24-08-2007 om 14:01 geschreven door stefi  

Grijs, alle tinten grijs. De hemel gesluierd met verduisteringsgordijnen. Het is pas halfdrie in de namiddag. Ik suf in, vol met overpeinzingen, dagdromen, vermoeid. Zijn mijn ogen even dichtgevallen of niet ? Ik betrap me erop dat ik weer door het venster staar. Een altijd weerkerend gebeuren, kijken naar, observeren van, nooit deelnemen aan … Ik wil aan de rand staan en stil genieten, dat is genoeg voor mij.

Het grijs is nu donkergrijs en laat een spoor van nattigheid achter, glinsterend in het licht van autolampen. Of roodstrepende sporen achterlaten. Lichtschilderijen die oplossen in het water. Mensen haasten zich verder verscholen achter paraplu’s, weggeborgen. Schijnbaar veilig, tot het opspattende water van een voorbijrijdende auto hun toch nat maakt.

Vanachter mijn venster ben ik eveneens geborgen, schijnbaar veilig, in mijn rustig leventje. Zonder risico’s, stil blijven genieten, stille genieter. Is dat genoeg voor mij ?

22-08-2007 om 16:17 geschreven door stefi  

Zomerzon, winterzon, ’t is eender wanneer de zon schijnt, ik blijf een bleekscheet  met sproeten. Niet op mijn gezicht maar op mijn armen en handen komen ze tevoorschijn. Nooit geen bruin kleurtje voor mij, teveel blootgesteld zijn aan het zonlicht is gegarandeerd rode huid of sproeten. Het langdurig blootstellen van mijn vel aan de zon vermijd ik dus. De sproeten overleven zelf de winter. Het is dus een fabeltje dat alle zwartharige bruinen.

Laat mijn lijf dan maar wit blijven. Was een bruine huid vroeger niet alleen voorbestemd voor de werkende klasse. Ik zal dan maar opvallen tussen jullie bruinverbrande lichamen.

21-08-2007 om 15:59 geschreven door stefi  

20-08-2007 om 21:36 geschreven door stefi  

20-08-2007 om 19:00 geschreven door stefi  

19-08-2007 om 21:40 geschreven door stefi  

18-08-2007 om 18:16 geschreven door stefi  

17-08-2007 om 21:08 geschreven door stefi  

16-08-2007 om 20:58 geschreven door stefi  

15-08-2007 om 16:24 geschreven door stefi  

14-08-2007 om 18:42 geschreven door stefi  

14-08-2007 om 00:00 geschreven door stefi  

13-08-2007 om 18:20 geschreven door stefi  

12-08-2007 om 18:11 geschreven door stefi  

10-08-2007 om 20:06 geschreven door stefi  

Het regent
maar iedereen weet:
na regen komt...

het ligt op het puntje van ieders tong-
na regen komt moedeloosheid
nee
na regen komt zwaarmoedigheid
nee
na regen komt zwartgalligheid
komt zorgbarendheid zorgwekkendheid ---zorgonverzekerbaarheid
zompigheid zondigheid...

het regent
en iedereen wordt nat
iedereen weet het bijna
iedereen hoest rilt denkt koortsachtig na
waadt door het water dat tot de ramen staat
dat stijgt en stijgt
iedereen grijpt iemand vast
-----laat iemand niet meer los-
na regen komt... komt...

Toon Tellegen
Uit: Wie A Zegt
Querido Amsterdam 2002

09-08-2007 om 19:48 geschreven door stefi  

De zon maakt schaduwen achter mij. Schaduwen die aan mij plakken. Zwarte schimmen die je altijd volgen. Donkere contouren, schaduwspel.

Ik loop met mijn ogen toegeknepen, helder wit verblindend licht. Haar achterste, om maar niet te zeggen kontje, in een kort rokje wiegt sensueel ritmisch heen en weer. Nonchalant wandelt ze met haar handtas bijna slepend op de grond voor mij verder. Haar huid is net als mijn schaduw, donker als de nacht. Zij is eveneens een schaduwspel. De warmte deert haar niet, ze voelt zich goed, voelt zich thuis. Waar is haar thuis ? Of is ze hier geboren ? Heupwiegend stapt ze, slentert ze verder de zon tegemoet. Ebbenhouten blues.

08-08-2007 om 10:10 geschreven door stefi  

07-08-2007 om 10:12 geschreven door stefi  

06-08-2007 om 19:41 geschreven door stefi  

04-08-2007 om 21:52 geschreven door stefi