|
De dagen zijn veel te kort voor mij om alles te doen wat ik zou willen doen. Volkomen nutteloze dingen, ik weet het, maar er zijn zoveel nutteloze dingen die mensen doen. Ik heb een kast en dozen vol boeken waarvan ik de helft nog moet lezen en toch koop ik nog altijd nieuwe boeken bij. Ze liggen zo goed in mijn handen en ruiken lekker naar boek. Gewoon in mijn handen pakken en erin bladeren vind ik leuk. Volkomen nutteloos weliswaar en ik weet dat je het niet begrijpt. Ik heb een rek en dozen vol videocassetten en DVDs, sommigen nog nooit bekeken en toch koop ik nog altijd films bij of neem ik programmas van tv op. Om nog maar van al die cds te spreken die ik nooit meer beluister. Wanneer ik dat allemaal ga bekijken of beluisteren weet ik niet. En waarom ik dat allemaal bewaar begrijp ik zelf niet of misschien is het omdat ik zo moeilijk afscheid kan nemen. Van mensen, van dingen en gewoontes. Een hopeloze trouwe herdershond. Een rusteloze ziel op zoek naar wist ik maar wat. Vastgeroest in dagelijkse gewoontes in een uitpuilend huis vol nutteloze dingen.
Ik moet nog zoveel boeken lezen, zoveel films bekijken, zoveel cds beluisteren, nog zoveel
leren genieten van het leven.
19-11-2007 om 11:46
geschreven door stefi 
|
fotograffiti
Een regenachtige 11 november ergens in Vlaanderen.
Een expo met foto's van Michiel Hendryckx in de KBC te Gent.
Duits soldatenkerkhof uit WO II in Vladslo (West-Vlaanderen). Er liggen maar liefst 25.638 Duitse soldaten begraven. De eindeloze rijen grafstenen en het bekende beeldhouwwerk "Het treurende ouderpaar" van Käthe Kolwitz-sshmidt, dat ze creëerde voor haar gesneuvelde zoon Peter, maken het tot een van de meest indringende militaire begraafplaatsen.
