Voor diegene die me gezocht hebben op de eerste loop van het O.L.C.? Ik moet jullie teleurstellen maar ik was er niet, zelfs niet incognito. Niettegenstaande ik deze week verschillende oppep-mails kreeg ( bedankt hé Peter ) om toch deel te nemen heb ik om diverse redenen de handdoek moeten werpen. Ik heb nochtans meer kilometers gelopen in januari 2010 dan in januari 2009 & 2008 maar toch heb ik het gevoel dat het lopen voor geen meter ..... " loopt ". Toch was ik zaterdagmorgen, na mijn loop in Groenhove bos tijdens Kim haar paardenactiviteit, nog van plan om te starten maar mijn ander probleem is dat ik moeilijk " neen " kan zeggen. Iemand belt zaterdagavond : mag ik morgen vlak voor de middag iets brengen voor je, ik euch ja, geen probleem. Kim vraagt : Ninke en ik willen iets halen voor mama haar verjaardag maandag. Wil je ons zondagvoormiddag voeren naar een winkel ? Ik, ja geen probleem. Dus als Maureen dit leest : vanavond wacht er nog een leuke verrassing voor je ! Kim moest toen ook nog om 13.30 gevoerd worden naar haar " job " in Brugge en dit alles was de oorzaak dat mijn zondagvoormiddag weer in het water viel. Maar eerlijk is eerlijk, ik voel me niet klaar om wedstrijden te lopen en als ik meer gemotiveerd was stond ik wel aan de start. Nu kunnen we nog een beetje verder opbouwen en hopelijk komt de goesting terug. De oorzaak ? Ik weet het niet echt, ik voel me goed in me vel en ben zeer gelukkig met mijn leven dus geen probleem daarmee. Misschien het lopen in de koude, donkere wintermaanden of het feit dat ik nu meestal altijd alleen op pad ben ? Maar we houden vol, we zitten in week 5 toch weer aan de kilometers die ik wou lopen, komt de goesting terug dan is dit des te beter en anders hebben we pech ! Ik ben ook wel een "groene" jongen maar moet toch toegeven dat ik de laatste tijd meehelp aan de opwarming van de aarde. 26 januari met de auto maar de garage geweest voor onderhoud en nu al bijna 2000 km op de teller. Eigenlijk zou ik de auto liever wat meer aan de kant zetten maar het lukt gewoonweg niet. Misschien later als de kinderen op eigen benen staan. Een mens verliest eigenlijk veel tijd door overal rond te rijden. Gelukkig hebben we maar 2 dochters ! Greetings !
Januari zit er alweer op, drukke maand, veel verjaardagen in de familie, nieuwjaarsfeestjes, recepties enz ... Het was niet altijd gemakkelijk om tijd te vinden om een tourke te lopen. In week 4 was het pas donderdag toen ik de eerste kilometers liep en dan nog was het puzzelen, ik kwam thuis, patatjes schillen en opzetten ( laag vuurtje ! ) en dan 7.5 km lopen. Tegen dat ik thuis kwam kon ik dan de rest klaarmaken want na het eten moesten we alweer naar een verjaardagsfeest. Nu deze loop was de eerste keer, deze maand, zonder een gevulde maag en ik moet zeggen dat het zeer vlot ging. Constant tussen 4.30 - 4.45 de kilometer dus eigenlijk wel tevreden. Vrijdagavond was er dan de prijsuitreiking van het Oostends Loopcriterium. Maureen en de dochters gingen naar de bioscoop dus kon ik me eens laten gaan ! Altijd aangenaam om de vele loopvrienden eens terug te zien. Leuke gesprekken en nog naar huis met een mooie vest en een waardebon van 25 euro. Die ben ik wel al kwijt aan mijn oudste dochter maar bon, we hebben deze toch even in onze handen gehad. Zaterdagmorgen dan de nog niet gelopen kilometers van week 4 goedgemaakt met een langere loop in Groenhove bos. Hoe meer kilometers ik liep hoe beter het ging, dus de conditie is al aan de beterhand. In januari de kilometers gelopen die ik vooropgesteld had dus kunnen we niet klagen. De lat wordt nu iedere maand iets hoger gelegd. De winter blijft nog even in het land, toen ik deze morgen om 07.15 vertrok naar mijn werk lag er weer een laagje sneeuw. De strooidiensten van Koekelare hadden terug prachtig werk geleverd want alle wegen waren perfect berijdbaar. Dan moet ik via een pijlrechte weg ( +/- 6 km ) naar Kortemark. Na ongeveer 2 km is er de grens tussen Koekelare en Kortemark. Ik kom daar aan een normale snelheid aangereden en net op de dorpsgrens veranderd een perfect berijdbare weg in een ijsbaan. Was wel even schrikken en ik verwittigde Maureen die een uur later dezelfde weg moet nemen. Toen zij er passeerde waren er al 3 autobestuurders die zich hadden misrekend op de ijspiste. Ik begrijp dat Koekelare niet in Kortemark gaat strooien en omgekeerd maar toch vind ik dit weer een typisch voorbeeld van hoe het eigenlijk niet zou mogen zijn maar meestal in ons Belgenland wel zo is.... Stybar is wereldkampioen veldrijden. Ik kan mij wel vinden in zo'n sympathieke altijd strijdlustige renner. Hij is afkomstig uit Tjechië maar spreekt zeer goed Nederlands. Dat vele " nieuwe Belgen " daar maar eens een voorbeeld aan nemen.... Ik heb er niets op tegen dat mensen hier een nieuwe toekomst willen opbouwen, ik heb vrienden die hier niet geboren zijn maar die zich perfect hebben aangepast. Ik heb er wel moeite mee dat er mensen zijn die hier willen komen wonen en vele jaren later nog geen woord Nederlands kunnen spreken. En ja, op mijn werk kom ik regelmatig in contact met zo'n mensen. Vind ik wel spijtig, zo blijft er altijd een grote kloof. Ik pas me overal aan, als we b.v. op reis gaan vertaal ik al voordien enkele belangrijke woorden zodat ik ter plaatse minder problemen ken. Woorden als daar zijn : bier, wijn, dorst enz ... ik heb nog nooit dorst geleden in het buitenland.... Greetings !
Ik ben Wim
Ik ben een man en woon in Koekelare (België) en mijn beroep is bediende.
Ik ben geboren op 21/06/1965 en ben nu dus 44 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: lopen, zendamateur ( ON6PV).