De weergaloze fratsen van ene zapnimf
Inhoud blog
  • Zapnimf, willoze (ver)trekpop!
  • Hipperdepip
  • Met de geiten vooruit en dan bokken schieten
  • Afscheid van een vr... vruchtbaarheid
  • Toet toet, bong bong... Peppi en Kokki
  • Waarom schuiven de maan en de man getweeën gedwee naar de zee?
  • Swingin' Safari
  • I can see clearly now the rain is gone... not!
  • Denken is zo uitermate vermoeiend, dat velen de voorkeur geven aan oordelen. (Otto Weiss)
  • Voor de bi(j)l

    Zoeken in blog



    Laatste commentaren
  • http://arenacyber.com/ (http://arenacyber.com/)
        op Wij die zijn : wrak
  • nike jordan (cheap sneakers online)
        op Wij die zijn : wrak
  • cheap jordans online (cheap sneakers online)
        op Puntje puntje puntje
  • jordans 9 (cheap sneakers online)
        op U was een fijn publiek
  • beats by dre wireless (cheap sneakers online)
        op Gezocht : logeeradres
  • nike jordan (cheap sneakers online)
        op Waterig voornemen
  • sunglasses by dre (cheap sneakers online)
        op Sprookje. Dat is een andere benaming voor nachtmerrie.
  • jordans 9 (cheap sneakers online)
        op Woestijnzand om op te vreten
  • kate spade handbags sale (cheap sneakers online)
        op Valentijn bis en bis
  • dr dre on sale (cheap sneakers online)
        op De wolf is een (kiplekkere) geit, een stinkende
  • beats by dre wireless (cheap sneakers online)
        op Ulaanbaatargumenteren
  • rayban sunglasses outleT (cheap sneakers online)
        op Ir o nie bij val en tijn
  • ray ban outlet (cheap sneakers online)
        op Steenhard
  • ray ban outlet (cheap sneakers online)
        op Een fansessie tussen de middag
  • sunglasses by dre (cheap sneakers online)
        op Glaasje op, laat je rijden... ganzenrijden

  • de blog waar niemand op zit te wachten
    11-03-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.(Lots)bestemming ligbed

    We hebben er gelegen.
    Hij en ik.
     
    Op ons terras, of wat dacht u?
    Wij genieters van levens, het liefst nog de onze, wij werden gedwongen tot het nietsdoendom.
    Alsof wij van nature zo lui zijn dat wij een eerste lentedag zouden durven doorbrengen op een ligstoel - uweetwel, zo'n plastieken geval waar je na twee jaar pardoes doorheen ploft - zomaar lanterfanterig wijntje nippen en boekje lezen.
    Nee nee, niet wij! Wij behoren tot de noeste garde der onderhoudsdriftigen, die lentedagen aangrijpen om het erf en zijn patrimonium klaar te stomen voor de zomer. 
     
    U, u en u daar, die mij in het ware leven kent, u lacht net iets te hard nu.
    Maar u heeft gelijk. 't Was de ontlening voor een beperkte tijd van die hogedrukreiniger die ons noopte tot een tuindaad. Vooral mossen vastgehecht aan terras en richels en verder alles wat in de weg lag op de grond, van bladerdek over bloempot tot kinderspeelgoed spoten we het zicht uit. Dat ging lekker. Zo lekker zelfs dat ik mijn botvierende inzet wilde continueren op het vijverplatform, de verdwenen tuintegels die ooit een wegeltje vormden naar de handwaterpomp, het tuinbankje waarvan we verwachten dat we er een dezer toch zullen doorzakken.
     
    Maar het fatum besliste in onze plaats dat we genoeg gewerkt hadden.
    Na de versleuring van het loodzware gemotoriseerd waterpistool naar de andere kant van de hof, een extra waterslang onder tien jaar graspollen opgegraven te hebben, de buren lastig te vallen voor het schooien van een koppelstuk, kwam er uit dat ding nog enkel een pffffieuwtstraaltje, draaiend in kringetjes. Geen lieveheersbeestje dat je daarmee nog kon platspuiten, misschien hoogstens van een stip ontdoen. Als je goed mikte.
     
    Terwijl ik bedacht hoe ik dit euvel alweer aan de gulle lener moest gaan uitleggen, negeerde ik het overige tuingerief dat zich blinkend ergens in een ooghoek op een netvlies van me had genesteld, want behalve nijvervolle tuinders, zijn wij bovenal zeer bijgelovig : het lot wilden wij niet tarten!
    A lot of taarten daarentegen, dat leek ons wel iets. Uit koelkasten werden ze aangesleept. Gechaperonneerd door een thermos koffie. Tot vlak naast de ligstoelen die iemand van ons onbewust had achtergelaten. 
    Bestraald door een goddelijk zonnetje, zat er voor ons niks anders op dan onze namiddaguren door te brengen met een boekje op een ligbed, mondvoorraad binnen handbereik. 
     
    Dik tegen onze goesting, zeg ik u, tegen onze goesting! 

    11-03-2007, 00:00 geschreven door zapnimf  


    06-03-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Maansverbijstering en zinsverduistering

    Men neme een maansverduistering, een heldere hemel, mekaar, een dekentje en een glas wijn.
    Men planne een romantisch moment, in oranje schijn met twee.
    Men glippe naar buiten, stil en veelbetekenende blikken uitwisselend.
    Men zoeke Grote Beer, de poolster, en laat de rest van het firmament inwerken.
     
    Er klinkt gestommel dat overgaat in luidruchtigheid.
    Zes jong (twee logés erbij) bolderen naar buiten in pyjama en op blote voeten.
    Zes jong trippelen weerom, op zoek naar iets om hun voeten in te hullen.
    Zes jong hanteren een vorm van trekken en duwen om de verrekijker te bemachtigen.
    Zes jong bibberen uit hun vel.
    Zes jong krijgen het blijkbaar warm van ruzie maken.
    Zes jong zijn niet het minst onder de indruk van de schaduw die over de maan glijdt.
    Zes jong druipen na veel te lange tijd weer af.
     
    Zes jong verkondigen de dag nadien aan iedereen dat zíj dé fantastische maansverduistering hebben meegemaakt.
     

    06-03-2007, 12:55 geschreven door zapnimf  


    05-03-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Veegje veegje overal, aanschouw de grootste klunzen van het heelal

    Er zijn grenzen aan lachen met je oogverblindende badkamer.
    Toen mijn oogpotlood en mascara voor de zoveelste keer weer uitgelopen was van het tranengelach, zapnimf de pandabeer zeg maar, en moose voorovergebogen liep van de pijn aan de buikspieren, ondernamen we actie.
    En wat voor een. 
    Een die van een pot 'voorbijgestreefd groen' zich verspreidde over de muur.
    Waarlijk een mannekesblad, drie muren in drie verschillende kleuren (de vierde is betegeld), maar ons gegibber ging over in iets dat goedgehumeurdheid doet kiemen. Met vreugde op de pot. Een aureool van glimlachjes, een waas van lente, een genezing voor een kleurenblinde, een parfum van knallend coloriet...
     
    Tot ik in de spiegel keek. Daar waar vroeger het wit op de muur met de toef perzik erin mijn vel in de weerspiegeling de vergelijking doorstond met die van een babykontje (zonder luieruitslag welteverstaan), verschenen er nu allemaal rode plekken op het gelaat. Wie, zoals ik, een kennis heeft die kleurengeconsuleer heeft gecursusd, weet dat groen voor zomertypes als ik te vermijden is. Echt wel!
    Maar ik heb nog een spiegel! Ergens in de slaapkamer, daar waar de toef perzik binnen enkele weken zal overkwast worden door aubergine en alweer taupemaardanwatlichter.
     
    Naast die sanitaire plaats op de eerste verdieping, papten wij tegelijkertijd beneden onze wc en hal in het nieuw.
    Bezige bijtjes, wij.
    Of zoals Hill het placht (wie hier plachtte zou schrijven is wel oerdom!) te verwoorden toen hij abusievelijk een fikse veeg aarderood op het plafond pletste : "Nounou, ik ben me er eentje!"
    Een zinsnede die hij ook graag gebruikte toen hij de pot turkoois omkieperde, of zijn voetzool toonde, helemaal bruin. 
    Eentje dat bijna zijn einde vond met zijn hoofd in de toiletpot!
    Teminste, dat had ik kunnen verwerkelijken als ik de magneetverf niet onbeheerd op het aanrecht had achtergelaten zodat een van de katten er een mooi spoor pootjes in de keuken mee kon trekken of wat beter had opgelet dat de kranten nog op hun juiste plaats op de vloer lagen, dan waren die piepkleine spetters over de hele grond ook vermeden.
    U begrijpt nu beter mijn eerste zin in het vorige stukje? De opperknoeiers?
    Ik zie het u denken : "Die zap en die moose, twee oelewappers bij elkaar." Maar in al ons haspelaarschap hielden we des te meer van elkaar. Doe het ons maar eens na!
     
    Een hele week spendeerden we in onze drie kleinste kamertjes, de hal en het toilet zijn minipaleisjes geworden, een magneetmuur (duh! vier lagen magneet en twee verf!) om u tegen te zeggen, kleurenpracht in al zijn facetten, een genot om er je behoeften te verwezelijken. 
     
    Wel spijtig dat het closet niet meer wil doorspoelen.

    05-03-2007, 00:00 geschreven door zapnimf  


    Archief per week
  • 18/02-24/02 2008
  • 27/08-02/09 2007
  • 20/08-26/08 2007
  • 13/08-19/08 2007
  • 06/08-12/08 2007
  • 30/07-05/08 2007
  • 23/07-29/07 2007
  • 16/07-22/07 2007
  • 09/07-15/07 2007
  • 02/07-08/07 2007
  • 25/06-01/07 2007
  • 18/06-24/06 2007
  • 11/06-17/06 2007
  • 04/06-10/06 2007
  • 28/05-03/06 2007
  • 21/05-27/05 2007
  • 14/05-20/05 2007
  • 23/04-29/04 2007
  • 16/04-22/04 2007
  • 09/04-15/04 2007
  • 02/04-08/04 2007
  • 26/03-01/04 2007
  • 19/03-25/03 2007
  • 12/03-18/03 2007
  • 05/03-11/03 2007
  • 26/02-04/03 2007
  • 19/02-25/02 2007
  • 12/02-18/02 2007
  • 05/02-11/02 2007
  • 29/01-04/02 2007
  • 22/01-28/01 2007
  • 15/01-21/01 2007
  • 08/01-14/01 2007
  • 01/01-07/01 2007
  • 25/12-31/12 2006
  • 18/12-24/12 2006
  • 11/12-17/12 2006
  • 27/11-03/12 2006
  • 20/11-26/11 2006
  • 13/11-19/11 2006
  • 06/11-12/11 2006
  • 30/10-05/11 2006
  • 23/10-29/10 2006
  • 16/10-22/10 2006
  • 09/10-15/10 2006
  • 02/10-08/10 2006
  • 25/09-01/10 2006
  • 18/09-24/09 2006
  • 11/09-17/09 2006
  • 04/09-10/09 2006
  • 28/08-03/09 2006

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!