The medals on our chests, are port-a-caths for meds. Helmets won't stay on cause no hair is on our heads. Our weapons of destruction, we take every day. We fight the battle within us while we struggle on to play. We fight with honor and courage. No marine can do as well. We are only little children, living in this hell. So bring on all those medals, the purple hearts of wars, the gold cross,the silver star, to place upon our scars. For we are kids with cancer, no one has fought so hard. But every day we struggle on. Our LIFE is our REWARD!
Gastenboek
Een berichtje plaatsen
in mijn gastenboek?
E-mail mij
Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.
Het Seppe Dagboek
Maart 2005,diagnose hersentumor (medulloblastoom).In juli 2007 is de ziekte weer terug.Metastasen in rug en hoofd, maar weer vecht ik terug, Juli 2008 zijn alle metastasen weg! Oktober 2008....voor een derde keer is de kanker weer terug. Diep bedroefd. Waarom ons kereltje? Net acht jaar geworden en palliatieve zorg krijgen! Zo onwerkelijk...
30-11-2009
Goed, beter, slecht
Lieve schat, het is weer een tijdje geleden dat ik je blogje nog eens heb aangevuld hé! Maar je zusje vroeg zich een beetje af..of ik er nog wel zin in had. Wel.. het is zo moeilijk..de gedachten aan vorig jaar! Toen was je nog hier bij ons hé man. En hoe gaat het met ons? Jill heeft het zo moeilijk...overal. In school gaat het er niet vlotjes in, ook al doe ik zo mijn best met haar. Je knuffels gaan nu voortaan mee naar school...wat ze eerst niet deed. Ze mist je ook zo Seppe. En haar verdriet is zo voelbaar. Papa is weer terug aan het werk...na een zware periode thuis. En ik je mammie...haar hartje is in miljoenen stukjes. Het gemis is zo ondenkbaar! Maar een gemis en verlangen naar jou..dat het een moederhart verscheurd. Geen glimlach meer...het sporten aan de kant...laat me maar alleen. Geen droom meer van jou...waar zit je toch Seppe? Achter elke glimlach...zitten zoveel tranen. Al bijna 365 dagen laat ik immens zoveel tranen voor jou...en ben ik een stuk van mezelf verloren. Kijken in de toekomst...nee Seppe*....dat lukt me niet. Niet op dit moment! Maar je papa, Jill en ik... je mammie....willen dat je hierboven gelukkig bent! We doen ons best seppeman...alleen voor jou!
Een heel gelukkige verjaardag vandaag.......9 jaar..... Laat je hierboven lekker verwennen met taart, kadootjes en donuts. Kon ik je maar lekker knuffelen en dikke zoentjes geven...........ik mis je mijn beste vriend. Waar je ook bent..........maak er vandaag een spetterend feestje van!
Hier ben ik nog eens Seppeke....want ik heb weer een heleboel te vertellen. Als eerste, je zusje mag overgaan naar het vierde leerjaar. Bravo zusje! Ondanks het zware schooljaar heeft ze zo haar best gedaan....zo goed als ze kon. En nu vakantie! Al is het niet gemakkelijk voor ons jongen. Het is hier zo stilletjes in huis en in de tuin, gewoon verschrikkelijk. We missen je zo hard! Al staat er een nieuw zwembad in de tuin, en genieten we van het warme weer...een eerste zomervakantie zonder jou is heel pijnlijk. Zaterdag zijn we met een deeltje van de 3K6-familie en vrienden van jouw blogje naar Bobbejaanland geweest. Wat een prettig weerzien! Het was gewoon geweldig. We hebben voor het eerst kennis gemaakt met Frieda en haar lieve dochtertjes en met Ann en haar gezin. Het klikte meteen...al kenden we elkaar alleen van je blogje. De vele attracties vielen bij iedereen in de smaak...jaja. Het was snikheet zaterdag...en nu hebben onze West- Vlaamse vrienden ook eens het verschil gevoeld met de Kempense hitte. Met bijna de hele bende zijn we daarna gaan tafelen in de Wolfstee. De bediening draaide er wel vierkant...maar we hebben er goed mee kunnen lachen en lekker gegeten. Pufpuf! Echt wel. De kids konden naar hartelust spelen in de speeltuin en hebben er kunnen mini-golven. Nancy, je hebt dat prima geregeld allemaal. Merciekes! We kijken uit naar het weekendje zee hoor! Aan iedereen een deugdoende vakantie met veel zon. Wij gaan er alvast van genieten.....met Seppe diep in ons hartje en nooit uit onze gedachten.
Lieve Seppe. Wat een emotionele ochtend. Mama is al vroeg naar je klasje geweest want ik heb je bankje gaan leegmaken. Ik kreeg van juf Hadewich een mooie doos om al je spullen in op te bergen. Zo pijnlijk.....je piraten pennezak aan te raken, je afgeknabbelde gom te zien, je naaiwerkje waar nauwelijks aan gewerkt is. En dan je steentjes in je bank, de stokjes en het puntenslijpsel dat nog in de scherper zat. Seppe...en je mooie plaatsje in de klas met kaarsjes en tekeningen. Zo mooi. Na de middag gaan je klasgenootjes ballonnen oplaten voor jou. Ze hebben zelfs briefjes geschreven, die jij dan hierboven kan lezen. En ze missen je allemaal héél erg jongen, ik heb de tekstjes allemaal zelf gelezen. Wij missen je hier ook verschrikkelijk Seppe. Het is gewoon niet met een pen te beschrijven....echt niet! Voor de rest gaat hier alles "gewoon" verder. Papa en mama zijn terug aan het lopen...een beetje aan de conditie werken....en weet je het doet deugd zo sporten. Zondag gaan we naar de chiro en daar doen we mee aan het jaarlijkse volleybaltoernooi. Lieverd.....een mega dikke knuffel stuur ik je toe....stuur je er een paar naar ons! xxx
Weet je....eigenlijk gaat hier alles zijn gewone gangetje. In de tuin werken, de was en de plas, je kent dat hier wel hé Seppe. Jill heeft toetsenweek en ze is er een beetje moe van geworden. Ze doet zo haar best.....maar haar gedachten dwalen soms naar andere oorden. Badmintonnen doet ze ongeloofelijk graag en met tante en mama naar de Zumba les is ook echt haar ding. Ook Jill is met haar juf en een paar klasgenootjes naar je plaatsje geweest. Wat lief die knuffeltjes en het hartje uit hout. We missen je allemaal enorm Seppe. Verschrikkelijk gewoon. En op 4 juli gaan we met de 3K6 familie naar bobbejaanland. Na een dagje ravotten gaan we 's avonds met zen allen lekker tafelen. We kijken er echt naar uit om iedereen nog eens terug te zien, het is alweer een tijdje geleden hé! Het zal een boel herinneringen naar boven brengen....dat wel natuurlijk. Weet je nog dat mama zondag jarig is??? Als de zomer begint! De eerste maal dat jij er niet bij bent....me 's morgens niet zal komen wakker kussen en je stemmetje niet zal horen dat zingt " I love you." Ik ben zo fier dat ik jouw mama ben! xxx
Vier eierdopjes in de kast. Vier ijscoupjes in de kast. Vier soepkommen. Vier tandenborstels....... Ons gezinnetje dat nu nog maar uit drie bestaat. Dit went nooit jongen. Je pijama in de badkamer....ongewassen, Je tasje met drie suikerklontjes...nog steeds op dezelfde plaats in de kast. Je rubberen laarsjes...klaar om samen met ons te gaan wandelen. Seppe....je laat zo'n leegte achter. In zoveel kleine dingen komt het verdriet weer zo fel naar boven.
Liefste Seppe. Vandaag hebben je klasgenootjes, juf Evy en juf Ann je plaatsje bezocht. Lief van hun hé! Wel dat vinden wij ook super-tof, echt waar. Daarom heeft mama deze voormiddag Seppe's lievelings wafeltjes gebakken. Weet je nog Seppe mijn kleine sous-chef....zelf wafeltjes bakken in hartjesvorm? Deze middag ben ik de wafeltjes met zakjes snoepjes dan gaan afgeven in je klasje. En ik hoop dat de kindjes ze lekker vonden. Je hoort er nog steeds bij kerel, en dat is ook zo voelbaar. We zijn dan ook vlug naar je plaatsje komen kijken, natuurlijk nieuwsgierig wat je vriendjes voor je hebben gemaakt. Een knap kunstwerk met schelpjes....en mandje met 15 witte roosjes......13 klasgenootjes, 2 juffen. Zo mooi. Ik denk dat onze Seppe super blij is. En wij ook.......merciekes .
Als ik je nodig heb, ben je er altijd voor me. Je tovert een glimlach op mijn gezicht, zoals niemand dat kan. Seppe, je begrijpt me beter dan wie ook. Als ik een vervelende dag heb gehad, ben jij altijd bereid om te luisteren. We begrijpen elkaar zonder ook maar een woord te zeggen. Jij hebt geen idee hoeveel jij me geeft. Maar ik hou nog het meest van jou, omdat jij JIJ bent. Ik mis je knuffels, je zoentjes, je alles. je mama.
Wat was dit weer een leuk verlengd weekend...wat wil je met dit schitterend weertje hé. Vrijdag naar een trouwfeest geweest en zaterdag naar een verjaardagsfeest. Ons mams is 96 jaar geworden....hoera! Met gans de familie zijn we gaan wokken. Het was ook weer het jaarlijkse stadsparkfeest en daar hebben we met vrienden en de kids doorgebracht. Jill heeft er super goed kunnen spelen! De opblaasbare piratenboot had zeker in jou smaken gevallen Seppe. Wat mis ik je zo...... 5 juni ben je al een half jaar aan de overkant. Wat gaat de tijd toch snel. Maar alles ligt nog zo vers in ons geheugen. Volgende week komen je klasgenootjes te voet naar je plekje, samen met je twee juffen. Ze zijn je nog lang niet vergeten hoor. Nu de grassprietjes tevoorschijn komen zal je plaatsje nog mooier zijn. Warme knuffels en veel zoentjes stuur ik je. Je mammie.
Hoi kereltje...hier ben ik weer. Ik heb weer een beetje te vertellen. Gisteren was het burendag en vorig jaar konden we er niet bij zijn omdat je moe was van de chemo. Maar gisteren waren we wel van de partij....zoveel volk in onze rustige straat. Jill speelde met een buurmeisje, ook al was het zo koud buiten. Mama en papa hebben een beetje gekletst met onze buren. Het was leuk Seppeke...maar je was erbij. En ook voor de buren. Wie kan jou ooit vergeten? Vandaag is mama dan uiteindelijk eens naar de dokter gegaan. Weet je nog dat mijn ellebogen vorige zomer zo'n pijn deden? Mama heeft twee tennisellebogen en twee golfellebogen. De pijn werd een beetje te erg nu...we wachtten nu een weekje af...en anders een echo van de twee ellebogen. En je tweelingzusje...die is zo zot van badmintonnen met papa, dat ze vandaag haar eerste training heeft gehad in de club van Turnhout. Haar klasgenootje Siebe was er ook...en ze heeft meteen nieuwe vriendinnetjes gemaakt, net als mama en papa. Echt tof Seppeke. Er staat weer een druk weekend op het programma Seppe, maar dat vertel ik je binnenkort wel. Mega dikke knuffels, je mama.
Wat hebben we genoten van het verlengde weekend. Je tweelingzusje heeft veel plezier gehad, heeft genoten van het mooie weertje en heeft zich zo goed geamuseerd met Charlotje. Jill had een mooi draaimolentje gekocht aan zee voor op jou plaatsje. Lief hé! Ook papa en mama hebben er van genoten. Een mooi hotel met zeezicht....stralend weer, lekker eten en veel wandelen, wat wil je nog meer. Het hoogste punt van de duinen bezocht, zoals jij dat altijd vertelde, hebben we ook bezocht. Jouw aanwezigheid was er zo voelbaar. Af en toe een traantje weggepinkt bij de go-carts....en de grote pier. Maar je was gewoon bij ons Seppeke....en je hebt zeker gezien dat het prima was. Dank je Seppe voor de enorme kracht die je ons geeft. Je bent een kanjer die we zooooo missen. Dikke knuffel, je mama. xxx
Jill vertrekt morgen naar zee met oma en opa, Dave, Anneke, Nicolas en met Nadine en haar gezin. Ze kijkt er echt naar uit hoor Seppe en ze is best zenuwachtig. Drie dagen is ze weg. Laat het zonnetje maar goed schijnen aan de kust. Papa en mama hebben ook al wat plannetjes gemaakt. Morgen lekker gaan eten in Antwerpen en vrijdag voor een nachtje naar zee ( als er nog ergens een hotel vrij is.) Eens lekker uitwaaien en genieten van het zonnetje, de zee, de golven en de wind. Seppe we gaan naar Blankenberge waar we in juli "jouw" laatste reis hebben doorgebracht. Vele mooie herinneringen hebben we daar.....zoals overal waar ons gezin was. Voor iedereen een zonnig verlengd weekend!!
Gisteren zijn we naar jou en Jill haar school geweest. Het was schoolfeest, met als thema Loeki het boekenbeest. Het was zo mooi... echt waar. Je klasgenootjes en twee juffen hadden een sterretje aan hun hoedje hangen, speciaal voor jou Seppe. Heel ontroerend natuurlijk. We hebben je met zen allen gemist op het feest Seppe en dat was overduidelijk, zeker weten. Jill verkleed als spookje vond het ook geweldig, zeker toen ze de hoofdprijs won met de tombola. Een knap fondue-set! Dat vond je geweldig hé Seppe...in jou laatste maanden hebben we meermaals rond de fondue-pot gezeten, weet je nog? Het was heel leuk gisteren Seppe....al was je geen seconde uit onze gedachten. Als afsluiter van de dag zijn we naar vrienden geweest, pizza gegeten en heeft Jill met haar beste maatje Joyce geweldig kunnen spelen.
Hoi Seppeke, het is hier je papa nog eens. Ik weet het dat ik niet dikwijls schrijf maar het is het blogje van mama hé. Ik mis je toch zo ontzettend hard mijn kleine schat. Ik vind het zo moeilijk dat ik je nooit meer ga kunnen zien en vasthouden. Maar deze week is er wel iets heel leuk gebeurd, ik heb voor de eerste keer in 5 maanden van je gedroomd. Je was met je zusje in de tuin aan het spelen, aan je trapeze hangen en voor het verste aan het springen van je schommel. Je zag er zo fantastisch uit, mooi kleurtje, lekker veel haartjes op je hoofdje en je was maar aan het praten met je zusje en natuurlijk af en toe ook wat ruzie met haar maken, en ik maar zeggen dat je wat kalmer moest zijn, waar jij dan weer op antwoordde " Zeg papa, zusjes zijn er om mee ruzie te maken". Het was net hetzelfde toen je er nog was. Toen ik wakker werd was het wel emotioneel maar wat heeft dit me goed gedaan zeg. Als jij daarvoor iets tussen zit mag je dit meer doen en naturlijk bij je mama en zus ook hoor. Voor de rest proberen we ons best te doen om verder tegaan met ons leven maar soms is dit echt niet simpel hoor. Ik kom je straks nog eens bezoeken en vertel ik je de rest nog wel.Ik ga proberen hier eens wat vlugger te komen schrijven hoor. Hoe je goed daarboven en geef ons drieën af en toe eens een duwtje in de goede richting hé Dikke knuffels en zoenen van je PAPA. XXX
Hoi Seppe! Gisteren heeft mama het kunst-atelier 'de herbeelding' bezocht waar men kan leren boetseren, schilderen, dodenmaskers maken, beelden maken en nog een heleboel. Een hobby buitenshuis....eens niet thuis in de tuin werken, of weer eens de muren schilderen. Maar weg van huis. Iets voor mezelf, om mijn gedachten een beetje te verzetten.Het klikte direkt met beeldend kunstenaar Francien. Maar wat ook weer een toeval bleek te zijn.....haar ouders liggen drie plaatsjes voor jou plaatsje. Gek hé! Ze zijn net voor jou gestorven..... Vermits ik toch wel kreatief ben, heb ik dus gisteren beslist om een cursus boetseren te volgen vanaf eind mei. In de toekomst (als het in mijn vingers zit natuurlijk) en na veel oefenen, wil ik dodenmaskers gaan maken en handen, net zoals ze bij jou hebben gedaan van je handje. Maar ik loop niet te hard van stapel hoor, makkelijk is het zeker niet. Maar ik kijk er nu al helemaal naar uit. Ook heb ik gisteren voor de eerste keer mijn blogmaatje Joke (ook uit Turnhout) ontmoet. Na al meer dan een jaar mailen en bloggen......hebben we eens afgesproken. En ook dat klikte perfect, het leek of we elkaar al jaren kenden. Het was een gezellige boel Joke....voor herhaling vatbaar! En zondag gaan we met een heleboel lotgenootjes van 3K6 Gent naar Plankendael. De eerste keer dat jij er niet bij zal zijn Seppe en het zal niet gemakkelijk zijn.NOOIT!
Eventjes wat nieuws achterlaten hé! Vrijdag één mei, belde al voeg de mama van Femke om te vragen, of Jill mee naar Planckendael mocht. Jill zot hé...ge kent ze. En het weer was schitterend.Papa en mama hebben een verre fietstocht gemaakt, en lekker gaan eten. Wij hebben er ook van genoten. Mercie Philip, Pascale en Femke dat ons Jill met jullie mee mocht gaan. Zaterdag is Jill dan heel de dag bij oma geweest en blijven slapen. Daar heeft ze ook altijd deugd en ze wordt er lekker verwent. Papa en mama hebben veel kunnen rusten. De plotse mega-energie die ik dan voor een paar dagen in mijn lichaam heb zitten, zakt na een paar dagen zo weer in elkaar. Paniekaanvallen enz. Maar het zal wel beteren Seppe. Gisteren is ons Jill naar "open doek" geweest in de Utopolis. Haar ding zeker niet, een film in het chinees over viskes. Je kent ze hé! Vandaag is je papa terug aan het werk gegaan. Ik hoop dat het me een beetje lukt alleen, maar Seppe.......geef je me een duwtje in de rug......het zal nodig zijn Seppe .xxx
De tijd staat niet stil kerel. Héél je rij op de begraafplaats ligt nu vol. Zelfs achter jou rij zijn er op twee dagen, 5 mensen bijgekomen. Ook jonge mensen. Bijna gaan ze zaaien, het is er zo druk...dat het er niet van komt. Al wil ik het zelf wel doen. Zeg, je zusje heeft een drukke week achter de boeg hoor! Dinsdag is ze de kleuter-juffen gaan intervieuwen, woensdag een verjaardagsfeest op de kinderboerderij met Xander. Donderdag is ze met de fiets héél de dag naar het boshuisje geweest. En volgende week ook een druk programma op school. Heel leuke dingen. En ze geniet ervan hoor. Vandaag een dagje vrij. We houden het rustig....mama is zo moe. Maar Jill heeft zoveel energie...niet te doen. Binnen iets doen is niets voor haar....maar we zien strakjes wel. Volgende week gaat papa terug werken. Zonder papa's steun deze twee weken, had het echt niet gegaan. Ik ben niet het aangenaamste gezelschap, maar kan papa ook niet missen. Het is zo'n schat. Ook hebben we weer te horen gekregen dat er twee lotgenootjes van Gent zijn hervallen. Het mag toch niet zijn hé! Veel sterkte aan de ouders. Het laat me gewoon niet meer los. Eens in die cirkel....! We zijn ook allemaal vrienden geworden hé.....door die ziekte....maar de vriendschap van hen is UNIEK.
Een man met veel moed en kracht! Net wat ik de laatste dagen zo mis.....moed en kracht. Seppe met jou als mijn grootste voorbeeld...moet het me gewoon moet lukken!
Veel weet ik eigenlijk niet te schrijven...veel is er hier niet gebeurd. Zaterdag zijn we naar het Stadspark geweest met vrienden en hun drie jongens. Ons Jill heeft enorm gespeeld met die kleine rakkertjes. En papa en mama hebben ook nog eens goed kunnen bijpraten. Na het spelen zijn we naar Kim thuis gereden....wat een verrassing zeg.....een etenje. Bart jongen, je kan zo meedoen in "mijn restaurant" in Turnhout. Bedankt voor de leuke dag. Zondag is Jill naar de chiro geweest, hun 75 jaar bestaan, ook daar heeft ze weer genoten. En wat mama betreft jongen....ik geraak alleen niet uit mijn verdriet! Niet met rouwen, de medicatie....het valt me zooooo zwaar! Niets helpt. Het grote verdriet om jou Seppe, heeft me ziek gemaakt Maar met de hulp van een rouw-psychologe zullen we het proberen. Zodat ik alle dingen op zijn plaats krijg. Jill en papa hebben recht op een mama die er "staat"! Iedereen bedankt voor de vele reacties op de blog, en mail.....enz. Merciekes! En Serge.....je bent mijn rots.
Vrije vlinder rust nu maar even van de lange vlucht Ik zal jou al mijn bloemen geven dan kan je weer weg in vogelvlucht Vrije vlinder kom nog eens terug want het doet zo'n verdriet alles gaat ook weer zo vlug want missen kan ik je nog niet. Vrije vlinder jou leven was zo kort maak er nu wat moois van zorg dat je gezien wordt en ieder van je genieten kan. Vrije vlinder ga nu maar heen naar het beloofde land Daar ben je zeker nooit alleen, want ik zal wachten met bloemen in mijn hand!
Een auto ongeluk werd Sven fataal Seppe! Even oud als mama Seppe. 36 jaar jong, nog een hele toekomst voor zich. Veel verdriet bij ouders, familie, kenissen en zijn vele vrienden. Want Sven had veel vrienden. Het was een pracht gast. Mooie teksten door zijn beste vrienden voorgelezen, zijn ijshokeystick op zijn kist. Zéér moeilijke momenten Seppe, de dienst op was op dezelfde plaats waar we van jou afscheid hebben genomen. Sven, het gaat je goed aan de andere kant. We zullen je missen...misschien kan je onze Seppe een beetje leren schaatsen hierboven. Speciaal voor jou!
Vrijdag veel stapelwolken boven huize Maes hier jongen. Het verdriet van de laatste weken was er teveel aan. Met als gevolg. Ambulance, intencieve zorgen;...en na een paar uur naar een andere kamer. Maar ik wilde je plaatsje zien persé. Infuus uitgetrokken, de hartplakkers verwijderd...je kent me een koppige mama hé. En ben ik dus vertrokken naar jou plaatsje samen met papa en tante. Ik voel me niet al te best nu...maar beloof papa, jou je zus en de familie dat ik me vanaf nu af zal herpakken. Voor jou!xxx En MEZELF
Pasen.... moeilijk! Eitjes verstoppen voor Jill....niet kunnen kijken door de tranen in mijn ogen. Voor jou niets kunnen verstoppen....verschrikkelijk zwaar! Het bericht vernemen dat Mieke op 27 jarige leeftijd haar strijd heeft verloren aan die kl..te ziekte.Pftt. Maandag een dag met veel emoties. De afspraak met vrienden en hun drie jongens was teveel voor mama. Kim, het zal voor een volgende keer zijn meid. Maar papa heeft met Jill kikkerdril gaan zoeken, en ook gevonden. Mag eigenlijk niet denk ik maar.....moesten er kikkers van komen...zetten we ze op een veilige plaats terug. Met jou Seppe, hebben we dit nooit gevonden hé die kikkerdril. Dinsdag is Jill met oma en opa gaan minigolven. Woensdag lekker fietsen met de mama en de tuin nog maar eens veranderd. Ik heb veel energie maar voor hoe lang nog? Gisteren is Jill's vriendje Quinten komen spelen, en vandaag is Jill te gast bij Mike een ex-klasgenootje! Jill geniet ervan meisje. Ze heeft al een geweldige Paasvakantie achter de rug, maar is toch blij dat maandag de school weer begint. Gisterenavond heb ik dan ook nog eens vernomen, dat Sven een vriend.... is overleden.....36 jaar jong! En Mieke...haar uitvaart is vandaag! Ik wens beide families enorm veel steun toe. Het mag nu wel even stoppen hoor....het is genoeg geweest. Teveel is te teveel, de energie... plots weg.
Met spijt in het hart, kom ik jullie vertellen dat mijn blogvriendin Mieke Degryse gisteren is overleden. Ze heeft haar lange strijd tegen kanker verloren. Veel te jong....net gehuwd. Mieke stuurde Seppe* steeds kaartjes in zijn palliatieve fase. Haar levenslust en optimisme, ik bewonder haar zo! Steeds steunde ze ons, al was ze zelf zo ziek. Ik zal je missen Mieke! Ik wens haar man, kindjes en familie enorm veel sterkte toe.
Gisteren in ons Jill met haar lieve meter (tantie) naar de efteling geweest! Ze heeft zo genoten! Alle wilde atracties heeft ze gedaan! En dat doet ze met ons nooit! Tantie, je hebt ons Jill een onvergetelijke dag gegeven! Merciekes. Seppe...na de poetsbeurt van je plaatsje, zijn papa en zus gaan zwemmen. Daarna hebben we een hapje gegeten in de cafetaria van het zwembad! Heel lekker. Met de fiets zijn we dan de diertjes gaan eten geven in ons stadspark. Seppe jou piraten-dekentje onder ons. Jill heeft gespeeld met haar vriendinnetje in de speeltuin..papa en mama hebben lekker in het gras gelegen. Wat moeilijk als je de kids hoort roepen...papa en mama. Steeds horen we jou stem! We zien je overal lopen. Het is zo verschrikkelijk moeilijk. We missen je Seppe! Ons gezin zal nooit meer het zelfde zijn. De pijnlijke dagen komen er weer aan. Pasen! Het eerste paasfeest zonder jou! Het gemis......Seppe....mijn zoon, beste maatje....zielsverwant. Mijn alles...mijn voorbeeld. Ik wens iedereen een fijn weekend toe. Een zalig Paasfeest....Geniet er van!
Wel voor je zusje een heel mooie vakantie denk ik. Maandag hebben we lekker in de tuin gezeten. Al vertelde Jill me dikwijls dat ze niet alleen kon spelen zonder jou...toch lukt het haar. De tuin heeft een ware metamorfose ondergaan....en we zijn zo ontspannen gaan fietsen daarna. Dinsdag is Jill met oma en opa gaan schaatsen! Ze vindt schaatsen geweldig! Ze is totaal niet bang en ze gaat er als een speer vandoor. Vandaag wilden Jill en mama naar de film, maar in die regen hadden we samen besloten om maar thuis te blijven. Héél de namiddag hebben we met de barbie-poppen gespeeld. Ze is mijn steun Seppe. Als mama het moeilijk krijgt, en dat ziet ze onmiddelijk....brengt ze me er weer bovenop. Maar ze laat me ook in mijn verdriet als het te erg wordt. We voelen elkaar met zen drie zo aan....dat alleen oogcontact volstaat. Morgen gaat je zusje met die lieve tantie naar de efteling. Ze is in de wolken. Twee handen op één buik....vriendinnen! Voor ons zus zet ik dan ook het liedje van dochters op je blog Seppe. Van de eerste keer dat we dit hoorden waren we er weg van......en nog meer sinds we het live hebben gehoord.
Hoi Seppe. Gisteren heeft je zusje haar rapport gekregen. Ze is een beetje gezakt met haar puntjes. Maar ze kan het allemaal heel goed hoor, haar concentratie is soms helemaal zoek. Wat normaal is, en we bij onszelf ook ondervinden. Ze is héél beleefd in haar klas en heel lief, maar soms maakt ze wel eens ruzie op de speelplaats. Haar uitlaatklep om het verdriet om jou Seppe. Ze mist je ook verschrikkelijk. Maar ze heeft haar uiterste best gedaan! Ook heeft ze een eigen gedichtenboekje. Alles wat in haar opkomt in verband met jou....schrijft ze gewoon op. Héél mooi Seppe...puur, emotioneel.... En Seppe, ja je zusje heeft haar zwembrevetje van 100m gehaald. Joepieeeee! Ik denk dat ze zeker jou kracht heeft gevraagd, want ze dacht dat ze het niet kon. Maar je ziet wel hé. Lieve Seppe, omdat het zondag al vier maanden geleden is dat je ons verliet.....heb ik dit voor je geschreven. Reisje.
Niet zomaar een reisje.. heen en terug! Geen aankomst met reiszak zo lief op je rug. Niet zomaar... sta je plots voor onze deur hoe triest en jammer dat dit nooit meer gebeurt. Je reis is voor eeuwig, en altijd het verdriet om jou, raken we nooit meer kwijt. Het gemis elke dag, onmenselijk gewoon! Een gezin van drie, raken we nooit meer gewoon. Mijn zielsverwant, mijn kapitein.. ooit zal ik terug bij je zijn. Dan knuffel ik je intens en uren lang want een toekomst zonder jou, maakt mij zo bang! Mama.
Hoi Seppe, wat genieten we van die warme zonnestraaltjes. Ik hoop dat die koude periode nu echt wel achter de rug is. Misschien helpt de zon onze batterijtjes weer wat op te laden. We hebben het zo nodig jongen. Papa en mama hebben zéér moeilijk dagen achter de rug. Elke bons van ons hartje doet pijn....we missen je zo ventje. Maar jij was zo dapper, dus moeten wij dat ook proberen, hoe moeilijk ook. Zeg Seppe, we hebben een mega-lek in huis. We ontdekten die in de kelder.....op het gelijkvloers in het toilet....dus het zit boven in de badkamer. Mama heeft heel de aanvoerbuis van de waterleiding uit de muur vrij gekapt. Ook al lag die gevaarlijk naast de gasbuis en in puur cement. Ik weet dat jij als werkman hier graag had komen helpen, maar ik weet dat je me goed in het oog hebt gehouden. En je zal wel gelachen hebben van hierboven....toen mama al wel 50 keer op haar hand had geklopt. Morgen komt de loodgieter heel het spel vervangen, maar eerst moet het bad er nog uit. Seppeke weet je wat ons zus vandaag heeft gekregen? Jaja, een nieuwe fiets. Een vroeg paasgeschenk. Ze gelooft niet meer in de paashaas die de eitjes verstopt.....en de fiets was nodig. De andere was veel te klein. En met dit goede weer fietsen we liever naar je plekje! Geen overbodige luxe dus! Morgen krijgt ons Jill haar rapportje na het oudercontact....en vrijdag gaat zus voor haar zwembrevet van 100m. Duimen allemaal hé! Seppe* help je haar een beetje aub!!!!!! Dikke knufs
Hoi Seppe*, gisteren zijn we dan naar Marco Borsato geweest! Juist de dag dat we vier jaar geleden de diagnose "hersentumor", "kanker" te horen kregen. Toeval? Wel Seppe het was gewoon geweldig. Wat hebben we genoten van de show zeg. Marco, de band, de sfeer, de lichtshow...zijn mooie nummers echt top! Tijdens het liedje "afscheid" hebben tantie, papa en mama de handen vastgenomen, en met ons drietjes lieten we onze traantjes de vrije loop. Na het liedje is mama gaan rechtstaan, voor jou jongen. Mijn grootste voorbeeld! Uit respect voor je moed, kracht en liefde in je maar korte leventje. Tijdens het liedje "rood", dat jij ook kende, zag ik je gewoon mee op het podium staan. Het was schitterend. Geen huilbuien zoals we met zen drietjes hadden verwacht.....maar veel liefde voor jou. Toen Marco tot slot door heel het sportpaleis zweefde.. beefde héél het sportpaleis. Seppe, ik weet dat je evenveel hebt genoten als ons....... je was er bij.....in ons hart...in gedachten. xxx We missen je zo!!!
Nog eens even een berichtje van je mama hier. Zaterdag was het spaghetti-avond in de chiro. De kamptenten stonden er en een springkasteel. De herinneringen aan jou kamp in augustus vorig jaar bleven niet lang weg. Wat was je toch zo moe toen hé kerel. En maar niet opgeven. Je wilde niet naar huis komen ondanks je vermoeidheid. En wij maar denken...het is nog van het lange jaar intensieve chemo. Maar nee...die duivelse ziekte zat toen al terug in je lichaam. Al was er begin juli geen spoor meer te bekennen van uitzaaiingen. Jill heeft zich goed geamuseerd met haar beste maatje Joyce, en het was héél lekkere spaghetti Dries. Deze avond (maandag) heb ik samen met ons zusje de stap gezet om je kleding uit de kast te halen. We wisten samen wat je graag zag...en waar je een hekel aan had. Maar alles hebben we samen in de Seppe-mand nummer twee gedaan. De eerste mand met je baby kleertjes, tekeningen, eerste knuffels, foto's, communiekaartjes, alles van Brussel en UZ Gent, je tandjes, beschilderde paaseitjes, gewoon alles zit in de mand. En nu de tweede alleen met kleding die "jij" graag zag zit ook helemaal vol. Héél moeilijk......en voor Jill ook, maar je lieve zus heeft me hier doorheen geholpen. Het deed zo'n pijn om de kast te openen. Net als elke donderdag de poetsbeurt boven. Het lukt me niet, maar je lieve papa neemt het dan even over. Maar zoals beloofd Seppe, alles hangt en staat er nog op zijn plaats. Je speelgoed.....je knuffels, we hebben er niets aan veranderd...dat hebben we je ook beloofd hé man. Woensdag avond gaan we met je lieve tantie naar Marco Borsato. Op je afscheidsdienst hebben we er twee liedjes van gehoord! Seppe* blijf je dicht bij mij dan? We nemen alvast genoeg zakdoekjes mee.......
Weet je nog Seppe, vorig jaar in het verandaklasje hier? Wat je samen met juf Martine knutselde? Een das met mooie kleurtjes en een héél mooi gedichtje. Natuurlijk ben ik in je Seppe-mand gaan kijken en heb hem gevonden. Wat gaat een jaar snel, wat is er ondertussen veel gebeurd in ons gezinnetje. Een pijnlijke dag voor papa maar ook voor zusje en mama. Seppe, gisteren wilde ons Jill met haar eigen centjes een kadootje voor papa kopen. In dreamland vond Jill een heel mooi Me too you beertje, een meisje. Maar Jill wilde ook een kadootje van Seppe* afgeven en de keuze was vlug gemaakt ook een Me too you beertje maar een jongetje. Vandaag heeft Jill dan na school en mooi gedichtje voorgelezen voor papa. Kippevel en traantjes. Papa was ook super-blij met de beertjes en de tekening. Maar ook de juffen en klasgenootjes van jou Seppe* hebben papa niet vergeten. Een dikke knuffelkaart.....heel mooi en hartstikke bedankt! Echt lief. Deze avond zijn we je dan komen bezoeken Seppe*. Met de zon hoog in de lucht......je lachende foto.....onze drie schaduwen op jou steen.....tranen, maar een groot hart vol liefde voor jou. We missen je elke dag meer en meer lieve zoon......geniet, waar je ook bent!
Weet je Seppe, in jou lievelingszaak, Den Biljart Express, hebben Guy en Yvonne na je overlijden een spaarpot gezet. Je was er een graag geziene jongen die pintjes mocht tappen en glazen afwassen. Twee jaar geleden hebben ze er zelfs een groot feest gehouden speciaal voor jou! Wel, de spaarpot was voor twee organisaties, Koester en de vzw's van truckers voor kinderen. Gisterenavond zijn we de centjes gaan tellen......250 euro gaat er naar Koester! Bedankt Yvonne en Guy, en alle klanten van de Biljart Express die hun steentje hebben bijgedragen. Het kinderkankerfonds zal er blij mee zijn. De andere helft gaat naar Truckers voor kinderen, die al jaren de gehandicapte kinderen steunt.
Vrijdag de 13de......een dag zonder ongelukken, maar met veel verdriet. Al vroeg waren papa en ik op je plaatsje.Het is vandaag dertien weken geleden. En het gemis wordt steeds groter...en groter. Kon ik je nog maar eens stevig knuffelen. Toen deze morgen het zonnetje dan kwam piepen, begonnen mama's groene vingers te kriebelen. Héél de tuin is ondertussen picobello. Maar je plaatsje in je piratentoren bleef leeg. Ondertussen is papa naar zijn werk geweest. Maandag start papa terug, na vijf maanden thuis te zijn geweest. Nu zal het hier helemaal stilletjes worden. Maar ik verveel me niet hoor Seppe. Weet je nog dat mama vroeger je eerste stoffen schoentje heeft bewerkt met powertex. Dat bruine spul wordt dan bikkelhard. Wel ik heb gisteren je loopschoentje ook zo behandeld. Nu heb ik je eerste en laatste schoentje een mooi plaatsje gegeven. Deze avond kijken we samen naar de KOM OP TEGEN kanker show, dit jaar is het speciaal voor de kindjes Seppe. Je maatje Eline van UZ Gent zagen we ook juist op Ketnet. Nu het zonnetje dit weekend gaat schijnen gaan we proberen te genieten van het mooie weer. Met jou diep.....héél diep in mijn hart. XXX En terwijl ik het einde van je blogje aan het typen was, hoorden we water in de gang pletsen. Het regende binnen.....om één of andere reden was de afvoerbuis van onze wasmachine losgekomen. Badkamer onder water....en de gang dus. We hebben er eens heel hard mee gelachen Seppe.....vrijdag de 13de hé........ foto; Kai en Jones.
deze keer is het jill. ik ben gisteren naar de chiro geweest we hebben spelletjes gespeeld voor rudie ribbel. en nu mag rudie ribbel bij ons in het lokaal komen wonen. en ik heb een betje gemaakt voor rudie ribbel. ik heb gisteren een hartje gemaakt met strijkparels voor op het kerkhof. IK MIS JE XXXXX
ALS IK WEEN WEEN JIJ OOK ALS IK SPEEL SPEEL JIJ OOK ZO'N GOEDE VRIENT ALS JIJ WIL IK NOOIT KWIJT JILL XXXXXXXXXXXXXXXXXXX
Hoi Seppeke. Vandaag is het al drie maanden geleden dat je ons hebt verlaten. Het lijkt gisteren wel....maar aan de andere kant, al zo lang geleden. Drie maanden geen Seppe in huis, geen knuffels, zoentjes.....geen JIJ. Je zus heeft ook veel verdriet Seppe. Haar hartje doet pijn en is net zo moe als wij. Rouwen slorpt al je energie op. Heb jij daarom deze voormiddag die zonnestraaltjes gestuurd? We zijn deze voormiddag je goede vriend Jonas gaan bezoeken. Hij heeft een operatie ondergaan en ligt daarom in het ziekenhuis in Antwerpen. Wat een leuk weerzien. Die Jonas...altijd lachen! Alsof er niets gebeurd was lag hij in zyn bedje. Zijn deugenieten streken zo af te lezen op zijn snoet. Het deed ons deugd om Jonas en Nancy nog eens te zien. Seppe....je hebt een geweldige vriend. Ik wil iedereen nog eens bedanken voor de vele reacties op Seppe's blog. Het doet ons deugd om te weten dat onze Seppe niet vergeten wordt. Bedankt jullie allen.
Vandaag is je favoriete leidster van de chiro ons een bezoekje komen brengen. Ze kwam de poezen eens bezoeken, maar ook ons Jill natuurlijk. Nu Sylvie geen leidster meer is en Jill haar niet meer ziet, heeft ze genoten van Sylvie's bezoek. Die zotte tweelingzus van je hé. Hoe gekker hoe beter. We hebben hier weer zéér moeilijke dagen Seppe! Sinds je steentje er staat, kunnen we niets meer voor je doen....het is zo definitief nu. Je kamer poetsen doet pijn, je ongewassen pijama hangt aan het vertrouwde plekje in de badkamer, in je kleine kopje voor je koffie, zitten nog steeds de 2 suikerklontjes van begin december. Jill gebruikt alleen jou tandenborstel. Het is zo pijnlijk allemaal. Maar een lach kwam bij me naar boven toen ik dit filmpje van je vond. Dikke knuffels voor je Seppe......van ons alle drie.xxxxxxx
Wat doet het deugd dat het zonnetje komt piepen. Het geeft toch een beetje meer energie. We hebben de tuin stevig onder handen genomen, en de schommel en jou turnringen terug gehangen. Ik zie je nog steeds schommelen Seppe. Je naam die je hebt geschreven in je piratentoren..zo pijnlijk. Ook elk seizoen geeft pijnlijke emoties. En zusje was ook zo droevig, ze huilde omdat ze nu geen speelvriendje meer heeft. Maar de poezen.....daar is ze gek van. De nieuwe poes Kai is zo mooi! Omdat Kai al vijf jaar wordt hebben we besloten zijn naam te houden. Jill is een echte poezen moederke. Je papa is al wat beter....maar ons verdriet voor jou is onmeetbaar. We proberen wat afleiding te zoeken, maar het is zo moeilijk jongen. Misschien kan je er voor zorgen dat de zonnestraaltjes nog even blijven. Seppe dit is de foto van de nieuwe poes. xxx mama
Weet je, je zusje is een beetje ziekjes. Hoesten, niezen soms wat koorts en ze is ook heel moe. Lang geleden hé dat ze nog ziekjes was. Maar gisteren is ze toch met oma en opa naar technopolis in Mechelen geweest! Het was er héél druk, maar ze heeft er veel plezier aan beleefd. Maar ze heeft je wel gemist hoor Seppe, dit had echt iets voor jou geweest. Gisteren avond zijn we dan naar een lezing van Manu Keirse geweest. Werner en Mirella van jou uitvaartdienst hadden Manu hier in Turnhout gevraagd. Hij is zeer bekend in het geven van lezingen over rouwverwerking en auteur van een aantal boeken over verlies. Samen met oma, opa, moeke, tantie en juf Martine hebben we in een muisstille zaal naar zijn lezing geluisterd. Papa en mama hebben er veel aan gehad Seppe. Echt waar. Vandaag woensdag gaan we met zusje naar de film en daarna gaan we ons nieuw huisdiertje halen. Rara....weer een Heilige Birmaan. Een katertje van 4jaar...die we een warm nestje willen geven. Jill is gek van de poezen en speelt meer met hen, dan met haar speelgoed. Morgen gaat Jill met ons tantie naar Plopsa indoor in Hasselt. Ze kijkt er zo naar uit Seppe. Daar zijn wij nog nooit geweest hé Seppe. We missen je hier beneden jongen. Stuur je ons wat zonnestraaltjes en toverkracht!xxx
Miljoenen lichtjaren duizenden sterren verwijderd ik van jou jij van mij even onbereikbaar als de Melkweg of de Grote beer ik voor jou jij voor mij wij voor elkaar vaak groeit verlangen tot torenhoog naar wij naar jou naar ons maar.... al sta ik op de toppen van mijn tenen, al reikhals ik met speurende zoekogen, mijn gretig graaiende gedachten brengen jou nooit ècht dichterbij
Vandaag is het carnaval in je school Seppe. Zusje was al vroeg wakker want ze wilde natuurlijk vlug haar kleedjes aan. Dit jaar gaat ze als Rock en Roll girl. Knap hoor! Ze mist je héél erg Seppe. Toen mama Jill aan het shminken was vertelde ze :" Het gaat een moeilijke dag worden mama, ik mis Seppe, maar ga me toch proberen te amuseren." Een eerste keer carnaval zonder jou Seppe.....geen drukte in huis wie er eerst moet verkleed worden. Wat doet het zo'n pijn Seppe, jou piratenhoed blijft nu voor altijd op je kamertje hangen. Misschien is het hierboven ook wel carnaval? Kan je dan wat confetti naar ons gooien...... Om kwart voor twee begon de stoet in je school. Oma, opa en moeke waren ook van de partij. Seppe, we hebben je klasje gezien en je juf. Jill danste op het liedje van de pizza-hut. Daar kon jij ook altijd zo gek op dansen. Het deed zo'n pijn om al die kindjes te zien dansen nu jij er niet bij was. Kon ik je maar eens bellen of een smsje sturen.........eens horen hoe het met je gaat, hoe het aan de andere kant is..........xxx
Ons Jill en Joyce, je chiromaatje! Seppe's juf en jou vriendinnetjes Michelle en Eline
Vandaag twee plezante verrassingen Seppe. Na de middag belde mijn neef om te vertellen dat hij juist je steen had geplaats. Vliegensvlug jassen aan en naar het kerkhof. Wat is je steen mooi Seppe. Precies zoals wij het voor ogen hadden. Nog beter zelfs. Ik kon mijn tranen niet langer bedwingen. Ik was blij dat je steen er stond echt waar, maar langs de andere kant...dit was het laatste wat we konden doen voor je. Je een stoere steen geven met karakter net zoals jij was mijn piraat. Lex en Sien, merci voor het mooie resultaat, we zijn jullie zo dankbaar. Dit is wat we wilden. En net toen we ons Jilleke in bed wilden gaan leggen, ging de bel. Wie is dat nu nog??? Inge, mama van Lotte* en Karin de oma van Lotte* stonden onverwachts voor de deur. Van een verrassing gesproken. De laatste keer toen we elkaar zagen was in de zoo van Antwerpen. Beide onze gezinnen nog kompleet. Het was een fijne babbel en veel herinneringen van onze sterretjes werden aangekaart. Jill liet haar kamer zien aan de oma van Lotte*, en ze gingen zelfs Seppe's* kamer binnen. Normaal komt Jill nooit op zijn kamer. Het klikte meteen tussen die twee. Wat is er toch een sterke aantrekkingskracht tussen gezinnen die hetzelfde hebben meegemaakt. Inge en Karin, we hebben genoten van jullie bezoekje!
Hart voor mekaar is een programma dat we elke week op VTM volgen Seppe. De zakdoek telkens weer in de nabijheid. Vandaag, woensdag, komt mijn lieve en trouwe blogvriendin Mieke ook in het programma. Mieke heeft ook kanker en vecht tegen de verschrikkelijke ziekte als een leeuwin. Al maanden bewonder ik haar. Haar levenlust en positieve ingesteldheid zijn enorm. Zie haar link tussen de bijzondere blogs! Mieke ik kijk er naar uit wat jou verrassing is! Jullie ook kijken hé. Ook Andy Sierens kreeg op zijn 21e verjaardag te horen dat hij non-hodgkinlymfoon had, een zeer agressieve kanker... Ondanks zijn ziekte bleef Andy vechten en zette hij zich in voor zijn grote passie: muziek maken. Het was de zus van Andy die Hart voor Mekaar inschakelde om Andy's grote droom waar te maken. Samen met Hooverphonic kreeg de rapper de kans om in een professionele studio de single Mijn Leven op te nemen. Het ontroerende verhaal krijgt nu dus een bijzonder vervolg in de Vlaamse hitlijst. Andy* is ondertussen overleden aan zijn ziekte.
Lieve Seppe, Vandaag hebben we afscheid genomen van papa's grootmoeder....jou moemoe. In dezelfde aula waar jou dienst was, wat kwamen de herinneringen snel terug. Een mooie dienst met mooie muziek. Een pijnlijk afscheid van een schat van een moemoe. Moemoe ligt nu samen met vava in het colombarium. Jij ligt maar enkele meters verder. We zullen haar missen Seppe, Haar humor, haar sterke karakter, haar glimlach. Onze zaterdagse gewoonte......een terrasje op de markt met oma en opa. Jou stoel die er al leeg bij stond, maar nu zal ook moemoe haar stoel leeg zijn. Nu kan je vava hierboven leren kennen, die je nog nooit hebt gezien. Je zat toen met Jill in mama's buik. Misschien kunnen jullie hierboven samen een beetje met de kaarten spelen. Vava en moemoe zullen het je graag leren......... Seppe geef je moemoe en vava en dikke kus van ons.....en moemoe..vertroetel je ons kereltje hierboven. We missen Seppe verschrikkelijk. Ik hoop dat we nu een beetje gespaard blijven. We hebben onze portie verdriet al wel gehad. Alle kracht van je is meer dan welkom Seppe. xxx
Deze morgen toen we naar je plaatsje kwamen, zagen we dat ze de bodemplaat aan het leggen waren. En nog wel mama's familie, onze zotten Tino. Nu kan alles een beetje uitharden, en volgende week staat er normaal je steen op. We zijn er héél blij mee. Maar we zijn ook blij dat papa vandaag terug naar huis komt. We hebben hem hard gemist, en zeker ons zusje. Volgende week moet papa terug naar de neuroloog, spuitjes in zijn hoofd en een echo van zijn pols. Misschien zit daar nog een zenuwklemming. Papa moet nu veel rusten, want hij is heel moe Seppe. Morgen avond gaan we moemoe voor de laatste keer groeten. Het zal niet gemakkelijk zijn. Je zus wil niet mee, ze wil moemoe herinneren zoals ze eerst was. We respecteren haar keuze. En Seppe, weet je nog dat ik schreef dat Jill een mooi droom had? Dit is haar droom van enkele dagen geleden.
Vandaag kan ik je vertellen dat de onderzoeken van je papa allemaal goed zijn. Van de laatste NMR hebben we nog geen resultaat, maar ik denk dat het ook wel goed zal zijn. Papa moet nog wel een nachtje blijven, nog even goed uitrusten. Omdat papa zoveel hoofdpijn heeft, heeft de dokter een verdovend middel ingespoten aan de zenuwknoop. Maar die werkt maar even. En omdat het een ernstige hyperventilatie aanval was, moet papa naar de kiné. Ademhalingsoefeningen en ontspannings massage's staan op't programma. Je zusje wilde niet naar school vandaag. Ze hoopte zo dat papa naar huis kon, maar ook opgelucht dat er geen onderliggende problemen zijn. Zelfs onze huisdokter is op bezoek geweest bij papa. Eigenlijk moeten we niet verder zoeken wat er aan de hand is.....de emoties, stress en het verdriet van de laatste jaren zijn zwaar geweest. En Seppe, wat ik zeker nog wil vertellen, je lieve vriend Jonas heeft zo'n mooie knutselwerkjes voor jou gemaakt. Ook Jonas heeft veel verdriet om jou. Jullie waren zo'n dikke vrienden. Jonas, ik ben er zeker van dat Seppe dicht bij je is .
Om half negen deze morgen was ik al op jou plaatsje. In de vrieskou samen met jou, helemaal alleen. Je kaarsen in de lantaarntjes vervangen, die drie dagen branden en een mooi boeket gezien van je juffen en je klasgenootjes. Ze vergeten je niet hé Seppe. Dan naar je papa, die nu op neurologie ligt. Wat een onderzoeken toch de hele dag, van hier naar daar en nog eens terug. Wel Seppe je papa is héél moe, hij hangt nog steeds aan het infuus met allerlei medicaties. En zal nog een nachtje moeten blijven slapen. Papa heeft nog niet veel kracht in zijn hand en zijn been is niet veel beter. Nog steeds heeft hij druk op de borstkas. Hopelijk hebben we morgen de resultaten van al de uitslagen. Jill mist papa verschrikkelijk. Ze huilde zo deze avond...ze wil papa zelf thuis verzorgen. En als papa thuis is, denkt ze dat mama naar het ziekenhuis moet. Ze heeft hier thuis ook al zoveel meegemaakt hé Seppe. Ze wil zelf op de blog schrijven hoe mooi ze van je droomde. Had ik deze droom ook maar eens. Dan kon ik je nog eens zien. En weet je wie ons een uitnodiging heeft gestuurd? Werner en Mirella van je uitvaartcentrum. Zij nodigden Manu Keirse uit. Hij heeft al vele boeken geschreven over "verlies" en is hoogleraar van de KU Leuven psychologie. Samen met moeke,tantie,oma, opa, papa en mama gaan we naar zijn lezing hier in Turnhout over rouwbegeleiding en -verwerking. Het zal ons zeker helpen Seppe. Het is zo moeilijk.xxx
Lief manneke van ons. Vandaag is je papa opgenomen op de spoed. Al een paar dagen had papa pijn op de borst, hoofdpijn en uitval van arm en been. Maar deze avond toen we bij oma en opa zaten werd het veel erger. Na een belletje met de huisdokter, zijn we vliegensvlug naar spoed gereden. De angst sloeg ons om de oren. Het hartfilmpje was ok, de scan van papa's hoofd was ook ok, maar de hartslag en bloeddruk waren veel te hoog. Een zware hyperventilatie aanval. Preventief heeft papa bloedverdunners gekregen. Maar ook een baxter met fosfor en Kalium, die tekort zijn in papa's lichaam. Morgen volgen er extra onderzoeken, NMR van papa's hoofd en ze gaan ook de zenuwbanen testen. Misschien is er nog een onderliggend probleem. Seppe, je papa heeft zich zo sterk gehouden de laatste maanden, voor mama en Jill. Nu het verlies van zijn grootmoeder weer. De rouwverwerking....om jou. Wat kan een lichaam nog meer aan hé.Ik hoop echt dat er niets ernstigs met je papa is jongen. Seppe......stuur wat van je toverkrachten naar je papa. Wanneer papa naar huis mag weten we nog niet. Ik laat het je weten xxx
We hebben weer een rustig weekend achter de rug. Zusje heeft nog eens met de playmobil gespeeld, veel televisie gezien en gisteren is ze naar de chiro geweest. Zaterdagavond wilde Jill niet alleen gaan slapen. Ze wilde mama in bed. Het is de eerste keer Seppe dat ze zo huilde en niet kon stoppen.Ik denk dat ze je verschrikkelijk hard mist, en dat de traantjes voor jou bedoeld waren. Op school zijn haar puntjes al een beetje beter, maar haar gedachten dwalen steeds af, net als bij ons. Een keer in de week neemt Juf Hadewig Jill apart. Om over jou te praten, of voor je te knutselen....wat Jill wil. We vinden dat een héél mooi gebaar. Merci! En Seppe, vorige week zijn we naar je steen gaan kijken. En hij is zo mooi, nog mooier dan in onze gedachten. Een steen met karakter en stoere letters. Net als jij......stoer, en vol karakter. De foto is ook klaar, maar die moet er nog op. En nu even wachten tot de weergoden een beetje mee willen werken. De sneeuw, regen en vries hebben niet veel goed gedaan aan de ondergrond. Nog even geduld Seppe. We kijken er ook naar uit... Dikke knuffels en kusjes gooi ik naar je. xxx
Vrijdag veel stapelwolken boven huize Maes hier jongen. Het verdriet van de laatste weken was er teveel aan. Met als gevolg. Ambulance, intencieve zorgen;...en na een paar uur naar een andere kamer. Maar ik wilde je plaatsje zien persé. Infuus uitgetrokken, de hartplakkers verwijderd...je kent me een koppige mama hé. En ben ik dus vertrokken naar jou plaatsje samen met papa en tante. Ik voel me niet al te best nu...maar beloof papa, jou je zus en de familie dat ik me vanaf nu af zal herpakken. Voor jou!xxx En MEZELF
Vrijdag de 13de......een dag zonder ongelukken, maar met veel verdriet. Al vroeg waren papa en ik op je plaatsje.Het is vandaag dertien weken geleden. En het gemis wordt steeds groter...en groter. Kon ik je nog maar eens stevig knuffelen. Toen deze morgen het zonnetje dan kwam piepen, begonnen mama's groene vingers te kriebelen. Héél de tuin is ondertussen picobello. Maar je plaatsje in je piratentoren bleef leeg. Ondertussen is papa naar zijn werk geweest. Maandag start papa terug, na vijf maanden thuis te zijn geweest. Nu zal het hier helemaal stilletjes worden. Maar ik verveel me niet hoor Seppe. Weet je nog dat mama vroeger je eerste stoffen schoentje heeft bewerkt met powertex. Dat bruine spul wordt dan bikkelhard. Wel ik heb gisteren je loopschoentje ook zo behandeld. Nu heb ik je eerste en laatste schoentje een mooi plaatsje gegeven. Deze avond kijken we samen naar de KOM OP TEGEN kanker show, dit jaar is het speciaal voor de kindjes Seppe. Je maatje Eline van UZ Gent zagen we ook juist op Ketnet. Nu het zonnetje dit weekend gaat schijnen gaan we proberen te genieten van het mooie weer. Met jou diep.....héél diep in mijn hart. XXX
deze keer is het jill.
Weet je, je zusje is een beetje ziekjes. Hoesten, niezen soms wat koorts en ze is ook heel moe. Lang geleden hé dat ze nog ziekjes was. Maar gisteren is ze toch met oma en opa naar technopolis in Mechelen geweest! Het was er héél druk, maar ze heeft er veel plezier aan beleefd. Maar ze heeft je wel gemist hoor Seppe, dit had echt iets voor jou geweest. Gisteren avond zijn we dan naar een lezing van Manu Keirse geweest. Werner en Mirella van jou uitvaartdienst hadden Manu hier in Turnhout gevraagd. Hij is zeer bekend in het geven van lezingen over rouwverwerking en auteur van een aantal boeken over verlies. Samen met oma, opa, moeke, tantie en juf Martine hebben we in een muisstille zaal naar zijn lezing geluisterd. Papa en mama hebben er veel aan gehad Seppe. Echt waar. Vandaag woensdag gaan we met zusje naar de film en daarna gaan we ons nieuw huisdiertje halen. Rara....weer een Heilige Birmaan. Een katertje van 4jaar...die we een warm nestje willen geven. Jill is gek van de poezen en speelt meer met hen, dan met haar speelgoed. Morgen gaat Jill met ons tantie naar Plopsa indoor in Hasselt. Ze kijkt er zo naar uit Seppe. Daar zijn wij nog nooit geweest hé Seppe. We missen je hier beneden jongen. Stuur je ons wat zonnestraaltjes en toverkracht!xxx
Om half negen deze morgen was ik al op jou plaatsje. In de vrieskou samen met jou, helemaal alleen. Je kaarsen in de lantaarntjes vervangen, die drie dagen branden en een mooi boeket gezien van je juffen en je klasgenootjes. Ze vergeten je niet hé Seppe. Dan naar je papa, die nu op neurologie ligt. Wat een onderzoeken toch de hele dag, van hier naar daar en nog eens terug. Wel Seppe je papa is héél moe, hij hangt nog steeds aan het infuus met allerlei medicaties. En zal nog een nachtje moeten blijven slapen. Papa heeft nog niet veel kracht in zijn hand en zijn been is niet veel beter. Nog steeds heeft hij druk op de borstkas. Hopelijk hebben we morgen de resultaten van al de uitslagen. Jill mist papa verschrikkelijk. Ze huilde zo deze avond...ze wil papa zelf thuis verzorgen. En als papa thuis is, denkt ze dat mama naar het ziekenhuis moet. Ze heeft hier thuis ook al zoveel meegemaakt hé Seppe. Ze wil zelf op de blog schrijven hoe mooi ze van je droomde. Had ik deze droom ook maar eens. Dan kon ik je nog eens zien. En weet je wie ons een uitnodiging heeft gestuurd? Werner en Mirella van je uitvaartcentrum. Zij nodigden Manu Keirse uit. Hij heeft al vele boeken geschreven over "verlies" en is hoogleraar van de KU Leuven psychologie. Samen met moeke,tantie,oma, opa, papa en mama gaan we naar zijn lezing hier in Turnhout over rouwbegeleiding en -verwerking. Het zal ons zeker helpen Seppe. Het is zo moeilijk.xxx
Vandaag heb ik je geen goed nieuws te vertellen jongen.
We hebben weer een rustig weekend achter de rug. Zusje heeft nog eens met de playmobil gespeeld, veel televisie gezien en gisteren is ze naar de chiro geweest. Zaterdagavond wilde Jill niet alleen gaan slapen. Ze wilde mama in bed. Het is de eerste keer Seppe dat ze zo huilde en niet kon stoppen.Ik denk dat ze je verschrikkelijk hard mist, en dat de traantjes voor jou bedoeld waren. Op school zijn haar puntjes al een beetje beter, maar haar gedachten dwalen steeds af, net als bij ons. Een keer in de week neemt Juf Hadewig Jill apart. Om over jou te praten, of voor je te knutselen....wat Jill wil. We vinden dat een héél mooi gebaar. Merci!
