11-10-2007 om 18:47 geschreven door stefi  

10-10-2007 om 21:51 geschreven door stefi  

Voorbijgaande momenten die je zou willen vastleggen. Je hebt echter je fototoestel niet bij. Vluchtige momenten, zo voorbij in je leven. Enkel in je hoofd klikt de sluiter.

Iedere morgen zit ze op de deurdrempel van het rijtjeshuis. Ietwat elegant met haar een been uitgestrekt en haar andere been opgetrokken. Ze wacht, warm ingeduffeld  in de frisse ochtend, haar kap over haar hoofd getrokken. Een vreemd meisje. Meisje uit den vreemde !

De auto reed doorheen de vroege ochtendmist op de autosnelweg. Een witte lichtbol lichtte op in de mistbrij en gaf het landschap een lichtaureool. Een zwerm wilde ganzen stonden stil te wachten op de benevelde velden tot de zon meer warmte zou geven. Een prachtig beeld in een flits voorbij. Even verder zag je de silhouetten van de bomen met op de voorgrond een waterplas waar de dampen omhoog stegen in tegenlicht. De auto kan niet stoppen. Alles gaat voorbij.

09-10-2007 om 19:39 geschreven door stefi  

08-10-2007 om 20:08 geschreven door stefi  

07-10-2007 om 18:13 geschreven door stefi  

06-10-2007 om 18:54 geschreven door stefi  

05-10-2007 om 18:02 geschreven door stefi  

04-10-2007 om 19:03 geschreven door stefi  

03-10-2007 om 17:37 geschreven door stefi  

Pictures in your head

Beweging zit er niet in:
het zijn stills uit een movie;
meestal stom,
soms met geluid,
kreten van vogels bijvoorbeeld,
zelden een stem.
Ze komen terug, steeds vaker:
Er komen er ook wel bij.

Duizenden plaatjes in
een o zo zwaartillend hoofd.
Je zit er maar mee
op de achterste rij
van je eigen theater.

(Jan Eijkelboom)

02-10-2007 om 17:51 geschreven door stefi  

01-10-2007 om 15:12 geschreven door stefi  

30-09-2007 om 18:10 geschreven door stefi  

29-09-2007 om 14:58 geschreven door stefi  

Mijn wereld is klein, ze past in een schoendoos. mijn wereld is zo kneuterig, helemaal niet werelds. Altijd aan het zwerven in mijn hoofd met het stof op mijn reiskoffers. Verdwalen in mijn reisbrochures, in prachtige foto’s waar ik elk detail herken al ben ik er nog nooit geweest. Huismussen vliegen nooit ver weg.

Mijn wereld zit soms vol woede, ontevredenheid, frustratie omdat niets verloopt zoals het binnen in mijn hoofd afspeelt. Omdat de perfecte wereld niet bestaat. Omdat ik mezelf niet kan veranderen. Omdat ik ben wie ik ben.

Mijn wereld zit vol onrust, angst en twijfel. Omdat ik niet weet wat er later zal gebeuren met mijn wereld. Omdat alles zo vlug gaat en ik zo traag ben. Een bange man vol met vragen die ik niet kan beantwoorden omdat ik zo weinig weet.

En toch slaap ik nog rustig zonder nachtmerries in deze wereld. En al zeg ik weinig tegen jou, ik ben niet boos op jou, ik dagdroom en zwerf verder.

27-09-2007 om 18:19 geschreven door stefi  

26-09-2007 om 20:00 geschreven door stefi  

25-09-2007 om 19:54 geschreven door stefi  

24-09-2007 om 20:13 geschreven door stefi  

23-09-2007 om 17:53 geschreven door stefi  

23-09-2007 om 10:01 geschreven door stefi  

21-09-2007 om 20:33 geschreven door stefi