De weergaloze fratsen van ene zapnimf
Inhoud blog
  • Zapnimf, willoze (ver)trekpop!
  • Hipperdepip
  • Met de geiten vooruit en dan bokken schieten
  • Afscheid van een vr... vruchtbaarheid
  • Toet toet, bong bong... Peppi en Kokki
  • Waarom schuiven de maan en de man getweeën gedwee naar de zee?
  • Swingin' Safari
  • I can see clearly now the rain is gone... not!
  • Denken is zo uitermate vermoeiend, dat velen de voorkeur geven aan oordelen. (Otto Weiss)
  • Voor de bi(j)l

    Zoeken in blog



    Laatste commentaren
  • http://arenacyber.com/ (http://arenacyber.com/)
        op Wij die zijn : wrak
  • nike jordan (cheap sneakers online)
        op Wij die zijn : wrak
  • cheap jordans online (cheap sneakers online)
        op Puntje puntje puntje
  • jordans 9 (cheap sneakers online)
        op U was een fijn publiek
  • beats by dre wireless (cheap sneakers online)
        op Gezocht : logeeradres
  • nike jordan (cheap sneakers online)
        op Waterig voornemen
  • sunglasses by dre (cheap sneakers online)
        op Sprookje. Dat is een andere benaming voor nachtmerrie.
  • jordans 9 (cheap sneakers online)
        op Woestijnzand om op te vreten
  • kate spade handbags sale (cheap sneakers online)
        op Valentijn bis en bis
  • dr dre on sale (cheap sneakers online)
        op De wolf is een (kiplekkere) geit, een stinkende
  • beats by dre wireless (cheap sneakers online)
        op Ulaanbaatargumenteren
  • rayban sunglasses outleT (cheap sneakers online)
        op Ir o nie bij val en tijn
  • ray ban outlet (cheap sneakers online)
        op Steenhard
  • ray ban outlet (cheap sneakers online)
        op Een fansessie tussen de middag
  • sunglasses by dre (cheap sneakers online)
        op Glaasje op, laat je rijden... ganzenrijden

  • de blog waar niemand op zit te wachten
    10-08-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Aaaaaaaaah! Aaaaaaaaaaaaaaah!

    Babyface Deboosere - waarom heeft 'm toch ooit toch die snor afgeschoren? - voorspelde regen. Voor het oosten van het land. 
    Aha! Geen ramp, wij wonen in het noorden van België, alleen wijzen vinden het oosten nog een aanvaardbare regio om in te verblijven, dus de egoïst in mij hoopte op een vrijstelling van nattigheid in haar omgeving.
      
    "Kijk mee op de visuele beelden van de verwachte neerslag, (witte vlek met rode kern), daar ziet u het," kakelde hij, "vooral het oosten van het land gaat ervan langs krijgen."
    "Die mens heeft dringend nieuwe lenzen nodig, " bromde ik tegen mijn geliefde, "die zone bestrijkt de hele Benelux en rondom." 
     
    Het is niet altijd even prettig je gelijk te krijgen. De pijpenstelen vonden hun weg naar het oosten niet meer. Een kringloop van het water waarbij volgens mij een halve Noordzee in verdampt zat. Het hield niet op.
     
    Noodgedwongen rookte ik mijn occasionele sigaret dan maar onder de carport. Mijn blik gleed over de verloren fiets. De fiets van zoon-het-langharig-tuig-dat-zijn-fiets-heeft-laten-jatten-wegens-onbeheerde-achterlaterij. Onze ondertussen bijna beste vrienden de politie, hadden me de dag voordien op de hoogte gebracht dat ze iets hadden gevonden dat bij mijn 'gedetailleerde' opgegeven beschrijving paste : blauw en jongensfiets. Bij het miraculeus wederzien, hebben we de tweewieler meteen laten merken met zijn rijksregisternummer.
    Moose en ik hadden het plan uitgebroed vandaag onze fietsen te laten voorzien van zo'n onaftrekbare sticker. Alleen die regen...
    Mijn oog telde de overige nog te behandelen fietsen... toen mijn opgezette keel het overnam :
    "Aaaaaaaaaaaah! AAAAAAAAAAAAAh! Hill! Iemand heeft mijn fiets gepikt! Een snoodaard heeft zomaar vanonder de carport... Aaaaaaaaaaaaaah! Kom dan toch zien! Er is niks te zien! Mijn vélo is gestooolen! Aaaaaaaaaah!"
    Die aangespurte Hill keek me heel bevreemdend aan. Met een snuifje medelijden in zijn pupillen en omweven door een aura van kalmte.
    "Natuurlijk lief, is je fiets hier niet... die moeten we deze namiddag toch gaan afhalen bij de fietsenmaker..."
    Hij fluisterde er nog achteraan : "Het gaat je vandaag precies niet af hè?"

    10-08-2007, 22:37 geschreven door zapnimf  


    09-08-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Met tuiten, maar zonder de gezondheid te schaden
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    Er zijn zo van die stelligheden.
    Eentje keert hier in lijve zapnimf maandelijks terug.
    Het offensief van de oestrogenen noemen anderen dat ongemak. Ik zeg er gewoon dikke knudde tegen.
    Dikke knudde manifesteert zich vooral door korte huilbuitjes. Voor niks. Voor alles.
     
    In de Colruyt staan bij de blikken gesuikerde melk is genoeg om tranen te laten voor wieweetwat.
    Hill die een keer naar mij wijst en het is van datte.
    Telefoon krijgen van de politie dat ze zoons fiets hebben teruggevonden, resulteert in oognat.
    Als ik probeer te verwoorden dat ik het zelf ook op mijn heupen krijg van mijn geween, geraak ik niet verder dan 'boehoehoeoe' en snottebellen.
    Dat het regent, dat de droogkast nog altijd kapot is, dat mijn boek in mineur eindigt... jaja...
    Of bij de aanblik van wat die katten weer aanrichten... hun excrementen liggen dan wel op de juiste plaats, maar ze vinden de grote bloempotten lollig om als speelzandbak te gebruiken... oh neen, toen moest ik toevallig niet blèren, toen dacht ik alleen maar : jullie rotkatten, kan ik weer gaan stofzuigen.
    Bij het besef dat ik aan het stofzuigen ben zonder stofzuigzak (ze zijn op!), drup ik er weer wel lustig op los.
     
    Nounou, ik ben me er eentje! Een huilebak-eentje.
    Weten dat het morgen over is, of overmorgen, of in het slechtste geval in de nacht van overmorgen naar overmorgenover, helpt nauwelijks. Dat is als na een echtscheiding/miskraam suggereren dat je nog jong genoeg bent om... om watte ja?
     
    "Kijk", probeert hij me op te fleuren, "wat ik hier nog vind... de kussensloop die we op het marktje in Dranouter hebben gekocht." Hij draait het ding rondom een kussen en ik lees...
     
    Heppie
     
    Ik voel me ozo heppie
    zo heppie deze dag,
    als je vraagt : wat heppie
    als ik eens vragen mag,
    dan zeg ik : hoe wat heppie,
    wat heppik aan die vraag,
    heppie nooit dat heppieje
    dat ik heb vandaag?

    Joke van Leeuwen

    Waarop ik een mini-overstroming veroorzaak in onze slaapkamer.

    Zucht, ik wou dat ik een vent was...
    Of toch maar niet... kijk, het is al over!
     
     

    09-08-2007, 18:50 geschreven door zapnimf  


    08-08-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een man van weinig woorden, maar met bijna blauw oog

    Oh neen, domme domme brolkoe die ik ben.
    Gisteren deed ik het.
    Het!
    Mijn hele nahuwelijkse leven heb ik erop getraind om Het te vermijden. Nachtelijke vergaderingen met vriendinnen zijn hier overheen gegaan om elkaar te steunen in het ons niet te laten verleiden tot Het.
    Het meest erge een vrouw kan uitsteken, wil ze zichzelf oerbelachelijk maken. Wat zeg ik? Wil ze zich ooit nog in het openbaar zonder chronisch schaamtegevoel vertonen...
     
    Ik vroeg hem : "Waarom viel/val je op mij?"
     
    Hij : "Euh... ik vond/vind je wel sympathiek en niet onappetijtelijk."
     
    DUH-UH!?!
     
    En mijn bekoorlijk klaterend gekwinkel dan? Humoristisch lachebekje hier zit dermate goed in d'r vel dat ze steeds met zichzelf kan lachen! (Jij dikwijls wat minder, maar is dat mijn probleem?)
    Mijn hypnotiserende betoverende blik? (Van : er staat nog vaat op het aanrecht, doe jij...?)
    Mijn talenten om je tot overgave (de verleden tijd van overgeven) te dwingen?  
    Mijn sexy oorlellen? (Waar je nog nooit één oorbel voor hebt gekocht!)
    Mijn koffieschenken in je mok iedere morgen? Nadat jij hem hebt gemaakt.
    Mijn ontegensprekelijke rake analyses van jouw vrienden?
    Mijn sierlijk gedrag als het op huishouden aankomt?
    Mijn amoureuze strelingen over het toefje haar op je kin?
    ...
     
    "Sympathiek en niet onappetijtelijk." Prrt prrrrrrtff! (speekselbellen alom!)
     
    En mijn vermogen tot zelfbeheersing om je nu geen doef op je neus te geven dan? 
     

    08-08-2007, 21:32 geschreven door zapnimf  


    07-08-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De frieten waren wel lekker.

    Een pendelbus is doorgaans een noemenswaardig initiatief. De Lokerse feesten hebben er eentje. Laatste rit terug om half drie 's nachts. Dat is dan toch balen als je ze om 02.22u voor je neus ziet vertrekken om nooit meer terug te keren. Dan weet je de auto een keertje exact staan, is het vier kilometer verder.
    Een onverschrokken iemand - uw nederige nimf om precies te zijn, nadat ze iets opving van "dat wordt dan een wandelingetje in de nacht" - wierp zich in puurste radeloosheid voor een wagen. Een techniek van liften die best redelijke resultaten scoort als je hem nog kan navertellen tenminste. Het vehikel werd bestuurd door een rasechte Lokerse autochtone schone die mijn smartverhaal over mijn knie en mijn slechte vrienden die hun sportiviteit aan mij wilden opdringen, al na vijf seconden onderbrak en teken deed dat ze vier plaatsen kon aanbieden. Het lieve kind maakte een ommetje met ons tot bijna tegen de motorkap van onze wagens.
     
    Hoe het die andere tien tevergeefs wachtenden aan de bushalte is verlopen? Geen flauw benul, we hebben in het voorbijrazen nog eens vriendelijk gewuifd. Moge een goede verstaander dit gedrag als voorbeeld nemen.
     
    En Fischer-Z, vraagt u zich (al dan niet) af. Euh... ik was alvast niet alleen die het programma niet goed gelezen had.
    "John Watts is not Fischer-Z and Fischer-Z is not John Watts." snoerde Johnny de bebbel van iemand uit de meute die driekwart optreden lang "Marlieeeeese!" jankte. Plaatsvervangende schaamte was vanaf toen geen loos begrip meer voor me.
    Bijgevolg konden we op onze kin kloppen. Afgezien van een verwrongen versie van 'The Worker' bleven de vroegere hits achterwege.
    John Watts is een hufter. 
         
     

    07-08-2007, 18:10 geschreven door zapnimf  


    06-08-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Sleuteltjeduw - deurtjetrek

    Jubelde ik gisteren iets te enthousiast over Sinéad O' Connor? Kan ik dat nog terugnemen? De meid kreeg het op haar heupen van het geklooi van het wezen dat achter de mixtafel aan het experimenteren sloeg en zij was niet alleen. Sommige nummers waren het aanhoren niet waard. Eerlijk gezegd, behalve een handjevol bekende songs, klonk alles van het mens krak hetzelfde. *Geeuw*
    Ook Admiral Freebee vond ik de twee vorige keren dat ik hem in het echt heb mogen beluisteren, beter.
    Absynthe Minded viel dan weer wel reuze mee, zo goed zelfs dat ik er een tukje op gepleegd heb.
     
    Maar de randanimatie was geweldig! Drie haaimannen met fijngevoelige choreografietjes, steltlopers alsof ze recht uit het atelier van Panamarenko kwamen gezeild, de stofzuigerventer die eveneens veel nonsens verkocht en het 'mentale wereldwonder' dat ons in een piepklein tentje lokte en ons veel veel veel zweet ontlokte.
     
    Inventief zijn ze genoeg, die Dranoutronauten. Standjes om je door kortgerokte plaatselijke schonen in te laten smeren, een afkoelruimte met stuifwater dat - o hitte - reeds verdampte vooraleer het je nek kon bereiken, een zweefmolen, maar de leukste frats was die van het plaatselijke kringloopcentrum. Mannen konden er hun sokken ruilen voor een luchtige rok. Die meneren kon je van ver herkennen over het ganse terrein. Daarnaast hadden ze een soort openbare douche geïnstalleerd (waterstraaltjes die als een fontein uit een nepgrasperkje spetterden), gegadigden kregen gratis zwemkledij ter beschikking, het liefst in felle kleuren en bedrukt met een jaren '70 bloemetjesboeket en vanuit het kleedhokje werden ze door noeste medewerkers eerst met zwabbers ingezeept en na de douche vervolgens weer netjes afgedroogd. Dit was lachen, maar echt gieren werd het toen een kerel, die ik in een dagelijks taalgebruik in leder op een Harley Davidson zou situeren, zijn talrijke tattoos aan de toeschouwers showde in een vijf maten te groot afgrijselijk damesbadpak. Zijn baard, een exemplaar waar die twee baardapen van ZZ Top stikjaloers op zouden zijn, was bijeen gebonden met een stuk of wat dezelfde elastiekjes in een flinke worst haar. Hij veerde nauwelijks op van de onderwaartse stralen.
     
    Een festival ondergaan is boeiend, maar proberen er vandaan te geraken is nog veel spannender!
    Hill zou even de auto op de parkeerweide voor ons opsnorren, dan konden V. en ik onze konten (en knieën) een rustpauze gunnen op de rand van een vangrail. Slechts twintig minuten later zagen we hem terug. Zonder voertuig. Zijn oriënteringsvermogen van nul komma nul speelde hem nog maar eens parten. Ik leende mijn vriendin uit om alzo toch nog ooit uit dat dorp weg te geraken. Ondertussen kreeg ik het gezelschap van vriendelijke dames, van geblesseerde heren, van de politie en allemaal werden ze eerder opgepikt als ik. Zij stonden geparkeerd in rij veertien, of zeventien, of dertig. Het was dan dat het me begon te dagen dat wij geen rijen hadden geteld. Tienduizenden bezoekers... en heel hun zwik rollend materieel rondom de onze geparkeerd... het gehalte paniek in mij steeg met stip. Een half uur tikte weg. De gee-es-em zat in de rugzak. De rugzak zat op de rug van Hill. En wie weet waar Hill ondertussen zat?
     
    Een jonge vrouw zag in mij een routeplanner en vroeg of ik wist hoe men van Gent naar Dranouter geraakte. Aangezien ik tijd op overschot had, somde ik op : Gent, Kortrijk, Ieper, Dikkebus, gele pijlen met 'D' volgen. Het arme schaap was er nog erger aan toe dan ik. Haar chauffeur was verdwenen, mét auto en zonder mobieltje. "Jamaar", hield ik haar tegen toen ze een vriend wilde bellen om haar te komen oppikken, "als mijn chauffeur er ook niet vanonder muist met mijn vriendin, kan je gerust met ons mee, wij rijden over Gent naar Antwerpen."
    Iemand gelukkig maken... 't is toch zo simpel. Zo simpel als een wagen beloven die er maar niet aan wil komen.
     
    En wat deden de vriendenschaar V. en Hill ondertussen?
    Spelletjes. Iedere rij auto's aflopen en maar drukken op die autosleutel. Bij knipperlicht kwam het erop aan om met een aantal personen om het snelst ter plaatse uit te maken wiens sleutel overeen kwam met het slot. Eentje viel af, de rest speelde het spel opnieuw in een van de volgende rijen.
     
    Om half drie waren ze eindelijk uitgespeeld en kon ik mijn pasverworven lifster voorstellen : ons Valerie met vermiste chauffeur uit Gent! V. is zelfs wakker gebleven tot in Gent. Een unicum!

    06-08-2007, 12:55 geschreven door zapnimf  


    Archief per week
  • 18/02-24/02 2008
  • 27/08-02/09 2007
  • 20/08-26/08 2007
  • 13/08-19/08 2007
  • 06/08-12/08 2007
  • 30/07-05/08 2007
  • 23/07-29/07 2007
  • 16/07-22/07 2007
  • 09/07-15/07 2007
  • 02/07-08/07 2007
  • 25/06-01/07 2007
  • 18/06-24/06 2007
  • 11/06-17/06 2007
  • 04/06-10/06 2007
  • 28/05-03/06 2007
  • 21/05-27/05 2007
  • 14/05-20/05 2007
  • 23/04-29/04 2007
  • 16/04-22/04 2007
  • 09/04-15/04 2007
  • 02/04-08/04 2007
  • 26/03-01/04 2007
  • 19/03-25/03 2007
  • 12/03-18/03 2007
  • 05/03-11/03 2007
  • 26/02-04/03 2007
  • 19/02-25/02 2007
  • 12/02-18/02 2007
  • 05/02-11/02 2007
  • 29/01-04/02 2007
  • 22/01-28/01 2007
  • 15/01-21/01 2007
  • 08/01-14/01 2007
  • 01/01-07/01 2007
  • 25/12-31/12 2006
  • 18/12-24/12 2006
  • 11/12-17/12 2006
  • 27/11-03/12 2006
  • 20/11-26/11 2006
  • 13/11-19/11 2006
  • 06/11-12/11 2006
  • 30/10-05/11 2006
  • 23/10-29/10 2006
  • 16/10-22/10 2006
  • 09/10-15/10 2006
  • 02/10-08/10 2006
  • 25/09-01/10 2006
  • 18/09-24/09 2006
  • 11/09-17/09 2006
  • 04/09-10/09 2006
  • 28/08-03/09 2006

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!