Donderdagavond vondt in CC De Mol een avond plaats in het teken van het 20 jaar overlijden (14 sept. 1990) van Wim De Craene. Dit project olv zoon Ramses ism enkele doorwinterde en een (voor mij) onbekende artiest(en) lokte niet echt een bomvolle zaal. Het merendeel van het publiek had de gezegende leeftijd van rond de 50 in het bereik. 
Voor mezelf een teruggaan in het verleden, een verleden waar net zoals De Craene, het rebelse niet ver weg was. Begin jaren 70 waren onze "publiciteitsjaren" waar voor ons alles kon en ook veel mocht. Toch een zweem van heimwee in mijn binnenste merkbaar. Het rebelse zit nog een beetje in mij maar de uitingen ervan zijn stilaan verdwenen. 
Het was een leuke avond, maar zijn liedjes, nu door anderen gezongen, blijven toch het mooist als hij ze zelf bracht. Andrea Crooenberghs, Mira en Tom Van Landuyt kennen het klappen van de zweep en deden hun uiterste best om de liedjes tot hun volste recht te laten komen. Della Bossiers permitteerde het zich om een liedje "over ..."   te zingen, kort maar krachtig. De grootste verrassing voor mij was echter de benjamin van de groep, Lander. Met een totaal eigen stem, ogen toe de gitaarsnaren betokkelend, een beetje Cockeriaans, kortom een lust voor het oog en het oor. 
Ik had enkel gehoopt dat men zou afsluiten met  "Recht naar de kroegen en de wijven" maar dat heb ik gemist.
Dit was wel een reden om de volgende dagen mijn De Craene oeuvre nog eens boven te halen en in mijn zeteltje genieten van een veel te vroeg overleden artiest. 

De Craene Wim (Gent, 13 juli 1950 - +14 september 1990) kleinkunst

BIOGRAFIE : Wikipedia,

Singels :

(Omega113006)            (Decca183016)(1973)   (Omega163013)(1975) (Omega3011) (1977)

... is ook nooit weg         Brussel                          Perte totale                     Het beste van ...

(Decca143009)(1977)   (Decca163044)(1978)   (Lark3506) (1980)        (MFP64495)(1982)

De beste van ..

(Dureco66041) (1982)

CD :       

Kraaknet                        Via Dolorosa                 Het beste van ...             Dag Wim, alles is nog .. 

(Ariola109332)(1983)    (Dureco1150752)(1988)(Ariola295595)(1990)   (Dureco1161432)(1996)                           

Portret van gisteren         Terugblik

(AMC) (2004)                (AMC) (2005)

WEBSITE :

http://www.wimdecraeneenjong.be/

5 Sportieve Vlamingen werden in Mechelen opgepikt door 25 sportieve Nederlanders die één doel hadden de Mont  Ventoux  te bedwingen, al fietsend of al lopend. En met de bedoeling zoveel mogelijk geld in te zamelen voor de stichting "Lotgenoten Nederland" (http://www.delotgenoten.nl/new/).
Na een aangename reis werden we afgezet in Mazan (10k van Bédoin), waar we verbleven in enkele nette vakantiewoningen (www.lesolives.nl). Een deel verbleef ook nog op een camping. 
De catering werd optimaal verzorgd door 3 koks uit Utrecht die zich hier opofferden voor het goede doel. Lekker ontbijt, stevige spaghettimaaltijden enz... alles netjes verzorgd en meer dan genoeg. Vrijdag werd de bewuste berg met de wagen verkend en daarna was het tijd om de terrasjes van chalet Reynard  en Bédoin onveilig te maken. wat was het schitterend weer, zeker 25°. Het bier is er wel niet zo lekker als bij ons maar het smaakte toch. Na een stevig avondmaal en nog wat weetjes en nieuwtjes uitwisselen was het tijd om ons bedje op te zoeken want zaterdag was het Ventouxhoogdag.
Mijn zelfgemaakte pannenkoekjes naar binnengewerkt, veel gedronken en nog een laatste gelletje aan de start en ik was er "klaar" voor. Om 9u25 starten 6 knotsgekke lopers aan een 21,5km lang klimavontuur. De fietsers vertrokken iets meer dan een halfuurtje na ons en de 2 fietsende dames zijn enkele minuten voor ons vertrokken. Allen met hetzelfde doel, de top halen. Door mijn niet-optimale trainingsvolume liet ik de 5 anderen rustig voor me uitdraven en beperkte ik me tot het voetje voor voetje schuifelen om zo goed en zo kwaad mogelijk vooruit te komen.
Eén na één kwamen, al aanmoedigend, de later gestarte fietsers me voorbij. In zulke omstandigheden heb ik wel een zeer, zeer slecht karakter en na 2u12min bereikte ik, al lopend, chalet Reynard (http://www.chalet-reynard.fr/). Mijn vatje was stilaan af, maar het was van hieruit nog maar 6km. Een truitje met lange mouwtjes aangetrokken, stevig gedronken en samen met mijn engelbewaarder Marc (die zichzelf opofferde om me te begeleiden) op pad. Een stukje lopen, wandelen, een stukje lopen, wandelen en de laatste  2km helemaal wandelend (mijn vatje was helemaal af) bereikte ik na 3u 19min zelfvoldaan  de top van de Mont Ventoux. Met dank aan Marc . Luid aangemoedigd door de reeds aangekomen fiesers en lopers had ik alweer mezelf overtroffen. Ik was er fier op en niet een klein beetje. Een welgemeende proficiat aan iedereen, want met zijn allen bereikten we de top van deze magische berg. Vooral de meisjes, Annick en Hilde, hebben hun stoutste verwachtingen overtroffen en zijn met vereende krachten bovengeraakt.
De fietsers in groep naar beneden om op een terrasje nog wat na te praten en wij met de auto naar de huisjes om ons lekker op te frissen en dan een heerlijk biertje te nuttigen. Het bereide avondmaal (stoverij, wortelpuree, brood, kaas) smaakte heerlijk en ging er vlotjes in. De Vlaamse enclave heeft zich dan teruggetrokken om nog wat na te kaarten en een glaasje wijn te nuttigen. Na een te korte nacht was het tijd om Mazan te verlaten en met de bus huiswaarts te keren. dat verliep allemaal zeer vlotjes tot Brussel op de kaart verscheen. Anderhalf uur om Brussel door te raken. Die Nederlanders hebben wel geen nette indruk van ons overgehouden, mensen die blikjes uit de auto wierpen, chaos aan de op-en afritten, het respectloos (middenvinger) overal tussenwringen om enkele seconden te winnen. Kortom de Belgen lieten zich van hun "sterkste" kant bewonderen, nl. een zootje ongeregeld.
We werden netjes in Mechelen afgezet en na nog een belgisch Duveltje was het tijd om naar Lier terug te keren. 
Bedankt aan iedereen voor het aangename gezelschap waar ik deel mocht van uitmaken en zeker aan de Vlaamse enclave Hilde, Annick, Kris, Frank en mijn slaapmaatje Harry (is wel Nederlander maar woont al meer dan 30 jaar bij ons).
Ad en Gerrit  bedankt voor de Nederlands-Belgische gesprekken in het busje. De catering voor het lekkere eten. Marc voor het zijn van mijn engelbewaarder tijdens de laatste 6km van de beklimming.
Speciale dank aan Marcoen, de organisator van deze ganse bedoening, en voor mij een vriend voor het leven.
Het was alweer veel te snel voorbij.

Kris en Marcoen, lotgenoten maar 2 vrienden voor het leven  

Foto´s : eigen materiaal (http://picasaweb.google.com/ronyvanoosterwyck/MontVentoux02#slideshow/5526712725609049010)
www.delotgenoten.nl