De weergaloze fratsen van ene zapnimf
Inhoud blog
  • Zapnimf, willoze (ver)trekpop!
  • Hipperdepip
  • Met de geiten vooruit en dan bokken schieten
  • Afscheid van een vr... vruchtbaarheid
  • Toet toet, bong bong... Peppi en Kokki
  • Waarom schuiven de maan en de man getweeën gedwee naar de zee?
  • Swingin' Safari
  • I can see clearly now the rain is gone... not!
  • Denken is zo uitermate vermoeiend, dat velen de voorkeur geven aan oordelen. (Otto Weiss)
  • Voor de bi(j)l

    Zoeken in blog



    Laatste commentaren
  • http://arenacyber.com/ (http://arenacyber.com/)
        op Wij die zijn : wrak
  • nike jordan (cheap sneakers online)
        op Wij die zijn : wrak
  • cheap jordans online (cheap sneakers online)
        op Puntje puntje puntje
  • jordans 9 (cheap sneakers online)
        op U was een fijn publiek
  • beats by dre wireless (cheap sneakers online)
        op Gezocht : logeeradres
  • nike jordan (cheap sneakers online)
        op Waterig voornemen
  • sunglasses by dre (cheap sneakers online)
        op Sprookje. Dat is een andere benaming voor nachtmerrie.
  • jordans 9 (cheap sneakers online)
        op Woestijnzand om op te vreten
  • kate spade handbags sale (cheap sneakers online)
        op Valentijn bis en bis
  • dr dre on sale (cheap sneakers online)
        op De wolf is een (kiplekkere) geit, een stinkende
  • beats by dre wireless (cheap sneakers online)
        op Ulaanbaatargumenteren
  • rayban sunglasses outleT (cheap sneakers online)
        op Ir o nie bij val en tijn
  • ray ban outlet (cheap sneakers online)
        op Steenhard
  • ray ban outlet (cheap sneakers online)
        op Een fansessie tussen de middag
  • sunglasses by dre (cheap sneakers online)
        op Glaasje op, laat je rijden... ganzenrijden

  • de blog waar niemand op zit te wachten
    15-06-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Toedoedoedoedoeee (trompetten!) toedoedoedoedoeee

    "We moeten dringend de handdoeken wassen, zal ik alle achtergebleven vodden uit de tuin plukken, wil jij boven die toren uit de badkamer ontmantelen en meebrengen?"
    Met het voorbije zwembadweer is de trommel ontoereikend om al het vervuilde afdroogtextiel in één keer te slikken en ik laat een halfje staan.
    Hoogst verbaasd zie ik hoe moose achter me komt aangedrenteld met die wasmand. Met een plets zet hij ze voor mijn neus op tafel :
    "Dit moet er ook nog in."
    "Maar neen, 't zit vol en daarbij, de handel draait al."
    "Jawel!"
    Schuin kijk ik hem aan, zou de stakkerd een kwink kwijt zijn? Te veel stress op het werk? Een vorm van smetvrees kweken? 
    Tot hij verwoed begint te rommelen tussen het goed en daarbij een cd blootlegt. Een dubbele van Bert Kaempfert.
    Net voor ik wil gaan vloeken op de 'ik mag alles overal laten rondslingeren' gewoonte van de kinderen, daagt het me : O? Bert Kaempfert? Die heb ik niet!
    De lieverd!
     
    Voor er iemand in geproest uitbarst wegens mijn onhippe smaak : ik daag jullie uit om stil te blijven staan op 'Living it up' (het aireke van Kapitein Zeppos). 
    Onmogelijk!
     
    (Die verdomse youtube heeft het niet in zijn archief, jammer!)
      

    15-06-2007, 23:14 geschreven door zapnimf  


    13-06-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een galukkige verjaardag, ma!

    De bomma (mijn moeder) ligt in het ziekenhuis. Een ontsteking aan de gal. En galstenen. Weken heeft ze krom gelopen van de pijn. Zegt ze nu. Eerdere onderzoeken wezen niks uit : "Och, hier, ik schrijf iets voor tegen de maagpijn." Vorig weekend werd het zo ondraaglijk dat ze samen met mijn vader een plaats onder de scanner en een echografie is gaan eisen. Toen mocht ze ineens blijven.
     
    Vader aan de telefoon :
    "Ah, zap, je moeder zit op hotel in Brasschaat. Om zeven uur vanochtend zaten we al bij de dokter die ons dan toch maar doorstuurde naar Klina. Schoon is het hier, we vroegen eigenlijk een kamer voor twee, maar die waren allemaal volzet, jaja, 't is hier druk. Misschien dat ze straks nog verhuist, maar dit kamertje is een pareltje, er staan hier zes stoelen en een grote tafel en met uitzicht in de grote hal, pal op de receptie. Knap hoor. De verpleging is behulpzaam en zei dat ze straks verder onderzocht zal worden. Hoelang ze moet blijven weten we nog niet, maar zo'n gezellig kamertje, helemaal anders dan dat oude spel dat hier vroeger stond. Ze heeft ook al eten gekregen, dat zag er best lekker uit, maar ze heeft er niet veel van gegeten. Verzorgd, kind, heel die boel hier. Weetjewat, ik geef je moeder zelf even."
     
    Moeder :
    "Aaaargh, 't is hier een echt rommelkot! Ik heb zelfs geen wc want ze hebben mij in een kamertje gestoken van de dagkliniek. En onvriendelijk dat die verpleegster was omdat ik vroeg hoe ik dan naar het toilet moest. Een bedpan kreeg ik toegeworpen. Een bedpan! Eentje van voor de oorlog. Zie je mij al op een bedpan gaan? Als je het raam openzet krijg je al die duffe lucht van de hal binnen, het is hier veel te warm, het eten trok op niks, de petatten waren niet eens gaar. Daarstraks hebben ze een baxter antibiotica gestoken en zo'n zak zoutoplossing. Het bloed vloeide uit mijn handrug in het darmpje. Denk je dat die kenau van een verpleegster eens zegt dat ik mijn hand naar beneden moet houden? Ja, toen ik bijna leeggebloed was, toen!"
     
    De kinderen (tijdens ons eerste bezoek)
    "Keicool hier, zie dat bed! Dat kan omhoog en weer omlaag! Er is ook een belletje, zullen we...? O bomma, jij kan hier gewoon 'FC de kampioenen kijken, gelukzak! Thuis moeten wij eerst voor ons examen leren. Ik heb dorst, maar ik heb in de gang een bak met water zien staan, ik zal eens twee flesjes gaan halen sè. Oja, we hebben wat lavendel geplukt uit een hofke waar onze auto staat en een blaadje klimop errond gedraaid, blijf zitten, wij zoeken wel een vaas, die kast hebben we daarnet al gezien. Toch wel tof zo'n ziekenhuis. In de lift hebben we daarnet op alle knopjes gedrukt. Ik zou blij zijn hoor als ik hier een paar dagen mocht blijven."
     
    'De gelukzak' mag nog tot zaterdag genieten van alle fun die de kliniek te bieden heeft. Over vier weken mag ze dan nog een keer terug om waarschijnlijk haar gal af te staan. Ondertussen deelt ze een kamer met een madammeke dat niks zegt, niks hoort, niks doet, behalve dan moeders handdoek per ongeluk gebruiken. En vanmorgen heel hard te vallen wanneer ze zich uit bed wilde hijsen. Mijn moeder krijste de hele verpleging in een mum hun kamer in, doeltreffender dan dat belletje vond ze.
     
    Zoveel actie en spanning, tesamen met zeeën tijd om haar geliefde sudoku's op te lossen. Maar veel tevreden lachjes kunnen er niet vanaf.
    Gelukkig maar, want lachen doet zeer aan haar gal.
     
    Beterschap ma en proficiat, al vier je vandaag niet je vijfenzestigste verjaardag op de plaats die je verwacht had. Wist je dat je, als je wil, vanaf nu helemaal gratis met de bus en de trein terug naar huis kan? Tof hè?!
    Kuskuskus! 

    13-06-2007, 22:05 geschreven door zapnimf  


    12-06-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen."Vijf pintjes voor de mannen van de stemmingmakerij!"

    Uitverkoren! Jaja, ikke.
    Twee keer schriftelijk uitgenodigd voor dezelfde dag, één keer met dt-fout ("Gelieve u zondag 10 juni 2007 - blablabla - te begeven naar het hieronder aangewezen lokaal waar uw stembureau zich bevind." (!)) en dan nog een volgend schrijven :
    "Mevrouw, Ik heb de eer u mede te delen dat u aangewezen bent om op zondag 10 juni 2007 om 8 uur stipt, de bediening waar te nemen van bijzitter. (...) Gelieve u op de gestelde dag ten laatste om 7.30 uur 's morgens, op dat bureau aan te melden."
     
    Een gehoorzame burger als ikzelf vergeet dan fluks dat ze acht jaar geleden haar plicht scrupuloos verzuimde. Sterker nog, niet zonder leedvermaak, zwaaide ik naar mijn buurvrouw - toen ook met eer geïnviteerd - met een gynaecologenbriefje met daarin de conclusie dat het hoogzwangere lijf, dat toen voor de vierde keer extra last droeg en toebehoorde aan ene zapnimf, niet meer in staat was om een ganse dag arbeid te leveren, met name alle lelijke koppen uit haar buurt aan te vinken op een lijst vanop een harde stoel.
     
    Dus toog ik fietsend door straten die ik nog nooit op een zondagmorgen zo vroeg heb mogen aanschouwen. Een leegte van vier kilometer. In het stembureau was het nauwelijks beter gesteld. Behalve de voorzitter, twee secretarissen en een handvol computers was er niks. Mevrouw de voorzitster was verheugd over mijn enthousiasme, dat er eigenlijk alleen maar in bestond dat ik op tijd verschenen was. Vier bijzitters had ze nodig, daarvoor waren vierentwintig lieden uit mijn buurt aangeschreven. En allen kenden ze de truken van de foor. De eerste tien moesten zonder uitzondering naar huwelijken, communiefeesten, reünies die niet verzet konden worden, de volgende drie moesten de cursus van hun blokkende kinderen mee instuderen, nog eentje - die ik per ongeluk ken - had slechts één vrij weekend in de maand en fluisterde me toe met een luchtje waar ik bijna van achterover sloeg dat hij een uur voordien nog in de kroeg zat. Er sijpelde nog wat morrend volk binnen en omdat acht uur naderde en de computers pas opgestart mochten worden als de zitploeg samengesteld was, werd ik mede aangeduid om mijn burgerplicht te vervullen. Dat creëer je dan als je kinderopvang hebt geregeld. Veel tijd bleef er echter niet over om mij te verbazen over mijn eigen naiviteit. Om vijf voor acht piepten nog een achttal zeer onschuldig kijkende gezichten vanachter de deur, waaronder ik drie naaste buren herkende. "O? Zijn we te laat? Dat is wel spijtig zeg. Schrijf je wel op dat we ons komen aanmelden zijn?"
     
    Referentiestemmen werden genomen, ik kreeg de omvangrijke taak van het afstempelen en teruggeven van de kiesbiljetten en paspoorten, Joël, de jolige zaakvoerder van een immobiliënkantoor alhier, had de bak bier reeds ontdekt, Corinne valideerde de kaarten tegen honderd per uur, Martine, de voorzitster, las haar halve meter documenten er nog eens op na. Dit dagje stempelen zou me € 22,50, zoveel broodjes als ik opkreeg, drie thermossen koffie, bier of frisdrank opleveren. Jeuj!
     
    Zeshonderdzevenvijftig kiezers werden er verwacht. Allez, niet echt want in de wandelgangen werd gewag gemaakt van tien procent die met de oproepingsbrief hun hol zouden afkuisen ipv hem door mijn zorgvuldige handen te laten beroeren. De durvers!
     
    De toevallige ploeg voor die dag had gelukkig het talent om zich te vermaken. Die twee secretarissen bleken van het leuk zwanzende soort, ook Joël steeg in grappigheid naarmate de bak bier slonk, Kris en Corinne bleven op de achtergrond, Martine kon ook wel met een kwinkslag weg en ik beperkte mij tot het onzichtbare mietjesschap.
     
    "Als we aan 250 kiezers zitten, pakken we er nog ene hè mannen!"
    "Nummer 369! We hebben net afgesproken dat nummer 369 een danske moet doen voor hij mag gaan stemmen."
    Tegen een bekende met een been in het gips : "Gehandicapten dienen het laatste kot te nemen, daar staat een stoeltje."
    Tegen (hopelijk) een andere bekende : "Het lokaal voor de lelijke mensen is hiernaast, vort."
     
    We zagen ze passeren, de ouwe welgestelde ventjes met hun nauwelijks de wieg ontgroeide echtgenotes (en maar op die identiteitskaarten loeren hoeveel jaar die koppels verschilden), de mannen die hun kater nog niet te baas waren - vanaf twee uur 's namiddags. Iedereen wilde weten hoelang hun buren al op deze aardkloot rondhuppelden, we herkenden de ex-vrouw van Gert Verhulst, een oud-voetballer (al vond ik hem vooral een ouwe voetballer) de hooggehakte atv-omroepster. Eigenlijk herkende ik er niemand van, maar zo'n dagje zetelen is te vergelijken met een jaar lang 'Dag Allemaal' lezen, je bent meteen bij met alle onwetenswaardigheden.
     
    Ergens tussen tien en elf viel de stroom uit.
    Remi, onze gemeentelijke toezichter en koketterend homofiel, repte zich alsof er een muntstuk de doorgang (van buitenaf) naar zijn aars belemmerde, naar de paters, op wiens uitgestrekte domein ons armtierig lokaaltje in the middle of nowhere zich bevond, om zich ervan te vergewissen dat de elektriciteitspanne enkel plaatselijk was. Er kwam een extern persoon met kennis van zaken aan te pas. Twintig minuten later was een kwart van de plaatselijke bevolking samengedrumd voor onze deuren. Een nooit geziene verbroedering, met natuurlijk ook de gebruikelijke klaagzangen en vingers in onze richting alsof we persoonlijk onze aansteker onder de zekering hadden gehouden.
    Het uur daarna was er eentje van het chaotische soort. Aan de ene kant van de tafel aanvaardden ze in een aanzienlijk hoger tempo de paspoorten dan de stemplichtigen hun bolletjes konden aanduiden. Die massa belandde vervolgens op mijn tafelblad en geloof me, u wil niet weten hoeveel grijze mannen er rondlopen met baarden, hoeveel mensen na de ingebruikneming van hun pas de haartooi helemaal switchen. 
    "Een bril is een bril en een baard is een baard hè", probeerde ik me er nog uit te knoeien nadat ik me al twee keer had vergist in gelijkaardige overtollige kinbegroeisels. Of er komt een vrouw uit het hokje en ik had nog enkel mannenfoto's in voorraad. Paniek! Tot ze de middelste aanwees.   
     
    Eén heertje weigerde een van de drie lege stemhokjes te betreden, zijn vrouw zat in het andere. "Ik wacht op de bril", verklaarde hij. Dan kwam de Nederlander, die zelf niet mocht stemmen, met een volmacht voor de stem van zijn vrouw. "Oeps", verkondigde de adjunct-secretaris even nadien, "die hadden we moeten stoppen, wegens niet wettelijk." We controleerden of de volmacht niet een zelfgeschreven kladje was op briefpapier van de gemeentelijke groendienst en schoven vervolgens alle schuld in de schoenen van de onoplettende gemeentelijke ambtenaren. Aan de deur stond er intussen een jongbejaarde meneer die een kwartier lang de hele kieslijst bestudeerde. En wij grinniken : "Daar, een late beslisser." Het volgende kwartier moesten we de meneer duidelijk maken dat hij geen oproepingsbrief had gekregen omdat hij niet gemachtigd was om federaal zijn stem uit te brengen omdat hij de Britse nationaliteit had. ("Jamaar, vorige keer mocht het wel!") Eentje bracht zijn kiesbrief van 2006 mee, kleine vergissing. Zesentwintig mensen lieten zich vertegenwoordigen bij volmacht, een twintigtal gaven hun ziektebriefje mee.
     
    Tegen drie uur telden we 599 opgedaagden.
    "Als we aan 600 zitten, drinken we er nog ene hè mannen!"
    Maar die zeshonderste liet op zich wachten. Martine had haar stapel te verzegelen enveloppen al bovengehaald, toen om zes over drie er nog een jong paartje kwam aangehold. "We zaten in de file!" In hun kielzog schuifelde een protesterende Remi in zijn frappante stijl. Hij had nog lopen zoeken naar de sleutels van het lokaal. Zijn 'het is al voorbij drie uur' werd gesmoord door de joelende vreugde voor onze zeshonderste klant : "Proficiat, u heeft bij deze gewonnen... een gratis bezoek aan het immobiliënkantoor van Joël."
     
    Volmachten, ziektebriefjes, overgebleven kaarten werden geteld, computers volgens het boekje afgesloten, alle paperassen in de juiste enveloppes gestoken. Iedere aanwezige moest zijn handtekening een keer of vijf krabbelen. Joël, die niet meer wachtte op de zeshonderdtweede kiezer dronk nog een pintje. De secretaris, die ook niet meer volstrekt nuchter te noemen was, wilde graag de boel verzegelen met het staafje was. Hij morste zijn druppels in een creatief patroon behalve op de sluiting. Vervolgens zagen we de briefomslag in de fik staan. Een andere nog heldere geest heeft hem geblust met de stempel. Remi zou de urne bewaken tot ze hem kwamen ophalen, Martine ging haar documenten afleveren in het administratief centrum en wij mochten naar huis, recht of in zigzag. Met in mijn fietsmandje vijftien overgebleven broodjes gepropt. 
     
    Zootje schorriemorrie, die zetelaars, maar niet van de onaardigste.
     

    12-06-2007, 19:18 geschreven door zapnimf  


    Archief per week
  • 18/02-24/02 2008
  • 27/08-02/09 2007
  • 20/08-26/08 2007
  • 13/08-19/08 2007
  • 06/08-12/08 2007
  • 30/07-05/08 2007
  • 23/07-29/07 2007
  • 16/07-22/07 2007
  • 09/07-15/07 2007
  • 02/07-08/07 2007
  • 25/06-01/07 2007
  • 18/06-24/06 2007
  • 11/06-17/06 2007
  • 04/06-10/06 2007
  • 28/05-03/06 2007
  • 21/05-27/05 2007
  • 14/05-20/05 2007
  • 23/04-29/04 2007
  • 16/04-22/04 2007
  • 09/04-15/04 2007
  • 02/04-08/04 2007
  • 26/03-01/04 2007
  • 19/03-25/03 2007
  • 12/03-18/03 2007
  • 05/03-11/03 2007
  • 26/02-04/03 2007
  • 19/02-25/02 2007
  • 12/02-18/02 2007
  • 05/02-11/02 2007
  • 29/01-04/02 2007
  • 22/01-28/01 2007
  • 15/01-21/01 2007
  • 08/01-14/01 2007
  • 01/01-07/01 2007
  • 25/12-31/12 2006
  • 18/12-24/12 2006
  • 11/12-17/12 2006
  • 27/11-03/12 2006
  • 20/11-26/11 2006
  • 13/11-19/11 2006
  • 06/11-12/11 2006
  • 30/10-05/11 2006
  • 23/10-29/10 2006
  • 16/10-22/10 2006
  • 09/10-15/10 2006
  • 02/10-08/10 2006
  • 25/09-01/10 2006
  • 18/09-24/09 2006
  • 11/09-17/09 2006
  • 04/09-10/09 2006
  • 28/08-03/09 2006

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!