Ik ben Gert Luyckx
Ik ben een man en woon in Ingelmunster (België) en mijn beroep is projectleider bij Aquafin.
Ik ben geboren op 07/09/1970 en ben nu dus 39 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: lopen, fietsen (op 't gemak), TV kijken.
of hoe een Limburger woont in West-Vlaanderen, werkt in Antwerpen en loopt waar het hem uitkomt...
09-02-2010
Corrida 't Sas
De kop is eraf. Borstnumer 339 was het eerste dat ik dit jaar opspeldde. Dit gebeurde afgelopen zondag in Oostende, bij de eerste wedstrijd van het Oostends Loopcriterium van 2010. Het was een wedstrijd over een goede 7km. Mijn kortste wedstrijd ooit, toch als je deze in een kerstmannen-kostuum buiten beschouwing laat. Ik vertrok thuis rond 8u45'. Hoe korter ik bij 't zeetje kwam, hoe meer de lucht begon te overtrekken. Het was er koud en het begon zelfs een beetje te miezeren. Het was plezant om een aantal bekende gezichten terug te zien. Met ruim 400 lopers begonnen we eraan, zo rond 10u20'. Ik stond voor mijn doen redelijk vooraan, ergens op de derde rij. Na de start liet ik me toch eerst nog een beetje wegdrummen. Na een paar honderd meter, na de eerste bocht naar rechts, begon ik dan wat lopers voorbij te steken. Ik zag dan niet zo ver voor mij Johan Watthy en Dirk Luypaert lopen. Mijn conditie is momenteel nog niet top en ik was dan ook een beetje verbaasd dat ik zo dicht bij hen liep. Ik bleef dan een hele tijd op dezelfde afstand van het groepje voor mij lopen. Een beetje eenzaam. Naar het einde van de eerste ronde toe kwamen er wat lopers terug, maar de meeste staken mij voorbij. Ik had me toch een beetje vergaloppeerd in het eerste wedstrijdgedeelte. Een paar lopers bleven wel in mijn buurt lopen, maar van een goede samenwerking was er geen sprake. Om beurten moesten we een gat laten vallen, en kwamen we weer terug. In de tweede ronde denk ik dat er nog een 10-tal lopers voorbij gelopen kwamen. Een beetje frustrerend, maar ja. Beter indelen is de boodschap. Volgende keer toch in het begin wat meer de kat uit de boom kijken en de gezellige warmte van een groepje opzoeken. Volgens mijn eigen chrono eindigde ik in 29'40'', de officiële tijd was 30' rond. Toch een gemiddelde van 14,8km/u. Veel beter moet ik momenteel niet verwachten. In het klassement van de heren werd ik hiermee 77ste (van de 287). Naderhand nog wat nagekaart met een apertitiefje in het clubhuis van de plaatselijke roeiclub. Voor mijn weekendje Tabor kwam mijn tombola-prijs van 3 paar Noorse kousen net te laat...
't Wordt moeilijk om voor dit voorjaar een selectie te maken. Het ligt niet aan het aanbod. Dat is zeker ruimschoots voorhanden. Ik denk maar aan: - halve marathon Cadzand - 10 miles Oostende-Brugge - halve marathon Sluis Bij deze is het probleem dat ze mooi om de twee weken gepland zijn. Toevallig ook de frequentie dat mijn kinderen bij mij zijn. Vorig jaar liep dit 'geschrankt', dit jaar vallen deze weekends samen. Misschien kan er nog wel gewisseld worden, maar dat is organisatorisch niet altijd even eenvoudig. Ofwel moet ik proberen van de datums van de loopwedstrijden te laten wijzigen
Verder zullen er ook keuzes moeten gemaakt worden. Het weekend van 23-25 april staan volgende wedstrijden geprogrammeerd: - vrijdag: Rembertcorrida in Torhout (10 km) - zaterdag: Lakosta Halve marathon - zondag: marathon Antwerpen Het is wel een weekend dat de kinderen niet bij mij zijn, dus dat valt al mee
En dan is er nog de week 13-18 juni met de marathons van La Roche en de Nacht van Vlaanderen.
Samengevat: ik ben er nog niet uit... nog lang niet.
Op het einde van een jaar dient er traditioneel een round-up te worden gemaakt. Eerst enkele algemeenheden: in het voorbije jaar: - liep ik 2221 km - liep ik 162 keer - liep ik dus gemiddeld 13,7 km per loopbeurt. Dit lijken hoge cijfers, maar bij de bevriende lopers zie ik aantallen die vaak nog wat hoger liggen. Bij mij lag het zwaartepunt in de eerste jaarhelft, met meer dan 1.260km in de eerste 6 maanden. De maand maart spande de kroon met 304km. Ik liep een kleine 150km meer dan in 2008.
In 2009 startte ik in 3 marathons: - Antwerpen: 3u12' - Nacht van Vlaanderen: 3u27' - Leie-marathon: 3u31' Vooral over Antwerpen ben ik natuurlijk tevreden. Hoewel de Leie-marathon de traagste van de drie was, heb ik hier ook een heel goed gevoel bij. Zonder specifieke voorbereiding kon ik deze immers uitlopen zonder veel problemen. Bij de Nacht van Vlaanderen was het anders. Hier was ik over mijn conditie-top en bereikte ik strompelend de finish.
Een 6-tal halve marathons schreef ik bij op mijn palmares: - Cadzand: 1u34' - Zwinstedenloop: 1u29' - Lakosta: 1u34' - La Roche: 1u40' - McBride: 1u31' - Deinze-Aalter: 1u28' Voor geen enkel van deze wedstrijden had ik een uitgesproken doel. Cadzand en La Roche zijn zware omlopen en daar is het vooral strijden tegen wind en hellingen. De tijden die ik daar liep, vielen me heel goed mee. De andere, vlakke wedstrijden waren meestal in de voorbereiding naar een marathon. Deinze-Aalter was dan weer eerder een einde-seizoens uitbollertje. Toch kwam hier een PR uit de lucht gevallen.
Verder kijk ik met tevredenheid terug op: - een sub-40 minuten op de 10 km (Rembertcorrida) - sub- 1 uur in Dwars door Hasselt - de zware wedstrijden in Grijsloke en Battice
Net zoals vorig jaar, neem ik me voor om in het volgende jaar wat meer intervaltrainingen in te bouwen. Als ik wil blijven vooruitgang boeken, zal ik daar toch werk van moeten maken. Voor de rest hoeft er zoveel niet te veranderen, ik amuseer me wel met het lopen - en het randgebeuren - zoals het in het afgelopen jaar verliep. Maar zolang je voelt dat je je grenzen niet bereikt hebt, wil je natuurlijk meer en beter...
wordt het de hoogste tijd om hier nog eens een berichtje te plaatsen. Het regenachtige en winderige weer van de laatste dagen vragen toch extra moed om die loopschoenen aan te trekken. Zeker op de momenten dat je alleen op pad moet. Dit zijn de dagen dat het er toch van kwam: 16/11 - middagloop van 10 km in Aartselaar 17/11 - 's avonds 8,1 km op de Finse piste van Waregem 19/11 - middagloop van 7,5 km in Aartselaar 22/11 - loop van 24 km van Roeselare naar Dadizele en terug. Tom deed deze tocht ter ere van zijn zoon die een week voordien overleden was. Met zes lopers vergezelden we hem hierbij. 24/11 - middagloop van 7,5 km in Aartselaar 28/11 - in de ochtend van Ingelmunster naar Ooigem over het jaagpad en terug. 12,2km in 1u01' 30/11 - middagloop van 7,5 km in Aartselaar (5'29''/km) 01/12 - middagloop van 7,5 km in Aartselaar (4'31''/km) 03/12 - 's avonds 8,1 km op de Finse piste van Waregem (5'04''/km)
Mijn vormpeil is momenteel niet geweldig. De buik krijgt wel meer vorm. Zo'n 2-3 kilogram vorm. Mijn linkerachillespees baart me ook zorgen. Af en toe lijkt het alsof de zorgen voorbij zijn en loop ik zonder dat ik er ook maar iets van voel. Op andere dagen heb ik er al last van van het moment dat ik uit mijn bed stap. Misschien zou ik best een aantal dagen/weken vollledige looprust inlassen. Maar of ik dat zou kunnen?
Via de site van joggingclub Aalter zijn er een hele reeks foto's beschikbaar van de halve marathon van vorige week woensdag. Hieronder staan deze waarop ik mezelf kon terugvinden.
Na de start in Deinze was het in de eerste kilometers traditioneel zoeken naar een groepje lopers die een zelfde tempo lopen.
Een klein anderhalf uur later kwam ik aan in Aalter. Was dit nu al de aankomst? Indien ja, dan loop ik maar direct door naar de cafetaria...
In deze cafetaria was er niet zoveel volk. Of waren de meesten al naar huis? Hier kan ik me net niet aan het oog van de camera onttrekken. Koen kan zich iets beter wegsteken. Jan,Cremke, Sandra en Stefaan zijn de andere nakaarters van dienst.
De halve marathon Deinze-Aalter staat al enkele jaren bekend als een bijeenkomst van bloggers. Ik had me dan ook voor de derde keer op rij ingeschreven voor dit event. Na mijn daguitstapje naar Battice van afgelopen zondag was ik echter niet zeker van deelname. Ik heb het dan niet zozeer over de nog zere benen, maar eerder over het feit dat ik weer een (groot) deel van een vrije dag opoffer aan mijn loopverslaving. Zo tegen 11u30 was ik echter klaar met enkele klusjes die al een tijdje lagen te wachten en begon het toch te kriebelen. Na een kort huiselijk overleg maakte ik dan snel mijn sporttas, smeerde enkele boterhammen voor onderweg en sprong in de auto. Op weg naar Aalter (Bellem). Ik kwam daar netjes op tijd aan om mijn borstnummer op te pikken en op de jeneverbus te stappen. Twee keer passeerde Cremke met de fles, twee keer kon ik niet weigeren. Op de piste in Deinze werd er nog wat gesocialised en liep ik 1 rondje los. Het waren mijn eerste loopmeters sinds Battice en het was ook de eerste dag dat de stijfheid volledig weg was. Om 13u30 werd de start gegeven. Ik stond redelijk ver vooraan in het startveld. Opnieuw had ik geen uitgesproken strijdplan. Na de 33-er van 3 dagen geleden wist ik ook niet goed wat ik mocht verwachten. Ik liet me meedrijven in een groepje van een 5-tal lopers. Na de eerste bevoorrading (na 5 km) vroeg één van hen welke eindtijd ik voor ogen had. Ik zei: '1u30' - 1u35'?' Hij zei me dat ik dan wel een beetje te voortvarend bezig was, dat we op een schema van 1u28' zaten. Ik voelde me echter goed en besloot dit groepje toch maar te volgen. Na 10 km kwamen we door in 42' rond. Enkele honderden meters voor ons zag ik Sandra Cauwels lopen. Naarmate we dichter bij het keerpunt van 16km kwamen, moesten er enkele lopers de rol lossen. Anderen werden dan weer bijgehaald, zodanig dat we steeds met een man of 5 bleven, met twee locomotieven. Ik hield me in de slipstream. In de afdaling van de brug moest ik ook de rol lossen bij de twee tempomakers. Eentje zou ik in de laatste kilometer terug voorbijsteken, de andere zag ik niet meer terug. Na km 17 kwam ik bij Sandra. Haar loopgezel moest net vaart minderen wegens een blessure en nu kon ze bij mij aanpikken. Het was een lastig stuk van een kilometer of 4 met wind op kop. Ik kon echter nog redelijk goed mijn tempo houden. Na 19 km zat mijn chrono op 1u20' en toen besefte ik dat ik onder de 1u30' zou duiken. Dat had ik zeker niet voor mogelijk gehouden. Ik kon mijn tempo nog een beetje optrekken en finishte zelfs in een nieuw PR 1u28'49'' (officieel 1u28'51''). Hiermee werd ik 73ste op 512 starters. Een onverhoopt succes. Dit moest natuurlijk gevierd worden met enkele Leffes...
Zwaar was het, deze tocht van 33km door het land van Herve. Zwaar maar absoluut de moeite. Om 7u begon mijn zondag 8 november. Ik trok onmiddellijk mijn loopkleren aan en zette al snel een bord spaghetti in de microgolf-oven. Het is niet mijn gewoonte om op zondagochtend zo stevig te eten, maar vandaag zou ik het wel kunnen gebruiken. Rond 7u50' was ik in Bavikhove. Van daaruit zouden Nick Rosseel en ik meerijden met Dominiek Bekaert richting Battice. Een autorit van ruim 2u om deel te nemen aan een loopwedstrijd over 33km: 'Les quatre cimes du pays de Herve'. We kwamen ter plaatse aan om 10u. Het was daar al behoorlijk druk en dus moeilijk om een parkeerplaats te vinden. Maar we waren ruimschoots op tijd om startnummer af te halen en ons om te kleden. Daar was het nog even afwegen over de kledij die we zouden aantrekken. Je zag zowel lopers met muts en handschoenen als lopers in short en singletje. Ik hield het bij een 3 kwartsbroek, t-shirt en toch daaronder een shirt met lange mouwen. Voor de start zei een Nederlandse deelnemer nog even dat hij deze wedstrijd zwaarder vond dan een marathon. Bemoedigende woorden, zo vlak voor de start. Terugkeren was echter geen optie meer... Rond 11u15 werd de meute van 800 deelnemers losgelaten. Het begon direct met een forse afdaling (10%) van ruim een halve kilometer. Deze zouden we over een 32-tal km opnieuw nemen, maar dan in omgekeerde richting. Ik schat dat wij ongeveer in de helft van het pak startten. Niemand van ons had een uitgeproken doel vooropgesteld. Zonder problemen uitlopen en ondertussen genieten van de prachtige omgeving was het devies. De menigte bleef de eerste kilometers mooi in het gareel lopen. We liepen aan een tempo van ongeveer 5min/km. Voorbij steken was in de beginfase moeilijk wegesn de smalle, maar wal verharde weggetjes. Het was echter ook niet nodig aangezien het tempo ook datgene was dat voor mij comfortabel aanvoelde. Op de hellingen voelde ik wel dat ik redelijk goed bergop liep. Daar stak ik steevast een aantal lopers voorbij. Ik had dit eigenlijk niet verwacht aangezien ik toch vrij zwaar ben in vergelijking met mijn lengte (BMI van 22-23). Dominiek, Nick en ik bleven in mekaars buurt. Aan km 10 liepen we nog steeds mooi aan het tempo van 12 km/u. Dominiek en Nick liepen in een lange afdaling een tijdje serieus door (ongeveer 19 km/u). Ik liet hen begaan en liet ze een paar honderd meter weglopen. Op de volgende helling zou ik er wel weer naartoe lopen. Om krampen zo lang mogelijk uit te stellen, zorgde ik ervoor dat ik goed dronk aan iedere bevoorrading: overal dronk ik twee à drie bekers water of AA-drink. Deze was overigens veel te koud, zodat ik na iedere bevoorrading eventjes oorlog voelde in mijn maag en darmen. De te koude drank was overigens de enige opmerking bij de organisatie. Voor de rest was ze perfect: - elke kilometer werd aangeduid - bevoorrading met water, AA-drink en rozijnen - elke van de '4 cimes' werd met een informatiebordje aangekondigd: lengte, stijging,... Ik denk dat Nick ons ergens rond km 15 liet gaan. Dominiek en ik bleven verdergaan in mekaars buurt zonder echt op mekaar te wachten. Ik denk dat ik ietsje sterker was en dat hij me vooral op karakter volgde. De kilometers volgden mekaar op, steeds weer stijgen en dalen. In de beklimmingen doken steeds meer wandelaars op. De afstand en de hoogtemeters begonnen hun tol te eisen. Leedvermaak was er niet. De man met de hamer kon immers op de volgende klim op mij staan te wachten. Vanaf km 25 begon ik af te tellen. Dat was een teken dat ik de eindstreep binnen bereik zag. Ik zag in Dominieks blik dat bij hem het beste eraf was. Ik was de enige van ons drie die een energie-gel meehad en ik denk dat dit zeker geen overbodige luxe was. In de laatste kilometers putte ik nog moed uit het bijhalen van stervende zwanen. Ik denk dat Dominiek me liet gaan rond km 30. Op ongeveer anderhalve kilometer van het einde zat er nog een steile afdaling waar het moeilijk was om voldoende af te stoppen. Alles deed zeer nu. En vrij kort na deze afdaling kwam dan de laatste bocht naar rechts en de muur naar de aankomst toe. Man man man. Twee keer voelde ik mijn kuiten samentrekken. Het scheelde geen haar of de krampen schoten erin. Ik kon toch blijven lopen tot aan de finishlijn. Ik overschreed deze na 2u50'. Hiermee haalde ik de 244ste plaats. Plaats en tijd waren echter niet belangrijk vandaag. Direct na het overschrijden van de finish verstijfden mijn benen. Ook mijn rug begon op te spelen. Ik had in het begin van de week wat gesukkeld met mijn rug, nu tijdens de wedstrijd haast geen last, maar achteraf blijkt dan toch dat er nog iets niet helemaal in orde is. Achteraf genoten we nog na van een 'Val-Dieu'-ke en een 'cassecroute'. Ik moest wel nog even naar buiten gaan omdat ik binnen wat draaiierig werd. Ik was toch redelijk diep gegaan blijkbaar. Rond 16u30 begonnen we dan aan de 200km terug richting West-Vlaanderen. Onmiddellijk na de aankomst zeiden we tegen mekaar dat we dit nooit meer zouden doen, zo zwaar... Maar nu denk ik er al een beetje anders over...
Niet direct een juiste omschrijving van de weersomstandigheden van de laatste dagen. Eerder een weergave van de toestand van deze blog. Maar veel was er dan ook niet te melden. Het lopen bleef vooral beperkt tot de middagtoertjes in Aartselaar. Sinds de intrede van het winteruur ben ik nog maar één keer 's avonds gaan lopen. Het was op de finse piste van Waregem. Samen met Aquafin-collega Jona liep ik mee met de lokale joggingclub. Joggingclub klinkt in deze een beetje misplaatst, want ze hielden er een serieus tempo op na. Ik vond het wel aangenaam om te lopen. Het vochtige weer en de winterse koude die eraan zit te komen. Binnenkort mogen muts en handschoenen terug uitgehaald worden. Ik zie het wel zitten. Afgelopen zondag maakte ik in de voormiddag een tochtje richting Leie. Tegen de middag moesten we op familie-bezoek en in had een 'gat' van anderhalf uur. Ik vertrok dan via het jaagpad richting Oostrozebeke en Ooigem. Daar vervolgde ik mijn tocht naast de Leie, richting Harelbeke. Een goed maand geleden kwam ik hier ook door, met een borstnummer opgespeld. Na exact 45 minuten lopen, maakte ik rechtsomkeer. Ik liep een perfect egaal tempo, want na 1u30'00'' stand ik terug aan onze achterdeur. Vanavond ga ik ook nog eens een toertje doen in Waregem. Ik zou een duurloopje willen doen met mijn trail-schoenen. Ik heb ze al veel te lang niet meer gebruikt en aanstaande zondag zou ik ze wel eens kunnen nodig hebben in Battice. Ik zou dan toch wel zeker willen zijn dat ze me nog een beetje passen. Bij een trail van 33 km is dat geen overbodige luxe.
Sinds mijn Limburgse escapade werd er maar weinig gelopen. Vorige week nog op een uurloop op dinsdag (11,3 km) en een 10 km (4'30''/km) op donderdag. Daarna vier dagen zonder lopen. De plotse appendix-operatie van Clara en de verjaardag van mijn moeder zaten hier voor iets tussen. Zondagochtend heb ik wel nog een twee uur lange herfstwandeling met Victor gemaakt. Maar dat zal wel het enige moment geweest zijn dat mijn hartslag lichtjes omhoog ging het afgelopen weekend... Ik ga er maar van uit dat het lichaam af en toe een rustperiode nodig heeft en dat is nu dus gebeurd. Vanmiddag heb ik de draad terug opgepakt met een loop over 11km. Mijn verdere plannen voor de laatste maanden van 2009: - 8/11: les 4 cîmes - 11/11: halve marathon Deinze-Aalter - 29/11: westlaanrun Roeselare - 20/12: kerstcorrida Deerlijk Dit is een voorlopig lijstje en zal waarschijnlijk nog wel wijzigen. Ook op het programma staat de aanschaf van nieuwe schoenen. Ik zou nu wel eens willen gaan waar ze een degelijk advies geven. Mijn achillespees speelt me nog steeds een beetje parten en ik wil in elk geval vermijden dat deze problemen verergeren door te lopen met de verkeerde schoenen.
Vorig jaar was ik ingeschreven, maar moest ik deze wedstrijd toch links laten liggen omwille van onze verbouwingswerken. Dit jaar was ik opnieuw van de partij op Limburgse bodem. Zo'n anderhalf uur voor de start trokken de hemelsluizen volledig open viel er een serieuze stortbui naar beneden. Tegen 14u30, het startuur van de 10km-wedstrijd, stopte het met regenen. Het zou nu de rest van de namiddag droog blijven. Rond 15u15 begaf ik me naar het startvak. Het was nog wel een kwartiertje voor de start van de 15km, maar er begonnen steeds meer lopers zich aan te melden in de startzone. Ik wou ook niet te ver achteraan starten. Toen het startschot gegeven werd, denk ik dat er toch nog zo'n 500 lopers voor mij opgesteld stonden. De eerste anderhalve kilometer was het dan ook vrij druk. Ik liep lange stukken over het smalle borduurtje net naast de opgestelde nadar-hekken. De eerste kilometer kwam ik door in 4'10''. Toch nog vrij snel gezien de drukte. Ik hoopte op een schema van rond de 4'00''/km en dat zat dus wel goed. Het bordje van de 2km passeerde ik na 7'40''. Ik begon nu een beetje te vrezen voor een te snelle start. Na ongeveer 2,5 km begonnen we aan de eerste passage parallel met het Albertkanaal. Nu kon je pas echt goed in je ritme komen. Ik liep nu lange tijd in de buurt van Dirk Vlekken. Hij liep van het ene groepje naar het andere, maar aan een vrij onregelmatig tempo. Ik moest hem steeds laten gaan, maar kwam wat later steeds weer terug bij hem. Na 6km kwam er een klimmetje. Hier moest ik terug een gaatje laten en dacht dat het verval eraan zat te komen. Maar terug op het vlakke kon ik weer mijn tempo vinden en ook terug aansluiten met de lopers voor mij. Tot aan kilometer 10 had ik het nochtans lastig. De kilometertijden gingen omhoog en ik zat ondertussen opnieuw boven mijn schema van 4min/km. In deze zone werd ik ook voorbij gestoken door iemand die zei dat hij af en toe mijn blog leest (Steven Coeckelberghs, als mijn speurwerk in de foto's correct was...) Na 10 km begonnen we opnieuw aan een lange strook naast het kanaal. Hier vond ik mijn tweede adem. Dergelijke lange stroken liggen me wel. Op deze strook kwam ik bij een aantal lopers waar het beste vanaf was. Dat gaf weer extra moed. Op een bepaald moment kwam ik bij Bert Schaekers (nr 2853 op onderstaande foto). Ik wou hem ook voorbijsteken maar zag dat ik eigenlijk niet sneller liep dan hem. Ik heb me dan opnieuw achter hem gezet en een heel stuk in zijn zog gebleven. Aan km 12 heb ik dan overgenomen omdat ik voelde dat ik weer wat hersteld was. Zo kon ik helpen om de bres te dichten naar de lopers voor ons.
De laatste twee kilometers waren dan via de Hasseltse binnenstad. Veel draaien en keren. Ook veel klinkers en stoepranden. Deze zijn extra gevaarlijk als je al op je tandvlees zit. Ik hoorde een paar keer mensen tellen en hierdoor wist ik dat ik rond de 240ste positie liep.
Op het einde was ik vooral gefocust op mijn uurwerk. Ik had de stille hoop van binnen het uur binnen te zijn en ik besefte nu dat dit er in kon zitten. Ik spurtte naar het aankomstpodium en klokt af na 59'57''. Heel content dus! Officieel werd dit nog gecorrigeerd naar 59'56'' en bleek ik zelfs 188ste (netto-tijd) te zijn op ongeveer 3.000 deelnemers. Volgend jaar zal ik dus waarschijnlijk een laag startnummer krijgen en wat meer vooraan mogen starten. Ik kijk er al naar uit.
