Gisteren een dagje met de gebruikelijke ups en downs. Op een vergadering waarbij ik het verslag moest maken plotseling terug down zijn is niet echt de goeie moment :-x . Thuis dan maar de schilderwerken in de badkamer afgewerkt. Terug mezelf wat pijnigen, mezelf beloofd dat ik daar ook ooit een romantisch afspraakje zal hebben met een minnares :twisted: . Och alle gedachten zijn goed om mij een beetje beter te laten voelen zeker. S'avonds dan maar eens gezegd dat ik graag met haar eens in bad wil maar dat dit er waarschijnlijk nooit meer zal inzitten. Dat ik me zo minnaar 2 ga voelen en als we zouden vrijen dat ik me toch maar zal afvragen en zal inbeelden dat ze het zo ook gedaan hebben. Plotseling kwam er nog eens "het spijt me" en ik geloofde het bijna. Noem mij een ezel maar ik mis regelmatig tekenen, woorden dat ze spijt heeft van wat er gebeurd is. Tekenen zijn er niet direct woorden heeeeeel af toe maar als die komen dan komen ze niet toe bij mij. Vraag me niet waarom. Ik wou dat het anders was. Het zou het verwerken iets gemakkelijker maken. Deze morgen ging er terug veel door mij hoofd. Gelukkig blijft de pijn voorlopig heel oppervlakkig. Afwachten hoe de dag verder evolueert.