Ik zit terug op ons terrasje bij de waterski en kom net van de overbuurvrouw, die op haar terras met zicht op het water mijn haar heeft geknipt. De kleur zit er nog voor een deel op, volgende knipbeurt ben ik grijs. Gisteren ben ik nog een eind langs de kustweg gaan fietsen. Je ziet toch ook dat de herfst hier zijn intrede doet.De bladeren van de waterlelies worden geel en er vallen meer bladeren. s'Nachts koelt het goed af de zee is ook een stuk frisser. Na het zwemmen in zee vond ik in het toilet bij het strand een foldertje achter de toiletpapierhouder. 'How to become a christian?'. Ik vrees dat het in verkeerde handen is gevallen. Alhoewel, ik verkondig het nu toch ook maar aan jullie in Europa dat je zelfs als zondaar toch het eeuwige leven kan krijgen en een van Gods kinderen wordt als je je geloof belijdt door het zeggen van een zinnetje. En natuurlijk wordt je daarbij hulp aangeboden voor mocht je gaan twijfelen. Z'on omkoperij toch, dat kan ik mij zelfs niet herinneren uit mijn katholieke jeugd, er werd volgens mij toch niet zo gezwaaid met de belofte van eeuwig leven. Maar je ziet maar zelfs een toilet is een goeie plaats om zieltjes te rekruteren. In Vlaanderen hebben we ook veel kerken maar iet half zoveel gelovigen meer. Hier zijn de godsdiensten nog bloeiend. In sommige gebieden zie je meer kerken langs de weg dan huizen. Ook zie je veel kampterreinen voor godsdienstige jeugdkampen. Erg vind ik de grote posters langs de weg. Bij de eerste :'pregnant, need help?', dacht ik 'prima'. Maar d e volgende posters deden mijn wenkbrauwen toch fronsen : 'na 18 dagen klopt het hartje van een foetus, teksten over 'de blessings' van het moederschap, telkens met foto's van superschattige baby's. Mocht je dus toch een abortus hebben moeten plegen dan wordt je keer op keer geconfronteerd met die bilboards. Je hebt er ook met tekeningen van de evolutie vann de mens met een groot kruis erover. Geef mij dan maar de reclame voor coca cola.