De weergaloze fratsen van ene zapnimf
Inhoud blog
  • Zapnimf, willoze (ver)trekpop!
  • Hipperdepip
  • Met de geiten vooruit en dan bokken schieten
  • Afscheid van een vr... vruchtbaarheid
  • Toet toet, bong bong... Peppi en Kokki
  • Waarom schuiven de maan en de man getweeën gedwee naar de zee?
  • Swingin' Safari
  • I can see clearly now the rain is gone... not!
  • Denken is zo uitermate vermoeiend, dat velen de voorkeur geven aan oordelen. (Otto Weiss)
  • Voor de bi(j)l

    Zoeken in blog



    Laatste commentaren
  • http://arenacyber.com/ (http://arenacyber.com/)
        op Wij die zijn : wrak
  • nike jordan (cheap sneakers online)
        op Wij die zijn : wrak
  • cheap jordans online (cheap sneakers online)
        op Puntje puntje puntje
  • jordans 9 (cheap sneakers online)
        op U was een fijn publiek
  • beats by dre wireless (cheap sneakers online)
        op Gezocht : logeeradres
  • nike jordan (cheap sneakers online)
        op Waterig voornemen
  • sunglasses by dre (cheap sneakers online)
        op Sprookje. Dat is een andere benaming voor nachtmerrie.
  • jordans 9 (cheap sneakers online)
        op Woestijnzand om op te vreten
  • kate spade handbags sale (cheap sneakers online)
        op Valentijn bis en bis
  • dr dre on sale (cheap sneakers online)
        op De wolf is een (kiplekkere) geit, een stinkende
  • beats by dre wireless (cheap sneakers online)
        op Ulaanbaatargumenteren
  • rayban sunglasses outleT (cheap sneakers online)
        op Ir o nie bij val en tijn
  • ray ban outlet (cheap sneakers online)
        op Steenhard
  • ray ban outlet (cheap sneakers online)
        op Een fansessie tussen de middag
  • sunglasses by dre (cheap sneakers online)
        op Glaasje op, laat je rijden... ganzenrijden

  • de blog waar niemand op zit te wachten
    03-09-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vooraleer ik kikkers kuste
    Oja, met meligheid heb ik geen enkele moeite, vooral als ze mezelf betreft en het kortjes blijft, het is tenslotte rustdag.


    Sprookje

    Op een dag kwam de liefde voorbij.
    Ik wenkte, lonkte, verleidde...
    ... verging van ongeloof.
    Ze negeerde mij,
    bleek blind en doof.

    En ik leefde nog lang



    ceeinrondje mezelf

    03-09-2006, 01:50 geschreven door zapnimf  


    02-09-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De zomer van de val(abele acties met pijnlijke gevolgen)

    Bloemen verwelken, scheepjes vergaan
    Aids is nog altijd niet uitgeroeid
    en de zomer is weeral gedaan

    Er bestaan zo van die vastigheden in het leven : het niet vinden van een fatsoenlijke vrijer, huisvuil en vuil huis, bad hair days en contemplatie over de voorbije zomer.
    Die achterliggende maanden kenmerkten zich door een steeds wederkerend gegeven : de val. De letterlijke fysieke nederdaling van het corpus ten gronde dus.
    Boem. Of baf.

    De kruisval
    Ergens in juni werd mijn hulp ingeroepen door een van mijn onweerstaanbare vriendinnen wiens inboedel om een verplaatsing vroeg. Het werd een legendarische verhuis, jeweetwel, het soort waar omwille van de stress iedereen mekaars capaciteiten bekritiseert, waar een bijna ex met betraande puppyogen komt rondhuppelen en de boel 'opvrolijkt' ("Mijn koeienovenwantje is weg! Boehoehoehoe! Dat had ik nog van mijn moeder gekregen.") en waar een paar vuil truken van de foor aan te pas komen :
    - (Telefonisch naar mannelijk specimen) "Hey huppeldepup, zou je ons even kunnen komen helpen met het afkoppelen van de wasmachine?"
    - "Geef me één goeie reden waarom."
    - "Euh, wij zijn hier met enkel vrouwen, gekleed in minirok en hoge hakken, en wij kunnen wat mannelijke expertise gebruiken?"

    Man doet er slechts een kwartier over om zich van punt a naar punt verhuis te reppen.

    - "Nu je er toch bent... boven staan nog drie gigantische kasten die ontmanteld moeten worden en vier kilometer verder weer opgesteld, zou je ook nog die zware meubelstukken via het dak willen neerlaten en deze doos is te zwaar voor me, wil jij even...?

    De laatste aanhangwagen werd gevuld met allerhande prullen toen ik behoorlijk stripverhaalachtig struikelde over een miniscule oneffenheid in het pad. Twee seconden lang poogde ik het lijf en toeverwanten tollend in alle windrichtingen overeind te houden, maar het baatte niet. Schaden deed het echter wel. Juist op de plek waar mijn keel en borstplaat de aarde zouden raken had het joch van K. ooit een DOOI DUIF begraven. Nu weet iedereen dat je op dooi duiven best zacht valt... als er tenminste niet een zelfgeknutseld houten kruis de valbaan belemmert. Daar lag ik te kronkelen, niet wetende of ik nu moest huilen of lachen, maar gezien ik genoot van een publiek, kozen we allen saam zonder overleg toch maar voor een slappe lach. Dit alles met een een balk doorheen mijn keel! Dacht ik. Het hout hing als een loodrechte op uw zapnimf dankzij een haakje dat mijn t-shirt niet meer wilde lossen.
    Het koeienovenwantje werd terug aan de rechtmatige eigenaar bezorgd en ik bleef verder leven met een blauwe plek van een dm² ter hoogte van het borstbeen.
    Het leven kan mild zijn.

    De god-is-een-man-val
    Oeoeoeoeoe! Wat was ik trots op mijn gloednieuwe Teva-sandalen. Die waarvan op de schoendoos wereldreizigers prijken die bergen beklimmen, rivieren doorsteken en hobbelige ondergronden overwinnen. Een nat terras daarentegen... 
    Ik sufte een druilerige woensdagmorgen weg en het eerstvolgende agendapunt gemarkeerd, was de schoolophaling van de kindjes zap, na het sluiten van de terrasdeur. De regen viel... en niet alleen de regen. Een kleine stap voor een vrouw, maar een reuzensprong voor... mijn terrasplanten. Toch toen mijn onderste ledematen er zich schuifsgewijs tussen knalden. Ik herinner mij nog dat ik dacht : "God is een vent." Vanop een afstandje zag ik mijzelf ruggelings liggen, temidden de ouwe wijven neerslag, een linkerarm waarop steunen onmogelijk bleek, wachtende tot er nog een dakpan of een bliksem me zou treffen.
    Goddelijke venten kunnen zich dan al ledig houden met zulke fratsen, maar ik diende aan de noden van een kroost te voldoen. Als zo'n neergeschoten filmcowboy sleepte ik de bodymassa naar de drempel en probeerde me op te richten (dat lukte), mezelf te verschonen met iets dat minder doorweekt was (dat lukte niet) en forceerde een autorit van twaalf kilometer.
    Ongedurig als ze zijn, waren die jong van me niet het minst geïmpressioneerd door mijn bengelende arm, maar zeurden als vanouds om voer. De ondankbare honden. Ver-voer konden ze nog net krijgen, naar de grootouders. Waarna ik lekker alleen op zoek ging naar een plaaster. Als bonus kreeg ik er nog drie weken vervroegde congé bovenop!
     
    De festi-val
    Zwoel weer en zin in wijn en schoon volk? Dan neem je toch wel de fiets naar de wekelijkse parkavonden van ons dorpje. Warmte, alcohol en leuke mensen waren in overvloed present. Mijn fiets niet meer bij het afronden van de avond. De politie mijn vriend scheen zijn zoeklicht in allerlei bosjes - wat slechts een verloren gelegen paartje opleverde - en wachtte geduldig tot ik iemand vond die zich mijn gsm-nummer en andere gegevens nog wél herinnerde. Daarna stuurde hij me de parklaan uit met de opbeurende woorden : "Spijtig, maar die fiets zie je waarschijnlijk nooit meer terug." Van de troostende intimi kwam er eentje op een voortreffelijk voorstel : mij naar huis brengen met de wagen. Een rilling op een helder moment deed me beseffen dat ik mijn trui nog ergens ten velde had laten slingeren. Fluks, ontnuchterd en pissig dreinde ik het duistere terrein weer op. Ik zag schimmen die een vrachtwagen laadden en stumperds die met zaklampen en vuilniszakken het achtergelatene verzamelden. Vlak daarna zag ik vooral sterretjes. Een onzichtbare dansvloer deed mijn voet blijven haken. Als superman, de arm gestrekt naast het oor, beschreef mijn romp en wat eraan vast hing een boogje doorheen de nachtelijke lucht, om dan met een ferme bonk onelegant te landen op een planken vloer. Trop is te veel, zelfs voor een zapnimf. Onbeheerst richtte ik mijn woorden naar de pineuten op de vrachtwagen : 
    "Kunnen jullie potverdekke niet zeggen dat hier iets ligt!?"
    Iemand : "Pas op, daar ligt iets."
    Ja, ikke... te creperen. 
    Soit, de rib werd gekneusd en de trui gevonden.

    Wil er dan nu iemand zo vriendelijk zijn mijn petitie te tekenen tegen grafornamenten, Teva's en duisternis? 

     

    02-09-2006, 00:00 geschreven door zapnimf  


    01-09-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vertedering troef, Rudy's aftroeven

    Iedereen vertederd, want eindelijk mochten die etterbrokjes die doorgaans benoemd worden als 'kinderen' weer naar school. 
    Daar waar alleman ze grondig beu was op hun thuislocatie, zeker nadat je ze deze augustus niet eens meer de achterdeur kon buitenshotten zonder ze daarna verzopen uit het slijk te vissen, o zo schattig worden ze kirrend bewonderd op een schoolplein.

    Toegeven, ook ik trapte in de val van euforie. Neuriënd zwierde ik na een tekenloze nacht tenminste één been gezwind uit de bedsponde, scharrelde het achtergeblevene manueel mee en slaagde erin deze daad zonder verdere desastreuze gevolgen tot een bevredigend einde te brengen.
    Mijn dag kon niet meer stuk.
    Tot ik diezelfde moment beneden iets mijn keukenvloer hoorde bekletteren dat klonk als : 'zevenjaarongeluk-zevenjaarongeluk-zevenjaarongeluk' en meteen er achteraan : "Mamaaaaaaaa, werkt de microgolfoven ook nog zonder die glazen draaischaal erin?"
    Tesamen met glazen borden kon mijn dag dus wel stuk. Een beetje maar.

    Brokken vallen te lijmen.
    In mijn geval klinkt dat als een frisse skadeun op een houten wasbordje gemanipuleerd door een te lange teennagel. Op een radiozender dus. Vanachter een stuur, gezeten in mijn voorbeeldfunctie, de zapjes gesnoerd in hun achterbankgordels, kweelden we vierkoppig :

    "Stop your messing around
    Better think of your future
    Time you straighten right out
    Creating problems in town

    A message to you, Rudy!"

    (Bij het voorstellen van de zingende zapjes... enkel de klinkers verklanken.)

    Goedgezindheid... het uit zich bij mij tevens in hoffelijkheid naar de zwakkere weggebruiker. Vooral als ze er echt slapjes uitzien, op een fiets zitten en een kop hebben die best eens zou kunnen luisteren naar de koosnaam 'Rudy'.
    Rudy zat daar wat machoachtig te wachten tot zo'n empatische deerne als ik het lef zou hebben van hem te laten dwarsen.
    Helaas maakte Rudy toen een bijna fatale beoordelingsfout. Hij knipoogde naar me. Vet en niet negeerbaar.
    Mijn voet drukte automatisch plankgas als tegenreactie voor zoveel onbeschaamde brutaliteit. Rudy's scrotum miste op een schaamhaar na mijn linkerwiel. Zijn opgestoken hand die bij zijn blunder hoorde, tolde en maakte onbeheerste luchtspinsels die ik als goede verstaander las als : "U edele, nooit nog zal ik het wagen van serenissima's als uzelve met zo weinig protocol te benaderen!"
    Moraal van dit verhaal? Euh... volslagen imbeciel je arm uit je kom wapperen kan je leven redden?
    Ik begon haast te hopen dat die scherven van daarstraks geluk zouden brengen.

    Bij de arrivatie op school zaten er nog steeds opbeurende airekes vast in mijn muzikale hersenhelft, al deed ik nog zo mijn best om ze er al fluitende weer uit te blazen : "Mooi, 't leven is mooi, zolang er zon, muziek en kinderen zijn..."
    Duhhh !!!
    Niet als deze laatsten in vijfhonderdvoud op je afstormen dus.
    "Juf! Mijn papa is... Bobbejaanland geweest... mama hersenbloeding... twee verdiepingen... ben verbrand in Frankrijk... naar beneden gestort... gekampeerd in onze tuin... enkel arm nog... wij hebben een zusje bij... hij zat op de reling van... gevallen met de fiets... verlamd... het terras... mijn voortand is uit... ons mama heeft staartjes gemaakt... drie keer per week nog revalidatie... nieuwe juf, de onze heeft een hernia... ik heb een paard gekregen... wat vind je van mijn nieuwe broek... heet blackie... nu weer beter..."
    Net voor het uitbreken van de zenuwtics, kon ik mijzelf nog kalmeren met het feit dat ik vanaf dit schooljaar meespeel in de randanimatie van heel het gebeuren. Dat de miniaturen slechts in kleine getalen mijn zorgpad zullen kruisen of in het bijzijn en onder een verantwoordelijkheid van een titularis of zelfs individueel! Aha! Dyslectjes, voormalige ziekerdjes, anderstaligjes, hoogbegaafdjes... ik ben klaar voor jullie!
    Maar vooreerst moeten we allen nog even acclimatiseren in onze nieuwe rollen. Daartoe had onze zorgcoördinator werk noch moeite gespaard.  Ze kwam aandraven met zo'n slordige vijfhonderd dossiers die opgelijst, gesorteerd en alfabetisch hergerangschikt mochten worden...

    En ik? 
    Ik snakte ondertussen naar een Rudy. 

     

    01-09-2006, 00:00 geschreven door zapnimf  


    31-08-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vlooien, luizen en teken!
    Driewerf hoera! 
    Uw zapnimf is vanaf heden trotse bezitster van een heuse eigen blog, en nu?

    Ik heb dus een blog... en een knoert van een writersblock.
    Meer zelfs, ik heb ook vlooienbeten! Eerst romantiseerde ik dat nog tot de gevolgen van UFI's (insects), maar het bleken dus ordinaire overblijfselen te zijn van een avondje tv-kijken met de huisdieren temidden een fauna die zo vriendelijk was om zich te verdelen over iedere deelnemer.

    Voorts ben ik een rijk mens. Rijk aan kinderschare weliswaar. Nazaten die zichzelf als hoofddoelstelling hebben opgelegd dat ondergetekende moet sterven als een arme luis. Namelijk, de meest in het oog springende gave van de erfgenamen één, twee, drie en vier bestaat erin van allergisch te wezen voor alle materialen die nog uit één stuk bestaan. Hoewel, de spiksplinternieuwe ikea-slaapzetel was nog niet eens in mekaar geknutseld, toen hij alweer afgevoerd kon worden in het dubbele van het aantal puzzelstukken.
    Altijd in voor een lolletje, die jong van me. Zo zijn zij tevens uitvinder van de balpengraffiti gemengd met snot, het spelletje 'ik-pak-jouw-geld-en-verstop-het-op-een-onvindbare-plaats-die-ik-vervolgens-ook-vergeet' en een krijsmethode waarmee ze willen timen hoelang het duurt voor de arme mammie tekenen van horendolheid vertoont. 
    Kortom, oogappels, waarvan je het oog af en toe met een petattenschiller eruit zou willen peuteren en het klokhuis zou willen pletten tot moes.
    Maar lachen kan je er wel mee... achteraf dan.

    Djeez, hier zit ik dan met mijn blog waar eigenlijk niemand op zit te wachten. Een tripje door blogland leerde me dat ik mij in een uitgebreid exquisiet genootschap bevind van dat soort internetbevuilers. De meest simpele debiel maakt verslagjes over zijn uitstap naar nonkel Frans, die per ongeluk na de eerste tien meter van de dodentocht zijn voet verzwikte en dat dient gestaafd te worden met een foto van een opgeblazen enkel in close-up.
    Maar! Niet met mij! Ik blaas enkel gebakken lucht en bovendien heb ik een onomstotelijk geldige reden om staaltjes van mijn egotripperij te posten!
    Vannacht, zo tijdens het dromen over een zwembad gevuld met ezelinnenmelk en andere niet nader te noemen smurrie waarin dan een ouwe kennis verdronk met enige pathos van zijn kant en een tikkie leedvermaak van mijnentwege en daarnaast nog een stel andere kwibussen waarvan ik mij niet meer herinner wat ze waar uitstoken en waarom ze daar precies mij bij nodig hadden, toen dus, werd ik wakker van jeuk aan de zolen van mijn voeten. 
    Dé zó-lén ván mijn voé-ten!
    En ik herinner mij nog dat ik dacht : "Zapnimf, dit is een teken! Minder fortuinlijke exemplaren moeten hun knieën buigen om hun voetzolen te kunnen krabben! Zulk een signaal... als daar de mensheid niet van op de hoogte moet gebracht worden, is een liberaal iemand met een vrij zinnige uitleg."

    Tekens negeren is voor woessies...
    ... aldus geschiedde.

    Zij met de writersblo(ck)(g)  


     

     

    31-08-2006, 00:00 geschreven door zapnimf  


    Archief per week
  • 18/02-24/02 2008
  • 27/08-02/09 2007
  • 20/08-26/08 2007
  • 13/08-19/08 2007
  • 06/08-12/08 2007
  • 30/07-05/08 2007
  • 23/07-29/07 2007
  • 16/07-22/07 2007
  • 09/07-15/07 2007
  • 02/07-08/07 2007
  • 25/06-01/07 2007
  • 18/06-24/06 2007
  • 11/06-17/06 2007
  • 04/06-10/06 2007
  • 28/05-03/06 2007
  • 21/05-27/05 2007
  • 14/05-20/05 2007
  • 23/04-29/04 2007
  • 16/04-22/04 2007
  • 09/04-15/04 2007
  • 02/04-08/04 2007
  • 26/03-01/04 2007
  • 19/03-25/03 2007
  • 12/03-18/03 2007
  • 05/03-11/03 2007
  • 26/02-04/03 2007
  • 19/02-25/02 2007
  • 12/02-18/02 2007
  • 05/02-11/02 2007
  • 29/01-04/02 2007
  • 22/01-28/01 2007
  • 15/01-21/01 2007
  • 08/01-14/01 2007
  • 01/01-07/01 2007
  • 25/12-31/12 2006
  • 18/12-24/12 2006
  • 11/12-17/12 2006
  • 27/11-03/12 2006
  • 20/11-26/11 2006
  • 13/11-19/11 2006
  • 06/11-12/11 2006
  • 30/10-05/11 2006
  • 23/10-29/10 2006
  • 16/10-22/10 2006
  • 09/10-15/10 2006
  • 02/10-08/10 2006
  • 25/09-01/10 2006
  • 18/09-24/09 2006
  • 11/09-17/09 2006
  • 04/09-10/09 2006
  • 28/08-03/09 2006

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!