Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
17-08-2020
Vallen en opstaan
Er zijn zo van die dagen dat het kan tegenzitten. U bent ongetwijfeld al op de hoogte, waarde lezer, van de verschrikkelijke tuimelperte waarvan nationale Remco het slachtoffer werd tijdens de afdaling van de Sormano in de Ronde van Lombardije. Wielerliefhebbers weten ook dat Primosz Roglic in de Daupiné Liberé tegen de vlakte ging wat hem uiteindelijk tot opgave dwong.
Wat heeft dit met WTC Placora te maken? hoor ik u vragen. Welnu, sta mij toe u dit even uit de doeken te doen aan de hand van onderstaand verslag.
Dreigende wolken laten uw dienaar ertoe besluiten om toch maar een regenhesje in de achterzak te steken. De opkomst aan Bel & Bo is eerder aan de magere kant: we zijn met zn tienen. Eén pluspunt, we hoeven ons geen zorgen te maken of we nu al dan niet in twee groepen moeten rijden. In dit verband: wil er iemand van Cycling Vlaanderen nu eens duidelijkheid scheppen hieromtrent?!
Na enig overleg over afstand en windrichting besluiten we om naar het zuidwesten te rijden. Het Hof van Commerce wordt het doel.
Tussen Leffinge en Slijpe is het al van dat. Dikke druppels vallen op onze helm. We houden halt aan een bushalte in Slijpe om even te schuilen. Uw dienaar ziet geen beterschap in de lucht en besluit, ondanks de protesten van zijn ploegmakkers, om terug te keren. Hij vindt het te gevaarlijk.
Misschien had hij wel moeten luisteren want in Leffinge slaat de wet van Murphy toe: aan de kerk God straft onmiddellijk slaat zijn voorwiel weg op de gladde klinkers en gaat hij onderuit. Allemaal zonder veel erg: een geschaafde bil en elleboog zijn de beperkte lichamelijke letsels. De koersbroek is evenwel nog juist goed voor de lappenmand. Aan de fiets mankeert er gelukkig niets.
Een ongeluk schuilt in een klein hoekje en is gauw gebeurd. Niet alleen de koningen van het wiel kunnen van het verhoog vallen; eenvoudige dienaren zijn evenzeer onderhevig aan de wetten der zwaartekracht.
Uit het verdere beeldverslag (Steve Flitser is immers van de partij) kan worden uitgemaakt dat Steenkerke het einddoel werd. Omwille van de stevige buien moet er langer dan voorzien in een herberg geschuild worden. Nood dwingt wet. En ook Zorro maakt van nabij kennis met het asfalt.
Hopelijk kan iedereen volgende woensdag van de partij zijn en behoort de stijve bil tot het verleden.
De aanhoudende hitte doet ons dinsdag al besluiten om de woensdagavondrit in te korten. We houden een mooie traditie in ere met een bezoek te brengen aan de kinderboerderij aan de Rattevallebrug.
De opkomst is minder dan de voorbije weken. De broeierige warmte houdt heel wat Placoras op het strand gekluisterd waar ze kunnen genieten van tal van randactiviteiten verzorgd door Brusselse jeugdbendes.
Renaud, Geert Pirelli en Zorrootje vinden dat het toch niet zo warm is en besluiten om toch maar de volledige toer te rijden. De rest van het gezelschap gaat voor de ingekorte versie.
In een bucolische omgeving met allerhande neerhofdieren die ons komen begroeten doen we ons te goed aan een frisse Jupiler. De esbattementen van Wout en de KVO-prestaties vormen het gespreksonderwerp. Ondertussen is Denis er ook bij gekomen; hij heeft er een soloritje opzitten.
Wanneer we de drie kompanen langs zien rijden richting lokaal weten we dat het ook voor ons tijd is om de terugweg aan te vatten. Het wordt een kort maar stevig ritje waarbij Leo alweer hij de forsing voert.
In het lokaal wordt de rit van zaterdag voorbereid. We vertrekken om 13u30 en rijden in functie van waar de wind komt. Indien mogelijk wordt er over enkele weken een mosselrit gereden, waarschijnlijk naar de Philipine.
Trouwe lezers van deze pagina weten dat er deze zaterdag er een bijzondere regeling voorzien was omwille van de aangekondigde hittegolf, of om het op zn Engels te zeggen Heet Wijf.
Om negen uur staan we met elf ploegmakkers op de plaats der afspraak. Iedereen is het er over eens om, gezien de omstandigheden, de afstand te beperken tot maximum 60 km.
Rich stelt voor om een stukje van de Oude Sarah te rijden, in Jabbeke rechtsaf te slaan en zo via Zedelgem naar Aartrijke te trekken om uiteindelijk langs de Bekegemse Vaartstraat terug naar Oostende te rijden.
Zo gezegd, zo gedaan. Er valt weinig te vertellen over wat er zich onderweg afspeelt. Het tempo schommelt tussen de 30 à 32 per uur zodat er ook nog gezellig kan gekeuveld worden. De onderwerpen van gesprek gaan van KVO over Wout Van Aert en natuurlijk de onvermijdelijke Remco.
Het is pas in de laatste kilometers dat het ernst wordt. Wanneer we aan de Verloren Kost de Schorre indraaien is het duidelijk dat Leo zijn zinnen op de spurt heeft gezet.
En toch niet! Zon vijftienhonderd meter voor de eindstreep kiest onze nestor het hazenpad en neemt hij een tweehonderdtal meter voorsprong. In het peloton kijkt iedereen naar iedereen; niemand is bereid het initiatief voor de reactie te nemen.
Leo rijdt voor wat hij waard is en kijkt voortdurend achterop. Waar blijven ze? In het peloton gaan er al stemmen op om hem een achteruitkijkspiegel cadeau te doen!
En dan gebeurt het. Wanneer de voortvluchtige in de laatste rechte lijn komt slaat de rest van de groep op aangeven van . linksaf. Leo kijt nogmaals achterom en staart in de leegte.
God straft onmiddellijk. Door het slinkse manoeuvre belandt Geert Pirelli naast de weg en moet hij alle stuurmanskunst aanspreken om rechtop te blijven.
Leo kan er de grap van inzien wanneer we met zn allen aan het lokaal arriveren. Wij citeren zn reactie: Je hebt me goed bij mn kl..en gehad.
De friste in t Vliegpleintje doet ons meer dan goed; de laatste twintig minuten was het echt opboksen tegen de hitte. Frietjes met een curryworst hoeven deze keer niet; een 33er is evenwel meer dan welkom.
De weersvoorspelling voor komende week blijft hoge temperaturen aangeven. Volgende woensdag zou de kinderboerderij wel eens het eindstation kunnen zijn. Tradities zijn er immers om in ere te houden.
Net zoals vorige week rijden we op woensdagavond in kleinere bubbels. Veiligheid voor alles, risicos vermijden; dat is het devies. Bubbel A, waartoe uw dienaar de eer en het genoegen heeft te behoren vertrekt om 17u45 en bestaat uit vijf eenheden: Leo, Noël, Remi, Christ en uw dienaar. De aandachtige lezer merkt dat deze opsomming op basis van leeftijd in dalende lijn is gemaakt. Als 62-jarige de jongste van de hoop zijn, het doet wat met een mens. Dit betekent ook dat Bubbel B, die om 18u00 vertrekt, uit het jong geweld is samengesteld.
Er staat een briesje die de temperatuur draaglijk maakt. Een stop aan de kinderboerderij komt even ter sprake maar wordt afgevoerd. We gaan rijden. Leo geeft hierbij aan dat hij het rustig aan wil doen. Onze nestor zal het mij vergeven als ik daar een persoonlijke interpretatie aan geef.
En toch, het gaat er in de eerste kilometers rustig aan toe. We draaien netjes rond, de kilometerteller schommelt tussen de 28 en 30 km per uur. Het is pas langs de IJzer dat we toch iets forser op de pedalen gaan trappen. Noël etaleert zodanig zijn goede vorm dat uw dienaar hem even ter orde moet roepen. De gedachte dat er ook op de terugweg zal moeten kop getrokken worden zet onze potige Bredenenaar met de voetjes op de grond.
Eens opgewarmd rijden we nu goed door. Iedereen draait vlot ploegkoersgewijs mee. Het blijft ook altijd uitkijken voor het verkeer. Even voorbij Stuivekenskerke rijdt een blauwe Dacia ons zowat van de baan en op het fietspad richting Kromme Elleboog gaat een tegenliggende fietser regelrecht tegen ons in.
Geen krampaanval deze keer voor Leo. In de laatste lijn neemt hij resoluut de leiding en bolt autoritair over de eindstreep.
Nadat we ons mondmasker hebben opgezet betreden we het lokaal. Waard Samir heeft er opnieuw voor gezorgd dat we een plaatsje hebben. Een klein kwartiertje later komt Bubbel B binnen. De verfrissingen worden vlot aangebracht. We worden ook getrakteerd op een bakje friet met een curryworst; niet echt sportvoeding, maar wel erg lekker.
Wimco brengt melding van de horror crash van Fabio Jakobson. Koersen is een stiel apart.
Gezien de coronasituatie besluiten we de trip naar De Veluwe voorzien in september af te gelasten. De verzekering dat de social distance kan gerespecteerd worden is er niet.
De nabije toekomst dan. Frank en Sabine voorspellen voor de komende dagen een heet wijf. Gezien sommigen onder ons al een gezegende leeftijd hebben bereikt lijkt het niet aangewezen om in die omstandigheden felle inspanningen te leveren. De tijd van de hete wijven is voorbij Daarom rijden we komende zaterdag uitzonderlijk in de ochtend. Vertrek om 9u00 (Remi zal zijn wekker moeten zetten) aan Bel & Bo voor een tochtje van zon 60km, gevolgd door noodzakelijke hydratatie.
De niet altijd even duidelijke corana-communicatie zorgt voor heel wat onzekerheid in het wielertoeristenwereldje. Moet er nu in groepjes van tien worden gereden, of mag het in een groep van 50? Is WTC Placora een officieel erkende wielerploeg of behoren wij tot de groep occasionele fietsrecreatievelingen ?
Heel wat discussie opnieuw vooraleer we op zaterdagmiddag kunnen van start gaan. Uiteindelijk kiezen we het zekere voor het onzekere en zal vooral de social distance in acht worden genomen. Rich is voorzien van tricolore armband, pannenkoek en fluitje en zal als wegkapitein (we geven de voorkeur aan het exotischer Capitàn del Camino) fungeren.
De matige westenwind doet ons besluit naar Oeren te rijden. Immers, we moeten ook een terras vinden dat plaats kan bieden aan dertien dorstigen. Even spelen we met de gedachte om geen tussenstop in te lassen, maar dit voorstel wordt binnen de kortste keren naar de prullenmand verwezen.
In tegenstelling tot vorige bezoeken aan de pittoreske deelgemeente van Alveringhem kiezen we eerst voor de route langs de kust. We rijden over Leffinge, Wilskerke, Nieuwpoort, Oostduinkerke en Koksijde om zo naar Adinkerke te trekken. Het zijn vooral Renaud, Geert Pirelli, Pilot Pascal en de onvermijdelijke Leo die het tempo bepalen.
In Adinkerke verliest Pilot Pascal even het noorden waarbij hij vergeet om de steven naar bakboord te wenden. Rich schudt meewarig het hoofd en besluit voor de rest van de rit pannenkoek en fluit in zijn achterzak. We rijden nu landinwaarts via een voor uw dienaar onbekend weggetje.
Na een tiental kilometer komen we in Bulskamp. We nemen het zekere voor het onzekere: een leeg terras verleidt ons voet aan de grond te zetten. De waardin geeft ons bij aankomst een reprimande omdat we geen mondmasker hebben opgezet. Moeilijk toch op een koersfiets!? Hoe dan ook, de Jupiler van het vat is lekker fris en we horen evenmin klachten over de blonde Ename.
Wimco maakt van de pauze gebruik om de krachttoeren van Remco in Burgos te checken. Remi en Danny G. doen hetzelfde, maar dan voor KVO. We weten dan nog niet dat we een Super Saturday aan het beleven zijn, al zullen FCB-supporters onder ons het daar niet helemaal eens mee zijn.
Na de dorst gelaafd te hebben gaat de tocht verder. Geert G. en Kurt Q. nemen de leiding en sturen ons langs enkele heel mooie weggetjes. Er zit zelfs een stuk gravé in wat ons even de illusie geeft in de Colli Sienesi te vertoeven.
Onze tocht zal uiteindelijk 81,5 km beslaan. Op het einde is het nog flink opboksen tegen Aolus die er de hele rit een punt van heeft gemaakt te pas en te onpas van richting te veranderen.
Uw dienaar kan helaas niet mee naar het lokaal omwille van een babysitopdracht. Hij twijfelt er niet aan dat Samir voor de nodige spijs en drank heeft gezorgd. Later op de avond ontvangt hij nog een fotootje via WhatsApp van Steve Flitser en Kurt Q dat hun vertrek huiswaarts aankondigt.
Er waren blijkbaar ook halve beloftes gemaakt voor een zondagochtendrit. Helaas heeft Pluvius daar een stokje voor gestoken. De weersvoorspelling voor volgende week is hoopgevend, hoewel 30° op zaterdag voor uw dienaar wel iets van het goede teveel zal zijn.
We leven in vreemde tijden. Covid-19 blijft wild om zich heen slaan met als gevolg dat er nieuwe maatregelen moesten getroffen worden. Zo ook voor de beoefenaars van de edele wielersport die vanaf heden tot en met 29 augustus een aantal beperkingen in acht moeten nemen. WTC Placora-Het Vispaleis is niet de ploeg die deze terechte beslissingen zo maar naast zich neer legt en dus was het bubbels geblazen.
Heel wat heen-en-weer geWhatsApp ter voorbereiding van de woensdagrit. We besluiten om onze pelotonnetjes te beperken tot tien eenheden door twee vertrekuren te hanteren. Bubbel A start om 17u45, Bubbel B om 18u00. Bij deze een oproep aan onze collega-wielerteams om de omvang van de pelotons te beperken. De getroffen maatregelen zijn er niet voor niets en het zou jammer zijn mocht er uiteindelijk een algemeen verbod komen omdat sommigen de huidige regels aan hun achterwiel lappen.
Het systeem werkt wonderwel. Om 17u45 vertrekken Leo, Remi, Butler Ronny, Noël, Geert G. en uw dienaar. Een kwartier later zijn Rich, Wimco, Geert Pirelli, Danny G., Denis en Kurt van de partij.
De rit van Bubbel A, waar uw dienaar de eer heeft deel van uit maken, verloopt voorbeeldig. We draaien netjes rond met in acht name van de nodige afstand en houden er een mooi tempo op na. Aolus maakt er spelletje van om een beetje van uit alle hoeken te blazen. Het is dus voortdurend aanpassen.
Op de terugweg verrast Bubbel B ons door ons te kruisen. De rakkers rijden het parcours in tegengestelde richting! We komen hen tegen even voorbij Schoorbakkebrug waar ze net een peloton Eastenders hebben voorbij gestoken. Nog verrassender in het feit dat Geert P. op zijn mountainbike rijdt én de kop trekt! In het lokaal zal blijken dat onze bandenmagnaat vlak voor vertrek met een scheur in de achterbuitenband van zijn koersfiets had af te rekenen en noodgedwongen zijn slijkduivel uit de winterslaap moest halen.
Terug naar Bubbel A. Ons tempo wordt tot tweemaal toe gebroken door landbouwvoertuigen die ons de weg versperren: op de heenweg een hakselaar, op de terugweg een pikdorser. Die vehikels lijken jaar na jaar breder te worden!
Op de brug zijn we getuige van een verbeten spurt tussen Geert G. en Leo. Geert geeft niet af en verwijst onze nestor onverbiddelijk naar de tweede plaats.
Wanneer we aan de Kromme Elleboog de baan oversteken is er commotie als Leo slachtoffer wordt van een krampaanval. Even voet aan de grond zetten breng soelaas. Denk nu niet dat dit betekent dat hij even later de eindspurt laat schieten. Geert G. neemt de lead-out voor zijn rekening met uw dienaar in zijn wiel. Even denkt schrijver dezes afgescheiden over de meet te kunnen bollen, maar dan heeft hij buiten de waard in casu Leo gerekend. De lepe vos ligt op vinkeslag en uw dienaar moet alles uit de kast halen om het nipt van de Poulidor van de dag te halen.
In het lokaal is er meer dan plaats genoeg. De nieuwe maatregelen hakken in op de bezoekersaantallen van onze geliefde waterplaats. Nochtans doet waard Samir er alles aan om uw verblijf in veilige banen te leiden. En de dagschotel is meer dan zijn prijs waard!
Bij aankomst van Bubbel B worden de Strava-gegevens grondig vergeleken. De ouderdomsdekens zijn blijkbaar nog niet versleten. Leo heeft nog een verrassing in petto: we ontvangen allemaal een hippe Vispaleis baseball-cap. Hoeft het gezegd dat we er beeldig mee staan?
We maken van de gelegenheid gebruik om te overleggen hoe we de komende weken zullen organiseren. Er wordt besloten om de dagrit van zaterdag niet te rijden en in functie van het aantal aanwezigen de bubbels aan te vullen. Of de weekuitstap naar Nederland in september zal doorgaan is hoogst twijfelachtig.
Er mag dan wel geen defilé gepland zijn op deze uitzonderlijke nationale feestdag, elf Placoras zijn uit hun bed gerold voor een ochtendlijke rit. Zon en wolken wisselen elkaar af, er waait een zachte bries uit noordoostelijke richting.
Bij afwezigheid van Rich en Geert G. neemt uw dienaar het initiatief om zijn ploegmakkers met een coronarit kennis te laten maken. Immers, tijdens de eerste golf verkende schrijver dezes enkele voor hem onbekende wegen en ontdekte zo een paar verborgen pareltjes.
We rijden door de Schorre naar de Groene 62, nemen de fietsbrug over het kanaal en vervolgen onze weg naar Gistel. We rijden door de Godelievestad, slaan af richting Moere om dan linksaf te slaan en naar Bekegem te rijden. Dit gedeelte is voor heel wat ploegmakkers onbekend terrein en ook zij ontdekken er een mooie brede weg die veilig fietsen toelaat.
In Bekegem even opschudding wanneer Leo vergeet rechtsaf te draaien en zo midden in een terras terecht komt. Het is nog iets te vroeg voor het aperitief. Via De Os en de Ezel gaat de rit verder naar Jabbeke en Varsenaere.
Het plan is om aan Nieuweghe de brug over te steken zo naar Stalhille te rijden. Helaas, de brug is gedraaid en dus besluiten we om een stuk langs het kanaal te rijden. We nemen dan maar Stalhille-brug en vervolgen zo onze route naar Bredene en dan terug naar Oudenburg.
Langs het kanaal even opschudding wanner Christ maar nipt een tegenligger weet te ontwijken. En dan komt de voorbereiding voor de eindspurt. De trouwe lezer weet dat Leo zich altijd weet te positioneren. Deze keer moet hij toch met enkele kleppers af rekenen, dus makkelijk zal het niet zijn.
De vos verleert zijn streken niet: onze nestor gaat er kort na de bocht van de Verloren Kost er van door en hoopt zo iedereen te verschalken. Even is er een aarzeling in het peloton, maar uiteindelijk zetten Geert Pirelli en Wim de achtervolging in. De rest volgt zodat het één langgerekt lint wordt.
Met 60 km op de teller bereiken we de meet. Het lokaal is gesloten en uiteindelijk kiezen we voor het pop-up velokot op Campus Pegasus. We doen er ons te goed aan onder andere het heerlijke Athena Blond en genieten van het zonnetje.
Morgen staat er alweer een rit op het programma, deze keer gevolgd door een traktatie van Remi en Butler Ronny die de jarige feestelingen zijn. Toch nu al de huisgenoten verwittigen dat het niet te vroeg zal zijn.
U ziet het goed, waarde lezer: Lo beschikt over een strand! Dit is niet het gevolg van de klimaatopwarming, wel van een ondernemende middenstander die aan de boorden van de Lo-vaart een badplaats heeft ingericht. Op voorstel van Remi richten wij derhalve om 13u30 de steven naar het zuidwesten om dit fenomeen van nabij te bestuderen.
En u valt van de ene verbazing in de andere wanneer u verneemt dat de rit ons voor geen meter langs vaart of kanaal zal brengen. Dit beweert althans Geert G. die het parcours heeft uitgestippeld.
Geloof het of niet, maar de bewering wordt waarheid. Leo, JP Bakker en uw dienaar nemen het kopwerk voor hun rekening onder leiding van Geert G. die van achteruit de troepen leidt. Moeilijk blijkt het niet te zijn. Rechtdoor is het ordewoord.
We rijden via de Torhoutsesteenweg naar Gistel waar we langs Sint-Godelieve rijden en zo verder naar Moere, Leke, Keiem, Woumen, om via de Blanckaert en Reninge langs de Caesarboom te rijden. Het tempo van 30km per uur kan door iedereen worden aangehouden.
Aangekomen aan de Lo-vaart besluiten we om toch maar het huis van vertrouwen een bezoek te brengen en Lo-Plage een andere keer een bezoekje te brengen. Blonde Sint-Bernardus en Petrus brengen soelaas aan de droge kelen.
Na een halfuurtje vatten we de terugweg aan. Als kind van de streek wijst Leo de weg. Hij meent zelfs een korter traject te kennen, ondanks het teken van doodlopende straat. Wanneer we uiteindelijk verplicht zijn om rechtsomkeer te maken weet onze nestor te vertellen dat je hier vijftig jaar geleden wel door kon!
Niet getreurd, we vinden heel vlug de goede route en rijden vlotjes via Steenkerke en Booitshoeke richting Oostende. Wanneer we rond 17u30 het lokaal bereiken hebben we 95km op de teller én hebben we geen meter langs het water gereden. Dank Geert G. voor een toprit!
Postman Dan heeft ook een ritje gereden en wacht ons op in de gelagzaal; we zitten met zn tienen in onze bubbel en bespreken de komende activiteiten. Volgende woensdag trakteren Remi en Butler Ronny na de rit met een spaghetti. Komende zaterdag rijden we onder leiding van Geert G. naar Ingelmunster (als het weer het toelaat, tenminste) en er gaan stemmen op om op 8 augustus deel te nemen aan de Omloop van Vlaanderen.
Op zondagmorgen is Danny G. de eenzame fietser. Hij werkt een solo-rit af en wint tot zijn grote vreugde zelfs de spurt.
Met genoegen stellen wij vast, waarde lezer, dat de opkomst van de Placora-Vispaleizers dit seizoen meer dan bevredigend is. Afgelopen woensdag staan we opnieuw met veertien sportievelingen klaar om het trainingsparcours af te leggen. We begroeten Butler Ronny, terug van weggeweest omwille van enkele medische problemen.
De weersomstandigheden zijn quasi perfect. Niet te warm, niet te koud en een licht briesje uit noordwestelijke hoek. Onder leiding van Renaud, Danny G. , Leo en uw dienaar vatten we de heentocht aan. We houden de gemiddelde snelheid op een doenbare 30 per uur zodat iedereen zonder enig probleem kan volgen.
Renaud roept de ploegmakkers ter orde: er moet rondgedraaid worden! Het is maar een woord. JP Bakker, Steve Flitser, Denis et les autres vormen met voornoemd viertaal een ketting. Dit laat zich onmiddellijk voelen: de snelheidsmeter wijst nu 35 aan.
We vlieden langs de IJzer en stuiven door het dorpje met dezelfde naam. Op de weg naar Schore is het nu de beurt aan Rich om de troepen toe te spreken en hen er op te wijzen dat er ook zoiets als een tweede waaier bestaat waar ook moet gewerkt worden.
De spurt op de brug is er een van het langgerekte soort. Voorts en voorts gaat het over de Rattevallebrug naar Middelkerke en Wilskerke. Uw dienaar neemt samen met Geert Pirelli en Wimco dit deel voor zijn rekening. Verbaast het u te lezen dat Leo tussen Wilskerke en Leffinge een tempoversnelling inlast?
Met de eindspurt in gedachten wordt er vlijtig naar de beste positie gezocht. Uw dienaar neemt zijn verantwoordelijkheid als voorzitter ter harte en bereid de ultieme krachtmeting voor door kop te trekken. Geert G. neemt 750m voor de meet over. De vlugge kleppers nestelen zich in zijn wiel en plaatsen de jump. Wimco mag zich dagwinnaar noemen nadat hij Leo het nakijken heeft gegeven. Later op de avond zal onze sympathieke Remco-adept nog een leuke beloning krijgen, we verwijzen u hiervoor naar de begeleidende fotos.
In het lokaal vinden we plaats op het overdekte terras. De gesprekken behandelen themas als de lengte van de nieuwe KVO-aankopen, de uitstap naar brouwerij Van Honsebrouck op 25 juli, de kwaliteit van de Zeeuwse mosselen (iets duurder maar beter dan vorig jaar wat had u gedacht?) het winterlokaal, de aankoop van een mobile home en nog veel meer.
Er meldt zich een drukke periode aan met ritten op 18, 19, 21 en 22 juli. Iedereen is topfit, dat moet dus lukken!
Met veertien eenheden aan de start kunnen we opnieuw spreken van een mooie opkomst voor deze zaterdagrit. We verwelkomen onder anderen Postman Dan die het erop waagt om een langere rit te ondernemen. Onze materiaalman is nog wel in volle revalidatie, het wordt afwachten of hij de volledige rit kan afmaken.
Idem dito voor uw dienaar die de afgelopen week met een opspelende linker hamstring had af te rekenen. Dankzij het oordeelkundig advies van dokter Dieter staat hij aan de start, maar ook bij hem heerst er onzekerheid.
Vanaf tien uur s morgens is er druk WhatsApp-verkeer over de plaats van bestemming. De noordwester maakt het ons niet makkelijk; Rich merkt terecht op dat we toch moeilijk richting Westhinder kunnen fietsen Uiteindelijk beslissen we om naar de Drie Vijvers in Adinkerke te rijden om er de Picon te proeven.
Voor Postman Dan gaat het nog allemaal iets te snel. In Middelkerke besluit hij af te haken en op eigen tempo een ritje af te werken. Een wijs besluit, Dan. Nog even volhouden en het lukt je wel.
Onder het commando van Rich, Danny G. en Renaud rijden we binnen door naar Adinkerke en zo naar Cabourg. We steken even de landsgrens over en rijden door Bray-Dunes terug richting het vaderland. Het tempo is dusdanig dat er zelfs mogelijkheid is om de Vlaamse feestdag te analyseren in het kader van de Guldensporenslag. Immers, de Vlamingen hadden hun slag niet thuis gehaald zonder de hulp van enkele Waalse vrienden. Misschien moeten enkele politici er toch even de geschiedenisboeken op na slaan.
Terug naar de orde van de dag: het terras aan de Drie Vijvers. Onder de kundige leiding van Geert G. vinden we zonder problemen de afspanning. Alleen, die blijkt gesloten te zijn! Wat nu gezongen? Waar is de tijd dat we konden genieten van een Picon Maison in het Palais du Picon?! Toen waren er geen zulke toestanden! Er gaan stemmen op om terug te keren naar Bray-Dunes, uw dienaar stelt voor om naar de markt van Veurne te rijden, maar het is uiteindelijk Remi die met het geniale voorstel op de proppen komt om naar De Paardenvisser in Oostduinkerke te rijden.
Daar aangekomen is het even zoeken geblazen naar een plaatsje op het terras. We hebben geluk wanneer twee garnaalkruiers ons uit de nood helpen. Affligem, Rodenbach en Grimbergen van t vat zijn een balsem voor de droge kelen.
Nadat de dorstigen gelaafd zijn zetten we onze weg verder. Het doet vreemd aan dat Leo er niet bij is als we indraaien aan de Canadahoeve en er geen versnelling volgt. Pilot Pascal heeft het roer in handen genomen en leidt het peloton naar Oostende aan een gemiddelde snelheid van 16 knopen. Een speciale vermelding voor Christ die zich zonder probleem in het peloton kan handhaven. Een elektrische fiets is nog lang niet aan de orde. Met een gemiddelde snelheid van 28+ (volgens Rich zijn Strava 36!) hebben we er een mooie rit van gemaakt.
Uw dienaar heeft bij aankomst nog juist de gelegenheid om één consumptie in het lokaal te nuttigen, want de grootouderlijke plicht gebiedt hem om op tijd thuis te zijn.
Graag melden wij nog dat er op zondagmorgen vier dapperen een rit hebben gereden.
De weersvoorspelling voor komende woensdag is weinig rooskleurig. Het wordt opnieuw afwachten.
Negen Placora-Vispaleizers present op de Bel&Bo-parking voor de woensdagrit. Aolus laat zich opnieuw nadrukkelijk voelen van uit zuidwestelijke hoek. Het wordt dus wind op kop tijdens de heenweg. In Leffinge pikt Geert G. nog in zodat we met zn tienen naar Stuivekenskerke rijden.
De les van vorige zaterdag indachtig wordt er nu wel mooi rondgedraaid en vormen we een ketting. Iedereen doet kopwerk, het gemiddelde met wind op kop draait rond de 28 per uur. Langs de meanderende IJzer gaat het al wat sneller, mede door het feit dat we nu en dan al een duwtje in de rug krijgen. En eens het keerpunt voorbij kunnen we volop genieten van Aolus adem in onze nek.
Niet dat er roekeloos gereden wordt; we doen het verstandig met een strak tempo dat iedereen aankan. Zoals gebruikelijk zijn er versnellingen aan de brug over de autosnelweg en tussen Wilskerke en Leffinge. The usual suspects steken er de neus aan het venster.
Deze keer is geen beletsel langs de Torhoutsesteenweg; er kan regulier gespurt worden. Leo moet het enigszins laten afweten; onze nestor is nogal overdressed en ziet er bij momenten uit als Bibendum. Hierdoor pakt hij heel wat wind en zal dus niet in het stuk voorkomen.
Nadat Noël en Rich het voorbereidend werk hebben gedaan is het de beurt aan uw dienaar om de laatste 500 m in te leiden. Geert Pirelli heeft zich netjes in zijn wiel genesteld waardoor Denis en Wimco verplicht zijn buitenom in de wind te spurten. Onze bandenmagnaat haalt het dan ook met de vingers in de neus.
In het lokaal vinden we opnieuw plaats aan de hoge tafels en vormen we netjes onze bubbel. De PDF komt er ook bij, de sfeer zit er onmiddellijk in. Samir zorgt voor de nodige recuperatiedrank en -voeding onder de vorm van frisse pintjes en frietjes.
De weersvoorspellingen voor zaterdag zien er weinig rooskleurig uit. Misschien het moment om, in geval van regen, kind of kleinkind te verwennen met een voorleesverhaal. Het toeval wil dat de gevierde verteller E. Surmont, broer van uw dienaar, net een nieuwe aflevering van Langsnuit heeft gepubliceerd. Een dol avontuur met Selkie de zeehond dat jong en oud kan boeien en verkrijgbaar in de betere boekhandel.
U hebt het ongetwijfeld ook gemerkt, beste lezer: de wind is gedraaid. Gedaan met de oostenwind en ritten richting Bruges la morte. Eindelijk kunnen we opnieuw naar onze geliefde Westhoek. Hoewel, Aolus blijft zijn best doen om roet in het eten te gooien. Met een forse kracht 5 tot 6 uit het zuidwesten weten we wat er ons te wachten staat.
Niettegenstaande de meteorologisch minder gunstige vooruitzichten staan we toch met zn tienen aan de start voor de Picon-rit naar het lieflijke Leisele. Tijdens de eerste kilometers valt de strijd tegen de koning der winden nog mee, maar eens langs de IJzer is het, om het in het vocabularium van Yves Lampaert te zeggen, skarten.
Te meer dat de waaiervorming niet optimaal is, zeker niet in waaier twee. Uw dienaar moet een te lange beurt voor zijn rekening nemen waardoor zijn hartslag in het rood gaat. Van de kop af lukt aanklampen niet meer en dus moet hij de groep laten rijden. Enkele kilometer verder merken de kompanen dat hun voorzitter verdwenen is en wachten ze netjes tot hij weer is bijgebeend.
Er worden duidelijker afspraken gemaakt zodat dit voorval zich niet meer kan herhalen. Dient het gezegd dat Leo zijn supervorm blijft etaleren; telkens hij de kop neemt mogen we onze tenen uitkuisen.
Enkele korte regenbuien niet te na gesproken komen we zonder verdere incidenten aan in Leisele. Het terras van De Vette Os biedt voldoende social distance om iedereen een comfortabele zitplaats te bieden. De huisgebrouwen Picon en de St. Bernardus Tripel vinden vlotte afname bij ons gezelschap.
Geert G. geeft de nodige uitleg over zijn nieuw carbonnen ros dat uitgerust is met schijfremmen en Shimano Ultegra. De voor- en nadelen worden door de kenners uitvoerig besproken, zodanig zelfs dat Leo zich in de discussie mengt met de melding dat zijn glas leeg is en nog dorst heeft. De waard wordt stante pede gesommeerd om dit euvel te verhelpen.
Op de terug weg hebben we de wind in de rug. We rijden via de Moeren naar Adinkerke om dan langs de autostrade en de Bergenvaart door Veurne te rijden. Veurne-Nieuwpoort wordt in recordtijd gereden, idem dito voor Nieuwpoort-Leffinge. We zijn net in het lokaal wanneer de hemelsluizen open gaan.
Na hydratatie en recuperatie keert uw dienaar huiswaarts, niet vooraleer met Geert G. afgesproken te hebben dat op 18 juli een dagrit naar Ingelmunster en Brouwerij Van Honsbeke zal gereden worden. We kijken er nu al naar uit.
De weersvoorspelling voor volgende woensdag zijn weinig rooskleurig, maar we blijven optimist.
Nog dit leuke addendum: Rik Maddens, oud-renner en lid van het Placora-wielerteam, stuurde een drietal fotos door van zijn wedervaren in Luik-Bastenaken-Luik 1988 waar hij een verdienstelijke prestatie neerzette. We hebben een rijk verleden.
Wanneer uw dienaar rond kwart voor zes de parking van Bel&Bo opdraait ziet hij in de verte een renner in witte trui staan. Een gastrijder ? Wel neen, waarde lezer, het is Remi die zich in deze blanke kleur getooid heeft. Uit voorzorg tegen de warmte, vraagt u zich af? Alweer moet ik u corrigeren. Het is een geschenk die onze penningmeester mocht ontvangen naar aanleiding van zijn op pensioenstelling. De voorzijde mag dan al maagdelijk wit zijn, op de achterzijde lezen wij het in het blauw geschreven opschrift The best of Placora, follow me.
Betekent dit dat Remi dan de volledige rit de kop zal trekken? Onze Henk Lubberdink look-alike verwijst dit voorstel onmiddellijk naar de prullenmand.
Ondertussen hebben er zich nog een zevental ploegmakkers aangemeld. We missen enkele habitués die moeten werken of misschien door de warmte zijn afgeschrikt.
Volgende discussiepunt: wordt er, gezien de warmte, gestopt aan de Rattevalle-kinderboerderij of rijden we naar Wimcos strandbar? We besluiten om naar de Rattevalle te rijden en daar definitief de knoop door te hakken.
In tegenstelling tot wat Sabine in het weerbericht mocht beweren staat er wel degelijk een zeebries. Aolus duwt ons dus richting de vaart. Daar valt het verschil in temperatuur op en worden we geconfronteerd met het fenomeen van gebakken lucht. Denis en uw dienaar bepalen het tempo en houden het op een rustige 30 per uur.
Wanneer we aan de Rattevalle komen stellen we vast dat het terras van kinderboerderij dan wel is uitgestald maar dat de poort helaas al gesloten is. Leo beslist om zonder veel poeha de volledige rit te rijden en neemt resoluut de kop. U weet ondertussen wat dit betekent: de snelheidsmeter meldt 35 per uur.
Het gaat nu in sneltreinvaart langs de IJzer tot Stuivekenskerke. Strava zal later melden dat de maximum snelheid 42 per uur bedroeg! Eens het keerpunt voorbij moeten we afreken met wind op onze appel, zoals Rich het kleurrijk omschrijft. We doen nu om beurten kopwerk, met een speciale vermelding voor Geert G. die het leeuwendeel op zijn schouders neemt.
En dan is er commotie in ons peloton. Remi krijgt af te rekenen met een fringale en moet de rol lossen. We proberen hem nog te overhalen om rustig in ons wiel te blijven, maar dit zonder positief gevolg. Op is op, zegt onze onfortuinlijke ploeggenoot. Aan de Schoorbakkebrug slaat hij linksaf en rijdt solo richting lokaal. Zijn witte trui heeft hem geen geluk gebracht.
We vervolgen onze weg in gestrekte draf met Leo opnieuw in een glansrol. Waar haalt hij de energie toch vandaan, vragen wij ons met zijn allen af? Nadat er tussen Wilskerke en Leffinge nog eens wordt doorgetrokken, start even voorbij de Kromme Elleboog de voorbereiding voor de eindspurt.
Uw dienaar zet zich op kop om de boel op hang te trekken. Vlak voor het binnenrijden van Oostende plaatst Leo een demarrage en slaat een gat van 10 m. En dan ziet schrijver dezes uit zijn rechter ooghoek een politiewagen die enigszins verdoken opgesteld staat op de parking van de Ford-garage. Om verder onheil te vermijden wordt de spurt geannuleerd en rijdt iedereen zoals het hoort netjes op het fietspad de laatste kilometer.
Gezien de warmte installeren we ons binnen in het lokaal. We worden met bekwame spoed voorzien van drank en spijs. Even later arriveert ook Remi. Dat solo-stukje was dan toch ook niet van de poes. Heel lang kan uw reporter niet blijven; thuis wacht nog een spaghetti. En vrouwlief. Ik moet u dus schuldig blijven hoe de avond afliep. U kunt er evenwel van op aan dat er enkele sluitertjes gedronken werden.
Indien het weer zaterdag meezit rijden we naar Leisele. Volgens wel ingelichte bron is het terras van De Vette Os dermate uitgebreid dat we er ons zonder problemen kunnen bevoorraden. Tot dan!
In tegenstelling tot onze professionele collegae kunnen wij onze klassiekers wel afwerken. Zoals u, de trouwe lezer dezes, weet staat in juni telken jare de rit naar de Sint-Sixtus Abdij op het programma. Sint Sixtus is de patroonheilige van de groei der bonen en de hopende vrouwen. Bij hals-, buik- en rugpijn roept men hem aan. En dat komt goed van pas. U moet namelijk weten dat Remi deze week een frigo heeft proberen te verplaatsen en hierbij kreeg af te rekenen met een verschot in de rug. Ons bezoek heeft dus niet alleen een zythologisch karakter maar staat ook in het teken van het welzijn van onze ploegmakker. En misschien ware het gewoon slimmer om de volgende keer dat er een frigo moet verplaatst worden moeder de vrouw in het gareel te steken.
Terzake, nu! We staan om tien uur met veertien Placora-Vispaleizers aan de start. Enkele teammakkers geven verstek omwille van werk of fietsen op een andere locatie. Jammer, maar het zij zo. Aolus waait uit de goede hoek. Onder leiding van Leo rijden we naar zijn geboortestreek. Onze nestor zal gedurende de hele rit niet uit de top drie zijn weg te slaan.
Na 52 km staan we al op de voorplaats van café In de Vrede, bij tegelijkertijd met onze oud-ploegmakker Pascal M. die samen met enkele van zijn collegae eveneens richting Westhoek is getrokken. Het is een prettig weerzien en het doet ons plezier vast te stellen dat het met Pascals gezondheid de goede kant uitgaat.
Plaats genoeg op het buitenterras. We installeren ons in het zonnetje en binnen de kortste keren voorziet de ober van van West-Vleteren blond of bruin 8°. De hele bende bestelt ook een croque In de Vrede, met uitzondering van uw dienaar die de boerenstuutte met hennepot niet aan zich voorbij wil zien gaan. Van Roger is nog steeds geen spoor
Nadat de hongerigen gespijsd en de dorstigen gelaafd zijn twee werken van barmhartigheid die we hoog in ons vaandel dragen vatten we de terugweg aan. Sint-Sixtus heeft zijn werk gedaan, Remi is fitter dan ooit. Steve Flitser neemt het voortouw en leidt ons via Krombeke richting Bulskamp waar we nog een koffiepauze inlassen. Met Aolus in de rug dreigen we immers te vroeg terug in het lokaal te zijn.
We rijden dan over Steenkerke naar het vertrouwde woensdagparcours. Even is er opschuddig wanneer Zorro van zijn lijn afwijkt en zo schouder aan schouder komt met uw dienaar. Gelukkig hebben we beiden genoeg fietservaring om ons recht te houden en komen we er met de schrik van af.
Even traditioneel als de West-Vleterenrit is de maatjeshappening die er op volgt. Sponsor Het Vispaleis heeft voor een tonnetje van deze Hollandse lekkernijen gezorgd en waard Samir zet er enkele flessen Jonge Klare bij. We kunnen u melden, waarde lezer, dat deze kleinoden der zee malser en sappiger zijn dan vorig jaar. U kunt ze aankopen tegen een zacht prijsje in Vishandel Het Vispaleis op de Boulevard de Midi.
Ondertussen is Butler Ronny aangekomen. Hij kwijt zich plichtsbewust en con brio van zijn taak en zorgt voor de perfecte bediening. De PDF en Sexy Lexy schuiven ook mee aan, de sfeer is top.
We zien Postman Dan nog passeren, maar onze materiaalmeester heeft jammer genoeg geen tijd om even binnen te springen.
Op zondagmorgen is het viertal Leo, Steve, Wim en Zorro voldoende gerecupereerd voor een ochtendritje. Waarlijk toprijders.
Het weerbericht voor volgende week ziet er veelbelovend uit. Met voorspelde maxima van 30 + zou het wel eens kunnen dat de gezondheidsregel in voege treedt zodat de woensdagrit ingekort wordt tot aan de kinderboerderij aan de Rattevalle. We rekenen er op dat het terras klaar is voor ons!
De zonovergoten zaterdagmorgen veroorzaakt om 13u30 een ware toeloop naar de startplaats. Met niet minder dan zestien eenheden staan we klaar voor een tocht naar ? Wel dat hangt van de windrichting af. Uw dienaar is er ten volle van overtuigd dat Aolus Zephyr aan het werk heeft gezet en dat er dus een bries uit het zuidwesten waait. De nautisch onderlegde ploegmakkers spreken hem evenwel tegen en beweren precies het tegenovergestelde.
Een mens moet zijn beperkingen kennen en dus legt schrijver dezes zich neer bij de beslissing om naar Lissewege te rijden. Toch kan er niet onmiddellijk vertrokken worden want Zorro heeft te kampen met een leeglopende achterband. Hij probeert het euvel te herstellen maar slaagt daar maar half in. Onze onfortuinlijke Portugees zal dan ook vroegtijdig moeten afhaken. Het eerste oponthoud.
Rich neemt het voortouw en loodst de bende via Bredene Blauwe Sluis, Klemskerke, Zuienkerke en zo verder door de Uitkerkse Polders naar het pittoreske dorpje. Even voor Wenduine moeten we halthouden want Christ is zijn puffertje kwijt. Ploegmakkers Kurt en Steve maken rechtsomkeer om het kleinood te zoeken. Het tweede oponthoud.
Er zijn stukken waar de wind gevoelig weerwerk biedt. Geert G. trekt manmoedig de kop, hierin bijgestaan door Wimco, uw dienaar en de onvermijdelijke Leo. Wanneer we het dorpsplein van het keerpunt bereiken is het even zoeken naar een terras dat voldoende Corona-ruimte biedt. De waard van Willem Van Saeftinghe doet het nodige om tafels en stoelen in twee bubbels op te stellen.
Voor de liefhebbers van lokale geschiedenis: Willem Van Saeftinghe was een lekenbroeder die in 1302 meehielp de Fransen in de sauteuse te hakken. Niet dat dit de Placoras een zorg kan wezen; zij concentreren zich op een frisse pint, een uitzondering met een warme (!) choco niet te na gesproken.
Op de terugweg hebben we de wind in de zeilen en flirten we met de 35 per uur. Dan weerklinkt er plots een metaalachtig geluid in het peloton. Rich kijkt ongerust naar zijn vehikel, sommige ploegmakkers denken dat het Rich zijn knieën zijn. We houden opnieuw halt. Derde oponthoud. Zoveel is duidelijk: Rich zit met een mechanisch probleem en het zijn niet zijn knieën. Gelukkig zijn we niet ver van Casa Pilot Pascal zodat Rich per automobiel naar het lokaal kan gebracht worden.
Gezien het gevorderde uur nemen we de kortste weg naar huis. In het lokaal wacht de PDF ons op en zorgt Kyra, en dit tot grote vreugde van Zorro die er ook opnieuw bij is gekomen, voor spijs en drank. JP Bakker trakteert de hele bende omdat het zijn verjaardag is. De perfecte sluiter van een toffe dag.
Op zondagmorgen trekken er opnieuw een vijftal Placoras op uit. Steve Flitser stuurt een fotoreportage door zodat iedereen kan genieten van hun avonturen. De ochtendlijke rijders worden bij aankomst verwelkomd door Butler Ronny die in volle revalidatie is.
Als het weer het toelaat rijden we volgende zaterdag naar West-Vleteren. Vertrek om 10u00. Bij aankomst wachten ons maatjes ze zijn beter dan vorig naar en een druppel. Maar eerst is er nog woensdag!
Eindelijk! We mogen weer. Nog voor het vertrek worden we op de parking van Bel & Bo verwelkomt door Lien, die net als de vijftien (!) ploegmakkers uitkijkt naar de après van deze toch wel historische woensdagrit.
De rit verloopt zonder grote incidenten. In het eerste deel voeren Wimco, Danny G., Leo en uw dienaar het commando. Er wordt aan een strak doch regelmatig tempo gereden waarbij niemand in de problemen komt. Rich zorgt voor de veilige begeleiding aan kruispunten en oversteken.
Aan het keerpunt in Stuivekenskerke is er een aflossing van de wacht. J.P. Bakker en Zorro worden nu de locomotieven, hierbij bijgestaan door de rest van het peloton. Aolus is wel niet nadrukkelijk aanwezig, maar echt meegaand is hij nu ook weer niet.
De spurt op de brug zorgt niet voor enige afscheiding zodat er strak wordt doorgereden. Tussen Rattevallebrug en Wilskerke is er even opschudding wanneer een brede Audi zich tussen het peloton murwt, ondanks de duidelijke richtlijnen van de baankapitein. Er zijn van die chauffeurs .
Na de versnelling richting Leffinge wordt de eindspurt voorbereid. Met de wind op kop wordt de kat uit de boom gekeken. Geert Pirelli maakt van een kleine aarzeling in de kopgroep gebruik om het hazenpad te kiezen. Uw dienaar doet nog een ultieme jump om hem bij te halen, maar de vogel is gaan vliegen.
Dan volgt de blijde intrede in het lokaal. De PDF staat ons op te wachten, waard Samir zorgt voor de ontsmettingsgel en wijst iedereen zijn plaats in de bubbel. Beste lezer, u kunt zich niet voorstellen hoe die eerste pint gesmaakt heeft. Omwille van hygiënische redenen krijgt iedereen afzonderlijk een bakje met versnaperingen, dank u Samir.
Er volgt nog een officieel moment wanneer Wimco een door Remco ondertekend teamshirt overhandigt. Een kleinood dat een mooie plaats verdient. Christ komt ook nog binnen gewaaid; wanneer uw dienaar huiswaarts rijdt moet hij zijn fietslichtjes ontsteken
Volgende zaterdag wordt een terrasjerit gereden, start om 13u30; de week erop gaat voor een dagtrip richting West-Vleteren, gevolgd door een maatjesfestijn. We houden ons fit!
Veertien Placora-Vispaleizers staan om 18u op de Bel&Bo-parking klaar aan de start voor de klassieke woensdagrit. Hoeft het gezegd dat de versoepeling van de Coronamaatregelen het onderwerp van gesprek zijn?
De blikken speuren naar de overkant van de Torhoutsesteenweg in de hoop al enige beweging in het lokaal te kunnen vaststellen. Tegelijkertijd vragen we ons af hoe we volgende week met zijn allen van de après zullen kunnen genieten? Uw dienaar krijgt opdracht te informeren bij waard Samir. De denkpiste dat de eerste tien die over de eindmeet bollen voorrang moeten krijgen wordt een delicate discussie.
Met Aolus als metgezel tijdens de heenweg wordt er vlotjes voortgang gemaakt. Renaud en uw dienaar doen het kopwerk tot aan het spaarbekken en draaien hierbij een gemiddelde van om en bij de 32 per uur. Het heeft ons de gelegenheid van de gedachte te wisselen over het wel en wee van KVO en wat de volgende naam voor het stadion hoort te zijn. Renaud suggereert Tommelein-Arena. Wanneer Leo overneemt stokken de gesprekken. De snelheidsmeter wordt de hoogte ingejaagd en bereikt pieken van 40+!
Op de terugweg wordt netjes in twee waaiers samengewerkt. Rich zorgt als vanouds voor de begeleiding bij het kruisen van wegen zodat alles in de grootste veiligheid verloopt. Steve Flitser creëert een nieuwe olympische discipline, met name de biathlon wielrennen / fotografie. Nestor Leo blijft zijn topconditie etaleren door zowel de spurt op de brug als bij de aankomst binnen te halen.
Voor de laatste keer moeten we onmiddellijk na de aankomst huiswaarts rijden. Laat ons hopen dat Pluvius volgende week in zijn kot blijft; anders is alle moeite voor niets geweest.
De traditie wil dat het Pinksterweekend een triptiek vormt en dus hebt u recht op drie verslagjes voor de prijs van één. Het fenomeen van de vurige dansende tongen blijft een intrigerend fenomeen.
Op zaterdag staan we met twaalf Placora-Vispaleizers om 13u30 vertrekkensklaar. Oude bekende D.B. staat er plotseling ook, maar zal onderweg afhaken.
Op aangeven van Denis rijden we via Stalhille en Houtave over Dudzele naar Damme. Denis heeft een ritje van 75 km in de aanbieding; uitelindelijk zullen het er 87 worden. Aolus kan niet nalaten om zijn aanwezigheid kracht bij te zetten samen met zijn vriend Zeebries, dit tot frustratie van wegkapitein Rich.
Ondanks de tegenstand van de Koning der Winden houden we er een meer dan behoorlijk tempo op na. De twee Geerten, Wimco, Danny G. en nestor Leo wisselen elkaar netjes af. Uw dienaar nestelt zich gezellig in de buik van het peloton.
In Damme aangekomen wordt er even een rustpauze ingelast. Geen terrasje natuurlijk, hoewel Rich erin slaagt om in een ijspaleis een Viven op de kop te tikken!
De terugweg voert ons over Brugge en de Legeweg naar Jabbeke, Oudenburg en zo door de Schorre naar huis. In de laatste kilometers blaast Aolus ons opnieuw tegemoet en is het harken geblazen. Tot een echte eindspurt komt het niet want twee zwarte BMWs met fils à papas hinderen een veilig verloop.
Geen fotoverslag want zowel Steve Flitser als stand-in Renaud hebben verstek gegeven.
De 87 km lange zaterdagrit heeft zijn sporen nagelaten, want op zondagmorgen staat Kurt moederziel alleen aan de start! De dappere eenling is dan ook genoodzaakt om er een solorit van te maken.
Aan één dag recuperatie hebben we genoeg. Op Pinkstermaandag staan dertien Placoras om 9u30 paraat. En het zijn niet van de minste: Postman Dan maakt zijn grote rentree en ook Christ is van de partij.
We besluiten om aan een gezapig tempo te rijden, Aolus en zijn kompaan Zeebries indachtig. De rit gaat over Bekegem naar Jabbeke, Varsenare, Brugge om via Zuienkerke naar Wenduine te rijden en zo via de Driftweg terug naar huis.
Het is echt genieten, meer hoeft hier niet over gezegd worden. Postman Dan nestelt zich netjes in de groep en kan zonder problemen de rit uitrijden. Een topprestatie na een lange en niet eenvoudige revalidatie!
Minder goed nieuws van Butler Ronny die na zijn gal te hebben uitgespuwd nu geplaagd wordt door een cyste op de meniscus. We wensen hem vanzelfsprekend een spoedig herstel.
Tot slot kan ik u melden dat de Veluwe-uitstap tussen 7 en 12 september zal plaatsvinden. Als de geruchten waar zijn zullen we kunnen spreken van een memorabel evenement. Zowel de PDF, lokaalhouder Samir als sponsor Jos zouden hun deelname hebben toegezegd.
Kracht 5, bijwijlen 6 uit het noordwesten. Uw dienaar ziet de strijd met Aolus voor deze keer niet zitten en geeft forfait voor de zaterdagrit. Zijn ploegmakkers laten de forse bries niet aan hun hart komen. Ze staan met zn negenen op de afspraak.
De rit gaat begrijpelijkerwijs via de Duinenweg richting Franse grens. Er zijn geen meldingen van incidenten, dus kan er van uitgegaan worden dat er fors getrapt, zwaar gehijgd en weinig gesproken werd. Steve Flitser heeft nog overschot en kan nog een hele fotoreportage maken.
Op zondag staan Steve Flitser en Geert Pirelli op de parking voor een duo-rit. Flandriens in hart en nieren!
Weerman Frank voorspelt een zomers week. Het zal woensdag dus volle bak zijn. Uw dienaar bereidt zich in stilte voor.
Trouwe lezers van deze pagina weten hoezeer de leden van WTC Placora-Het Vispaleis hebben uitgekeken naar de versoepeling van de coronamaatregelen zodat er opnieuw in groep kan gefietst worden.
Woensdagavond was het zo ver. Met elf staan we op de afspraak, met in achtneming van de anderhalvemeterregel. Rich heeft de functie van baankapitein op zich genomen en is compleet uitgerust met fluit en pannenkoek. Hij staat klaar om een formidabele prestatie neer te zetten: voor ieder kruispunt spurt hij naar voren om het verkeer attent te maken van onze komst.
We starten aan een gezapig tempo. Met de wind in het voordeel gaat de snelheidsmeter niet boven de 30. Het is immers zaak om even te checken in welke mate iedereen over de goede benen beschikt. Ampel gelegenheid dus om over koetjes, kalfjes, KVO, de koers en de voorhanden zijnde programmas op Netflix te praten.
Vanaf Stuivekenskerke krijgen we de wind op kop. Het tempo zakt evenwel niet, integendeel. Er wordt nu regelmatig van koptrekkers gewisseld met als gevolg dat we vlugger wind op dan wind mee zullen rijden. We beschikken over een coronaconditie!
Met de afwezigheid van Steve Flitser neemt Renaud de taak van rijdende fotograaf op zich. U krijgt bewegende beelden van de beklimming van de brug over de autostrade!
Tijdens de eindspurt toont Leo dat hij nog altijd de oude is. Hij wint met sprekend gemak en verklaart nadien dat hij niet gespurt maar alleen een beetje rapper gereden heeft.
Na een korte hydratatie keert iedereen huiswaarts want op donderdagmorgen staat er opnieuw een rit gepland. Het is immers Riemtje Ramtje en dus hoogdag. Om 9u30 starten acht Placoras richting Koekelare voor wat licht klimwerk. De Poggio wordt fluks genomen en via een ommetje langs het Kasteel van Wijnendaele groeten we Maria van Bourgondië en Zwarte Pol die er beide, zij het met enige honderden jaren verschil, geschiedenis hebben geschreven.
Opnieuw een toertje van een kleine 55 kilometer. In de laatste rechte lijn spurt Wimco van de kop af. Uw dienaar is net iets te laat in de reactie en strandt op een halve decameter met Leo in het wiel. Hij zat, u had het al geraden, op vinkeslag.
Zo de kop is er nu echt af. De weersvoorspelling voor volgende zaterdag is niet echt gunstig. Weerman Frank heeft immers de aanwezigheid van Aolus aangekondigd