luang prabang in z'n geheel is unesco-werelderfgoed en snel na aankomst ontstaat 'n 'love affair' met dit kleine op mensenmaat gesneden stadje (alles vrijwel binnen wandelafstand): de mekong, de verrassende eetstandjes op marktjes, de avondmarkt die de straat voor 't voormalig koninklijk paleis dagelijks onherkenbaar omtovert, de in saffraankleurige pij gestoken jonge monniken, de talrijke wonderbaarlijke wats (=boeddhistische tempels), de mount phousi met de fabelachtige zonsondergang met op de achtergrond 'n krans vriendelijk ogend middengebergte en dan het pronkstuk.... de wat xieng thong (foto): de hele kleine, eenvoudige site ademt een sprookjesachtige en toch devote sfeer; summiere kleurige aanplanting, kleine zijkapellen met speelse bijna kinderlijke mozaiekvoorstellingen van het alledaagse leven
luang prabang heeft een mini-airport die slechts enkele internationale vluchten opereert (hanoi, bangkok, siem reap); vanuit luang prabang is er 'n wegverbinding door 'n spectaculair berglandschap naar vangvieng en verder zuidelijk naar vientiane; verder bestaat mogelijkheid op de mekong (twee dagen met slowboat via pakbeng naar houay xai, grens met thailand)