We leven in een wereld met zo'n 7 miljard mensen, waarvan er drie miljard honger lijden en 4 miljard een redelijk bestaan hebben. Deze 4 miljard worden bestuurd door een rijke bovenlaag die het voor het zeggen hebben, maar elkaar onderling ook zodanig onderuitgehaald hebben dat de hele wereld in een economische malaise verzeild is geraakt. Vooral in het Midden-Oosten heeft zich een, jammer dat ik het zeggen moet, geloofsoorlog ontbrand zonder weerga en er zijn zelfs landen die deze strijd aanwakkeren, omdat ze op alle fronten aan vriend en vijand wapens kunnen leveren en via een achterdeur daar dikke winst mee maken. Of hierbij duizenden onschuldige mensen het leven laten zal deze graaiers een worst wezen. In Syrië zijn chemische wapens gebruikt, de Engelsen wisten al meteen wie ze gebruikt hadden en even later insgelijks de Amerikanen. President Obama's besluit stond al vast dat hij tegen Syrië een driedaagse strijd zou gaan voeren, waarbij zo'n 80 militaire doelen bestookt zouden worden met kruisraketten, dit met de bedoeling Syrië eens flink de les te lezen. Een heel briljant idee kwam plots uit het niets te voorschijn dat neerkwam op volledige ruiming in Syrië van alle chemische wapens  en president Bashar al-Assad was zelfs op aandringen van de Russische president Vladimir Poetin  bereid om persoonlijk naar Den Haag te komen om het Internationale Non--Fight verdrag van chemische wapens persoonlijk  te ondertekenen. Syrië is een land dat in een burgeroorlog zit en wie ontwapent de 'terroristen' die volgens mededeling ook gebruik maken van chemische wapens. Allemaal mooie theorieën van mensen die militair gezien aan de zijlijn staan van de werkelijkheid. Bij de Eerste Wereldoorlog werden ook gifgasgranaten gebruikt en in België niet ver van de Nederlandse grens liggen nog duizenden van deze gevaarlijke projectielen die men nog steeds niet heeft weten onschadelijk te maken. Wat ze beter eerst in de Veiligheidsraad hadden kunnen bespreken is het afschaffen van het vetorecht van bepaalde grote mogendheden wat neerkomt dat alle wat kleinere landen bij iedere vergadering voor spek en bonen erbij zitten en er in werkelijkheid helemaal niets gebeurt en het hele vredesberaad meer lijkt op een gezellige bijeenkomst van prominenten die dagenlang gebakken lucht de ruimte inblazen en niets meer en minder. De oorlogen blijven gewoon doorgaan. Hier in Nederland las ik van de week in de krant dat er binnen onze legerleiding alom ontevredenheid heerste over het functioneel omgaan met deze beschermers van onze democratie. Waar zijn we toch allemaal mee bezig en waarop draait dit alles uit?