De weergaloze fratsen van ene zapnimf
Inhoud blog
  • Zapnimf, willoze (ver)trekpop!
  • Hipperdepip
  • Met de geiten vooruit en dan bokken schieten
  • Afscheid van een vr... vruchtbaarheid
  • Toet toet, bong bong... Peppi en Kokki
  • Waarom schuiven de maan en de man getweeën gedwee naar de zee?
  • Swingin' Safari
  • I can see clearly now the rain is gone... not!
  • Denken is zo uitermate vermoeiend, dat velen de voorkeur geven aan oordelen. (Otto Weiss)
  • Voor de bi(j)l

    Zoeken in blog



    Laatste commentaren
  • http://arenacyber.com/ (http://arenacyber.com/)
        op Wij die zijn : wrak
  • nike jordan (cheap sneakers online)
        op Wij die zijn : wrak
  • cheap jordans online (cheap sneakers online)
        op Puntje puntje puntje
  • jordans 9 (cheap sneakers online)
        op U was een fijn publiek
  • beats by dre wireless (cheap sneakers online)
        op Gezocht : logeeradres
  • nike jordan (cheap sneakers online)
        op Waterig voornemen
  • sunglasses by dre (cheap sneakers online)
        op Sprookje. Dat is een andere benaming voor nachtmerrie.
  • jordans 9 (cheap sneakers online)
        op Woestijnzand om op te vreten
  • kate spade handbags sale (cheap sneakers online)
        op Valentijn bis en bis
  • dr dre on sale (cheap sneakers online)
        op De wolf is een (kiplekkere) geit, een stinkende
  • beats by dre wireless (cheap sneakers online)
        op Ulaanbaatargumenteren
  • rayban sunglasses outleT (cheap sneakers online)
        op Ir o nie bij val en tijn
  • ray ban outlet (cheap sneakers online)
        op Steenhard
  • ray ban outlet (cheap sneakers online)
        op Een fansessie tussen de middag
  • sunglasses by dre (cheap sneakers online)
        op Glaasje op, laat je rijden... ganzenrijden

  • de blog waar niemand op zit te wachten
    15-07-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mag ik ook eens, ja?

    Onrust.
    Sabelen met de hormoonhuishouding.
    Vechten met het ego.
    Bleiten om de negerkens in Afrika.
     
    Soms lijkt het leven een onredelijke puinhoop. De egoïst in mij heeft dan over mijn eigen leven. De puinhoop is letterlijk te nemen. De structuurloosheid heeft me nog eventjes in de greep. Vakantie heet dat. 
    Ondertussen lees ik 'Problemski Hotel' van Dimitri Verhulst en weet ik dat mijn klagen geen been heeft om op te staan. Lees ik 'Witte Tanden' van Zadie Smith en weet ik dat er anderen zijn die geen benen meer hebben. Lees ik 'De Knetterende Schedels' van Roger Van De Velde en weet ik dat er op de schaal van de geschiften nog ergere gevallen ronddolen dan ik. 
     
    Zich ergeren is iets dat ik graag aan anderen overlaat. Tenzij het over mijn eigen intieme kring gaat. Het rondje van ik. Mijn eigen tekortkomingen die zich graag laten uitvergroten tot de Kilimanjaro der muggenbeetakkefietjes. Een sombere luim die zijn oorsprong vindt in een overdosis geen blijf weten met mijzelf.
    Schaamte ook. Terwijl ik kakel over al dan niet modieuze hemdjes die ik vol overgave in de schuif van een kledingcontainer kieper, hangt er elders in de provincie een minderbedeelde man in zo'n zelfde schuif  een ganse nacht te stikken. Nergens vind ik redenen om het bweurkborrelgevoel in mijn borststreek te rechtvaardigen.
     
    Mijn hoop is ingezet op het drukke vierspan dat over een uurtje na twee weken afwezigheid de boel hier weer grondig van zijn rust zal benemen. De zappies, wiens haren gegroeid zullen zijn, die na de eerste tien minuten geknuffel zonder mankeren zullen vragen wat we vanavond zullen eten, die meteen gebruik gaan maken van het gisteren geprepareerde zwembadje en vervolgens hun handdoeken zullen laten neerdalen alwaar ze zich op dat moment bevinden. Als vanouds zal ik kijven over zoveel gebrek aan ruimtelijke ordening.
    Een minimum aan structurele voorbeeldigheid zal ik tonen.
     
    En het zal mijn losse flarden van indolentie herboetseren tot een locomotief die naar de juiste richting keert. 

    15-07-2007, 15:15 geschreven door zapnimf  


    14-07-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pak al eens een man in huis

    Eindelijk tijd voor echte congé. Tijd waarin je nog niet weet wat je de komende uren zal uitvreten. Dat soort. Net terwijl ik dat genot laat doordringen tot in mijn diepste vezels, komt Hill met zijn volgende grote project af. Hij wil verhuizen. Naar hier. Duh! Hij woont hier potverdekke al acht maanden!
    Tijdens stap één worden al zijn boeken in zes wasmanden naar dit huis verkast. Ik bekijk zijn honderden cd's en evenveel dvd's en vecht tegen de opkomende depressie die als een kermis tekeer gaat tussen mijn oren. Nooit nog leg ik het aan met een gecultiveerde vrijer! Tevens vervloek ik de dag dat ik mij een auto aanschafte die half zo groot is als de vorige.
    In de betere tekenfilm zouden er nu dollartekens op mijn oogbollen moeten flikkeren van de toekomstig te innen huurgelden, maar ik geraak niet verder dan vloerwissers, stofvodden en vuilniszakken op het netvlies. Het is een fobie en er zal vast en zeker een naam voor bestaan.
     
    Mijn lamlendigheid staat haaks op de energie die mijn geliefde spuit. Letterlijk. Hij sorteert en niest. We ontdekken een hardnekkige stofallergie bij de arme duts. Het snot druipt doorheen het hele huis. Dat komt ervan als ik de boekenplanken zo moet reorganiseren in dubbele rijen en in verborgen kisten zodat zijn vierhonderd stuks leesvoer ook nog bij kunnen. Belegen stof dwarrelt zo van de plumeau in zijn neusgaten. Hij bindt een zakdoek en vervolgens een kussensloop om zijn neus. Niks helpt.
    De dag dat de dvd's en de cd's de oversteek naar zapdorp maken, opper ik om een stuk bij te bouwen. Kwestie van zijn cultureel erfgoed een plaats te bieden. Hij stelt een Ikeakast kopen voor, de gierigaard.
    We opteren dus voor : 
    - het kastje achter de zetel verhuizen naar de speelruimte op de zolder (eufemisme voor overloop met kinderrommel)
    - nieuw en groter kastje achter de zetels voor zijn cd's
    - manden met schoolgerief leegmaken en voorzien van dvd's
    - schoolgerief laten rondslingeren tot we daar een bestemming voor hebben gevonden
    - wandkast vervangen door een grotere (zijn servies! zijn gourmetstel! zijn espressohebbedingetjes! zijn speciale bierglazen! Alles wat ik nu nog vergeet!)
    - huidige wandkast (van mijn grootmoeder) verplaatsen naar de overloop op eerste verdieping 
    - matras en staande lamp kopen nu we toch op de koop trekken en als we daar dan toch zijn, een lichtere dons want de hitte onder deze maakt van ons bed meer dan eens een zwembad.
    - grote kuis in de keuken en mijn potten vervangen door die van hem
    - tweede kleerkast uitruimen en wat er nu inzit proppen in spleten en kieren in andere kasten
    - zijn meubels krijgen een prominente plaats in de living van zijn ouders
     
    Jaja, allemaal zeer uitgekiend, maar mijn humeur gaat erdoor niet noemenswaardig op vooruit.
     
    Twee dagen later maken we een driedubbele toer bij Ikea, een keertje kijken, een keertje langs het restaurant en een keertje kar vol laden. Kastje gevonden, acht manden voor in kastje erbij, matras, dons, sloop, kist voor in de badkamer, schoolbord voor minizap (die acht juli jarig was). We trappen in de val die menig koper ons al ongetwijfeld heeft voorgedaan : we vergeten dat ik niet meer met een monovolume over het Belgische wegdek rol. We puzzelen en laden uit. Puzzelen en laden opnieuw uit. Verzetten de autozetels tot minimale beenruimte en proberen nog een keer. Na poging vijf kan het kofferdeksel dicht, Hill plakt dan wel met zijn gezicht tegen de voorruit, heeft daarbij het laatste onstapelbare mandje op zijn schoot en ik tors een opgerolde matras op de schouder. Zo heerlijk misvormd gekronkeld staan we vast in de avondspits op de ring rond Antwerpen, met god en klein pierke die ons uitlachen. Moose vindt dé oplossing om te ontsnappen aan alle grijnzende blikken die ons te beurt vallen : hij zet het rieten mandje over zijn kop. Slangenmens met slappe lach en struisvogelidioot op de baan gezien? Dat waren wij. 
     
    En dan moest zijn kleerkast nog uitgesorteerd worden.
    Minstens dertig pyjama's waar zelfs Garry Glitter zijn neus voor zou ophalen, duiken op. Hij die steeds puur natuur slaapt, vindt het nodig om te gaan bakkeleien over de kwaliteit van sponsen stofjes in psychedelische tinten, met verduurde elastiek.
    Hawaïaanse hemdjes van de jaren tachtig worden door een lichtelijk ontredderde Hill terug uit de zak voor spullenhulp gevist en als hij even niet kijkt er weer ingemoffeld. Je zal maar die ene arme duts wezen die uit de bak van de hulporganisatie Hills garderobe aangereikt krijgt! Mijn compassie is echter nog niet zover gevorderd dat ik toegeef aan Hills smeekbeden om toch die trainer in geel, blauw en rood mee naar huis te pakken. We laten ons nog wat meeslepen in het betere duw- en trekwerk met hemden die eruitzien als de tafelkleedjes van een tirolerfeest. "Dat is al lang uit de mode!" "Niet waar!" "Wel waar!" 
    Enfin, elf zakken gaan de kledingcontainer in en de rest belandt in de vrijgemaakte kleerkast.
     
    Toen vonden we het welletjes.
    Hill niest nog steeds, mijn ingebeelde verhuisstoornis heeft een pauze nodig en in augustus heeft hij weer twee weken vakantie voor het vervolg.
    Ojee! Hij wil dan zijn knuffelbeesten meepakken.

    14-07-2007, 14:22 geschreven door zapnimf  


    11-07-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Festivalitis met klucht

    Op het podium schetterde swingende ska.
    Wij kroelden en kronkelden ritmisch tevree.
    "Zap", zong je, "ik heb een megaplan voor weldra.
    En het weer werkt vandaag uitzonderlijk mee!"
     
    Je wenkbrauwen seinden mystieke boodschappen.
    In het schaarse licht van de festivalwei
    pretendeerde ik een onschuldig ademhappen
    bij het aanhoren van wat je toen zei :
     
    "Lief, laten we gezwind en vliegensvlug vertrekken,
    voor ik zo meteen ontplof.
    Ik wil je miljoenen spermatozoïden verstrekken,
    in het midden van de hof."
     
    Zowaar een schenking die ik niet kon negeren.
    Alras pedaleerden we tuinwaarts per fiets,
    want ik heb geleerd uit vorige keren
    dat openluchtcopuleren kan uitdraaien op niets.
     
    Genot voltrok in duistere buitenlucht
    tuin, deken en een koppel blote lijven.
    Ei zo na werd ik bevrucht,
    toen een ijzige storm ons deed verstijven.
    Het donderde, het bliksemde, het hagelde op ons gat.
    De grapjurk van hierboven kan ons duidelijk niet luchten.
    Bijkans verzopen... en niet eens in eigen nat.
    Weerom moesten we het huis in vluchten.
     

    11-07-2007, 17:44 geschreven door zapnimf  


    Archief per week
  • 18/02-24/02 2008
  • 27/08-02/09 2007
  • 20/08-26/08 2007
  • 13/08-19/08 2007
  • 06/08-12/08 2007
  • 30/07-05/08 2007
  • 23/07-29/07 2007
  • 16/07-22/07 2007
  • 09/07-15/07 2007
  • 02/07-08/07 2007
  • 25/06-01/07 2007
  • 18/06-24/06 2007
  • 11/06-17/06 2007
  • 04/06-10/06 2007
  • 28/05-03/06 2007
  • 21/05-27/05 2007
  • 14/05-20/05 2007
  • 23/04-29/04 2007
  • 16/04-22/04 2007
  • 09/04-15/04 2007
  • 02/04-08/04 2007
  • 26/03-01/04 2007
  • 19/03-25/03 2007
  • 12/03-18/03 2007
  • 05/03-11/03 2007
  • 26/02-04/03 2007
  • 19/02-25/02 2007
  • 12/02-18/02 2007
  • 05/02-11/02 2007
  • 29/01-04/02 2007
  • 22/01-28/01 2007
  • 15/01-21/01 2007
  • 08/01-14/01 2007
  • 01/01-07/01 2007
  • 25/12-31/12 2006
  • 18/12-24/12 2006
  • 11/12-17/12 2006
  • 27/11-03/12 2006
  • 20/11-26/11 2006
  • 13/11-19/11 2006
  • 06/11-12/11 2006
  • 30/10-05/11 2006
  • 23/10-29/10 2006
  • 16/10-22/10 2006
  • 09/10-15/10 2006
  • 02/10-08/10 2006
  • 25/09-01/10 2006
  • 18/09-24/09 2006
  • 11/09-17/09 2006
  • 04/09-10/09 2006
  • 28/08-03/09 2006

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!