om gekonkel tussen hotel en taxi's te ontlopen 'n arme motorbiker onder de arm genomen om me naar busstation te brengen met al mijn bagage (tussen ons in en op mijn rug)...risico misschien qua stabiliteit, maar verstand op nul gun ik het veel liever aan die stakker (betelnoot kauwende en 'rood' uitspuwende addict...al die betel-freaks hebben tanden waar het verval al ver gevorderd is)..... bus naar bagan, eerste uur over nieuw aangelegde vierbaansweg, maar dan huilen met de pet op, archislechte weg, als je het al 'n weg kunt noemen, en dat tussen twee belangrijke centra (meer er meer blijkt dat het land niet alleen is blijven stilstaan, maar er zelfs op achteruit is gegaan sinds de britten hier de vlag streken, en dat is eind 40's!!!) aankomst nyaung u, wat in feite het nieuwe bagan is (want het regime besliste 'n decennium zowat geleden denk ik, dat iedereen uit het oude bagan - het archeologische hart - diende te verdwijnen), maar eigenlijk ziet het nieuwe bagan er al oud en afgeleefd uit...het is het centrum met de meeste guesthouses, resto's etc en wat raad je...bij aankomst neemt men al 'n loopje met mijn reservatie...eerste nacht dien ik 'n driepersoonskamer te delen met 'n brit (toch 20 usd elk) en vanaf morgen wordt me 'n single room beloofd is men nu soms vriendelijk of soms afstandelijk, myanmar lijkt me het land waar je als toerist het minst kunt rekenen op 'n gegeven woord