"Europese nacht van de Vleermuis" zo stond de activiteit, die zaterdagavond aan het Fort van Lier doorging, vermeld op de website van Natuurpunt. Onder het peterschap van de "nachtburgemeester van Antwerpen" Vitalski had ik in de krant gelezen. Voor ons was het amper 5 min. fietsen. Maar Lierenaars, die zich wel nacht"raven" noemen, heb ik eerlijk gezegd niet tegengekomen. Spijtig maar een gemiste kans. Op een aangename manier wist men ons het doen en laten van vleermuizen toe te vertrouwen. Het zijn vliegende zoogdieren, zij hebben niets met vampieren te maken (de vampiervleermuis komt wel voor in Zuid-Amerika : http://nl.wikipedia.org/wiki/Vampiervleermuizen), zij hebben de grootte van een hommel (hommelvleermuis weegt 2gr en wordt amper 30mm groot) tot een spanwijdte van 1,70m, 1 op 5 zoogdieren is een vleermuis (meer dan duizend soorten), zij eten ofwel fruit (deze oriënteren zich met hun zicht) ofwel vlees (oa insekten) (deze oriënteren zich met hun echosysteem). Omdat het 's nachts vrij donker is en deze diertjes dan tot leven komen, had de verteller enkele batdetectoren (http://www.vleermuizeninfo.be/download/batdetector.doc) bij, die ingesteld op 20 000 tot 40 000 kHz, voor de mens hoorbare geluiden voortbrengt. Wij, gewapend met detector en licht, op pad om vleermuizen te spotten. En of we ze gezien hebben, ze scheerden in volle snelheid (meer dan 20km/u) over het water, op zoek naar eten en drinken. De watervleermuis is een kleinere soort en weegt rond de 10 á 15 gr en heeft een spanwijdte tussen 25 en 30cm. Vleermuizen krijgen meestal maar 1 jong per jaar en zij zijn zo sociaal ingesteld dat ze over kraamkamers beschikken. Hier verblijven de jongen meestal tot in de maand augustus. Maar het kan ook langer.
Het was een wondere, leerrijke avond, spijtig van het kleine aantal aanwezigen. De afwezigen hebben altijd ongelijk.
Een traditie dient om in ere te houden, een goede traditie toch. Sinds 1990, enkele jaren onderbroken (Boterhammen in de stad) en niet aanwezig, zijn wij een aandachtig publiek omdat wij dierbaar zijn aan de liedjes in onze eigenste taal. Dus wij de trein op naar Brussel Centraal, om na ettelijke treden in het Warandepark te belanden, waar al veel meer volk aanwezig was dan we gedacht hadden. Maar niet getreurd er was nog plaats om te zitten en we konden nog genieten van de laatste stemmingsnoten van Lieven Tavernier. Zoals gewoonlijk was ook hier volk aanwezig dat tot mijn kenniskring behoord, Fredje uit Lier, Herman en Nicole uit Olen, Guy en Petra enz... . Stipt om 12u nam Gentenaar Lieve Tavernier (http://www.lieventavernier.be/) met zijn Zondaars (af en toe bijgestaan door Sarah D'Hondt en Jan De Smet) de muzikale aftrap van de 5de en laatste Boterhammendag (met de Standaard gratis 1000 boterhammen en pintjes te verkrijgen). Bekend als liedjesschrijver is hij heden ten dage zelf ook beluisterbaar (zijn 4de (?) cd is net uit "Wind en Rook"). Toch zal hij voor immer en altijd te boek staan als de man van "De eerste sneeuw". Na een korte wisselpauze was het de "Nieuwe Snaar" (http://www.denieuwesnaar.be/) die het Warandepark letterlijk (Geert Vermeulen's gekke toestanden) en figuurlijk op zijn kop zetten. Entertainment van de bovenste plank, ogen en oren worden tot het uiterste gedreven om maximaal van dit spektakel te genieten. Ondanks het genot blijft het leven zeer relatief als je na het optreden dient te vernemen dat één van de "Lotgenoten" (alle kankerpatiënten waarmee ik de Roparun gelopen heb) voor de 3de keer terug hervallen is. We zijn dan nog eventjes de stad Brussel ingetrokken om te belanden in een Marokkaans theehuis waar we ons tegoed gedaan hebben aan muntthee en absolute zoetigheden (mmmm lekkkker).
Met mijn vriend Paul samen met de fiets naar Mechelen gereden. Wat in Lier niet aan de orde kon komen, nl. de organisatievan de Eneco Toer, was in Mechelen van harte welkom. Een tijdrit is de ideale gelegenheid om de renners eens individueel bezig te zien. We hadden ons geposteerd op de brug en zagen de renners 3 maal voorbijrijden. Idealer kon niet. De VRT liet niets aan het toeval over en was goed geëquipeerd aanwezig, verscheidene camera's , 3 helicopters, een journalist (Picavet) op de motor enz... . Natuurlijk blijven de renners de belangrijkste schakel om er een fantastische wedstrijd van te maken. Met oa Stijn Van den Berghe (onze grootste renner), Stijn Devolder (Belgisch kampioen tijdrijden) en Jurgen Roelandts (leider met de punten) Joost Posthuma kon de verwachtingen niet geheel verwezenlijken, maar de sportbestuurders zijn echt wel gekken achter het stuur van hun wagen. Hopelijk rijden zij in het dagelijks verkeer iets gedisciplineerder.
Sebastien Rosseler strandde spijtig genoeg op 4 luttele seconden om deze Eneco Toer (winnaar Ivan Guttierez) te winnen. Daarna met ons fietsje terug naar Lier (waar we bij aankomst toch zelf 50km gereden hadden).
Organisator: DE KLEITRAPPERS (A 013) Start: Parochiezaal O.L.V., Mechelsesteenweg, Lier. Het Brugge der Kempen, Pallieterstad aan de Nete. Doorheen de mooie natuur van Kloosterheide, en de Polder van Lier. Alle afstanden doen de stadswandeling. Wandelaars kunnen vanaf het station vertrekken. Na onze zoektocht nu wandelen (wij deden de 12km) in eigen stad. Waarom kilometers rijden als je ter plaaatse kunt blijven. Natuurlijk hebben we alles al 100-den keren gezien, maar toch. Van thuis uit, wandelschoenen aan en op weg. Via "de Polder van Lier" naar de binnenstad , geen enkele bezienswaardigheid werd weggelaten. Het VTI was de ideale halteplaats (te warm en overvol) om een drankje te nuttigen. De stadswandeling, het park, de gezellige Lierse straatjes, alles werd mooi in het parcours ingepast. Nieuwe ontdekkingen hebben we ditmaal niet gedaan. De mensen die we aanspraken waren allen enthousiast over wat ons stadje te bieden had en vermits ongeveer 3000 wandelaars deelgenomen hebben, mogen we besluiten dat Lier zeer goed in de markt (???) ligt.
In de namiddag hebben we ons nog opgeofferd om naar "Kunstterras" te gaan, maar helaas was de communicatie hierover zo abominabel slecht (was het om 16u of om 20u) en wij waren niet de enigen die vruchteloos op zoek waren. 's Avonds zijn we ook niet meer teruggegaan, de goesting was weg. Spijtig, maar alweer een gemiste kans, ook al was de organisatie niet in Lierse handen.
Onze zoektocht wordt zo opgesteld dat u alle antwoorden kunt vinden op uw tocht, het moet een ontspannende wandeling zijn waar u Lier wat beter leert kennen. We bestellen voor u goed weder, een mooie wandeling en een namiddag om van te genieten. Dit was het uitgangspunt van een zoektocht (te voet) in mijn eigen stad. De vrouwen (onze resp. wederhelften) hadden ons uitgedaagd om mee te doen, zij het misschien wat tegen goesting, maar uiteindelijk kwam het mannelijke macho-gevoel toch weer naar boven. Vertrekkende op de Grote Markt , via Kon. Albertstraat, Kammenstraat, Lisperstraat (sponsor en schiftingsvraag bij Jet-Air (reclame???) bereikten we na het oplossen van enkele vragen de Vismarkt. Ik wist niet dat aan de Lierse huizen zoveel (koperen???) borden hingen die alludeerden op bekende Lierenaars. Via het huis van Timmermans bereikten we de Lierse academie, de enige vraag waar we het niet echt eens waren over het antwoord. In het stadspark dienden we bomen te tellen (lindebomen???), langs de stadsvest kwamen we in het Begijnhof (werelderfgoed) terecht. Op het Zimmerplein was het hoog tijd voor een Duveltje. Om uiteindelijk terug op de Grote Markt te belanden. hetgeen hier wel aan de orde was, heb een keertje meer oog voor het detail. Ik ken mijn stad, maar niet zijn kleine hebbedingetjes. en nu maar afwachten wie er het slimst uitkomt, onze dames of wij.
Eén geweldig muzikaal festijn, om duimen en vingers af te likken, dat is het minste dat je kan zeggen over dit wel iets te natte festival. Spijtig dat het de naam folk een beetje ontgroeid is en telkenjare een beetje meer moet ik toegeven. Vrijdagmiddag samen met mijn vriend Bruno, met ons Combootje naar Dranouter. Ruimschoots op tijd, even genieten van de in een redelijke stilte gehulde omgeving om dan met beide voeten de heilige muzikale grond te betreden. Stipt op tijd klonken de tonen van "Va-fan Fahre" uit de grote tent (Kayam) en wij op weg naar de Flamundo-tent waar we vergast werden op een muzikale rondleiding door de vroeger begeleiders van Willem Vermandere (onder de naam "Eigen Wijsjes"). De groep "Traditionel Crete" vergastten ons op een Grieks feest op typische Griekse instrumenten, eerste hoogtepunt. Onderweg naar de Kayam een graantje meegepikt van Ossebolle O en dan fieste in de tente met de "Dolfijntjes XXL" olv Wim Opbrouck (een iets uitgezettere versie van spring-in't-veld Bart Peeters). Muzikaal orgasme nummer één, de tent in lichte laaie (ondanks de regen), ambiance en schitterende muziek, in een soms voor ons onverstaanbaar Harelbeeks dialect. Värttinä , 3 meiden uit het hoge noorden (Finland), een verbeterde Laïs-versie, kende ik van enkele CD's uit de Lierse bib, maar life is dit vocaal triotje, aangevuld met rasmuzikanten, nog veel beter. Genieten, genieten, genieten. Niamh Ni Charra deed haar reputatie (violiste bij Riverdance, best verkochte Ierse folkartieste 2007), alle eer aan. Vergezeld van haar man (gitaar) en ???, de beste bodhran speler die ik tot op heden bezig gezien heb. Na nog een heerlijke pasta en een lekker biertje bezochten we nog enkele muzikale intermezzo's om met een goed gevoel ons Combootje in te duiken voor een heerlijke nachtrust. 's Morgens op weg naar Loker om aldaar in de Ierse pub een heerlijk Iers ontbijt te verorberen, een traditie die al enkele jaren wordt in stand gehouden. Na een stevige wandeling in het heuvelland was het weerom music-time. Eitre (een Ier, een Fransman en drie Zweden) mochten met hun Ierse traditionals de spits afbijten en hoe. Een half uur vooraleer de heer Vanuytsel aan zijn voorstelling begon zat de tent letterlijk eivol. Het was misschien niet het allerbeste optreden, maar zeker het meest gesmaakte. Zjef Vanuytsel , ondanks een lange muzikale afwezigheid, heeft "het" nog steeds, één van Vlaanderens beste troubadours. Links en rechts nog een nootje (Atabal) meegepikt op weg naar Gabriel Rios. Een onuitgegeven trio, maar wat een klasse, Gabriel Rios , mister latin-american, Jeff Neve (top jazzmuzikant) en Kobe Poesman (toppercussionist oa Tattoo el Tigre). Voor mij het beste van Dranouter 2008, maar deze mening is zuiver persoonlijk. Uiscedwr , jong, goodlocking, muzikale top kortom Folk met een grote F. 3 Jonge mensen (fiddle-speelster, blue-grass gitarist en bodhran percussionist) in GB uitgeroepen tot young folk group 2007. Van GB naar Antwerpen, in Dranouter wil dit zeggen van het ene podium naar het andere. De Kring-tent (hier moet je aanschuiven om in een fauteuil te mogen genieten) was veel te klein om Axel Peleman zijn ding te laten doen. Zoals altijd was hij in supervorm, vooral verbaal zeer sterk, hij krijgt het publiek wel op zijn hand, hoe dan ook. Voor Ozark Henry waren we helaas iets te laat, maar niet getreurd. De Fransman Thierry Robin bezorgde ons meer dan een uur kippevel-gipsy-muziek. toen hij ook nog werd bijgestaan door een flamenco-zanger was de tent helemaal te klein. Alweer een muzikaal orgasme. Voor mij was Dranouter 2008 één van de betere uitgaven en ik heb er toch al enkele achter de rug. Nu op weg naar een nog beter 2009.
zo stond de activiteit, die zaterdagavond aan het Fort van Lier doorging, vermeld op de website van Natuurpunt. Onder het peterschap van de "nachtburgemeester van Antwerpen" Vitalski had ik in de krant gelezen. 
toe te vertrouwen. Het zijn vliegende zoogdieren, zij hebben niets met vampieren te maken (de vampiervleermuis komt wel voor in Zuid-Amerika : 
krijgen meestal maar 1 jong per jaar en zij zijn zo sociaal ingesteld dat ze over kraamkamers beschikken. Hier verblijven de jongen meestal tot in de maand augustus. Maar het kan ook langer. 
Een traditie dient om in ere te houden, een goede traditie toch. Sinds 1990, enkele jaren onderbroken (Boterhammen in de stad) en niet aanwezig, zijn wij een aandachtig publiek omdat wij dierbaar zijn aan de liedjes in onze eigenste taal. Dus wij de trein op naar Brussel Centraal, om na ettelijke treden in het Warandepark 
te belanden, waar al veel meer volk aanwezig was dan we gedacht hadden. Maar niet getreurd er was nog plaats om te zitten en we konden nog genieten van de laatste stemmingsnoten van Lieven Tavernier. Zoals gewoonlijk was ook hier volk aanwezig dat tot mijn kenniskring behoord, Fredje uit Lier, Herman en Nicole uit Olen, Guy en Petra enz... . 
(
, 3 helicopters, een journalist (Picavet) 
op de motor enz... . Natuurlijk blijven de renners de belangrijkste schakel om er een fantastische wedstrijd van te maken. Met oa Stijn Van den Berghe (onze grootste renner),
Stijn Devolder (Belgisch kampioen tijdrijden) 
Joost Posthuma kon de verwachtingen niet geheel verwezenlijken, maar de sportbestuurders 
zijn echt wel gekken achter het stuur van hun wagen. Hopelijk rijden zij in het dagelijks verkeer iets gedisciplineerder.
strandde spijtig genoeg op 4 luttele seconden om deze Eneco Toer (winnaar Ivan Guttierez) te winnen.
naar de binnenstad , geen enkele bezienswaardigheid 
werd weggelaten. Het VTI was de ideale halteplaats (te warm en overvol) om een drankje te nuttigen. De stadswandeling, het park, de gezellige Lierse straatjes, alles werd mooi in het parcours ingepast. Nieuwe ontdekkingen hebben we ditmaal niet gedaan. De mensen die we aanspraken waren allen enthousiast over wat ons stadje te bieden had en vermits ongeveer 3000 wandelaars deelgenomen hebben, mogen we besluiten dat Lier zeer goed in de markt (???) ligt. 
(werelderfgoed) terecht. Op het 
(top jazzmuzikant) en Kobe Poesman (toppercussionist oa Tattoo el Tigre). Voor mij het beste van Dranouter 2008, maar deze mening is zuiver persoonlijk. Uiscedwr , jong, goodlocking, muzikale top kortom Folk met een grote F. 3 Jonge mensen (fiddle-speelster, blue-grass gitarist en bodhran percussionist) in GB uitgeroepen tot young folk group 2007. Van GB naar Antwerpen, in Dranouter wil dit zeggen van het ene podium naar het andere. De Kring-tent (hier moet je aanschuiven om in een fauteuil te mogen genieten) was veel te klein om Axel Peleman zijn ding te laten doen. Zoals altijd was hij in supervorm, vooral verbaal zeer sterk, hij krijgt het publiek wel op zijn hand, hoe dan ook. 
