Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
16-09-2010
Vuile spelletjes
De strijd om de titel kent geen genade en laat de donkerste kanten van de mens naar boven komen.
Er staan, ondanks de stormwind, zeven Placora's (+ D.B. die alweer in verdekte opstelling stond), aan de start van de woensdagrit. Consternatie alom wanneer blijkt dat Leider Steve niet op het appèl is. Georges kan zijn geluk niet op; zou het dan toch lukken om in extremis de titel te pakken.
De groep zet zich in beweging onder leiding van de immer glimlachende Georges. Maar eens voorbij Spegelaere bevriest de grijns op zijn lippen. In de verte, aan de Oostende Hallen, doemt een rennersgestalte op; groot, donker en getooid in de Placora-kleuren. Jawel, Leider Steve komt ons tegemoet gereden.
Ei zo na moest Georges worden ondersteund, maar kon uiteindelijk toch zijn weg vervolgen. Uw dienaar onderging bijna een zelfde lot toen hij de reden van Leider Steve's laattijdige aanwezigheid vernam: een petanquewedstrijd voor het leger in Duisburg (bij Brussel)!
Soit, we hadden onze adem meer dan nodig op de heenreis. Eens langs de IJzer ging het al iets beter, met de wind vanop de zijkant. Het was zaak van goed in de waaier te zitten. Bakker Jean Pierre wist hiervan mee te spreken toen hij even voor Stuivekenskerke op de kant werd gereden.
Na even gewacht te hebben kon de hele groep verder. Met wind achter ging het al veel vlotter.
Leider Steve had zich voorgenomen om de spurt op de brug te winnen. Zijn fysieke inspanningen die hij eerder op het petanqueveld had geleverd speelden hem echter parten. Hij werd meedogenloos door Richard (winnaar!) en uw dienaar voorbijgereden.
Hetzelfde verhaal aan de eindstreep. Maar daar waren het Christophe (die voor het eerst sinds lang zonder kleerscheuren een volledige rit kon uitrijden) en opnieuw uw dienaar die hem vooraf gingen.
In het lokaal kregen we even later het bezoek van Renaud Viaene, met de melding dat hij dit seizoen niet meer op de weg zal te zien zijn. Familiale en andere verplichtingen liggen hier aan de basis van. Het wordt dus uitkijken naar het nakende MTB-seizoen.
Nog dit: vorige zaterdag heeft Christophe onze Douchy-vrienden wijsgemaakt dat wij hem zo maar hadden achtergelaten. Het ontlokte de reactie "wat voor een clubje is dat nu!" Het spreekwoord over de pot en de ketel schiet ons nu door het hoofd
