de strijd tegen het neuroblastoommonster Op 4 juni 2007 kregen wij de diagnose te horen dat ons dochtertje lijdt aan een zeldzame kwaadaardige kanker " Neuroblastoom".
Graag wil ik hier een soort dagboek bijhouden voor ons dochtertje, onszelf, familie, vrienden en voor mensen die hier nood aan hebben, die ook met deze kanker geconfronteerd worden.Op 5december 2008 heeft ons groot lieveke haar strijd tegen het K-monster verloren!
18-11-2008
18/11/08 Beetje beter...
Gisteravond laat had Lotje toch nog wat pijn in haar beentje, we gaven haar dan wat morfinesiroop extra. Die Feldene, het smelttabletje ipv Junifen, doet het precies toch al beter tegen de pijn of ontsteking, want ze kloeg toch al minder. Het was de eerste nacht sinds lang dat ze doorsliep , zelfs tot 13u30 deze middag ! Dan ben ik toch wel naar boven gegaan om haar te wekken, want om 14u kwam Marie-Jeanne van Koester. Toen ik het gordijn lichtjes opendeed, riep ze me toe 'het is hier wel nog niet open hé!!!' Oeps ... ik mocht haar niet storen blijkbaar... Maar dit kwam dan wel goed hoor ! Onze lieve schat kreeg dan eerst haar motillium tegen het braken en de rest van haar medicatie. Dan genoot ze van lekkere tomatensoep (die ons net gebracht werd door een lieve keukenprinses) met een boke. Ze maakte deze nm ook voor de eerste keer stoelgang sinds... oef! Een beetje later kwam dan ook M-J toe. Ze bracht nieuwe pleisters mee, morfinepilletjes voor tussenin,... Ze voelde op mijn vraag ook aan haar beentjes en constateerde dat haar rechterscheenbeentje breder is dan haar linker. Dat de botpijn komt van een metastase die er groeit (tumorweefsel) dus ! Papa had ondertussen het laatste stukje frambozenbavarois opgegeten van de taart van zaterdag omdat Lotte geen meer moest hebben! Nog geen uurtje later vraagt ze er toch naar zeker !! Oh nee wat nu...???? Papa vlug naar Katrien gebeld of zij er nog staan had en ja hoor, ze had ze vlug apart gezet voor ons ! En Lotte wou er mee om met papa ! Dit gaf ons wel het gevoel dat ze momenteel toch al meer pijnvrij is en toch al eens efkes buiten wil! Ofwel wou ze haar kans wagen om uit de voeten te zijn van M-J ? Who knows ??? Alleszins zag ze er toch al beter uit... en ze at terug met smaak van de taart en dat is voor ons wat telt, dat ze er van geniet !!! Rond 17u lag ze naast mama in de zetel in slaap, ondertussen was oma nog eens langs geweest en ook meter en vriendin Martine! Lotje heeft hiervan niet veel gemerkt want ze sliep dan verder in haar bedje... Rond 20u heeft ze dan toch nog wat van de bloemkool en witloof met hesp van oma gegeten en dan werd ze terug moekes... Ze keek nog wat naar Familie en vroeg dan toch wel om boven te gaan slapen. Nog verhaaltjes gelezen en Lotteke slaapt terug... Slapen doet ze nu wel meer dan ooit tevoren... Lotte was nooit een echte slaper of zou nooit gevraagd hebben om naar boven te gaan... Dit is wel heel raar voor ons... De verhoging van de medicatie zorgt ervoor dat ze meer slaapt, maar ook het hemoglobine in haar bloed dat daalt, zorgt ervoor dat er minder zuurstof is in haar bloed, wat dan weer zorgt voor meer slaap en minder energie ! De komende nacht zal de sint hier wel langs komen denk ik.... Hieronder nog de lang verwachte foto van de papa die gekust worden door Kathleen van K3