ving ik aanvankelijk opnieuw bot treinticket te kunnen betalen in kyat, uiteindelijk werd ik in de loketten-bedienden-ruimte binnengeloodst en met egards behandeld...terwijl men m'n paspoort registreerde en m'n ticket uitschreef, zag ik vanuit m'n bevoorrechte positie hoe de mensen aan de andere kant van de lokettenvensters minachtend werden afgeblaft.... treinrit kostte me 850 kyat (dat is 1 usd ! terwijl die treinrit 2 usd kost !) aankomst bago na 13 u (het was de 11u trein) en laatste terug naar Yangon was reeds 15.58 u!!!! nooit te vroeg viktorie kraaien ! in bago was het me totaal onmogelijk ticket te kopen in kyat, no way...en hier had ik geen keuze, ik moet terug naar yangon....dus motorbiker brengt me naar iemand die voor me 3400 kyat omwisselt in 4 usd... hij wil me laten sightsee-en, ik kan 'n ietsiepietsie afbieden maar besef dat ik de kip met gouden eieren niet mag slachten (hij moet me in 'n mum van tijd wat laten zien en hij moet me op tijd terugbrengen naar station)....en ticketprijs was deze keer 2usd! en bago dan? de boeddha van shwethalyaung (de langste 55m en 18 m hoog, liggend en glimlachend - hij heeft nirvana bereikt) in 'n soort hangar en de kyaikpun buiten de stad (4 oude enorme boeddha's tegen 'n centrale vierkante zuil; door aardbeving verwoest maar heropgebouwd) en verder las ik 'n artikel over 'n vrijgelaten politieke gevangene die beweert dat hij zich nu in 'n 'open prison' bevindt, vrij, maar hij kan nergens terecht, geen werk, men betrouwt hem niet en dus startte hij maar met zielsverwanten 'n klein taxi-bedrijfje en ...voor mij is in myanmar nu wel de kous af (de golden rock laat ik aan anderen over), de volgende dagen ga ik proberen verder van yangon te genieten, wat winkelen, 'n drankje, m'n bijna dagelijkse banana-cake met koffie in de bakery in maha bandoola....er hoeven hier geen extra avonturen meer !