Ik ben Leus Frankie, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Joggerke.
Ik ben een man en woon in Herenthout (Belgie) en mijn beroep is arbeider.
Ik ben geboren op 17/07/1962 en ben nu dus 49 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: hardlopen/marathon.
getrouwd met Carine Cautaerts (hardloopster)
twee zonen Jorgi en Kenney
(hardlopers)
Vandaag was het al de negende dag zonder lopen en mijn tweede bezoek aan de kinesist. Het genezingsproces gaat zeer traag, en veel activiteiten kan ik niet doen om de vorm te behouden. Toch is er wat verbetering merkbaar maar voor mij mag het wat sneller gaan, zo een kwetsuur is best vreemd. Geen scheur geen breuk, geen gewone overbelasting, maar een brandend gevoel en de pezen die lijken te scheuren. Soms het gevoel dat alles over is en dan vier stappen verder toch een herrinering dat het zo niet is. Ondertussen komt het gewicht er snel bij en zit ik binnen gekluisterd met dit zomers weer, of ik moet in de schduw gaan zitten. De zon heeft een negatieve invloed op de kwetsuur, als de zon op de bovenbenen schijnt beginnen deze te miezeren. Ik hoop dat de doorbraak er rap komt en daarvoor reken ik op de ontstekingsremmers, eenmaal de ontsteking weg, zal de pijn verdwijnen.
Myotendinitis quadriceps femoris links, zo luid de diagnose na een bezoek aan de huisarts. Geen contractuur, verrekking of spiersscheur, maar een overbelasting en ontsteking aan de quadriceps. De remedie een week volledige rust, driemaal per dag een zalfje smeren, twee ontstekingsremmers per dag. Kinesitherapie met, massage, revalidatie, ultrasons, turnen en mobiliseren van de getroffen quadriceps. Na een week moet de ergste leed geleden zijn en mag ik weer trainen, veel ruimte voor opbouw is er niet. Het word van wedstrijd naar wedstrijd hollen en een paar er van gebruiken in de opbouw naar een betere conditie; Maar het belangrijkste is herstellen van de kwetsuur en weer kunnen trainen en dan komt het presteren vanzelf.
Vandaag een eerste test gedaan om te zien of de kwetsuur aan de quadriceps voldoende genezen is om te joggen. Ik was met de fiets naar de plaatselijke atletiekclub gefietst, zo kon ik op de piste lopen en stoppen bij een pijnscheut. Het fietsen zou ook een indicatie kunnen geven bij het genezingsproces, iets moet ik toch voelen bij het fietsen. Maar fietsen gaf geen probleem, alles voelde oke aan, bij het opstaan was de voosheid miniem van daar de test. De test zelf geeft tien meter geduurt en de pijn was er al in het mihdden van het bovenbeen begon het met een pijnscheut. Een paar stappen verder nog trage geprobeerd, maar gans het bovenbeen begon te tintelen, dus ontgoocheld naar huis gereden. Het is dus duidelijk te vroeg om te starten met het lopen, misschien ga ik morgen wel een uurtje fietsen. Vandaag zullen we maar volledige rust in acht nemen, deze namiddag gaan werken zal al belastend genoeg zijn. De loop stop mag toch niet te lang meer duren of ik moet de halve marathon in Nijlen ook al schrappen.
Vandaag was het al de vijfde dag op rij dat ik verplichte rust in acht moest nemen, het blijft maar duren. Er is wel een lichte verbetering waar te nemen, zodat ik soms al de neiging heb om het uit te gaan testen. Maar enkele minuten later, nog voor ik maar een poging onderneem is het daar weer, het pijnlijk gevoel. Een voos soms prikkelend gevoel, dan weer een diepere pijnscheut, dan weer onderhuids miezeren en dan weer niets meer. Zo is het nog niet zeker of het een cotractuur of een sheurtje in de quadriceps is, of gewoon een zware verzuring die niet weggeraakt. Dat laatste kan de pezen en spieren zo doen zwellen dat ze het vlie rond de pezen en spieren zodanig irriteren. Ik hoop dt het morgen nog wat beter gaat, zodanig dat ik de training stilletjes aan kan hervatten, vijf dagen rust is ruim voldoende.
Vandaag is het de vierde dag op een rij dat ik verplichte rust in acht moet nemen en opnieuw trainen is nog niet voor direct. De kwetsuur aan de qudriceps is hardnekkiger als gedacht, de scherpe pijn is weg, maar een voos, tintelend gevoel is er nu nog. Het lijkt wel of er een mierennest onder de huid zit, en dus durf ik nog geen druk te zetten op de quadriceps, te vroeg voor risico. Een kwetsuur waar weinig van terug te vinden is op het internet, maar als het tegen maandag niet spectaulair verbeterd, ga ik naar de dokter. Zo kan ik misschien de juiste behandeling achterhalen voor deze kwetsuur, en weet ik meer over de herstelperiode die nodig is. Voorlopig heb ik overdag een drukverband aan en masseer ik driemaal de getroffen spier, en s'avonds gaat er een vochig verband rond. Het is een methode die ik al dikwijls met succes gebruikt heb bij een kuitcontractuur, een vochtige doek met daarover een plastiek folie. De bedoeling is een warme vochtige omgeving te creeren voor een betere doorbloeding van spier en pezen, en een sneller herstel. Ik ga de wedstrijd van aankomende zondag schrappen, ik had er nochtans zo naar uit gezien om nog eens een kortere wedstrijd te lopen. Misschien lukt het binnen veertien dagen de halve marathon van Nijlen te betwisten, voorlopig is het nog koffiedik kijken.
Vandaag nog altijd rust in acht nemen, voelde deze morgend al iets beter aan dan gisteren. Maar door een uur of vijf te werken in de tuin, beginnen de quadriceps weer pijn te doen. Als ik wat kracht op het been zet voel ik een stekende pijn, aangezien die snel weg ebt denk ik aan een verrekking. Ook omdat het meer door overbelasting komt en niet tijdens een versnelling is gebeurt, er is ook geen bloeduitstorting te zien. Nog een paar dagen rust, dus ziet het er niet naar uit dat ik zondag een tien mijl in Oostmalle ga kunnen lopen, best spijtig. Binnen twee weken staat de halve marathon van Nijlen op het programma, hopelijk ben ik tegen dan volledig hersteld. Als er iemand tips heeft om de kwetsuur sneller te laten genezen zijn deze altijd van harte welkom.
Ik ben Leus Frankie, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Joggerke.
