Regen spettert in de straat. Donkere schimmen van huizenrijen. Een groen kruis in de verte is het enige licht. Het trekt een groene streep op de natte asfalt. Het donkert snel vandaag. Het is pas vier uur. En iedereen is zo gehaast in deze film noire. Ze spoeden zich naar huis. En thuis brandt er geen licht. Het maakt me niet blij.
Tiens, mijn blog bestaat vandaag 730 dagen of m.a.w. het is zopas twee jaar geworden ! Nooit gedacht dat ik het zolang zou volhouden en geen enkel idee hoe het verder zal verlopen.
Ik dronk een rood wijntje en keek naar "The Lake House". Een verhaal over liefde tussen twee mensen ... die elkaar nog nooit hebben ontmoet. Je weet wel dat ik een hopeloze softie ben die bovendien een boontje heeft voor Sandra Bullock. The Lake House, ik zou best in zo 'n huis willen wonen. Alleen met mezelf tenzij ik je ooit ontmoet. Alleen daar zou ik tot mezelf en tot rust komen. Een plaats die niet bestaat, enkel in mijn dromen, zoals ik niet echt besta. Je denkt alleen maar dat je me kent.
Duits soldatenkerkhof uit WO II in Vladslo (West-Vlaanderen). Er liggen maar liefst 25.638 Duitse soldaten begraven. De eindeloze rijen grafstenen en het bekende beeldhouwwerk "Het treurende ouderpaar" van Käthe Kolwitz-sshmidt, dat ze creëerde voor haar gesneuvelde zoon Peter, maken het tot een van de meest indringende militaire begraafplaatsen. Vorig jaar bezocht ik het kerkhof.
fotograffiti
Een regenachtige 11 november ergens in Vlaanderen.
Een expo met foto's van Michiel Hendryckx in de KBC te Gent.
Duits soldatenkerkhof uit WO II in Vladslo (West-Vlaanderen). Er liggen maar liefst 25.638 Duitse soldaten begraven. De eindeloze rijen grafstenen en het bekende beeldhouwwerk "Het treurende ouderpaar" van Käthe Kolwitz-sshmidt, dat ze creëerde voor haar gesneuvelde zoon Peter, maken het tot een van de meest indringende militaire begraafplaatsen.
