voor het allereerst ga ik me hier rechtstreeks tot iemand anders richten. Iemand van wie ik wéét dat hij het zal lezen. Ik zou het rechtstreeks kunnen zeggen. Maar dit mag geweten en gelezen worden (door die enkelen die deze blog ook lezen ;-) ).
Allerliefste Jules,
was het zo eenvoudig? Ben ik zo bespeelbaar? Was alles wat ik nodig had een cynische reactie op mijn eigen woorden "gonna try to be a good girl these 10 days"? Feit is en blijft dat ik vanochtend de plannen voor vanavond annuleerde.
Jij weet hoe bang ik ben voor deze komende 4 weken. Neil ver weg op vakantie, met zijn echtgenote en een hoop familie en vrienden. Dus quasi onbereikbaar voor mij. Ik kan hopen, wachten op een kort berichtje van hem. Chatten of bellen is een waterkansje.
Dus ik had mijn eerste twee avonden al "ingevuld" vanuit mijn little black book. Géén eenzame nachten, géén piekeren. Géén kans op een dronken bericht naar Neil (of zelfs Calimero).Ik ging me bezig (laten) houden.
Maar jouw reactie was blijkbaar precies wat ik nodig had om mijn date voor vanavond te annuleren. Géén herhaling van afgelopen april dus. Ik houd me wel bezig, hier thuis.
Ik zie je graag. Dàt weet je. Maar niet zoals jij vorig jaar vreesde. Ja, ik loog er nooit over... ik zou geen néén gezegd hebben. Maar wat wij nu hebben, is eigenlijk zo veel kostbaarder. En ik ben er je dankbaar voor. Ik ben je dankbaar voor je woorden, voor je eerlijkheid.
En of je het nu bewust deed of niet... ik ben je dankbaar voor de uitdaging om "a good girl" te zijn.
Love you, in the best possible way XXX
|