Dit is het eerste officiële bericht uit China!! Zoals beloofd vanuit een hotelkamer in Shanghai. Ik schrijf dit met een milde jetlag, maar het plan is om nu nog eventjes wakker te blijven en vanavond gewoon heel vroeg te gaan slapen. In totaal ben ik ongeveer 13 uur onderweg geweest naar dit hotel. Gisterenochtend heb ik afscheid genomen van mijn familie op Zaventem (bedankt aan iedereen die mij heeft uitgewuifd!). (en een speciale vermelding voor de vlag die in onze straat over de boompjes hing =). We moesten overstappen in Londen en daar hebben we ongeveer een uurtje gewacht, maar we waren zelfs iets vroeger daar dan gepland. Daarna zijn we in 11 uur naar Shanghai gevlogen. Zo'n lange vluchten zijn nooit leuk, maar het viel al met al wel mee. De aankomst in de luchthaven van Shanghai was toch anders dan verwacht. Ik had me een enorm drukke hal vol Chinezen voorgesteld, met reclameborden en winkeltjes en zo. Maar het was een heel droge aankomsthal, even druk als het op Zaventem is om 8u s'ochtends. Pas in de taxi kwam het besef dat we wel degelijk in China zitten. Het verkeer is hier, zachtjes uitgedrukt, nogal hectisch. Onze verkeersregels gelden hier blijkbaar niet, of anders worden ze toch héél losjes geïnterpreteerd. Volle strepen hebben bijvoorbeeld geen enkele betekenis en je kiest naar believe of je graag links dan wel rechts wilt inhalen. Ik heb toch minstens 4 keer mijn adem even ingehouden. We gingen er maar vanuit dat die taxichauffeur wel aan dat verkeer gewend was. Toen we bijna aan ons hotel waren, werd de taxi plots midden op een kruispunt tegengehouden door een agent. Hij moest zijn raampje opendoen en ze begonnen tegen elkaar te praten in het Chinese equivalent van West-Vlaams, dus we begrepen het niet, maar het was wel duidelijk dat er een probleem was. Hij zette zich iets meer aan de kant, stapte uit en liet ons zo'n 10 min alleen in de taxi zitten (we dachten bijna dat hij werd opgepakt of zo). Uiteindelijk bleek dat aan die straat gewerkt werd en dat hij daar helemaal niet in mocht rijden, maar omdat hij dat wel van plan was geweest, moest hij een boete betalen. Hij kon ons dan ook niet tot vlak bij ons hotel brengen, dus moesten we de laatste 500m wandelen (onderweg de 20 Chinezen ontwijkend die met een karretje onze bagage wilden vervoeren). Toen viel het pas echt op hoe warm het hier is. Het is hier minstens dubbel zo warm als in België, heel vochtig en drukkend. Maar je kan de zon niet zien door de mistige smog die in de lucht hangt. We zitten in een heel leuk hotel, maar we zijn wel al eens van kamer moeten veranderen. Bij het inchecken vroegen ze ons of we een dubbel bed wilden of enkele bedden. Ik zei dat we geboekt hadden voor 3 personen, dus dat we voor 3 slaapplaats moesten hebben. Jaja, dat was geregeld, maar we moesten tochkiezen. Dus kozen we voor aparte bedden. Toen we op de kamer kwamen, bleek echter dat daar maar 2 enkele bedden stonden. Ik en Katrien terug naar beneden: 'Er staan maar 2 bedden op onze kamer.' 'Yes?' 'Maar we moeten daar met 3 slapen.' 'Yes.'(meisje achter de balie lijkt niet te snappen wat het probleem is) Ze vonden het blijkbaar echt niet vreemd dat wij met 3 in een kamer voor 2 gingen slapen. We hebben het uiteindelijk wel uitgelegd gekregen en het was helemaal geen probleem om te wisselen van kamer (we hebben nu een kamer met een dubbel bed en een slaapzetel). Ze zijn hier ook heel vriendelijk en het hotel is prima in orde, dus je hoort mij niet klagen. Maar goed, veel interessants valt er eigenlijk nog niet te vertellen. Katrien en Anne-Sophie zitten hier ook hun mails na te kijken en hun blog bij te werken, lang leve de wonderen van het internet.
Ziehier mijn gloednieuwe blog, bedoeld om jullie volledig up to date te houden over mijn avonturen in het verre China.
Voor wie niet helemaal mee is, zal ik even kort de situatie schetsen: Ik ben met een beurs van de Chinese overheid toegelaten op Nanjing Normal University, of in het Chinees: 南京师范大学. Nanjing is voor China niet zo'n heel grote stad, maar heeft toch ongeveer 5,6 miljoen inwoners (zowat de helft van België dus). De stad ligt ter hoogte van Shanghai, maar iets meer het binnenland in. Met de trein is het bijna 2 uur rijden vanuit Shanghai. Nanjing Normal University heeft een programma voor internationale studenten die Chinees willen leren en dat ga ik volgen. Vraag me nog niet wat dat juist inhoud of hoeveel uur les ik in de week zal hebben, want dat is ook voor mij een grote verrassing (ik ga eerlijk zijn: stiekem hoop ik op niet te veel uren les). Ik zal niet alleen zijn in Nanjing: 3 medesinologen zitten in dezelfde stad als ik. Katrien en Julie gaan mee naar Nanjing Normal University, Sara gaat naar South-East University, ook in Nanjing. Katrien, Sara en ik hebben trouwens erg ons best gedaan om in dezelfde stad terecht te komen, dus we zijn super blij dat dat gelukt is :D. We lopen ook al een heel jaar te roepen dat we samen een mega appartement met jacuzzi, balkon en flatscreen gaan huren, dus het zou een behoorlijke domper geweest zijn als we naar andere steden gestuurd waren (dat chique appartement valt nog te bezien, we zijn eventueel bereid met minder genoegen te nemen ;-) Op 26 augustus (binnen exact 7 dagen) vertrekt mijn vlucht vanuit Zaventem richting Shanghai. Ik moet zeggen: met het korten van de dagen beginnen ook de zenuwen te komen. Gelukkig moet ik niet alleen vertrekken, we zullen in totaal met 7 sinologen hetzelfde vliegtuig nemen. Als iemand op de vlucht zich afvraagt wie die 7 lastige snotterende mensen zijn: wij dus (al hebben we ons voorgenomen ons sterk te houden =) Ik blijf dan nog 3 dagen op hotel in Shanghai, samen met Katrien en Anne-Sophie. Daarna reizen we met de trein verder naar Nanjing. Het is naar het schijnt nogal een gedoe om in China een treinticket te bemachtigen, dus ik ben benieuwd. Anne-Sophie trekt dan verder naar haar universiteit in Hefei, op een uurtje van bij ons. Katrien en ik verblijven nog 4 dagen in een hostel in Nanjing, terwijl we op zoek gaan naar dat fantastische appartement. Als Sara dan eind september toekomt, zijn wij daar hopelijk al volledig geïnstalleerd. Als het langer duurt om iets te vinden, kunnen we eventueel nog een tijdje op mijn kot verblijven. Ik krijg een kot van de unief, maar dat zou ik moeten delen met iemand anders, dus het hangt er een beetje vanaf hoe soepel ze daarin zijn. Voila, dat is het zowat. Ik heb vorige week mijn laatste 2 spuitjes gehad (hepatitis en tyfus) en ben sinds gisteren in het bezit van een visum voor de Volksrepubliek China, dus niets belet mij nog om volgende week te vertrekken.
Ik zal proberen mijn blog regelmatig bij te werken, het volgende berichtje mogen jullie verwachten vanuit een hotelkamer in Shanghai.