observeren, want we hadden een mooi overzicht van de ganse zaal.



    Kadee kwam als eerste aan de beurt. Hij werd nog bij de puppies gerekend. Voor Kadee en het vrouwtje was het de eerste keer, en Kadee was nogal zenuwachtig. Bij het rondjes lopen deed hij onnozel, en toen hij voor de jury moest staan, ging hij zitten of stond met zijn staart naar hen, in de verkeerde richting dus ... Wat hij helemaal niet leuk vond, dat waren de handtastelijkheden van die vrouwelijke jury.



    Omdat hij zich niet van zijn beste kant had getoond, kwam hij niet in aanmerking om een beker te winnen. Tja, ik ben gewoon beter!
    Toch mocht Kadee poseren voor een officiële foto. Hij was nummer 3 bij de puppies. Het vrouwtje hebben ze kopje kleiner gemaakt.



    Er was wat tijd tussen de show die Kadee verkocht, en mijn optreden. Fabi, de vriendin van mijn vrouwtje is met ons gaan wandelen in het park. Dat deed deugd!



    Vervolgens was ik aan de beurt. Maggy was er ook met familie van mij, en zij zijn ook in de prijzen gevallen. Wij deden mee in de categorie "Veteranen". Volgens Wikipedia is dat: Een veteraan (oorspr. Latijn vetus, oud) is een oudgediende, iemand met ervaring. Hey, ik ben wel een hond met ervaring hé! In januari wordt ik 12, en dat begint al te tellen naar 't schijnt



    De Jury stond voor een zeer moeilijke keuze. Het speelde tussen mij en die oude wolf (of was het een Husky?) die je ziet op de foto hierboven. Uiteindelijk kon ik niet winnen... spijtig genoeg, en die andere ouwe heeft dus de eerste prijs weggekaapt   Dat komt door die handtastelijkheden, die Jury heeft bij mij niet gevonden wat er bij Kadee wel is... en daarom ben ik uit de boot gevallen. Want een hondententoonstelling is om te laten zien hoe mooi wij zijn, om dan een teefje te vinden en kindjes te maken. En kindjes maken, daar doe ik niet meer aan mee. Enfin, een tweede plaats met beker, is toch ook niet slecht!



    Diezelfde fotograaf heeft van mij een officiële foto gemaakt met een vrouwtje dat haar hoofd niet meer heeft. Ik vermoed dat ze dat gedaan heeft omdat de hondjes in de kijker stonden, en niet de baasjes! Hopelijk mag ik volgend jaar nog eens meedoen, ik vond al die aandacht wel leuk!



    Ik heb nog een tweede beker gewonnen: die van beste Tatra! Die beker heb ik gekregen van Nicole, dank je wel Nicole! Kijk maar hoe fier mijn vrouwtje is



    We are the Champions!

    08-12-2013 om 19:37 geschreven door Robbe Van Erbecjeshof  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    01-12-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wandeling aan zee met Toby
    Voilà. Zoals beloofd ben ik hier terug met mijn verhalen. Het heeft nogal wat geduurd, maar nu dat de nieuwe computer geïnstalleerd is en het vrouwtje zo'n beetje met het nieuwe programma heeft leren werken, zal het wel loslopen.

    Eerst en vooral moet ik jullie iemand voorstellen: Toby.  Toby is er gekomen nadat Raja naar de Eeuwige Jachtvelden is vertrokken eind augustus. Kadee had het er heel erg moeilijk mee dat zijn kameraad er niet meer was. Toen de baasjes moesten gaan werken, is Kadee beginnen huilen. Ja huilen, niet janken, maar huilen zoals een wolf hé. De ganse dag lang. En de volgende dag. En de dag daarna... tot nieuwe buren de politie gebeld hebben, die dan een onderzoek gestart zijn in de straat. Ze zijn bij de buurvrouw geweest, en zij heeft dan aan het vrouwtje gezegd dat Kadee de godganse dag huilt. Luid. Constant. En dat de buren de politie hadden gebeld, enzovoorts.  Het vrouwtje wist niet dat Kadee zo'n verdriet had van Raja. Ze is met ons naar het dierenasiel geweest, waar we dan kennis gemaakt hebben met Toby. Toen noemde hij nog niet Toby, maar het vrouwtje vond dit een naam die bij hem past. Het was met Kadee direct liefde op het eerste gezicht. Bij mij niet, toch geen liefde! Maar ik kan hem wel hebben, dat manneke. Hij is erg lief en voorzichtig. Hij komt net als Raja dicht bij mij liggen op de mat. Maar meestal ligt hij tussen de poten van Kadee. Dat is pas een koppel! Je moest eens zien hoe die met elkaar spelen.... het is vertederend! Hieronder vind je een link naar een filmpje over Kadee en Toby, het duurt wel tien minuten, maar het geeft een goed idee hoe ze zich vermaken.

    Dus, zie hier Toby. Hij was net uit het asiel en het vrouwtje heeft toen met een klein schaartje alle klitten uit zijn pels geknipt. Eigenlijk zag Toby er in het begin uit als een mop, zo'n borstel met dreadlocks weet je? Hier was hij al een beetje presentabel.



    Ja, die Toby heeft eigenlijk niet zo'n fijn leven gehad tot nu. Hij is als puppy binnengebracht in het asiel, waar hij na enige maanden door een dame werd geadopteerd. Spijtig genoeg moest zij snel nadien opgenomen worden in het ziekenhuis en Toby is toen terug gemoeten naar het asiel. Hij was bijna 11 maand oud toen het vrouwtje hem daar is gaan halen. Hij kende niets, plaste in huis, kon geen trappen op of af, had nog nooit aan de leiband gelopen,... was niet gesocialiseerd, was schrikachtig... Ik zeg "was", want ondertussen is dat (gelukkig!) fel verbeterd Het is een echt schatje. En hier zie je hem na zijn eerste echte knipbeurt, want tussen ons gezegd en gezwegen, het vrouwtje kan er niet veel van hoor...



    We waren vanmorgen vroeg al vertrokken naar Wenduine. Daar zijn we weer met een hele groep Tatra's op het strand gaan lopen, gezellig samen. We kennen ons ondertussen al even, en zowel de hondjes als de baasjes zijn blij elkaar weer te zien.



    Voor Toby was het vandaag zijn eerste grote wandeling, en zijn eerste uitstap naar zee. Hij vond het blijkbaar leuk, maar wist niet goed wat hij moest denken van de golven. Hij liep mooi los, naast het vrouwtje. Af en toe kwam hij naar ons gelopen of liep eens achter een knap teefje, ... wie doet nu niet zo iets? Hij heeft nog veel in te halen, de kleine



    Het baasje keek bezorgd naar de hemel.... het werd nogal donker. Stel je voor dat plots een storm opsteekt, we zouden nergens kunnen schuilen! Gelukkig is het bij een dreigende lucht gebleven, het heeft zelfs niet geregend, oef!



    Dit is weer iets typisch voor mensen: een wegwijzer zetten om te zeggen naar waar je moet kijken om de zee te zien!



    Er was niet zo heel veel volk op het strand. We konden goed lopen en snuffelen aan alles wat aangespoeld op het strand lag: een lege fles Wodka, een lege fles Mister Proper, takken en stokken, stukken van visnetten, plastic ballen, en zo van die witte schelpen van inktvissen. Het vrouwtje heeft de mooiste opgeraapt en in een zakje gestoken, da's voor ons om op te peuzelen straks, mjammie!



    We hebben vrij lang gewandeld, tot de baasjes honger kregen. Dat was het signaal om terug te keren. De baasjes gingen aan tafel zitten, en wij mochten ook binnen. Van Maggy hadden we lekkere koekjes gekregen, en daar waren we heel blij om. De baasjes hebben zelfs lekkers van Sinterklaas gekregen!



    Onze laatste Tatrawandeling van het jaar zit er op. Maar ik heb nog heel veel te vertellen hoor, en dat zal zeker gebeuren in de volgende weken. Ik heb twee bekers gewonnen, maar hoe, dat vertel ik een volgende keer...

    Bijlagen:
    Toby en Kadee spelen.gif (2 MB)   

    01-12-2013 om 19:36 geschreven door Robbe Van Erbecjeshof  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)


    Blog als favoriet !

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek
  • Super!
  • Ontroerend
  • mevr
  • knap
  • Reactie van de karikatuurhond ;)

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Archief per week
  • 06/04-12/04 2015
  • 09/03-15/03 2015
  • 24/02-02/03 2014
  • 27/01-02/02 2014
  • 06/01-12/01 2014
  • 30/12-05/01 2014
  • 02/12-08/12 2013
  • 25/11-01/12 2013
  • 26/08-01/09 2013
  • 06/05-12/05 2013
  • 25/03-31/03 2013
  • 18/02-24/02 2013
  • 31/12-06/01 2013
  • 19/11-25/11 2012
  • 05/11-11/11 2012
  • 15/10-21/10 2012
  • 01/10-07/10 2012
  • 10/09-16/09 2012
  • 20/08-26/08 2012
  • 13/08-19/08 2012
  • 23/07-29/07 2012
  • 16/07-22/07 2012
  • 09/07-15/07 2012
  • 25/06-01/07 2012
  • 18/06-24/06 2012
  • 28/05-03/06 2012
  • 14/05-20/05 2012
  • 07/05-13/05 2012
  • 23/04-29/04 2012
  • 16/04-22/04 2012
  • 09/04-15/04 2012
  • 26/03-01/04 2012
  • 19/03-25/03 2012
  • 27/02-04/03 2012
  • 20/02-26/02 2012
  • 13/02-19/02 2012
  • 30/01-05/02 2012
  • 23/01-29/01 2012
  • 16/01-22/01 2012
  • 02/01-08/01 2012
  • 24/12-30/12 2012
  • 19/12-25/12 2011
  • 12/12-18/12 2011
  • 05/12-11/12 2011
  • 21/11-27/11 2011
  • 14/11-20/11 2011
  • 07/11-13/11 2011
  • 24/10-30/10 2011
  • 17/10-23/10 2011
  • 03/10-09/10 2011
  • 26/09-02/10 2011
  • 12/09-18/09 2011
  • 29/08-04/09 2011
  • 15/08-21/08 2011
  • 01/08-07/08 2011
  • 18/07-24/07 2011
  • 04/07-10/07 2011
  • 20/06-26/06 2011
  • 13/06-19/06 2011
  • 30/05-05/06 2011
  • 23/05-29/05 2011
  • 16/05-22/05 2011
  • 09/05-15/05 2011
  • 02/05-08/05 2011
  • 25/04-01/05 2011
  • 18/04-24/04 2011
  • 11/04-17/04 2011
  • 04/04-10/04 2011
  • 28/03-03/04 2011
  • 14/03-20/03 2011
  • 28/02-06/03 2011
  • 21/02-27/02 2011
  • 14/02-20/02 2011
  • 07/02-13/02 2011
  • 31/01-06/02 2011
  • 24/01-30/01 2011
  • 17/01-23/01 2011
  • 03/01-09/01 2011
  • 26/12-01/01 2012
  • 20/12-26/12 2010
  • 13/12-19/12 2010
  • 06/12-12/12 2010
  • 29/11-05/12 2010
  • 15/11-21/11 2010
  • 08/11-14/11 2010
  • 01/11-07/11 2010
  • 18/10-24/10 2010
  • 11/10-17/10 2010
  • 27/09-03/10 2010
  • 20/09-26/09 2010
  • 13/09-19/09 2010
  • 06/09-12/09 2010
  • 30/08-05/09 2010
  • 16/08-22/08 2010
  • 02/08-08/08 2010
  • 19/07-25/07 2010
  • 05/07-11/07 2010
  • 21/06-27/06 2010
  • 14/06-20/06 2010
  • 31/05-06/06 2010
  • 24/05-30/05 2010
  • 17/05-23/05 2010
  • 10/05-16/05 2010
  • 03/05-09/05 2010
  • 26/04-02/05 2010
  • 19/04-25/04 2010
  • 12/04-18/04 2010
  • 05/04-11/04 2010
  • 29/03-04/04 2010
  • 22/03-28/03 2010
  • 08/03-14/03 2010
  • 01/03-07/03 2010
  • 22/02-28/02 2010
  • 15/02-21/02 2010
  • 08/02-14/02 2010
  • 01/02-07/02 2010
  • 25/01-31/01 2010
  • 18/01-24/01 2010
  • 11/01-17/01 2010
  • 28/12-03/01 2016
  • 21/12-27/12 2009
  • 14/12-20/12 2009
  • 07/12-13/12 2009
  • 30/11-06/12 2009

    Laatste commentaren
  • hé kadee & co (Belle & co)
        op Zalig Pasen!
  • held (Jan Faes)
        op Held van de dag
  • Arcachon en zo... (Jan Faes)
        op Arcachon deel 1
  • ook hier (Belle & co)
        op Winterse wandeling
  • rommel ? (Belle & co)
        op Zondagse uitstap
  • Willekeurig Bloggen.be Blogs
    adverteren
    www.bloggen.be/adverte
    Mijn favorieten
  • bloggen.be
  • Bas en Belle
  • broeder everard
  • Eef
  • Velvet du Domaine des Dhalbergs x Duch Gor
  • Ma vie avec Cyrus
  • Au printemps des olivets
  • Tatra Owczarek Podhalanski Belgium

  • Willekeurig Bloggen.be Blogs
    hertenman
    www.bloggen.be/hertenm
    Willekeurig Bloggen.be Blogs
    nieuwsmedia
    www.bloggen.be/nieuwsm

    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!