De weergaloze fratsen van ene zapnimf
Inhoud blog
  • Zapnimf, willoze (ver)trekpop!
  • Hipperdepip
  • Met de geiten vooruit en dan bokken schieten
  • Afscheid van een vr... vruchtbaarheid
  • Toet toet, bong bong... Peppi en Kokki
  • Waarom schuiven de maan en de man getweeën gedwee naar de zee?
  • Swingin' Safari
  • I can see clearly now the rain is gone... not!
  • Denken is zo uitermate vermoeiend, dat velen de voorkeur geven aan oordelen. (Otto Weiss)
  • Voor de bi(j)l

    Zoeken in blog



    Laatste commentaren
  • http://arenacyber.com/ (http://arenacyber.com/)
        op Wij die zijn : wrak
  • nike jordan (cheap sneakers online)
        op Wij die zijn : wrak
  • cheap jordans online (cheap sneakers online)
        op Puntje puntje puntje
  • jordans 9 (cheap sneakers online)
        op U was een fijn publiek
  • beats by dre wireless (cheap sneakers online)
        op Gezocht : logeeradres
  • nike jordan (cheap sneakers online)
        op Waterig voornemen
  • sunglasses by dre (cheap sneakers online)
        op Sprookje. Dat is een andere benaming voor nachtmerrie.
  • jordans 9 (cheap sneakers online)
        op Woestijnzand om op te vreten
  • kate spade handbags sale (cheap sneakers online)
        op Valentijn bis en bis
  • dr dre on sale (cheap sneakers online)
        op De wolf is een (kiplekkere) geit, een stinkende
  • beats by dre wireless (cheap sneakers online)
        op Ulaanbaatargumenteren
  • rayban sunglasses outleT (cheap sneakers online)
        op Ir o nie bij val en tijn
  • ray ban outlet (cheap sneakers online)
        op Steenhard
  • ray ban outlet (cheap sneakers online)
        op Een fansessie tussen de middag
  • sunglasses by dre (cheap sneakers online)
        op Glaasje op, laat je rijden... ganzenrijden

  • de blog waar niemand op zit te wachten
    10-09-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Tutoyeren mag

    Toe maar, we zetten de traditie verder : zondag zap(magheteenswatminderzijnja?)dag.

    Een garnalenego kreeg...

    een streepje om op te staan
    een trosje aandacht om te trekken
    een rijtje om op te zetten
    een indruk om verpletterend na te laten

    en boetseerde zichzelf tot potvisformaat.

    Om U tegen te zeggen.



    ceeinrondjemezelf

    10-09-2006, 13:55 geschreven door zapnimf  


    09-09-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Geef toe, zapnimf, je bent een loser!
    Applaus voor mezelf!
    Het werkjaar is een week bezig en tot op de dag van vandaag heb ik het gepresteerd om iedere keer weer binnen de schoolpoorten te geraken!
    Hetzij nog een beetje omwalmd met slaapgeur.
    Hetzij tegelijkertijd met het belsignaal.
    Hetzij met wallen die moeiteloos kunnen concurreren met de hangboezem van de buurvrouw.
    Maar dat is het punt niet. Het zit namelijk zo  : ik ben mijn sleutel kwijt. Kwijtkwijt. Niet meer te vinden kwijt.
     
    In tegenstelling tot hier thuis, waar terrasdeuren hele nachten per ongeluk voor de verluchting van de living zorgen, sleutels op de buitenkanten van de deuren steken bij terugkomst van uitjes, en waar minstens drie reserveontsluiters ergens in openlucht roesten, sluit men daar waar ik tijdens mijn professionele leven vertoef, wél af.
    Knudde is dat!
     
    De eerste dagen had ik chance. 
    Een werkmens, Swa geheten, dichtte een verzakking nabij het poortje dat hij om praktische redenen en omdat hij de glimp van mijn ongeschoren benen vanuit die put niet wilde missen, geopend liet. 
    Daarna werd het zwetend afwachten wie er 's morgens gehoor ging geven aan mijn zielige hulpkreten en mijn vuistgetrommel.
      
    Klotesleutel toch.
    De vorige keer vond ik hem terug bij het afkrabben van kattenbrokken op de vloer onder de wasmachine. Of ook al eens gedraaid in een maandverband in mijn handtas. En op het kruidenschapje, in de voering van een jas, bij de bomma in een fruitschaal.
     
    Zij die mij langer dan een maand kunnen verdragen, weten dat mijn geheugen zowat het slechtst werkende instrument is van het heelal, naast mijn peursenal compjoeter dan.
    Eveneens ben ik in hun nabijheid al wel meer verloren : 
    - mijn sacoche (met stip!)
    - mijn verstand
    - de onderbroek van een vriendje (en die kende ik niet eens een maand)
    - Euh... en verder eigenlijk alles wat los doorheen mijn kosmos zweeft.
     
    Ik ben een verliezer!
     
    Edoch, geboren onder een nog niet eens zo slecht gesternte, de toog van de verloren voorwerpen in mijn geval, is het mij al iedere keer op miraculeuze wijze gelukt een prettig weerzien te verwezelijken met mijn objecten.
     
    Behalve dan met de onderbroek, daar zou ik eerder van een gênante bijeenkomst gewag maken.
    Met de arm boven het hoofd, het kleinnood tussen de vingers gekneld, kwam zapje drie redelijk verbaasd haar vondst tonen.
    Zij : "Mama, moet je kijken, dit lag onder het kussen van de zetel!"
    Ik : " Euh... wat goed van je... die badmuts was ik al weken kwijt!" 
     
    Meestal is het de horeca, vrienden, collega's die me erop attenderen dat mijn handtas ettelijke kilometers buiten mijn bereik is achtergebleven en een paar keer de goodwill van een voorbijganger.
     
    Zo reed ik ooit doorheen het stedelijke landschap, na een bezoek aan een tuincentrum een kilometer achter me, toen een rood verkeerslicht me dwong om halt te houden. Tussen twee headbangsessies door - er klonk iets leuks op radio één - viel mijn arendsblik op een groezelige griezel langs de kant van de weg.
    Groezelige griezels boezemen mij niet echt veel angst in, zolang ze zich in de berm bevinden, (tenzij onbekend, naakt en met open regenjas) maar deze zette zijn statuur in beweging, resoluut zelfs en onvergisbaar in mijn richting.
    "Oh God," bad ik, "laat hem stoppen... met leven ofzo!"
    God weet volgens mij dat ik atheïst ben, want de gluiperd naderde met schreden, rasse nogwel!
    Rotgod!
    In gedachten panikeerde ik dat mijn pas gekapte haar er niet meer zo onberispelijk zou bij liggen na een verkrachting. Van die gedachte was ik nog niet eens bekomen of hij bepotelde met zijn vettige knokels mijn raampje, wees naar de wolken en stootte iets uit dat leek op : "auw è aa è a os o u a."
    "Djeez, ik moet in een vorig leven echt wel Margaret Tatcher geweest zijn dat ik zo gestraft word, ik die zo'n belang hecht aan welbespraakte seks, krijg ik nog een zot met afasie op me afgestuurd," flitsten mijn hersens. 
    Lucht diende gehapt te worden en automatisch draaide ik het raampje open waarop ik in herhaling zijn klinkers iets duidelijker opving :
    "Mevrouw, er staat een sacoche op uw dak."
     
    Wat een vriendelijk fijnbesnaard heerschap toch! Ze bestaan nog!
    Plots vond ik het helemaal niet meer zo erg, mocht mijn haar verward geraken.

    09-09-2006, 00:00 geschreven door zapnimf  


    08-09-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het fossiele keutelschap en zijn gevolg
    Als een glanzende coproliet zat ik wat indolent te wezen in mijn eigen stijl (lees : comateus) op mijn eigen bank. Dat spel waar de scheuren je toelachen, de opgedroogde smosplassen lonken en de kussens gezellig rafelen. Maar het zit. Vrij comfortabel zelfs.
    Uit die lethargie werd ik hardhorig gewekt toen het vrouwelijke bestand mijnes kroost het tijd vond voor 'een danske met publiek'. Welk amorf figuur werd er deze keer gekozen, denk je, om toe te schouwen? Tijd en rust vindiceren, het blijft een utopie als er hupseflupse huppels ten berde worden gebracht.
     
    Ondanks dat mijn gezicht naar de juiste richting wees, moest het toch de fulminatie torsen van het grut. Grut wil blijkbaar niet misleid worden als het over aandachttrekkerij gaat.

    - "Mama.. je kijkt niet naar mij, maar naar daar." (wijzend naar een punt achter haar)
    - "Huh huh?" (Blik terug bijstellen)
    *dansdans*
    - "Nu doe je het weer, mama!" (geërgerd)
    - "Schatje... niks mis met mijn periferisch zicht. Zelfs vanuit mijn rechterooghoek kan ik je choreografie op dat misbaksel van Spring tot in het oneindige voorstellen en de gemolesteerde afstandsbediening van de tv als microfoon gebruiken, is wel erg belachelijk als je niet eens meezingt. Niet dat ik je daartoe wil dwingen want ik ken je kleinkunsttalenten, even abominabel als de mijne en dan dans ik zelfs nog beter."
     
    (in realiteit klonk die laatste eigenlijk zo : "Huh huh?" Ik kijk wèl! (blik bijstellen))
    (X 3)
    *dansdans*
     
    Ik wil mij niet sterk maken dat het mijn eerste werkweek was die het concentratieverlies veroorzaakte, distantieer mij van de gedachte dat zowel geest en lichaam steeds minder geneigd zijn van me krediet te geven als het tot recuperatie komt. Als protagonist van het eeuwig postpuberaal leven, wil ik hoentjesfris en sappig savoureerbaar mijn avonden slijten!
    Het ontaardde in een machtsstrijd tussen wil en lijf.
    Lijf won.

    "Tijd voor enige aangepaste actie", dacht ik zo, en ik stak een deeveedeetje in. Een gekregen schijfje over een Harry Potter en een vuurbeker leek me een slimme tegenzet om cirkelende mijmerinkjes over nakende aftakelingen te blokkeren, alsook kinderlawaai te temperen.
     
    En hoe!
    Volslagen daas, met koppijn en met een netvlies alsof er met een barbiepop met glittergel in geklopt was , vonden we onszelf echt wel oelewapperig over ons uithoudingsvermogen.
    De dvd-speler slikte het gekopiëerde ding niet geheel.
    Zelfs niet half.
    Driekwart film gaapten we naar stilstaande blokjesbeelden zonder geluid, scènesprongen die ook niet echt de verhaallijn accentueerden en onherkenbare donkere wezens, waarbij ik telkens dementiewaardig aan mijn kinderen vroeg : "Wie is dit ook alweer?"

    Enfin... het boek is beter dan de film!

    08-09-2006, 23:20 geschreven door zapnimf  


    07-09-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een rondje flonkeringen voor iedereen!
    Er was eens een gehaaste kennis van zapnimf.
    Die had een afspraak bij haar gynaecoloog.
     
    Vastberaden geen aanleiding te geven tot de olfactorische moppen over mosselbanken in vrouwendoktersmilieus, vrijwaarde zij zichzelf vooraf van alle bestanddelen die die doorgaans onder de noemer 'vuil' en/of 'stank' geklasseerd worden.
    Daarbij utiliseerde ze een inventief watersysteem : de douche. 
    Fiere vrouwspersonen, vooral als ze verwacht worden binnen een korte tijdsspanne naakt en gespreid zichzelf tentoon te stellen op een tafel, schenken extra aandacht aan hun intieme delen onder een stortbad. Verstrooide kennis had verzuimd van een washandje mee te gritsen en vond op armlengte nog een wasdoekje, recentelijk gebruikt door een van de familieleden. 
    Onder het motto : nood breekt wet en een natte vloer breekt mijn been, u raadt het al, werd dit het voorwerp waarmee ze ervoor zorgde dat de vagina piekfijn blootgesteld kon worden aan dokterskabinetlucht.
     
    Toen ze uiteindelijk deze handeling daadwerkelijk uitvoerde, reageerde de betrokken specialist een ietsiepietsie merkwaardig. Er gleed een schijn van een mysterieuze glimlach op zijn gezicht en hij neuzelde : "Dat ziet er allemaal héél mooi uit, mevrouw." en wroette met beroepsernst verder waar hij gebleven was.
     
    Geen chlamydia, endometriose of tumoren gevonden en dat was een opluchtende plas bij thuiskomst waard!
    Een occupatie die uitmondde in volledige ontsteltenis. Glitters allerhande, genoeg om een bushok vol dragqueens mee te tooien, sierden het wc-papier.
    Vraagtekens, verbazing, verstomming, verbijstering! En daarnaast allesoverheersend de glimlach en de raadselachtige woorden van de dokter.
     
    Vtm kleurt je dag... glinsters je k*t en je kop... rood!
     
    De ontzetting werd onderbroken door dochterlief die binnen trippelde :
    "Kijk eens mama... ik heb mijn vier barbies geschminkt, met glittergel, maar drie ervan heb ik al terug gewassen hoor! Knap hè?"

    07-09-2006, 21:07 geschreven door zapnimf  


    06-09-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Van Amoureuze vogelliefhebber tot Zweepje
    Soms sta ik wel eens op met het gevoel dat er iets duchtig mis is met de dag.
    Vrouwelijk intuïtie heet dat.
    Vanmorgen ook zo.
    Maar een mens kan zich vergissen, oh boy! Niks mis met deze woensdag, maar alles met de eerste aanvaring tussen mijn spiegelbeeld en mijzelf!
    Ken je toevallig een zwik kronkelspaghetti die wil ontsnappen van datgene waarop hij ingeplant staat, daarbij iedere vorm van gravitatie negerend? Ik ook niet, maar het leek er verdikke toch sterk op!

    Het ware crimineel geweest, mocht ik mijn omstaanders daarmee confronteren aan het begin van een dag. Aldus, zo geschiedde het dat ik een uur later met een nog steeds natte haarzooi mijn tweede 'indegloria'moment mocht meemaken vanop de laatste rij in de kerk.

    Het recruteringsbestand van de kerkfabriek zou toch eens een beetje nauwgezetter mogen toezien op de gedrochten die ze neerpoten in een landelijk polderdorpje als daar is : Zip.
    De populatie van een vrije school drie keer per jaar gezamenlijk blootstellen aan een eucharistieviering is één ding, maar dat die kerk ook nog een cloon van Mister Michel achter het altaar bevatte, was er net teveel aan.
    Die boodschapper van Jezus' blijde boodschap, was zelf iets minder positief toen hij bij aanvang, het geroezemoes van de instromende onschuldige zieltjes brutaal de kop in drukte met de historische uitroep :
    "Kindjes, het is hier geen markt! Straks komt Jezus met zijn zweep en die jaagt jullie allemaal de kerk terug uit!! Dit is het huis van God!"

    Allez... en luhja ook! Jezus heeft een zweep! Zelfs bij het uitdrijven van de farizeeërs kon hij het aan zonder, maar voor scholieren van zes tot twaalf?
    Mijn spaghettilook draaide er spontaan van in de plooi.
    Verbijstering alom... ik telde minstens honderd tandvullingen in alle open mondjes rondom mij. Het gaat niet goed met de tandhygiëne van de jeugd van tegenwoordig, zoveel is zeker.
    Maar zijn opzet was geslaagd... toch voor vijf minuten lang.

    Vorige september hadden we ook al prijs. Het peulengaleis moest die avond nog voor het eerst herbeginnen, maar pater Jan, de toenmalige voorganger van de mis, stelde diezelfde trits jong toen wel twintig maal gerust met :
    "Ik zie jullie graag, kindjes, ik zie jullie graag, ik zie jullie graag (x 20)"
    Doch enkel de kindjes die het graag aanhoorden, want ik vroeg mij toen af of ik nu echt de enige was die de ware toedracht kende waarom onze allergeliefde pater Jan voor ettelijke jaren van het Zipse kerktoneel verdwenen was ooit. Namelijk, hij zag de kindjes tè graag... in die mate dat hij snoepjes ruilde voor Jans vogeltje kijken.
    Echte ornithologen, die paters.

    Eucharistievieringen zijn ook zeer geschikt om mijn imago bij de leerlingen op te poetsen. Daar hoef ik zelfs niet eens zoveel voor te verrichten. Af en toe iets mompelen alla :
    "De heer zal u bewaren", "En met uw geest", "Hij is onze dankbaarheid waardig".
    Restanten van drie decennia geleden, toen uw zapnimf nog iedere schoolvastendag na het verorberen van het frustulum haar klasdag begon met een viering.
    Best mijn ding, het zingen van allerlei welklinkende odes aan de heilige drievuldigheid, maar vooral ook vechten om vanop de eerste rij tijdens het groot dankgebed twee keer te mogen rinkelen met een totaal ondergewaardeerd muziekinstrument.
    In die tijd kon je me nog gelukkig maken met een scheet in een fles! (Als het maar klonk!)

    Maar... het helpt dus ook om volgende ontboezemingen uit te lokken :
    "Juffrouw, -het laatste woorddeel klonk echt als wow! ik zweer het!- jij weet gewoon op voorhand wat de pastoor gaat zeggen!?"
    Een beetje blasé doen op zulke momenten kan nooit geen kwaad.
    "Jaja jongen, en dat betekent, als jij zo verder gaat met je tegendraads gedrag, dat je met je zieke geest terecht gaat komen in een huis van bewaring en dat wij daar bijgevolg zeer dankbaar voor zullen zijn."
    Daar moest hij nog eens even over bezinnen.
     
    Alsof de duivel er zich mee moeit, klikte ik daarstraks tijdens mijn virtuele blogreizen, helegans onvoorbereid, de serieuze aangelegenheden aan van een diepreligieuze familie. Niet iedereen fratst er zomaar wat op los, zo blijkt.
    Oh my god, en nog meer die van hen...baby's die vanuit de maxi-cosi in de middengang in een gebedenbad ondergedompeld worden.
    Ik zette vroeger gewoon de stofzuiger op om krijsstilte te bekomen, ook efficient.
     
    Een waar EO-dagje dus, zeg maar.
    Al miste ik wel Nellie, die gemene blonde griet met d'r pijpenkrullen van 'The little house on the prairie'. 

    06-09-2006, 00:00 geschreven door zapnimf  


    05-09-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Grote Nimf... is het nog ver?
    Zapje twee had het allemaal vooraf netjes uitgedokterd.

    - Men neme twee jongere zusjes en een slinks plannetje.
    - Je klutst er wat hardhandig mee tot ze murw zijn.
    - Vervolgens warm je ze op voor je idee tot ver boven kamertemperatuur.
    - Je laat de onschuldigst ogende het onderwerp bij de te porren volwassene aanroeren.
    - Vooral de materie niet zachtjes laten sudderen, maar op assertieve en onophoudelijke wijze aanlengen met argumenten, het liefst uit de lucht gegrepen.
    - Ter afwisseling mama's mouw carameliseren met stroop.
    - Garneren met kusjes.

    Wat deed moeder?
    Ze blies warm en koud, kookte bijkans over van zoveel bestokerij en doofde tenslotte uit : ze gaf toe.

    Bon, de telgen zap, onder leiding van grote nimf zouden de tocht naar het verre noordelijke schoolleven, dat zich een slordige twaalfduizend grote passen van onze erf afspeelt, aanvatten per fiets.

    Hoewel ik de afgelopen maand met mijn gloednieuw tweewielig vervangprodukt toch al tot drie keer toe mijn oprit op en af rolde, vond ik dat het roderen ervan nog een beetje uitgebreider kon.
    Mooi weer was beloofd, de tweedst-, derdst- en vierstgeborene hikten en boerden van enthousiasme, ach ach, waarom dus ook niet?

    Eén van de neveneffecten van opgewonden koters, vooral als ze tot eigen clan behoren, is dat ze anderhalf uur te vroeg aan je matras komen schudden, omdat ze vrezen dat je op de valreep een overslaping zou simuleren.
    Zo jong nog en al zo'n mensenkennis!

    Alla, na een koppel snelbindersgevechten, de opsmuk der rijwielen met boekentassen, zwemzakken, jassen en Didlfrutsels, doorkliefden we als slakken op valium de grijze ochtend.
    Mooi weer? Op een rustig stukje rijbaan fantaseerde ik hoe ik de teennagels van Frank Debosere op tien gesofisticeerde wijzen zou uitrukken en welke gereedschappen ik me daarvoor bij Gamma zou aanschaffen. Zijn gebit mocht hij houden, al bij al viel het met de tegenwind nogal mee.

    In de voetgangers- en fietserstunnel onder een spoorlijn kon een plettende smak van de zapbenjamine, zij die denkt dat "remmen!!" synoniem staat voor 'omtermeesteschoentipoverdegrondafslijten', nipt vermeden worden. Een onbekend mollig kindje fungeerde als buffer tussen haar en de muur. Wat een geluk toch!

    Op een akkefiet na ; eentje reed spook, hetzelfde eentje liet een spoor achter tussen de perkplantjes van een voortuin, bereikten we de schoolpoort in dezelfde aantallen als bij vertrek. Jochei jochei!

    Een even lange terugweg, niet gehinderd door eigen broedsels, verliep sereen en vlotjes...
    ... Naast Frank legde ik mijn laatst weggelopen minnaar op een tafel en deed er onbetamelijke dingen mee.
    Met een kettingzaag.
    Figuurzagen heet dat, denk ik.

    Ik schrok op uit mijn zalige mijmeringen toen er uit het niets een rat zich voor mijn wiel wierp. Een rat met een haarspeldje. Uit nog een niets daarachter hoorde ik een mens. Zij fleemde : "Kom hondje, kom terug bij het baasje." Slechts een halve bestudering had ik nodig van rat en baas om te weten : beesten lijken inderdaad op hun eigenaar.

    Veel verdere uitweiding kon ik niet spenderen aan dit feno... - Oh kijk, een onbekend mollig kindje dat vredig slaapt in de tunnel - want een nieuwe gewaarwording trad op : de totale gevoelloosheid van daar waar het gewicht zich concentreert op het zadel.
    Ojee, een slapend been is gemakkelijk op te lossen, maar wat als je vulva...?
    Die gedachte nam mijn laatste kilometers in beslag.
    In slow motion stapte ik af, schrik dat niet alle organen zouden volgen bij bruuske bewegingen, wapperde eens gezwind met de schaamlippen en verheugde me reeds op de herhaling van alle bovenstaand in de zeer nabije toekomst.

    05-09-2006, 00:00 geschreven door zapnimf  


    04-09-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hoe heerlijke dagjes blogbraaksel worden.
    Er zijn zo van die dagen. *kots, spauw, overgeef, gubbel, braak*
    Nochtans was hij niet zo in de planning opgenomen. Neenee, voor mezelf had ik een heerlijk parcours uitgestippeld : beetje mooi weer, een beetje voldoen aan de autoonderhoudsverplichtingen wil ik morgen niet zonder brandstof ergens op een kruispunt stilvallen, een vitamientje hier en een vleesje daar verzamelen en dan eventjes die kaarten gaan bestellen voor die optredens, waar in ons agrarisch achterste toch niemand naartoe gaat. Dat was dan wel even buiten die boeren en boerinnen gerekend. In rijen dik drumden ze uw arme zapnimf in een hachelijke positie waaruit ik nog net voor de verplettering tegen het rekje met folders mijn hand kon uit steken voor een nummerke.
    EEN NUMMERKE!
    Nu vraag ik je? Waar is toch bijgod de tijd dat er nog nummerkes voor mij getrokken werden? Omgekeerde wereld!
     
    Het knellende rekje van mijn kont aftrekkende, de folders van Beaufort 2006 uit mijn schoudervullingen halende en vlug eentje van de 'fietsen in Antwerpen' van anderhalve euro in mijn sokken proppend, bekeek ik mijn nummer : 29 047.
    Een mindere snuggere medemens' ogen zouden uitpuilen : 29 047!!????
    ...gelukkig kon ik ze nog net terug duwen..
     Terwijl ik in de periferie nummer zes zijn optredenlijstje zag bovenhalen flitste er door mijn verwarde hoofd : "Die dappere moet hier minstens zijn tent in de voorhof hebben opgeslagen!" Tot een vriendelijke dame me erop wees dat ik met die 29 000 anderen niet echt rekening hoefde te houden. Dat was genoeg voor een kreetje en een huppelpasje, waar ik geheel buiten mijn wil vijf mensen mee verwondde.

    Ik heb enkele mankementen... te vroeg juichen is er eentje van. Na anderhalf uur begon het me te dagen dat de menigte toch wel heel langzaam uitdunde en de lookgeur van mijn buurman wel erg penetrant werd. Telefoons rinkelden, emails niet, maar ik voelde aan mijn water dat ze binnenstroomden. Achterdochtig vermoedde ik : "Eén pot nat!" En op de koop toe achter me ook nog één natte pot, al kon haar geile uitdrukking ook een verkeerdelijk geïnterpreteerde voorbode van een appelflauwte betekenen. Nog een half uur later, nog steeds met ingehouden adem en blik op oneindig, hoorde ik blauw en wazig iemand mijn nummer roepen. Levenslust stroomde weerom doorheen de aderen! Ik liet de omstaanders een poepie ruiken en schreed met veel geste het kantoortje in, haalde statig mijn waslijst uit mijn zak en knipoogde eens in morse : "Maak dat hier even gauw voor me in orde, meid, want je hebt wat goed te maken, mij zo vele ellendige uren tussen stinkende gezelschappen dumpen." Mijn zin was niet eens voor een derde geseind, of hij werd onderbroken door de blijde boodschap dat Vitalski en Wouter Deprez reeds uitverkocht waren. 
    Ik droop af om eventueel op een plan b te broeden.

    Noen was reeds gepasseerd en ik overliep in gedachten nog eens die verspilde voormiddag.
    "Goh! Wat leuk! Weeral een postinkje op je gloednieuwe blog dat je zomaar in je schoot krijgt geworpen! Zapnimf, hoe meer pech, des te leesbaarder je voor anderen wordt! Het superioriteitsgevoel, weetjewel?"
    Mijn woorden verving ik kloek door daden! Klavier in aanslag, thermoskan koffie met een rietje naast me, mijn makkelijke kledij aan... om dan te ervaren dat er ook laptops zijn, waarvan er wat hapert aan de oplader.

    Iemand een kaart van Raf Coppens wisselen tegen een bruikbare pc?

    Getypt op verplaatsing
    uw pechvogel

      

    04-09-2006, 22:08 geschreven door zapnimf  


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.O gij vleeskathedraal!
    Het is weer van dattum. In het dorpje Zap is het nieuwe cultuurjaar begonnen. Twee keer raden wie er Chinese vrijwilliger is om voor de op-maandag-werkende-populatie kaarten te gaan schooien bij de cultuurdienst.
    - "Twee Schedelgeboorten, vijf keer Het goede lijf van die diva's, drie Vitalski's, twee Wouter Deprez' en Raf Coppenses, dank u."
    De meer aandachtige lezer merkt op dat we ons beperken tot één genre. Uiteraard kan ik daar ook de oorzaak van duiden. Allemaal de schuld van die ene middag op Dranouter, toen mijn metgezellin en ik een lommerrijk plaatsje in een tent zochten om onze lunch te herkauwen. Verbolgen waren we dat ene pipo, die zichzelf als Wim Helsen profileerde, het podium benam en onze conversatie doorbrak. Met enige gelatenheid zagen we hoe de kwiet mij bijna zover kreeg dat  ik er mijn kleine tussendoorhobby onderging : het, tijdens onbedaarlijke lachbuien, ongewild plassen op een ongewilde plaats en steeds in gezelschap. "Ai, erg erg, ocharme," hoor ik u denken, maar er valt mee te leven hoor. Positivo die ik ben, prijs ik mezelf gelukkig dat het niet bij iedere bui voorvalt... het regent immers meer dan ik de slappe lach ervaar. Meer zelfs, de voorbije Kerstmis zou niet half zo leuk geweest zijn zonder. Sneeuwbaleffect, maar dan op lichaamstemperatuur en een iets afwijkende samenstelling van het water...
    Maar we wijken af!

    Heden Soup - ook een lopende substantie - van Wim Helsen, wie hem nog niet zag, ga de dvd kopen! En rap!

    Al wie zichzelf respecteert, moet ook zijn volgende show 'Bij mij zijt ge veilig' als verplicht nummer opnemen in de cultuuragenda, dan begrijp je meteen mijn deviatie - die van het genre, of wat dacht je?

    Uw stumperige vleeskathedraal

    04-09-2006, 00:00 geschreven door zapnimf  


    Archief per week
  • 18/02-24/02 2008
  • 27/08-02/09 2007
  • 20/08-26/08 2007
  • 13/08-19/08 2007
  • 06/08-12/08 2007
  • 30/07-05/08 2007
  • 23/07-29/07 2007
  • 16/07-22/07 2007
  • 09/07-15/07 2007
  • 02/07-08/07 2007
  • 25/06-01/07 2007
  • 18/06-24/06 2007
  • 11/06-17/06 2007
  • 04/06-10/06 2007
  • 28/05-03/06 2007
  • 21/05-27/05 2007
  • 14/05-20/05 2007
  • 23/04-29/04 2007
  • 16/04-22/04 2007
  • 09/04-15/04 2007
  • 02/04-08/04 2007
  • 26/03-01/04 2007
  • 19/03-25/03 2007
  • 12/03-18/03 2007
  • 05/03-11/03 2007
  • 26/02-04/03 2007
  • 19/02-25/02 2007
  • 12/02-18/02 2007
  • 05/02-11/02 2007
  • 29/01-04/02 2007
  • 22/01-28/01 2007
  • 15/01-21/01 2007
  • 08/01-14/01 2007
  • 01/01-07/01 2007
  • 25/12-31/12 2006
  • 18/12-24/12 2006
  • 11/12-17/12 2006
  • 27/11-03/12 2006
  • 20/11-26/11 2006
  • 13/11-19/11 2006
  • 06/11-12/11 2006
  • 30/10-05/11 2006
  • 23/10-29/10 2006
  • 16/10-22/10 2006
  • 09/10-15/10 2006
  • 02/10-08/10 2006
  • 25/09-01/10 2006
  • 18/09-24/09 2006
  • 11/09-17/09 2006
  • 04/09-10/09 2006
  • 28/08-03/09 2006

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!