Zaterdag vertrokken Niels en ikzelf voor een trail in de omgeving van Spa. Dit is een wedstrijd in bossen en landwegen en ook met heel wat hellingen in. In Verviers een mooi hotelletje gevonden (Van Der Valk) en gezien hoe midden in een grijze stad zoals Verviers toch een prachtig nieuw winkelcentrum was gebouwd.

Op zondag al vroeg uit de veren (half vijf) om alles voor te bereiden en dan afgezakt naar Olne om daar om acht uur start te nemen. Meer dan 800 deelnemers aan de start en reeds vrij vroeg kopgroepje van een 12-tal. Niels hield zich in de eerst 15 km op tussen de posities drie en acht. Spectaculaire afdalingen zaten er in - door beken - lopen op smalle richels. Op km 15 zat er echter een 'stok' onder de modder met een in eerste instantie een onschuldige valpartij als gevolg. Doch enkele kilometers verder begon er zich meer pijn in de knie te manifesteren.Op km 24 werd er aan opgeven gedacht maar er was niemand daar in de buurt dus verder lopen tot volgend controlepunt (km 42) was de enige optie. Eens daar toegekomen was het al hinkelen op één been - maar werd hem medegedeeld dat hij zijn plan maar moest trekken. Niels belde mij en aan de aankomstplaats ging ik op zoek naar hulp. Amper een man of twee van de organisatie maar die konden mij niet helpen zeiden ze. Lag het aan mijn slechte frans? Dus maar een kaartje genomen met nummer Niels opgeschreven men zou toch proberen om een camionette te sturen. Niels had het ondertussen niet alleen fysisch heel moeilijk maar ook mentaal: midden in de bossen en zonder enige uitzicht om te kunnen terug keren. Ook op een post rond km 48 werd hij wandelen gestuurd. Die camionette..die was ondertussen 'verloren' gereden en men kon die persoon niet meer bereiken want zijn gsm was plat... Niels vorderde aan 3 à 4 km per uur springend op één been. Uiteindelijk kreeg hij op km 64 toch gehoor en was er iemand die hem naar het eindpunt wilde brengen (op km 69) en dit na bijna vijf uur gesukkel. Ook was er nergens iemand van het Rode Kruis aanwezig of verzorgingsposten. Seingevers is blijkbaar ook niet nodig in Wallonië. Onbegrijpelijk van de organisatie (die met veel te weinig waren en dan nog in een toestand dat niet past voor een organisator). De gevolgen zijn ook vrij zwaar: scheur in de laterale gewrichtsband in knie en meniscus geraakt. Alvast een week volledig stil zitten en woensdag 'onder de plakken'.

Het parcours dat de mensen voorgeschoteld kregen was prachtig en waarschijnlijk uniek maar de organisatie was beschamend en zeker voor mensen die 'iets voor hadden' (want Niels zal niet de enige geweest zijn). Een goede raad voor iemand die dergelijk avontuur wil aangaan - zorg dat er iemand is die zelf 'ophaaldienst' kan spelen. En als toemaatje kwam er dan nog bij dat de deelnemers niet verzekerd waren...

In Lier zijn de natuurlopen van start gegaan. Ikzelf heb er 33 keer aan deelgenomen (en veel afgezien aan de boorden van de Nete). Ook andere Veldmeersunners kennen het parcours daar ondertussen al van de afgelopen jaren. Deze keer waren Nic en Hans aanwezig.