Het artikel dat in de "Krant van West-Vlaanderen", meer bepaald "Het Wekelijks Nieuws" verscheen... Klik hier!
VOLGENDE WEDSTRIJD(EN) HERMES, 4 OKTOBER
OLIFANT 18 OKTOBER
Over mijzelf
Ik ben Francis Coucke
Ik ben een man en woon in Veurne (Belgie) en mijn beroep is Beroepsmilitair.
Ik ben geboren op 12/07/1967 en ben nu dus 57 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Lopen, MTB, muziek, lectuur, informatica,....
BESTTIJDEN
MTLG: 2,4 km in 8'14" (15 april 2008)(3'26" de km) Trio-triathlon: 3,5 km in 11'58" (7 nov 2006) Korpscross: 4,1 km in 14'04" (14 nov 2006) Westerkwartier: 5 km in 17'52" (19 sept 2008)(3'34" de km) Westerkwartier: 6 km in 21'38" (19 sept 2008)(3'36" de km) Westerkwartier: 8,66 km in 31'32" (19 sept 2008)(16.5 km per uur)(3'38" de km) Keignaert (Oostende): 9 km in 33'47" (06 juni 2008) Oostkamp: 10 km in 36'56" (5 aug 2006)(3'41" de km) Gistel: 12 km in 46'15" (18 nov 2006) Dwars door Brugge: 15 km in 56'30" (7 mei 2006) Sluis (10 Mijl): 1h02'55" (15 maart 2009)(3'55" de km) Sluis: 1/2 Mar in 1h22'38" (15 maart 2009)(3'55" de km) Parijs: Marathon in 2h55'51" (05 april 2009)(4'10" de km)
1.LOMBARDSIJDE : 10,8 km in 42'34" op 6 jan 2.MOL : 1O km in 38'34" op 14 jan 3.SAS : 6 km in 21'59" op 4 feb 4.GROBBENDONK: 7,8 km in 31'17" op 15 feb (cross) 5.OOSTENDE-BRUGGE: 10 Mijl in 1H04'36" op 4 maart 6.SLUIS: 1/2 mar in 1h 27'08" op 18 maart 7.DAMME: 9 km in 34'17" op 25 maart 8.HAZEGRAS: 11 km in 43'27" op 7 april 9.ST.-JANSLOOP: 10 km in 40'59" op 22 april 10.DWARS DOOR BRUGGE: 14.3 km in 55'52" op 6 mei 11.REMBERTCORRIDA TORHOUT: 10 km in 38'07" op 11 mei 12.GAILLY TE EUPEN: 1/5de marathon in 34' op 16 mei 13.KEIGNAERT: 9 km in 34'53" op 18 mei 14.PAREL DER KEMPEN (MALLE): 10 mijl in 1h 04' 41" op 20 mei 15.20 VAN BRUSSEL: 20,1 km in 1h 23'28" op 27 mei 16.MCBRIDE: 1/2 marathon in 1h 32' 17" op 3 juni 17.JEAN BART: 11,1 km in 42'17" op 15 juni 18.NVV MARATHON: 42,195 km in 3h08'03" op 22 juni
NA ENKELE MALEN NET NIET DE MAGISCHE GRENS VAN DRIE UUR TE BREKEN, SLAAG IK DAAR DIT JAAR DAN TOCH IN TE PARIJS: 2H55'51". KAN HET NOG BETER? WE ZULLEN ZIEN...
24-03-2008
Countdown: week 8
Weekoverzichtje van week 13. Nog 7 te gaan. Sinds 1 januari 2008 liep ik ongeveer 800 km. De voorbije week in teken van mijn snelheidstest op de 10 km. Maar ook niet vergeten duurloopjes (rustige) te doen. Eénmaal deed ik intervallen en die verliepen heel vlot (zie voorlaatste berichtje). Begin meer en meer over een ruime basisconditie te beschikken. Gisteren, na de zware wedstrijd op het Hazegras, stond er voor mij een jogging van 18 km op het programma. Ik voelde me vrij goed na het geweld van zaterdag. Enkel wat pijn aan de linkerkuit na mijn correctie op een uitschuiver in het slijk op zaterdag. Charlotte nam mij onder handen voor ik vertrok. Had eerst op de buienradar gekeken en constateerde geen buien. Het smiezelde een beetje, maar dat stoort mij niet. Na enkele minuutjes stel ik vast dat het heviger begint te sneeuwen en te waaien. De buienradar dedecteert blijkbaar geen sneeuwbuien. Ik loop traag en mijn hartslag blijft laag. Dan kom ik op een stuk met wind op kop en het ontaardt in een stevige sneeuwstorm. Ik probeer traag te blijven lopen, maar de hartslag gaat toch de hoogte in. Het is beuken tegen de wind. De koude speelt mij parten. Mijn rechterwang staat stijf van de koude. Ik draai mijn petje schuin over mijn wang en zodoende zie ik ook nog maar half waar ik loop. Veel autobestuurders langs de autostrade verklaren mij wss gek. Heb zin om sneller te lopen en wat warmer te krijgen, maar beslis toch om die hartslag laag te houden. Ben blij als ik thuis kom. Ik ben doornat. Toch liep ik meer dan 12 km per uur met een hartslag van 124. Dat wil zeggen dat ik de test van zaterdag goed heb doorstaan. Vandaag daarentegen is de fut eruit. Rustdag dus. Tweemaal lopen in helse omstandigheden vraagt toch wel iets van je lichaam. Toch bizar dat er niets van mijn gewicht af is, integendeel. Hieronder mijn tabelleke.
Gisteren gemerkt dat er nogal wat homootjes rondlopen in Oostende. Hierbij op de foto een koppeltje dat ik heb betrapt...
Tja, het was me daar wat gisteren op het Hazegras. Ik had een paar dagen tevoren al de weersvoorspellingen drukker gevolgd dan gewoonte en was er niet zo gerust in. Buien, buien en nog eens buien. Nu ga ik zeker niet laten van lopen als het regent op training, maar je kan het tijdstip van vertrek laten samenvallen met een ietwat drogere periode. Als het dan tijdens het lopen begint te gieten, dan is het soms wel genieten. Naast de verwachte buien, was er nog de temperatuur. De eerste keer dat ik een wedstrijd liep bij 3°C. Wat aan te doen? Zoals je ziet op de foto: lange broek, truitje met lange mouwen. Tijdens de wedstrijd geen koud, maar net ervoor en net erna wel heel gevoelig voor de koude. De toppers daarentegen drurfden het aan van in singlet te lopen. Amai zenne.
In deze omstandigheden werd van mij verwacht om te lopen aan 3'57" de km. Dit gaat vandaag niet lukken, dacht ik. Je loopt al met extra kledij. De regen, temperatuur, het bochtenwerk, het slijk, het inhalen van de gedubbelden... . Had mij er al bij neergelegd dat het niet voor vandaag zou zijn. Het kwam even in me op dat het mss vruchtbaar zou zijn om puntjes te rapen omdat er mss toch wel mietjes zouden kunnen zijn bij mn naaste concurrenten die het niet zouden aandurven met zo'n weer te lopen. Echter, bijna iedereen was er. Aan de startlijn mij vooraan genesteld, want daar zat je uit de wind. En weg waren we. De concurrentie vertelde me nadien dat ik heel snel weg was. Dat gevoel had ik zelf niet. Vond dat ik beheerst liep. Ik zat vrijwel van in het begin samen met Pedro in een groepje en wij zouden de hele wedstrijd samen blijven. Trouwens goed samen gewerkt ook. Onze passagier kon wel volgen, maar het kopwerk liet hij aan ons over. In de laatste ronde forceerde ik hem op kop, maar het tempo zakte direct. Ik wilde niet dat hij ons in de laatste rechte lijn kon beduvelen. Zodoende liep ik hem eraf. Gelukkiglijk kon Pedro volgen. Dat hij mij in de laatste beklimming eraf liep, was dan weer zijn verdienste. Ik had mijn pijltjes dan al verschoten. Ik wilde vooral niet meer ingehaald worden in de laatste meters. Het was leuk naast je lopen Pedro. Ik zeg tijdens het lopen niets, maar ik wilde je nadien toch nog mijn respect betuigen. Heb je niet meer gezien, dus bij deze.
De vier rondjes resulteren, zoals al opgemerkt, in een inhaalrace. Het is niet zo evident om drie naast elkaar joggende dames op een wandelpaadje voorbij te steken. Zoals ik al aanhaalde, ik zeg niets in een wedstrijd. Ze kunnen mijn ploffende voeten wel horen aankomen, tenzij ze aan het tateren zijn of met een i-pod rondlopen. Soit, het hoort erbij. Anderzijds kun je op die manier zelf de wedstrijd goed volgen. Je ziet waar iedereen zit en de grimassen op de gezichten zijn boekdelensprekend.
Ikzelve ben tevreden. Een mens wil altijd rapper lopen dan hij heeft gelopen, maar ik haalde vooral mijn vooropgesteld doel. Liep uiteindelijk 3'54" de km. Een beetje overschot dus. Het lopen zelf verliep ook vlot. Had het gevoel dat er nog wat reserve was. Het is al een tijdje geleden dat ik dat gevoel had. Door het in laatste instantie gewijzigde parcours was het een beetje koffiedik kijken hoe goed ik al dan niet bezig was. Gezien mijn positie tussen mijn concurrenten, vermoedde ik wel dat het goed zat. Enkel Vince zag ik beetje bij beetje weglopen. Dat de anderen maar niet kwamen opdagen was een geruststellend gevoel. Maar ook was ik elk moment een passeerbeweging verwachtende. Maar ze bleven achter me. Het duurde dan nog tot in de tent voor ik wist wat de afstand ongeveer was en zodoende kon ik mijn besluit maken. Geslaagd!
Vandaag toch wat naweeën in de benen. Ik wilde met mn nieuwe schoentjes lopen, maar heb ze dan toch niet blootgesteld aan het helse weer. Dus had ik ietwat oudere schoenen aan, waardoor ik in de eerste ronde bijna een schuiver maakte. De niet meer zo krachtige vering kon de kloppen ook niet meer zo goed opvangen. Pijnlijke kuitjes dus vandaag. Toch een duurloopje gepland van een kilometer of 18.
De snelheid zit dus goed. Nu nog wat bijschaven aan de uithouding de komende weken. De volgende test is Lakosta op 19 april. Normaal moet ik nog een 10k-test doen op 5-6 april, maar ik zie voorlopig geen wedstrijdjes in dien aard op de kalenders. Mss wordt dat dan een lange duurloop.
Het weer, verwacht zaterdag, is echt geen weer. Welke kledij trekken we aan? Ik kan me niet herinner ooit in zo'n weer een wedstrijdje te hebben gelopen. Kijk er voor een keer echt tegenop. Want ik moet mezelf testen. Ik mag me niet te warm kleden en ik mag anderzijds ook geen kou vatten als ik sta te wachten aan de start. Mss kledij aandoen in lagen en na elke ronde een laagje afwerpen.
De training deze week daarentegen verloopt naar wens. Maandag zonder naweeën losgelopen na het Sluis-avontuur en dinsdag rustdag. Woensdag intervallen, mn 5 x 1000 aan 3'35" tot 3'39". Ook weer verbaasd over het relatieve gemak waarop dat ging. Heb de training moeten afbreken omdat mijn werk kwam aangevlogen. De landing was eigenlijk pas een uur later voorzien. Mss maar goed dat ik moest stoppen. Ik ging anders misschien te vermoeid geweest zijn vandaag, wat nu niet het geval was. Vandaag een heel rustige duurloop (jogging) van 70'.
Volgende week loop ik ook DammeBruggeDamme. Daar loop ik aan marathontempo, althans volgens hartslag (153-155). Hopelijk staat daarnaast een tijd van 4'12" de km en aan de aankomst een Brugse Tripel.
Ik heb de afstanden voor zaterdag in Oostende eens bekeken en ik geraak er niet echt aan uit. Twee ronden voor de vrouwen, drie voor de mannen. Als ik de regel van drie toepas, dan kloppen die afstanden toch niet? Leer mij eens tellen aub.
Nicole en Hugo komen naar het Hazegras! U toch ook?
Vandaag trok ik naar Sluis. Niet te geloven. Regen tot net voor de start en dan de "sluis"en helemaal open na de wedstrijd (hebt ge hem?). Van weergoden gesproken... Een halve marathon op het programma, blokkenloop. Dit wou ik eens uittesten. Hoe kun je versnellen na telkens een derde van je wedstrijd te hebben afgelegd? Welke snelheid? Welke hartslag? En vooral: "Hou ik dat dan vol?". Vooropgesteld had ik als snelheid 13, 14 en 15 km per uur. Ook bepaalde ik de hartslagzones. Het eerste deel onder de 140 proberen te blijven. Het volgende deel (marathontempo) onder de 155 en het laatste deel nog proberen onder de anaerobe drempel te blijven. Maar u weet zo goed als ik dat na 15 km aan 15 per uur beginnen te lopen sowieso een hogere hartslag dan we gewoon zijn op het scherm zal verschijnen. Ik hoopte rond de AD dus, mn 164. Wel, het is me vrij goed gelukt zou ik zeggen. Na twee km had ik 8'32" op de teller. Te snel dus. Afremmen! Horden lopers vlamden me voorbij. Raar gevoel. Ik wil meelopen, maar beheers me. Na een tijdje kom ik in het ritme en loop soms te traag. Na vijf, zes km passeren er niet zoveel lopers meer. Na zeven km heb ik 32'37" op mijn horloge staan. Maakt 12,87 km per uur. 2' Seconden per km te traag. Teveel vertraagd dus, maar de hartslag geeft gemiddeld 140 aan. Goed dus. Aan km 7 is mijn moment aangebroken. Nu is het mijn beurt. Ik begin iedereen in te halen. Het tempo verhogen lukt niet zo goed. Ik besluit dat aan 14 km per uur lopen niet zo gemakkelijk is. 15 km per uur is "makkelijker". Als ik wil afduwen na 14 km, blijft het bordje "14" uit het zicht. Het volgende bordje is "15". Kan hier pas afduwen en beginnen aan mijn slotblok. Ik loop dus acht km aan mn tweede snelheid, nl 13,73 km per uur. Trager dan vooropgesteld, maar hartslag 154. Ik ben dus in de laatste kilometer al beginnen versnellen en ga er aan km 15 nog een extra duwtje bij geven. Op naar 15 km per uur. Dat haal ik net niet. Ik loop ze aan 4'02", ofte 14,84 per uur. De laatste vier kilometer gaan wel windop, al vind ik dat in se niet zo erg. Maar je vertraagt er wel door. Conclusie: - Ik stel vast dat ik op training veel vlotter mijn snelheden haal met een lagere hartslag. - Het lukt me aardig om te versnellen, en dat geeft een mentale opkikker. - Ik zou willen kunnen 14 km per uur lopen aan hartslag 155. Ik ben er nog niet, maar ik ben nog bezig met mijn opbouw. Op training lukt dit dus wel. Iets uitgeruster aan de start verschijnen en van de eerste keer het juiste tempo halen lijken me dan weer idealer om dat doel te halen.
Hieronder week overzicht week 12
Km
Tijd
Aard
Gem Hartslag
Snelheid
Ocht. Gew.
Ma
+/-9
45'
T1/Loslopen
125
12
77,4
Di
Rust
Rust
Rust
Rust
Rust
77,6
Woe
+/-13
62'33"
Intervals
140
12,47
77,4
Do
17,82
88'27"
T1/Loslopen
122
12,08
76,2
Vr
Rust
Rust
Rust
Rust
Rust
76,7
Za
8,2
40'50"
T1/Loslopen
121
12,05
76,1
Zo
24
92'12"
1/2 Marathon Blokkenloop
152
13,72
76,3
Week- totaal
72
Beetje met een keer gaat het gewicht dan toch naar beneden. Als je maar lang genoeg loopt. Het letten op gezonde voeding gaat vanzelf na zoveel weken training. Je weet wat je moet laten, je weet wat je nodig hebt. Woensdag deed ik intervals. Tien maal 400 meter. Tijden van 83 tot 86 seconden. Beter dan verwacht. Voor de rest was het een beetje uitkijken naar een ietwat windkalme periode om snel de schoenen aan te binden en hop, de wijde wereld in. Hier aan het zeetje staat de wind wel sterk, maar we kunnen ons wel verstoppen in de duinen of in de bossen om eraan te ontsnappen.
Volgende week weer lang en rustig lopen. Normaal gezien weer intervallen op woensdag, maar ik moet daar nog eens over denken. Zaterdag immers een testje op de tien km gepland. Weet niet of ik wel tweemaal alles wil geven op één week. Ik moet een beetje denken aan mijn duurtrainingen ook. Maar het is nog acht weken voor mijn marathon. Daar wil ik toch uitgerust aan de start verschijnen.
Niet veel inspiratie meer. Beetje moe. Groetjes, tot later!
Week tien is gepasseerd. Nog negen weken te gaan. Het was een zware week. Vele kilometers dienden verwerkt te worden. Daarnaast moest ik meer dan verwacht herstellen van Oostende-Brugge. Hieronder een fotootje na mijn 25 km van vandaag. Lang gewacht tot het ophield met regenen en dan rond 13.30 vertrokken. Twee rondjes van 12,5 km. Na de eerste ronde leek het of het ging ophouden met regenen. De regenjas thuis achtergelaten en ingeruild voor een zakje Enervitene en een flesje water. Maar tijdens die tweede ronde verzeilde ik terug in een regenbui en kwam kleddernat, maar acht minuten sneller dan in de eerste ronde terug thuis. Sjarlot wilde een foto van mij in actie maar was te laat vertrokken (ze had niet op die acht minuten gerekend). Tijdens de tweede ronde wilde ik ook wel eens het effect van die Enervitene testen. Héél goed resultaat. Ik had enkel wat zorgen toen het begon te trekken in mijn darmen, maar ik werd er niet misselijk van. Het suikertje zorgt idd voor een lekkere boost!
Weekoverzicht:
Km
TIJD
V
GEM. HART
DETAILS
OCHT. GEW.
Ma
10
50'
12
?
LOSLOPEN
76,9
Di
RUST
RUST
RUST
RUST
RUST
78
Woe
18
82'24"
ZIE INT
146
ZIE INT
76,6
Do
13
70'19"
11,5
117
LOSLOPEN
76,5
Vr
8,2
39'18"
12,52
124
T1/LOSLOPEN
76,8
Za
10
49'31"
12,08
125
T1/LOSLOPEN
77,2
Zo
25
116'05"
12,92
136
LANGE DUURLOOP TWEE DELEN T1 EN T2àT3 ZIE DETAILS
77,6
Week- totaal
84
De intervallen van woensdag (stond op het programma) vielen me heel zwaar. De wedstrijd van zondag zat nog in de benen. Nochthans goed losgelopen op maandag en rust genomen op dinsdag (hoewel er een drang naar lopen was). Ik moest 5 X 2000 meter afleggen aan 15 km per uur. Daar men in het sportpark van Veurne rondjes van 1300 meter heeft aangelegd, herberekende ik mijn programma naar 4 X 2600 meter. Ik behaalde het beoogde resultaat, maar tijdens het eerste deel dacht ik er al aan de brui er aan te geven. Goed dat ik dat niet gedaan heb. Tevreden dat ik het niet gedaan heb. Donderdag een toertje gedaan met de Janssen-brothers, voor een keer heel rustig, maar het voelde nog altijd niet goed aan. Benen stijf. Vooral in de liesstreek. Ook quadri's. Vrijdag dan al heel wat vlotter. Net als zaterdag.
Vandaag, zondag dus, mijn eerste echte lange duurloop. Zoals gezegd twee rondjes van 12,5 km. De eerste ronde rustig en dan effe mijn drankje testen. En dan eens doortrekken. Die tweede ronde resulteerde in een trainingsrecordje dit jaar over die afstand. Gegevens: Eerste ronde in 62'06" met een gem hartslag van 125. De tweede ronde in 53'59" met een gem hartslag van 148. De eerste ronde gelopen aan een snelheid iets boven de 12 per uur en de tweede ronde aan iets onder de 14. Iets onder mijn marathontempo. Een mens vraagt zich dan af of hij dat tempo wel 42 km kan volhouden...
Volgende week wat minder kilometers. Eénmaal intervallen, maar niet overdrijven deze keer. Zondag Sluis, maar als training. Blokkenloop, zoals vandaag. Voor de rest lekker lang en traag lopen, onweer of niet.
Er zijn nu reeds tien weken verstreken. Nog tien te gaan tot Visé. Ondertussen heb ik mij ingeschreven. Naast de hoofdzakelijk obligate duurlopen, legde ik mezelf af en toe eens op de testbank. De laatste twee weken waren er al intervals voorzien. Eigenlijk heb ik er maar één uitgevoerd volgens de richtlijnen op papier. U ziet de resultaten in mijn voorlaatste berichtje. Anderzijds heb ik ook tweemaal deelgenomen aan een wedstrijd(je). Deze wedstrijden vervingen ahw mijn intervaltrainingen. De volgende twee weken staan er geen wedstrijden op het programma dus probeer ik de volgende twee weken mijn schema te volgen qua intervals en km's aan duurlooptempo.
Na een beetje reacties opgeraapt te hebben en resultaten bekeken te hebben, het volgende: Het wedstrijdrecord is gebroken. Als ik het goed heb berekend dan heeft de winnaar 1850 Euro mee naar huis. Oostende-Brugge, een wedstrijd op hoog niveau. Als je dan nog zoals Lorenzo zo hoog in de rangschikking eindigt, dan verdient dat een extra vermelding. Zo'n negen minuten verbetering bij vorig jaar. Beresterk! Philippe Mertens die mij uit het niets voorbijsnelde. Wat heb jij vorderingen gemaakt zeg. Vermoedelijk ook op weg naar een 3-uurmarathon? Schildpadde die ik na 9 km bijhaalde. Halsstarrig mijn flesje water weigerend liet ik hem achter om dan maar mijn flesje te delen met Gino en een onbekende. Een kilometer van de eindstreep haalde hij me terug in en eindigde net voor mij. Getuigd van karakter. Een doorbijter. Respect! En dan de Janssen-brothers. Keer voor keer verbazen ze zichzelf en de toeschouwer! Succes in Parijs! En succes in Rome, Martin. Zoals gewoonlijk sloop je me na een paar kilometer voorbij en zag ik je langzaam maar zeker in de verte verdwijnen.
Zoals gezegd was deze wedstrijd meer een training voor mij. Wilde niet boven mijn Anaerobe Drempel komen. Maar zoals reeds eerder aangehaald was het die dag HET moment om je PR te verbeteren. In het begin liep ik mooi onder de AD, maar na een tijdje en na enkele vlugge berekeningen, zag dat er goed uit voor een PR en iets minder voor mijn vooropgestelde hartslag. Een slag of vijf erboven uiteindelijk. Maar het resulteerde niet in volledige uitputting. Toch voelde ik het vat leeglopen de laatste drie kilometer. Dan begint het karakter en wilskracht te tellen hé. Tien mijl gelopen aan meer dan 15 km per uur.
Vorige week en de week ervoor was het km-totaal iets minder. Twee weken geleden wegens kwetsuur maar vier keer gelopen en vorige week ook twee rustdagen ifv de wedstrijd zondag. De twee komende weken graag terug wat meer kilometers. Want hoe raar het ook klinkt, ik zit in een positieve drive. Op een rustdag kriebelt het enorm om de loopschoenen aan te binden. Zelfs zondagnamiddag, na de wedstrijd, had ik zin om wat los te gaan lopen. Doch ik stelde mij tevreden met de sofa. Daar was het ook goed toeven. Het zal wel zo zijn redenen hebben dat er in wedstrijdperiodes extra rustdagen worden ingeslast zeker.
Op het hazegras een eerste keer goed doortrekken dit jaar...
Schema vorige week:
KM
Tijd
Gem. Hartslag
Snelheid
Details
Ma
13,5
60'34"
136
13,32
T2
Di
13
ZIE VORIG OVERZICHT
ZIE VORIG OVERZICHT
ZIE VORIG OVERZICHT
EXT. INT.
Woe
RUST
RUST
RUST
RUST
RUST
Do
10
54'
120
12
T1
Vr
RUST
RUST
RUST
RUST
RUST
Za
6,2
30'57"
119
12
T1
Zo
16,095
63'49"
170
15,13
WEDSTRIJD
Week- totaal
60
Normaal gezien plan ik een losloopsessie na een wedstrijd of intervalsessie. Na mijn intervallen dinsdag lukte dat dus woensdag niet, dus werd het een rustdag. Ik vind het nochtans beter om dan s los te lopen. Een rustdag plan je beter voor een zware inspanning. Soms is het wel een beetje schipperen.
Vandaag 5 maal 2000m à 15 km per uur. In de loop van de week mijn eerste plus twintig kilometertraining dit jaar.
Vandaag even snel van Oostende naar Brugge gelopen. Onverwacht liep ik hier een PR. Het was vandaag zeker mijn betrachting niet om mijn PR aan te vallen. Ik zit immers in een marathonvoorbereiding en heb nog steeds geen noemenswaardige snelheidstrainingen gedaan. Allez, één keer dan. Dus met enkel basistraining een tijd gezet van 1h 03' 49". Naar het schijnt speelde de wind in ons voordeel... Toch erbij vertellen dat ik van de wind geprofiteerd heb om dit PR neer te zetten. Toen ik zag dat ik na acht km een minuut sneller liep dan vorig jaar, wilde ik dit toch volhouden en haalde zo toch iets meer uit de kast dan ik had gepland. Heel tevreden zou ik zeggen. Ook heel wat lachende bloggertjes gezien, zoals daar zijn: Katrien, Tinneke, Yves, Jan, en duivel uit een doosje Filip! Die snelde me een paar kilometer voor het einde zomaar voorbij, ongewone gang van zaken. Zeer sterk! Ook Sjarlot heeft mooi gelopen zonder veel training. 1h 28' 10" Ook een Pr voor haar. Later nog wat meer, ik moet nu dringend iets gaan eten. Tot straks misschien.
Tja, dat ben ik wel, een turbodiesel. Vorig jaar trainde ik (overmoedig) met een 10-wekenschema van Herbert Steffney. Om mijn marathontijd te verbeteren zocht ik een meer doorgedreven schema en dacht zo van door de drie-urengrens te breken. Niet dus. Het schema vermoeide mij ipv mij sterker te maken. Waarschijnlijk startte ik de tien weken ook met te weinig basistraining.
Iets anders proberen dit jaar. En ondertussen veel wijsheden allerhande opsnuiven op internet en proberen de geheimen van de pro's te achterhalen.
Via internet kwam ik terecht op runinfo.nl. Daar worden twintig-wekenschema's voorgeschoteld aan de loperkes. Het schema begint met een acht weken lange basisvoorbereiding. Alleen lange trage duurlopen en soms een keer ietsje sneller.
De acht weken zijn voorbij en nu zit ik in een iets specifiekere periode met intervallen. Vandaag was zo'n dag waarop intervallen gepland stonden. Ik stond niet echt te trappelen vandaag hoor. Ik was bijna vertrokken met een paar collega's voor een duurloopje door de duinen. Maar ik kan er niet langer onderuit muizen dus vanavond was het van datte: 6 x 1000 meter op extensieve intervalwijze. De schema's van Steffney en Paul Van Den Bosch hebben hierop een variatie. Later meer.
De 1000 meter diende afgelegd met een hartslag van ongeveer 156 slagen (dat is 95% van mn AD (164)). Hier zijn de resultaten:
1ste km: 3'57" met een gem hartslag van 149 2de km: 4'01" met een gem hartslag van 150 3de km: 3'58" met een gem hartslag van 153 4de km: 3'55" met een gem hartslag van 156 5de km: 3'53" met een gem hartslag van 157 6de km: 3'41" met een gem hartslag van 164
Normaal gezien moest ik met die hartslag een snelheid van net geen 15 km per uur halen. Is dus dik gelukt. Test geslaagd.
Ik kan niet echt vergelijken met het schema van Steffney want daar zou ik pas volgende week mee moeten beginnen. Maar de eerste lange intervals vragen daar een goeie 3'55" per kilometer. Dus daar zit het ook goed zou ik zeggen. Toen ik vorig jaar mijn eerste intervals liep naar het schema van Steffney had ik halverwege al zin om mn hoofdje erbij te leggen. Toen had ik idd veel minder basis. Ook begon het schema net achter Oostende-Brugge. Tiens, het zou kunnen dat ik dit jaar voor dezelfde marathon aan het trainen ben dan vorig jaar...
Als ik naar het schema van PVDB kijk, dan zie ik dat ik zes maal aan 3'40" had moeten lopen aan Tempo-Interval. Dat wil zeggen op AD-drempel (164). Met dit gegeven in mijn achterhoofd liep ik de zesde km iets sneller en ziedaar: het klopt! Ook geslaagd. Toch moet ik erbij vertellen dat er praktisch elke week van die snelle intervals worden gepland bij PVDB. Een groot verschil met mn schema van Runinfo.nl waar de frequentie lager is, net zoals de hartslagzone...
Laten we zeggen dat ik het schema van Runinfo.nl gebruik als leiddraad en de schema's van de iets meer eisende trainers om er af en toe een meer doorgedreven training bij te gooien. En wat belangrijker is: rust, en rust op het juiste moment!
Ik ben eigenlijk benieuwd of dat schema van Runinfo zijn vruchten kan afwerpen met die extensieve intervallen. Daar mag je precies nooit alles uit je kas halen. Ik weet het, marathontrainingen zijn anders dan 10 k-wedstrijden. Maar toch. Hopelijk verspeel ik mijn kansen niet met een mengeling te maken van de verschillende schema's. Anders herexamen hé! Maar ik zie het wel zitten.
Ik liet mij verleiden om maandag in Duisburg mee te "joggen" tijdens de CismRun. (Conseil International du Sport Militaire, zoek het maar eens op, of neen, toch maar liever niet?) Zoals ik al eerder meedeelde in mijn vorig verslag, maakte ik van deze jogging een intervaltraining die vrij vlot verliep. Wat ik eigenlijk had moeten weten is dat ik na bergop- en bergaf lopen (aan een deftige snelheid) daar toch wel altijd wat pijn van over houd aan de scheenbenen en dijen. Niet anders deze keer. Meestal bereikt het maximale pijngevoel twee dagen na de feiten zijn top. Dit wil dus zeggen dat ik dinsdag weinig last had van spierpijnen. De hele dag laminaat gelegd, waarbij mijn voeten dikwijls een keer onder mijn zitvlak verdwenen. Ik voelde wel dat mijn spieren weerspannig waren, maar sloeg er verder geen acht op. In de vooravond liep ik nog een kleine acht kilometer los vooraleer ik naar het concert van de "Smashing Pumpkins" trok te Vorst. Woensdag had ik sowieso een rustdag gepland omdat ik van plan was om donderdag of vrijdag intervallen te lopen.
Hier viel de planning dus in het water. Toen ik woensdag opstond voelde ik mij al wat stijfjes. Niet zo ongerust omdat ik toch rustdag had. Donderdag voelde ik nog altijd stijfheid. Niet ideaal om intervallen te doen dus besloot ik om met een paar collega's een duurloopje te doen. Nog geen twintig meter ver, voelde ik al hevige pijn in de linker hamstring. Dit zit niet goed. Paniek. Een scheurtje? Gewoon stijfheid? Plannen veranderen. Wat fietsen op de ergometer? Ja, dat ging. Minimale weerstand. Een uurtje, om toch wat beweging te hebben. Moest denken aan Joggerke die al weken op deze alternatieve wijze traint. Balen. Paniekeren. Vlug een afspraakje gemaakt met mijn kiné Sjarlot. Ze had die dag les in Gent en toen ze 's avonds om tien uur thuiskwam, nam ze mijn sterk gezwollen hams en adds onder handen. De eerste keer dit jaar dat ik gesoigneerd word. Het was trouwens nog niet nodig geweest in de voorbije acht weken voorbereiding.
Ze verbood me om vrijdag al terug proberen te lopen. Dus terug op de ergometer 's avonds, gecombineerd met wat powertraining. Ook effe op de loopband gekropen om te kijken aan welke snelheid de ergste pijn zijn kop opstak. Vreemd genoeg bij heel lage snelheid en heel hoge snelheid. Dus effe aan twaalf per uur gelopen. Oef, dat ging dus.
Vandaag kreeg ik nog massagetje voor ik ging lopen. Het viel best mee vandaag. Aan twaalf per uur gelopen met toch een licht verkrampt gevoel in beide benen. Toch blij, na drie dagen stressen. Achteraf bekeken niet nodig geweest om te stressen, maar je weet maar nooit hé. Net nu ik het gevoel heb dat ik goed bezig ben. En na drie dagen niet trainen, is er nog niks van basisconditie weg. Alleen jammer dat mijn programma een beetje is verstoord. Dacht van in "Oostende-Brugge" eens goed door te trekken, maar dat is een illusie. Als je er niet (effe) voor getraind hebt, kan je niet op een super resultaat rekenen. Toch mijn best doen hoor. Maar niet à mort!
Moraal van het verhaal: "Geen laminaat leggen na een bergloop!" Planning!!!!! De rest van mijn twaalf weken voorbereiding zal ik wat aandachtiger moeten zijn en zelfs hier en daar een wedstrijdje moeten laten vallen. Vooral die met heuveltjes. Deze vervangen door een minder energievretende duurloop. Of de wedstrijd bekijken als een intervalsessie en geen intervals doen speciefiek voor een wedstrijdje, enz, enz...
Ha!, en de Pumpkins dan! Wel, ik had ze altijd al eens willen meemaken, maar doordat ze gesplit waren had ik de hoop al eens opgegeven. Nu dus van profiteren. Moeilijk, moeilijk optreden. Eigenwijs, zoals de bezieler Billy Corgan zelve. Rommelig bij momenten, hemels mooi, spannend, origineel, lang (2h45"). Eerste maal kippevel bij "Tonight", hij kan waarlijk mooi zingen, maar ook zagen. Stevigere nummers: "Bullet with Butterfly wings", "Tarantula", "Evolution". Heel sterk gebracht. Accoustische versie van 1979: Prachtig. Even dacht ik dat hij hier ging afsluiten, maar toen had hij nog genoeg over voor een extra uurtje. Sommigen hielden het voor bekeken, maar wij hielden het uit. Als afsluiter kregen we een nummertje van Echo & the Bunnymen: "Lips like Sugar". Tiens, wie speelt dat ook graag op zijn concerten? Met reden, want het is een prachtig nummer. Moeilijk, lang, maar toch wel de moeite waard om ervoor af te zakken naar Vorst. Die dekselse Corgan.
Morgen een duurloopje aan marathontempo en mocht het te snel zijn voor de hams dan schakel ik over op een lange duurloop. In de namiddag ne Picon op de skreeve!
Zo, de 8 weken voorbereidingsfase zitten er op. Het was vooral km's maken geblazen. De laatste week een dikke 80 km, met genoegen. Lange trage duurlopen. Genieten, weinig zorgen. De basisconditie is er naar mijn gevoel. Woensdag liep ik 18 km aan 12 km/uur met een gemiddelde hartslag van 123 slagen.
Vanaf deze week worden er hier en daar intervaltrainingen in de planning opgenomen. Het aantal km's per week zakt een beetje zodat er meer tijd is om te recupereren. Zes weken later wordt er dan een combinatie toegepast van km's maken en snelheid handhaven.
Hieronder mijn weekoverzicht. Op vrijdag liep ik ook mijn snelste tijd op training over de afstand van 12,5 km sinds het begin van deze voorbereidingsperiode. Met een meer dan aanvaardbare hartslag Alles wijst dus in de goede richting.
Vandaag was er te Duisburg een jogging gepland van het CISM (afdeling België). Een hele hoop militairen was present. Ik hoorde het getal 800 vallen. Dat paste wel in mijn schema en ik stelde hartslag 130-140 voorop. Maar ik had iets over het hoofd gezien. Twee heuveltjes na de start liep mijn hartslag al tegen de 160 en dan was er nog zeker 8 km te gaan. Snel even de hersenen laten werken en beslissen dat ik er mijn eerste interval van ga maken. Bergop loop ik tot tegen de Anaerobe Drempel en op de vlakke stukken alsook bergaf probeer ik mijn hartslag te controleren. Het resultaat valt goed mee. Gemiddeld loop ik aan hartslag 152 met pieken tot 167. Na de finish voel ik mijn nog vrij sterk. Dus de planning van deze week even aanpassen want interval stond pas woensdag op het programma.
Deze week waren er vooral trage duurlopen gepland. Goed dat het deze week zo verliep, want ik stelde toch enige terugval vast van de conditie. De twee vorige weken had ik een paar wedstrijdjes meegepikt en had ik ook enkele onrustige en vooral korte nachten. Ik heb ook niet de juiste dagen waarop bepaalde trainingen en rustdagen waren gepland, kunnen volgen. Het is idd vreemd om na één dag lopen, reeds een rustdag in te lassen. Normaal gebeurt zoiets na twee à drie dagen trainen. Maar ja, je hebt niet altijd de keuze.
Wat ik ook vaststel is dat ik meer km's afleg met een groter gemak dan in het begin van het jaar. De snelheid is er niet zoals vorige jaren, maar de basisconditie daarentegen is heel goed. Het is een moeilijk moment hoor. Je wil iets doen aan de snelheid en je weet dat je (nog) niet mag.
Wat mij ook opvalt is dat ik nog niet geklaagd heb over mijn achillespezen dit jaar. Iets waar ik andere jaren veel last van heb. Als ik terugkom van een duurloopje dan mag je normaal niet op mijn pezen duwen of ik krimp ineen. Geen last van dit jaar. Mss juich ik te vroeg en komen de pijnen toch opzetten als ik nog meer km's afmaal of als ik begin met intervallen. Aan de ondergrond zal het niet liggen, want ik verslijt meer asvalt dan vorig jaar.
Tijdens de rustdagen heb ik mij ook wat beziggehouden met de fitnesstoestellen op het werk. Vooral de buikspieren krijgen de aandacht. Daar ben ik nu ook reeds een paar weken (onregelmatig) mee bezig en de resultaten voel ik reeds (maar ik zie ze nog niet).
Dinsdag was het een lekker stormweertje om in te lopen. U weet wel: regen/wind. Ik dacht dat ik sneller had gelopen dan 11,5 km/uur. Donderdag daarentegen dacht ik van trager gelopen te hebben dan de 12,24 per uur. De ene dag is de andere niet.
Zo, de kilometers gaan langzaam de hoogte in. In het begin van het jaar nog 30 à 40 km, nu reeds naar de 70 en erboven. Nog een weekje van hetzelfde laken een pak en dan beginnen we met wat intervalletjes. Ik weet nog niet goed wat het gaat worden qua interval. Het schema van "runinfo" houdt het heel wat rustiger dan de schema's van Coach Paul VDB en van Herbert Steffny. Niet te zot doen alleszinds zodat ik niet uitgeput aan de start kom in Visé.
Woensdag ben ik nogmaals gaan kijken naar Control (Joy Division) in het Casino van Koksijde. Idd de tweede maal dat ik deze prachtige muziekfilm onder ogen en oren kreeg. Een paar maanden geleden ging ik hiervoor naar Gent, want aan de kust werd de film niet gedraaid (wegens te weinig interesse=weinig inkomsten). Jammer want een steengoede film. In Gent, herinner ik mij, zaten we met een vijftal mensen in de zaal. Woensdag te Koksijde toch een zeventigtal mensen. Onder het mom van "De andere Film" worden er een aantal cultuurliefhebbers naar de cinema gelokt. Als je zo voor de tweede maal naar een film kijkt, let je op andere zaken dan de eerste keer. Zo heb ik bv vastgesteld dat naast de puike acteerprestatie van de geprezen Sam Riley (die Ian Curtis subliem weergeeft) dat ook zijn vrouw Debbie overtuigend wordt neergezet door Samantha Morton. Soit, als je ooit de kans krijgt...
Eén berichtje per week is niet veel hé. Ik zal de fans proberen wat meer voer voor te schotelen in de toekomst.
In case i don't see ya: "Good afternoon, good evening and goodnight!"
Met dank aan Philippe Tanghe die noodgedwongen voor de foto's zorgde...
Deze week was de zesde week basistraining. Alles verloopt vrij vlot. De meeste inspanningen en concentratie gebeuren op het nivo gewicht. De rest verloopt vlot. Mooie hartslag op de trainingen enz.
Zondag eerste wedstrijd van het OLC. Hoewel ik wist dat de tijd van vorig jaar niet kon geëvenaard worden, streefde ik toch naar een tijd in die buurt. Even voor de wedstrijd kwam ik nog een collega tegen die naar mijn voorspelling peilde. Ik gokte op 23 minuten.
Het was koud. Ik had mijn handschoenen niet mee en een truitje met lange mouwen evenmin. Dus opwarmen geblazen! Niet één toertje maar meerdere.
Veel volk op het Sas. De start was drummen. Van een brede startplaats naar een bocht na 25 meter, da's niet evident. Direct wind op kop, maar in een dichte massa valt dat wel mee. De brug over en we lopen al op een redelijke lijn. Ik zie Alain Poppe lopen en ik weet dat hij er al terug staat, dus ik sluip naderbij. Iets verder loop ik hem voorbij maar vanaf dan spelen we een beetje jojo. Op het einde van de eerste ronde loopt sterke Jan (Janssen) me voorbij. De eerste ronde in 11'15". Ik weet dat ik hier niet maal twee mag rekenen voor mijn eindtijd, want het gaat al redelijk moeilijk. Halfweg de tweede ronde komt Martin Desmedt bij me en zet me een poosje uit de wind (Sjiek van je!). Hij zit nog fris en ik vind eigenlijk dat hij z'n tijd niet moet verdoen bij mij. Ietsje verder besluit hij van toch nog een concurrentje bij te benen en laat hij me toch dankbaar achter! Zijn vorm is héél goed. In de voorlaatste bocht geraak ik nog voorbij Koen J. en eindig ik toch nog in een mooie 22'59", net achter Peter Janssen. Dit zonder één enkele intervaltraining. Maar toch nog een minuutje trager dan vorig jaar.
Mijn gemiddelde hartslag bedraagt 171 dus ik weet dat er nog een marge is. Sommige wedstrijden liep ik eerder aan 180, maar dan met een beter getraind hart. (door intervallen) De bedoeling is echter om eens een deftige marathon te lopen dit jaar. Prioriteiten damme zeggen.
Het is het jaar van Johan Watthy! Hou hem maar in het oog! Ook Lorenzo gaf weer van jetje! Proficiat kerels. Sjarlot liep ook een minuut of twee sneller dan vorig jaar. Mooi zo.
Deze week mezelf een paar keer getest op de korte afstand, hoewel het niet in mijn planning stond. Na vijf weken basistraining zonder één enkele intervaltraining, was mijn nieuwsgierigheid te groot... Woensdag was er een veldcross te Ieper. Ik wilde wel eens snel lopen, zonder daarbij in het rood te gaan. Daar liep het zoals gepland. Net niet in het rood geweest en toch een mooi resultaat. Het is niet makkelijk om je aan dergelijke regels te houden. Tijdens een marathonvoorbereiding mag je jezelf een paar maal testen op snelheid, maar je mag zeker niet overdrijven. Dus las ik hier en daar zo'n trainingsje in.
Zondag daarentegen liep ik wel in het rood. Er was een volksloop georganiseerd in de thuisbasis Veurne. De afstand was korter en de gedrevenheid des te groter. Vanaf het begin van de wedstrijd hield ik weer een gecontroleerde pas vast. Een zevental mensen liepen voor mij. Nog in de eerste ronde passeerde ik er twee van, die al wat teveel kruit hadden verschoten in de eerste honderden meters. In de tweede ronde haalde ik nummer vier in en kwam ik dichter bij de eerste drie koplopers. Op het einde van de derde en laatste ronde, kwam ik bij de eerste drie. Maar toen ik even temporiseerde verzeilden we in een groep ingehaalden en verloor ik terug de aansluiting met de drie. Zo werd ik vierde. Er had inderdaad meer in gezeten, maar ik liep nu al in het rood. (Terwijl ik eigenlijk niet mocht) Ik had zeker niet het gevoel dat ik rapper liep dan woensdag, maar de hartslag lag toch wat hoger. Idd, ik voelde wat ijlheid in het hoofd, sinds zaterdag eigenlijk al. De koude kroop snel in de kleren na de wedstrijd en ik heb mij toch enige tellen in de sofa neergevleid. Bang voor de griep...
Vandaag nog niet tiptop in orde en er staat een duurloopje van 90' op het programma. Hartslag in het oog houden en mss een afslagje vroeger naar huis nemen.
Zondag de eerste wedstrijd van het Oostends Loopcriterium. Wss de eerste keer vol gas dit jaar. Maar ik maak me geen illusies. Zonder intervaltraining kom ik nooit aan mijn recordtijd van vorig jaar: 21'59".
Voor de rest deze week enkel LSD's en Extensieve duurloopjes.
Vandaag reeds mijn samenvatting daar er morgen geen ruimte is voor training.
km
tijd
v
hr gem
ocht-gew
aard
details
Ma
12,5
61'06"
12,27
133
78,9
EXT. DUUR
BAAN
Di
13,9
71'18"
11,69
121
79
LSD
SPORTPARK
Wo
13,5
61'47"
12,75
136
78,9
EXT DUUR
KOKS/A'KERKE
Do
RUST
RUST
RUST
RUST
78,9
RUST
RUST
Vr
(0,4+) 9,6
46'41"
12,34
151
78,5
EXT DUUR
SCHORS
Za
15,2
80'53"
11,27
125
78,4
LSD
SPORTPARK
Zo
RUST
RUST
RUST
RUST
RUST
RUST
Week- totaal
65
Het was een speciaal weekje. Maandag verzeilde ik in een 20' durende hagelbui in het begin van mijn loopje en was al heel vlug kletsnat. Mijn oren en wangen deden pijn van de ijsklompjes en ik was eerder afgekoeld dan opgewarmd. Niet getreurd, want na een hete douche ging het al veel beter. De andere dagen was het ook altijd regen of wind. Maar ik heb me niet laten kennen. Vandaag liep het zelfs heel lekker. Ik had totaal geen probleem met de afstand. In het koppeke gaat het dus ook goed. Dit na vier weken basistraining. Ik voel dat de vorm terugkomt. Nu nog iets doen aan zesde kolom.
Eindelijk het aantal kilometers gehaald dat gepland stond. Het hing weliswaar aan een zijden draadje. Even het tabelletje van dichtbij bekijken. Je ziet dat ik maandag en donderdag hetzelfde tempo had gepland. De gemiddelde hartslagen zijn overduidelijk niet hetzelfde. Het ging donderdag inderdaad heel moeizaam. Ipv dan op hartslag te lopen, bleef ik op snelheid lopen. Dom eigenlijk. Als er iets aan de hand was (opkomende ziekte) kon ik het zo alleen maar erger maken.
Vrijdag was er "rustdag" gepland. Niet gelopen, maar wel veel kilometers afgelegd tussen de afgeprijsde artikelen in menige kledingzaak te Brugge. Ik verwachtte doorbraak van één of andere malaise, maar bleef er merkwaardig genoeg van gespaard.
Zaterdag was een Intensieve duurloop gepland en ik was er niet zo gerust in. Doch, alles verliep smoothly. Mij onnodig zorgen gemaakt. Wat er dan donderdag aan de hand was, kan ik niet met zekerheid zeggen. Ik had wel het gevoel dat ik een beetje door de neus sprak, maar dat is ook alweer verleden tijd.
Ochtendpols is zo'n twee slagen gezakt vergeleken bij het begin van het jaar. In topconditie gaan er normaal nog een paar slagen af.
Maar dat gewicht man....
Op naar week 17. Enkel Long Slow Distance en Extensieve duurlopen gepland.
En Johan Watthy, die liep zowaar een marathon vandaag en verbeterde zijn PR! 3 Uur en 4 minuten. Wij spreken als marathonloper niet over die seconden na de minuten hé! Daar teken ik voor op 11 mei!
Vooreerst mijn beste wensen aan al mijn bezoekers. Voor de collega-bloggers/sportmensen wens ik veel loopplezier en PR's.
Na de moeilijke week 20, waar ik maar 3 maal kon lopen ipv de vooropgestelde 5 maal, begon ik met wat meer overtuiging aan week 19. Op maandag 31 december begon de tweede week van het deel "basisconditie" van mijn marathonvoorbereiding. In Westerlo was er een wedstrijdje voorzien van 4 en 11 km om 23.45. Ik liep er de vier km met de bedoeling om klokslag middernacht over de eindstreep te lopen. Ik liep om middernacht en 26 seconden over de meet! Toch nog middernacht hé.
We waren met een aantal mensen (in het totaal waren er dat zelfs meer dan 200) naar Westerlo afgezakt om er op een ludieke manier oudejaarsavond te vieren. Voorafgaand kon je deelnemen aan een pastamaaltijd met voorgerecht en soep. Voor de liefhebbers was er na de wedstrijd nog een gang voorzien. Misschien was een lichtere maaltijd beter geweest want reeds tijdens de eerste km kwam er een olijf-en tonijnsmaakje naar boven. Sjarlot, Alain en Rita liepen wat rustiger over dezelfde afstand. Koen en Sylvia bleven deze keer aan de kant wegens de stylo en de voet. Na de wedstrijd nog even hopen op een reisje, maar deze keer geen prijs voor ons. In Westerlo ook te weten gekomen dat er naast fluisterasfalt ook fluisterbroeken bestaan (voor vrouwen). Dan nog naar Leuven om nog iets te drinken op de Oude Markt. Niet gewoon. Om vier uur 's nachts nog altijd dikke fuif op de markt. Geen café waar je op treffelijke wijze nog iets kon consumeren. Dus binnen iets bestellen en buiten "rustig" opdrinken. Jawadde.
Na een paar uurtjes horizontalisme, twee nieuwjaarsmaaltijden moeten verzetten en zodoende niet gelopen op dinsdag. Woensdag en donderdag dan weer wel en vrijdag was er rustdag met het oog op Lombardsijde op zaterdag. In mijn schema was er geen wedstrijd voorzien maar als ik toch moet lopen, dan nog eens tijdens een mooie wedstrijd dacht ik. Dus mocht ik wel snel lopen, maar niet volle gas. Het parcours in Lombardsijde gaat van asfalt naar duinen, naar strand, op de dijk, terug op het strand, duinen en dan terug op asfalt. Het is een gezellig maar zwaar parcours. Telkens de tikker in het rood ging, remde ik wat af. Ik heb mij voorgenomen om, in de aanloop naar mijn marathon, dit jaar niet teveel pijlen op voorhand te verschieten en ik ben van plan mij daar deze keer aan te houden. Dus mensen: "Ik loop idd wat meer op reserve." Hier en daar komt er wel een testje, maar niet wekelijks!
Vandaag nog een uurtje losgelopen, zodat mijn weektotaal op een goeie 52 km uitkomt. Ziet er al beter uit dan de schamele 33 van vorige week. Volgende week op naar de 60. Het ging vandaag verbazend vlot. De conditie komt langzaam terug, ondanks de "80" deze morgen op de weegschaal. Tja, ik moet er dus ZES kwijt! Heb er toch vertrouwen in.
In Lombardsijde, voor en na de wedstrijd, nog leuk weerzien met bepaalde mensen. Je kan dus niet met iedereen praten, maar dat houden we wel te goed. Nog vermelden dat Lazyhorse op zijn verjaardag liep en dat ik die Leffe bijzonder lekker vond. Lazyhorse was ook goed in vorm, want hij eindigde voor mij. Hij gaat dit jaar weeral PR's zetten! Clint had zijn dagje niet en Alain is bezig met een goeie comeback. Lorenzo had veel gas gegeven op de vijf en had veel tijd nodig om te bekomen. Ook puik werk van Gino, Peter, Johan, Martin en Hein. Het was een Osteis loopje bij wijze van spreken.
Een weblogloopje kwam ook even ter sprake. De vorige editie was blijkbaar "slecht" gekozen, daarom schuiven we nu 31 mei naar voren. Na de "Nieuwe Wijkloop" zouden we er een gezellig onderonsje van maken. We weten nog niet goed waar dus laat de voorstellen maar komen, bloggers en geïnteresseerden!
Wat is er beter dan een chocomousse? Inderdaad, TWEE chocomoussen. En zo was de trend gezet.
Op 24 december (hoe is het mogelijk) startte ik met mijn voorbereiding voor de Maasmarathon. Er worden nog geen wonderen verwacht maar ik moet toch wel weer wat in vorm geraken na vooral veel gerust (luieren) de laatste weken. Vooral een aantal kilo's in de buikstreek spelen me parten. Het gevecht met de weegschaal kan terug beginnen.
Deze week waren er vijf loopjes gepland in tempo 1 en 2. Ondertussen heb ik er daar al twee van afgewerkt. Tweemaal een uur lopen aan T2. T2 is lopen aan intensieve duurlooptempo ofte hartslag 130-140. Bij deze haal ik momenteel een snelheid van ongeveer 12,7 km per uur. We zullen zien hoe dit evolueert de komende weken. Voor het moment loop ik met een extra laagje kledij (tegen de koude), een extra laagje vet en een extra scheutje anti-gel (Calvados, Westmalle,...) Binnen afzienbare tijd hoop ik twee van die drie lagen af te werpen.
Mijn huidig gewicht (shame on me) bengelt rond de 79 kg. Tegen 11 mei moet ik naar 73-74 kg.
Gewichtscontrole vergt natuurlijk enige inspanning. Maar tijdens de feestdagen worden er eigenlijk tegenovergestelde inspanningen gevraagd door familie en vrienden. Dus naast tweemaal lopen, stond deze week driemaal tafelen gepland. Heb mij redelijk ingehouden en mijn gewicht op niveau kunnen houden. Maar in de laatste ronde (dessert) geef ik er meestal nog eens een lap op en dat weet men ondertussen al. De duiveltjes boden mij bokalen met chocomousse aan. Lekker! En ijs, en en en....
Op oudejaarsavond trek ik naar Westerlo om er deel te nemen aan de Sylwesterloop. Ik mik op een overschreiding van de finish om stipt middernacht. Daarna nog een Westmalleke of twee op de Oude Markt te Leuven en de doos in.
Vanaf januari kan ik me dan wat beter concentreren op mijn voorbereidingen.
Zondag naar Langemark getrokken om er de corrida te lopen (10,8 km). In de week had ik weeral maar één keer de loopschoentjes aangetrokken, dus veel kon ik er niet van verwachten. Onderweg was het ook al beginnen regenen en dat voorspelde ook al niet veel goeds.
Ik had mij voorgenomen om voor een keer rustig te starten en voor een keer aan mijn marathontempo te lopen. Ik ben namelijk bezig met mijn planning voor volgend jaar en heb zo een beetje bepaald dat mijn ideale hartslag om een marathon te lopen ongeveer 153 slagen per minuut zou moeten zijn. Daarvoor gebruik ik een schema van www.runinfo.nl. Ik had dit jaar een ander schema en ik had de indruk dat ik in de voorbereiding al teveel pijlen had verschoten. Nu een schema met wat minder kilometers per week.
Op deze site kan je ook je maximum hartslag bepalen en daaraan een trainingsschema koppelen. Daaruit volgde die 153. Nog volgens dat schema is mijn Anaerobe drempel ongeveer 164 slagen per minuut. Met deze gegevens trok ik dus naar Langemark.
Zoals gezegd zat ik met die 153 in mijn hoofd. Maar al tijdens de start veranderde mijn planning (zoals zo dikwijls). Er liep teveel volk voor mijn voeten en die moest ik dus passeren hé. Hartslag naar 160-170 en dat bleef zo gedurende de hele wedstrijd. Nu we toch zo bezig zijn, dacht ik van eens mijn maximale hartslag op een andere manier te testen en ik draaide de gas volledig open in de laatste 300 meter laat ons zeggen. Piek naar 182 slagen.
Opvallend toch dat theoretisch mijn anaerobe drempel 164 is, terwijl ik de hele wedstrijd aan hartslag 171 liep. Nu, tussen theorie en praktijk kan het wel eens verschillen. Ook dient mss vermeld dat ik nog niet helemaal verlost was van mijn verkoudheid. Neemt niet weg dat ik enigszins verbaasd was van deze hoge hartslag. Dat betekent dus ook dat ik bv. in Gistel nog wat sneller had kunnen lopen. Achteraf toch ook een gloeiend gevoel in mijn hoofd.
O ja, mijn tijd: 41'34". Vorig jaar nog 2 minuten daaronder...
Ik liep dus weer op het randje, gezien mijn hartslag. Deze onstuimigheden zal ik in de eerste helft van het volgende jaar wat meer achterwege moeten laten, want in mijn schema wordt er niet veel gelopen aan deze snelheden en hartslagen. Neemt niet weg dat ik mezelf af en toe wel eens zal testen.
En het weer was heerlijk! Koud en regen, brr. Altijd een domper op de startvreugde. Maar achter een kilometertje is het echt leuk. Enkel de wind speelde wat parten. Kwestie van slim (leep) te lopen dan. Door de ervaring leer je zelf ook wel s te profiteren van iemand. Zeker van iemand die je ostentatief de kop wil opdringen. Heb hem deze keer goed liggen gehad...!
Deze keer geen volle wagen met prijzen. Enkel een biermand met wat onbekende soorten bier. Straks s ééntje proeven.
Vorige week heb ik NUL km gelopen. Dat is hard! Je neemt jezelf voor dat je een paar weken compleet moet stilliggen om je spieren en vooral de pezen en de (kraak)beenderen te laten herstellen. In het begin heb je daar moeite mee, maar na een tijdje ben je het niet lopen gewoon en kost het dan weer moeite om je te herpakken. En laat ons dan maar zwijgen over die kilo's. Tedju.
Zondag trokken we dan naar Gistel. Niet zo fris man zondag. Vrijdag in een feestje gezeten (zie foto) en mezelf toch wat laten gaan. Ik dacht dat ik mijn verkoudheid eens lekker ging wegdrinken met Jupiler, maar ik had het mis. Hoewel de kater zaterdagmorgen best meeviel. In Gistel ging ik eigenlijk een toertje doen met de MTB, samen met Olli. Maar het was een hels weder en echt veel zin had ik dus niet. Ik had wel mijn fiets mee hoor. Ook had ik loopkledij mee, voor het geval.... En Olli had al laten uitschijnen dat hij het niet zo erg zou vinden mocht ik de loopschoenen aanbinden ipv van mijn SPD's. Dus heb ik mij in laatste instantie aangesloten bij de lopers en wijle weg in de striemende regen. In het begin wat fris maar achter een tijdje vind je het zelfs aangenaam. Aansluitend een verkwikkende douche in de tennisclub bij KVS en dan het aperitiefconcertje waar we al zolang naar uitkeken. Een gezellige boel daar hoor. Lees er de blogs van Jogginggirl en Etienne en Spencer en Wim den Olifant er maar eens op na. Natuurlijk weer als laatsten buitengerold en we rolden naar Leffinge alwaar er een muziekbeurs aan de gang was. Daar we al een tijdje op zoek waren naar een aantal zaken, waagden we hier ons geluk. En prijs hadden we. Boeken over Ian Curtis, CD's van Kings of Leon en nog een paar dingetjes. Daarna nog even pitstop in Oudenburg (Volvodays in de Abdijhoeve) om bij te tanken (lees: Bruine Leffe) en dan nog even naar Ollivé. Om 23h thuis. Man man man. Maandag afgezien...
Soit, zondag naar Langemark. Ik kijk er al een tijdje naar uit. Hopelijk na zondag terug op de goeie weg en mn wintertraining kan beginnen. Later daar iets meer over! Langemark heeft een mooie prijzentafel. Het parcours zelf vind ik niet veel voorstellen, maar de ambiance nadien kan wel tellen.
Ik weet niet of ik de rest van het jaar nog meedoe aan wedstrijdjes en mij alleen maar met wintertraining ga bezighouden. Een wedstrijdje af en toe is wel eens leuk. Oudejaarsavond staat de Sylwesterloop nog altijd op het programma.
Ondertussen ook een nieuw bloggertje ontdekt. Check him out!: http://viertweeeennegenvijf.blogspot.com/. Ik denk zelfs dat hij in de Runnersworld van december staat met een foto, twee pagina's breed, terwijl hij in de Gentse natuur aan het lopen is. Sa klop?
Vandaag zat ik in het verre Mol. En veel meer dan zitten zat er niet in vandaag. Niet deelgenomen aan de wandeling wegens een beetje uitgeslapen deze morgen wegens een beetje veel Leffe gisterenavond en wegens Leen die we om 11h30 moesten oppikken in de stoesse van Leuven.
In het mooie Mol ( de natuur althans ) was vandaag de apotheose van het MAW-project van de webloglopers. Ik ga er niet veel over schrijven en u van de eerste keer doorverwijzen naar de blog van "Homer" (zie link aan de rechterzijde). Wederom een mooie en volledige beschrijving der gebeurtenissen. Enkel vermelden dat ik bijzonder gecharmeerd was door de vreende spontane Yasmine. Maw liet ons ook weten naar waar het geld in eerste instantie zou gaan, nl. naar Ine uit Menen. Ine zou de piramides in Egypte willen zien, live natuurlijk. Mooi dat we uiteindelijk weten waarvoor we het deden. In de toekomst zullen we daar feedback over krijgen. Het geld....11400 euro! Dank u, lieve sponsorkes!
Van mijn sponsors is er ééntje die in de prijzen valt, nl. T.L. uit A! En van de eerste keer dubbel in de prijzen! Binnenkort in jouw bezit!
De hoofdprijs ging naar een sponsor van Leen. Nu heeft ze het zelf in de hand of ze al dan niet meekan naar Jamaica of niet!!!
Sjarlot, Leen, mijn twee deugnieten en ikzelf waren samen gekomen. Met vijf in de auto plus de in de wacht gesleepte prijzen was een beetje moeilijk zodat Werner werd ingeschakeld om één en ander naar de andere uithoek van het land te transporteren.
Ben blij en ook een beetje moe...
Slaapwel webloggertjes, jullie hebben geschitterd! Jullie zijn helden in de ogen van dat meisje...