blog start 2de week....vandaag heikel punt veiligheid: uiteraard lees je dat 'n landgenoot omkomt in het verre buitenland en verneem je dat 'n belg zowaar gemolesteerd wordt (maar worden hier ook geen achteloze fietsers van de weg gemaaid ? zijn hier ook geen messteken ? voelt iedereen zich 's avonds veilig in brussel of pakweg ...ronse ?) het spreekt vanzelf...als je alleen reist, ben je 'n 'easier target' en als 'rijke' westerling loop je sowieso meer in de kijker (en tja, ook ik werd bestolen en beetgenomen, maar mea culpa meer door eigen nonchalance en onvoorzichtigheid); maar in se voel ik me tot dusver ginder niet 'onveiliger' dan hier. wel enkele voorzorgsmaatregelen: sloten (zelfs fietsslot gebruik ik om waar mogelijk bagage - trein bv - ergens vast te haken), mensen die me benaderen (zoveel mogelijk) negeren (veelal veiliger zelf hulp te vragen dan in te gaan op spontaan aangeboden 'hulp'), vooral 's avonds weinig geld op zak hebben, weinig alcohol, en een werkpunt dat nog meer m'n aandacht vereist: al te dikwijls denk ik abusievelijk dat 'n hotel/gh-kamer een verlengstuk van m'n woning is, maar er zijn cleaning staff en lopers....en die hebben 't mij al gelapt !!!! ik heb in principe weinig schrik, alles hoort zowat bij het leven en....'wat moet gebeuren, gebeurt', wat bij uitbreiding deel uitmaakt van de paradox van het leven: we maken plannen, voor overmorgen, voor volgend jaar.... en anderzijds kan het morgen of volgende week gedaan zijn !!
foto: terras voor m'n hotelkamer (hotel laochaleun in pakse, zuid-laos), 16 dollar zonder ontbijt merk op: de typische franse koloniale architectuur