Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
10-06-2018
Het geluk ligt in Hoeke
Zeven Placora's en twee gastrijders aan de start. Heel wat afwezigen, dus; blijkt dat een deel van ons peloton op eigen houtje de Serge Baguet Classic is gaan rijden. Volgend jaar misschien aan iedereen meedelen zodat er ploeguitstap kan worden georganiseerd ...? Hoe dan ook: Aolus blaast van uit het noordoosten en we besluiten na wijs beraad om nogmaals een poging te ondernemen om het ondertussen befaamde terras in Hoeke (zie verslag van enkele weken geleden) op te zoeken. De temperatuur is, in tegenstelling tot het binnenland, ondermaats: mouwstukken en windstopper zijn geen overbodige luxe.
Op de heenreis volgen we het kanaal en we houden er de vaart in. Er wordt netjes afgelost (per twee!) zodat de snelheidsmeter nooit onder de 30 zakt. Eens in het Damse achterland start dan de zoektocht naar de weg naar Hoeke. Het eenvoudigste ware natuurlijk om aan de Blinker en de Stinker linksaf te slaan en dan via de Damse Vaart naar het einddoel te rijden. Maar zo zijn we niet!
Onder leiding van Rich gaan we op zoek naar een afslag die ons linea recta naar het terras moet leiden. Na lang zoeken en overleg lijken we dan uiteindelijk de goede route gevonden te hebben. Dan slaat het noodlot toe in de vorm van een snake bite in de achterband van uw dienaar. Op 2 km van het vermaledijde terras! Gelukkig zijn er veel helpende handen en kunnen we vlug onze weg voort zetten.
Een schuimige Averbode is de beloning van ons zoek- en trapwerk. Een blik op de kilometerteller leert ons dat we er ondertussen al 59 km hebben opzitten, wat ons doet besluiten om de kortste terugweg te nemen. Die loopt over Dudzele en De Haan. Met de wind meestal in het voordeel gaat het goed vooruit. Neofiet Steve Demoor neemt langs de Voorhavenlaan het kopwerk over en trekt eventjes aan de bel. 37 per uur is wel iets te veel van het goede, zeker met andere weggebruikers op het fietspad. Een belsignaal zet orde op zaken.
Aan een rood licht krijgen de twee Geerten het dan aan de stok met enkele boze toeristen en volgt er een korte altercatie. De verzuring blijkt overal aanwezig ...
Het is al bijna zes uur wanneer we het lokaal na 99,6 km bereiken. Ria heeft een plaatsje op het terras voorbehouden en de rest kunt u al raden. Neofiet Steve komt even later binnen: hij heeft nog een blokje om gereden om toch maar 100 km op zijn kilometerteller te krijgen!