6e plaats in criterium Hageland&Haspengouw 10e plaats in criterium op piste (Alleur)
Podiumuitslagen - Gert - 2009:
1e in Hensies 2e in Ans - Alleur * Zilveren medaille - Masters B * Luiks kampioenschap op de piste 3e in Rochefort 3e in Chaumont-Gistoux
19e plaats in de eindstand ECW 2e plaats in criterium op piste (Alleur-Rochefort) ............................................................................
Podiumuitslagen - Gert - 2010:
1e in Bellecourt 2e in Familleureux 2e in Ghlin 3e in Fraire ............................................................................
Podiumuitslagen - Gert - 2011:
1e in Ghlin 2e in Pommeroeul 2e in Hensies 3e in Grandmetz 3e in Hensies 3e in Châtelineau ..............................................................................
Podiumuitslagen - Gert - 2012:
1e in Gages 1e in Seneffe 2e in Ransart 2e in Anderlues 3e in Chée-Notre-Dame 3e in Ans - Alleur * Bronzen medaille - Masters B * Luiks kampioenschap op de piste
Podiumuitslagen - Gert - 2013:
1e in Gaurain .. 3e in Grâce-Hollogne 3e in Emptinne 3e in Seneffe 3e in Ans - Alleur * Bronzen medaille - Masters B * Luiks kampioenschap op de piste
Wielersite, verhalen en bedenkingen bij de avonturen van 2 renners, de ene jong, de andere al wat ouder. --- Give it 100% or give it up ---
02-05-2007
Koen's seizoen start met een zware week.
Dit weekend was het zover, ook voor Koen is het seizoen op gang geschoten. Met als eerste wedstrijd al onmiddellijk een zware brok. In Limelette, op een parcours van 1,3 km lag een mooie helling van een goeie 400 m te wachten. 12 beklimmingen met daarna een afdaling met enkele linke bochten. Met het te verwachten gevolg: het peloton brak na enkele ronden in stukken en mede door de warmte kwamen snel enkele rennertjes in de problemen.
Koen verzeilde in een tweede groepje achter 4 leiders en kon daar tamelijk goed stand houden, eerst met 3 man, daarna bleven ze met 2 over. Hij eindigde de wedstrijd als 9e op 13 deelnemers. Voor een lichtgewicht in zn eerste koers is dat helemaal niet slecht. Het verschil met vorig jaar is duidelijk te zien, hij heeft veel meer basis en is sterker geworden. Maar het verschil in leeftijd en lichaamsbouw is niet op 1 dag weg te werken. De aanhouder zal uiteindelijk toch winnen (of bijna ).
Dinsdag 1 mei werd een omnium georganiseerd op de piste in Ans-Alleur. Mooi weer, 16 deelnemers bij de aspiranten 12 jaar, ideale omstandigheden dus voor een goeie wedstrijd. Er werden 3 proeven gereden: scratch (gewone wedstrijd), eliminatie (elke ronde wordt gesprint en de laatste valt telkens af) en puntenkoers (9 ronden met sprint voor punten na de 3e, de 6e en de laatste ronde).
Bij de scratch moest Koen pas in de voorlaatste ronde de groep lossen en werd 15e. De eliminatie echter werd een ontgoocheling. Ondanks het feit dat papa er sterk op gedrukt had om de buitenbocht te kiezen (ook uit de wind!), koos Koen voor de binnenbocht en kwam zo vast te zitten. Resultaat: als eerste uit de wedstrijd en papa kwaad.
We hebben eventjes de puntjes op de i gezet en Koen werd precies wakker. De afspraak was dat hij de laatste wedstrijd (puntenkoers) eens alles uit de kast zou halen en zou rijden of zn leven ervan af hing. Hij moest en zou bij het peloton blijven (meesprinten voor de punten moest helemaal niet) en rijden tot het snot uit zn neus bengelde. Eindelijk eens beginnen doen wat je uiteindelijk als renner toch niet kan vermijden: afzien. Niet gemakkelijk om fysiek op te brengen als 12-jarige maar het moet toch eens gebeuren. En wat gebeurde er? Metamorfose van Koen! Tot de voorlaatste ronde mee met de groep en uiteindelijk 12e van de 16 deelnemers. Hij kan het dus wel, in het peloton blijven! Nog een beetje oefenen om in de wielen te blijven, zekerder van zichzelf worden op de fiets en de schrik van zich afgooien. Ik ben er zeker van dat er dit jaar nog enkele mooie uitslagen zullen gereden worden. Om te beginnen, afspraak op zaterdag in Noduwez (Waals-Brabant).
Na de overtrainingsverschijnselen van de laatste weken zat er voor mezelf niet veel anders op dan proberen te rusten. Ik deed het dan uiteindelijk ook 5 dagen zonder fiets. De behoefte om te fietsen was er zelfs niet. Een heel bizar gevoel en .. dan ging de vermoeidheid nog niet over. s Avonds vlug moe en s morgens nog niet helemaal uitgeslapen .. De planning voor deze week werd nog eens aangepast (woensdag eindelijk nog eens testen met enkele intervals bergop, donderdag iets langer trainen zonder intervals en dan nog een paar dagen rusten tot zondag. Dan wil ik aan de start staan in Retinne. Met vooral veel schrik voor het eindresultaat en toch ook hoop dat de opgelegde rust zn werk gedaan heeft en voor een beetje recuperatie heeft gezorgd. Afwachten. Meer nieuws in de loop van volgende week.
Deze keer zijn er geen excuses. Of het zou de eerste warmte moeten zijn (28°C!) of de verkoudheid van de vorige week. Maar voor de gebeurtenissen (of het ontbreken ervan) heb ik geen uitleg gevonden. Alleen maar twijfels. Misschien heb ik vorig weekend wel weer overdreven met het rijden van de Ronde van Vlaanderen (165 km aan een serieus gemiddelde). Feit is dat ik daar een verkoudheid opgelopen heb waarvan ik nog altijd slijmen ophoest. Nochtans heb ik een recuperatieweek achter de rug (wel met een flesje hoestsiroop). Ik voelde me vrijdag al een stuk beter en ben zaterdag dus toch gaan koersen. Wedstrijd te Werm-Hoeselt. 68 vertrekkers in erg warm weer, niet echt iets voor mij maar ik voelde me toch goed bij de opwarming. Bij het vertrek werd ik nogal snel met de neus op de feiten gedrukt: hartslagen tot 194 bpm, geen moment recuperatie en na 20 km simpelweg moeten afhaken. Aansluiten bij voorbij rijdende B en C-renners lukte zelfs niet! Helemaal blokkeren en geparkeerd staan. En dan gewoon doen wat ik in normale omstandigeheden zelfs niet overweeg: afstappen. Daar sta je dan met een opdoffer van jewelste en vooral een hoofd vol vragen. Ik ben er nog niet helemaal uit maar ik overweeg om nog een recuperatieweek in te lassen. Vooral het feit dat ik zelfs vandaag, maandag en 2 dagen na de koers, nog niet helemaal een uitgerust gevoel heb, doen mij eerder voor deze oplossing kiezen. Een beetje tegen m'n natuur in maar ik voel wel aan dat het beter is om dit te doen dan om er nog harder in te vliegen. Dat zou zéker omgekeerd werken. Gisterenavond bij minder warme temperaturen een uurtje gaan losrijden met Koen was eigenlijk al teveel gevraagd maar hopelijk kan de kiné vanavond een beetje orde op zaken stellen, althans op fysiek gebied. De rest zal ik zelf moeten doen. Dan te weten dat het volgend weekend koers is voor de deur van één van de sponsors .....
De voorbereiding van Koen loopt stilaan ook ten einde, de opleiding is achter de rug en wordt zaterdag afgesloten met een aspirantendag te Elewijt. Het weekend van de waarheid is dan maar 1 week af meer! Zoals vader is Koen ook al een "slow starter', dwz dat hij een tijdje nodig heeft in de koers om de 2e adem te vinden en de turbo aan te laten slaan. Zaak is dan van zich niet te laten ontmoedigen en vol te houden. Anders zitten we op enkele weken tijd met 2 twijfelaars. Dat wordt een uitdaging. Koen heeft er dit jaar veel voor gedaan en gelaten, méér dan wat hij nu al achter de rug heeft zou moeilijk zijn voor een 11-jarige. We laten hem rustig groeien (letterlijk en figuurlijk) en zonder veel druk. Hij weet nu al zelf wat kan en niet kan en dat op zich is al een overwinning waard. Maar die èchte overwinning in een wedstrijd ..... dat is ècht helemaal geen doel voor dit jaar. Maar dromen doet hij er wel van!
Benieuwd naar de berichten na volgende week? Ik ook. 'k Ben benieuwd en ook een beetje bang. We zien wel weer, zeker?
Vanaf dit seizoen wordt Koen aspirant. Ondanks het feit dat hij maar 11 jaar geworden is tijdens de maand november 2006 moet hij in 2007 bij de 12-jarigen rijden. Net zoals dit geldt voor beginnende miniemen moeten ook de aspiranten een opleiding volgen, gegeven door een erkende wielerschool. Deze praktische en theoretische opleiding is verplicht en noodzakelijk om aan wedstrijden mogen/kunnen deel te nemen. Gelukkig kan dit gebeuren bij de nieuwe ploeg van Koen: Olympia Tienen. Inderdaad, de overstap van La Bicycletta naar het Josan-Mercedes Cycling Team was geen al te beste keuze. Daarom werd in onderling overleg een transfer overeengekomen naar Olympia Tienen. Koen trainde hier reeds vorig jaar tijdens de winter en zomerperiode en dit viel telkens goed mee. De trainingen zijn verzorgd en aangepast aan elke categorie, de ploeg beschikt over gekwalificeerde opleiders en er is een ideaal trainingsparcours ter beschikking met het vliegveld van Goetsenhoven.
Na de wintertrainingen in zaal zijn ondertussen ook de wegtrainingen gestart. Deze gaan door op (elke) donderdagavond van 18 tot 20 uur op het vliegveld te Goetsenhoven. Voor deze gelegenheid is er geen vliegtuigverkeer...... (ik zeg het er maar bij om onnozele opmerkingen te vermijden). Tijdens de paasvakantie wordt er zelfs op woensdag èn donderdag getraind tussen 15 en 18 uur.
Momenteel gaat alles goed, Koen heeft een goeie basis gelegd, heeft een ganse winter zonder ziekte doorgemaakt en heeft stilaan zin naar de eerste koers. Voor hem valt deze op zondag 29 april 2007 te Limelette (Brabant-Wallon). We zijn benieuwd!
Voor mezelf wordt dit weekend een trainingsweekend. Na de wedstrijd van vorige week, een criterium in de industriezone van Grâce-Hollogne is er dit weekend geen wedstrijd. Vorige week liep het na een snelle wedstrijd en een ontsnapping van enkele renners uit op de verwachte pelotonsprint. Zoals gewoonlijk heb ik hierin geen risico's genomen en werd uiteindelijk 45e op 81 deelnemers. Een uitslag van 2 keer niks dus. Maar een goeie snelheidstraining. Hier kom ik volgend jaar terug om véél meer uit de brand te slepen, dat beloof ik. Het zal dan ook als 40-jarige bij de B-categorie zijn .....
Veel meer dan bovenstaande ingrediënten heb je niet nodig voor een perfecte winterprik! Was dit een weertje om in te koersen? Eigenlijk niet. Maar je hebt altijd van die gekken die hun gezond verstand veilig thuis laten om 140 km van huis van deze weersomstandigheden te 'genieten'..... Uiteindelijk stonden we met 60 aan de start, geen onaardig aantal gezien de omstandigheden. Een snelle start om de spieren goed op te warmen volstond niet om afscheiding te krijgen in de groep. Af en toe viel er wel eentje weg, waarschijnlijk bevroren en klaar voor de micro-golfoven. Het duurde een tijdje, tot na ongeveer 40 km, tot er een klein groepje van een 5-tal renners weg reed. Zelf bleef ik in het gezelschap van 3 dappere ploeggenoten in de groep zitten. Toen ik toch een paar keer probeerde weg te rijden en te testen op een licht hellend stuk en toch ingelopen werd, gebeurde wat ik al vreesde en wat altijd mijn lot zal blijven ..... Een 2e groep geraakte weg ..... zonder mij. Maar gelukkig wel met ploegmaat Peter erbij. Ik liet me weer afzakken in de groep en reed rustig de koers uit. De sprint voor de +/- 19e plaats liet ik wijselijk aan mij voorbijgaan (gevaarlijke aankomst met enkele slinkse bochten), geen domme beslissing gezien de (te verwachten) valpartij. Zonder sprint dit resultaat: 36e op 60. Niet om over naar huis te schrijven maar het gevoel is goed, de benen kunnen goed mee, de start van dit seizoen zal wel meevallen. Alleen de resultaten moeten nog volgen. Wordt aan gewerkt.
Ze is voorbij, eindelijk. Die eerste koers van het seizoen, ik haat ze. 't Is elke keer hetzelfde liedje: aanpassen aan de snelheden, het optrekken, in peloton rijden, aanklampen, lossen, terugkomen, .....
Deze eerste wedstrijd ging verder op het elan van de stage, d.w.z. met de nodige tegenslag. Tijdens de stage in Spanje ben ik uitgegleden op de trap, op gladde tegels, reed 1 keer lek (als enige van de groep ...) en met een enorme knal als gevolg scheurde de velg van het achterwiel. Gelukkig zonder ergere gevolgen.
De wedstrijd was nog geen 5 km ver of de kabel van de achterrem loste helemaal. Waarschijnlijk achteraan niet hard genoeg vastgedraaid bij het klaarmaken van de fiets op zaterdag. Eigenlijk kan je het evengoed doen met maar 1 rem maar na alle kleine dingen die tegenzaten de voorbije weken was ik er niet echt gerust in en durfde niet al teveel risico nemen. Het was bovendien een wedstrijd met een groot peloton en op sommige plaatsen redelijk veel zijwind, dus werd daar nogal op het kantje gereden.
Gevolg: achteraan aanklampen en geen zotte dingen doen. Maar ik moet eerlijk zijn, veel méér zat er niet in. Zoals ik al zei, het aanpassen aan de snelheid vraagt enkele weken tijd. De leeftijd? Kan zijn maar ik heb het daar altijd moeilijk mee. De aanmoedigingen van supporters en niet-gestarte ploegmaten (bedankt aan iedereen, dat doet deugd!) maakten veel goed en ik kon de wedstrijd zonder problemen uitrijden. Echter op respectabele afstand van de winnaar (Wim 'Turbo' Janssen). Uitslag: 58e op 83 vertrekkers. Kan alleen maar beter worden.
Enkele ploeggenoten reden een goeie wedstrijd en hebben al een tamelijk goeie conditie te pakken. Als daar binnenkort nog eens ons speerpunt en afwerker bijkomt, staan er nog mooie momenten te wachten voor het Cycling Team 2005!
Het is elk jaar hetzelfde ..... de eerste zenuwen die de kop opsteken nog vóór het openingsweekend aangebroken is. Nog maar enkele weken en we zijn weer elk weekend op weg naar één of andere plaats in het land om ons 'koerske' te rijden. Alleen zal dit seizoen er iets anders uitzien dan de vorige. Te wijten aan ...... een jonge gast die nog niet goed begrepen heeft waar hij aan begonnen is! Koen doet het met veel plezier, de motivatie voor de fiets kan eigenlijk niet beter. Maar niet overdrijven, niet met training en niet met wedstrijden rijden. Voor de jongeren is het seizoen eigenlijk wel goed uitgebalanceerd: de eerste koersen in de maand mei, in juni zijn er geen wedstrijden omwille van de examenperiode, en daarna 3 maanden waar de wedstrijden uit te kiezen zijn. Koen zal dit jaar, zonder ongelukken en tegenslag, een 20-tal wedstrijden rijden bij de aspiranten 12 jaar. Een verdubbeling tegenover zijn vorige (eerste) seizoen als miniem. Bij mij is het plezier er nog wel, de motivatie zeker ook (een nieuwe ploeg voor 2007!) en het overdrijven zal dit jaar ook binnen de perken gehouden worden. Doordat het seizoen voor Koen in mei start, zal dit voor mij een eerste relatieve rustperiode worden. Ook voorzie ik 14 dagen (fiets)vakantie in juli om daarna nog een 10-tal weken mijn koersen en parcours uit te kiezen. Ik zal dit jaar zeker een aantal koersen afzeggen waar vorig jaar nog wel gestart werd. We blijven geen 20 jaar meer .............. Geen klassement meer voor mij! Hopelijk geven deze rustperiodes de nodige recuperatie en impulsen om er tijdens de andere koersen weer vanaf het begin in te vliegen. Aaaaaanvalleuuuuhhh!!! En lukt het toch weer niet om het tot aan de meet vol te houden, dan kunnen we nog altijd werken voor de ploeg en rekenen op de messcherpe eindsprint van onze Peter. Nu nog eerst een weekje de pees erop in de Belgische regen, volgende week het klim- en intervalwerk in het hopelijk zonnige Valencia en daarna mag het seizoen definitief starten!
Bijna eind januari .. Het seizoen komt stilaan in zicht. Nog een 6-tal weken voor de eerste wedstrijd voor Gert, voor Koen loopt de voorbereiding nog bijna 2 maanden langer.
Terwijl we bij ons een (licht, en hopelijk van korte duur) winteroffensief krijgen met vrieskou lijkt het erop dat we tijdens de stage in Valencia op zachtere temperaturen kunnen rekenen (15 à 20°C). Dat maakt het toch aangenamer om kilometers te malen.
Ondertussen loopt alles op wieltjes; geen ziekte, tamelijk veel zin om te trainen, geen kopzorgen meer na eerdere perikelen op het werk, .. kortom, het gaat de goeie kant uit. Afwachten.
Koen heeft ondertussen al een veel bredere basis dan vorig jaar. Terwijl we vorig seizoen aan de start van de eerste koers stonden zonder noemenswaardige training is hij deze winter, sinds november, al elk weekend met de mountainbike op stap geweest. Telkens een uitstapje van ongeveer anderhalf uur. Sinds dit weekend hebben we ook de wegtraining hernomen. Deze fietstrainingen, aangevuld met de wekelijkse circuittraining in zaal met de vrienden van Olympia Tienen en af en toe een half uurtje gaan lopen moeten zorgen voor een brede basis om met de grote jongens (aspiranten 12 jaar) mee te kunnen.
We willen ook nog iedereen danken die Koen op de één of andere manier gesteund heeft.
Met de verkoop van steunkaarten met foto heeft Koen heel wat centjes opgehaald om bij te leggen voor een splinternieuw paar wielen. Vanaf de eerste wedstrijd zal hij rondrijden met mooie Mavic Ksyrium-velgen! Bedankt aan iedereen!
Ook een heel dikke dankuwel aan onze mecanicien David van Fietsen Craninx. Het wordt af en toe wel vergeten maar zonder zijn inzet, zijn steun en zijn bereidheid zou er van degelijk materiaal (en steeds tip-top in orde!) weinig sprake zijn. Of het nu voor een topper als Rutger Beke is of het gaat over een beginnende (Koen) of uitgebloeide (Gert)renner, op David kunnen we altijd tellen.
Het is ook dankzij Fietsen Craninx dat Koen een mooie mountainbike ter beschikking heeft om de bostrainingen mee af te werken.
Hier zal je geregeld op de hoogte gehouden worden van het reilen en zeilen van onze 2 renners.
Koen start het seizoen 2007 rond het laatste weekend van de maand april, rijdt vervolgens de ganse maand mei om in juni een rustperiode in te bouwen en de examens voor te bereiden.
Gert legt de laatste hand aan de voorbereiding van het seizoen met een stage in Benicasim (Valencia, Spanje) vanaf 17 februari 2007. Zijn eerste wedstrijd is gepland tijdens het eerste weekend van de maand maart.
Geef je e-mail adres op en klik op onderstaande knop om je in te schrijven voor de mailinglist. Vanaf dat moment krijg je elke keer een mailtje wanneer er een nieuw bericht op dit blog verschijnt. Dankjewel!
Wil u ons steunen?
Dankzij enkele fantastische sponsors kunnen we jullie een body/fleece aanbieden ter aanmoediging van onze jongste renner. Stuur even een mailtje met je kledingmaat en voor de prijs van 20 € krijg je een prachtige fleece in de plaats! Dank je!
