“Ze zijn alleen dusdanig overtuigd van het belang van symbolisch kapitaal dat ze menen dat ze heel veel goed doen door bijvoorbeeld het taalgebruik inclusiever te maken – zoveel goed dat het dan eigenlijk niet meer nodig is om zelf een beetje in te schikken. ” -> dat is ook wat mij zo vaak irriteert, en ook de reden dat ik niet zo dol ben op inclusief taalgebruik, dat vaak een doekje voor het bloeden is, en soms zelfs getuigt van machteloosheid tegenover de grond van de problemen. Waarmee ik niet wil zeggen dat taalgebruik moet omslaan in anti-woke of anti-inclusief taalgebruik. Dat is nog heel wat anders

” maar de meerderheid van de mensen in de wereld raakt dit alles in het geheel niet.” –> de meerderheid inderdaad niet, maar ik als vertaler moet soms wel op m’n tellen passen. En dan ondervind ik wel vaak dat voorstellen voor inclusief taalgebruik soms niet werkbaar zijn.

“Dat zou weleens te maken kunnen hebben, schrijft Al-Gharbi, met het feit dat de wetenschap zo geprofessionaliseerd wordt dat er eigenlijk alleen mensen die goed opletten op school en later altijd deden wat de professor zei een baan kunnen krijgen. ” –> je moet maar ’s talen en letteren studeren als je een sf-liefhebber bent, dan krijg je het wel te horen, zelfs al in het middelbaar onderwijs, dat je “triviaalliteratuur” leest. Aan de unief kwam dat vooral van de studenten, die dus allemaal bezig waren zich te confirmeren, en die dat waarschijnlijk al sinds hun tienertijd deden. Overigens een goed vb. van “symbolisch kapitalisme”, wat letteren is puur symbolisch.
Als ik nu zie wat er gebeurt met AI en robots, dan zie ik ook dikwijls dat die geconfirmeerden de domkoppen waren. En ja, het irriteert mij nog altijd.

“Dat zou weleens te maken kunnen hebben, schrijft Al-Gharbi, met het feit dat de wetenschap zo geprofessionaliseerd wordt dat er eigenlijk alleen mensen die goed opletten op school en later altijd deden wat de professor zei een baan kunnen krijgen. En dat zijn niet de mensen van wie we doorbraken kunnen verwachten” –> een probleem dat zich bv ook voordoet in de fysica: veel artikelen, veel dure projecten, weinig tot geen vooruitgang. Alleen maar bevestiging van ideeën die we al meer dan honderd (!) jaar hebben. Jaja, zo oud zijn de quantummechanica en de relativiteitstheorie al.

Om echt een wetenschappelijke vernieuwing te krijgen, heb je een paradigmaverschuiving nodig, zoals de quantummechanica en de relativiteitstheorie de zekerheid van het Newtoniaanse wereldbeeld verschoven. Een gelijkaardige gebeurtenis was ook toen de aarde rond de zon bleek te draaien i.p.v. andersom, en was het ook toen men inzag dat de aarde rond was. De huidige fysicaparadigma’s verschillen zo erg van onze dagelijkse ervaringen, dat ik het niet zo gauw zie gebeuren dat er weer een echt nieuwe fysicatheorie komt. Het kost zo al veel moeite om de relativitietstheorie te begrijpen.
En dan zijn er nog nieuwe paradigma’s waar de oude vaak weer inkruipt. Zoals het idee dat de mensheid niet uit verschillende rassen bestaat. De mens is maar één ras. Men begint het dan over ethnie te hebben, en het oude racisme verandert dan in ethnicisme.

Weet je wie ook een goed vb was van dat vastzitten in een denkpatroon? Etienne Vermeersch. Dat lijkt misschien niet het geval, maar het was wel zo. Hij kon heel strak binnen een bepaald denkpatroon blijven, zodat hij daarin geen fouten maken, maar “out of the box” denken, was er eigenlijk niet bij, waardoor hij moeilijk de fouten in de basisprincipes kon merken.

Er wordt inderdaad nogal veel niet passende symboliek afgeleid van fysica gebruikt door literatuurwetenschappers, en het is nogal onderhevig aan modetrends. Je moet eens letten op de ontwikkeling van die symboliek in de loop van de tijd. Toen de computer populair was, jaren 1980, 1990, werd nogal dikwijls met computers en sofware vergeleken (ik kan niet zo direct vbn geven, te lang geleden).
Maar er is inderdaad heel veel in fysica dat echt moeilijk te begrijpen is. Je moet maar eens met de relativiteitstheorie beginnen. Daar kun je echt je kop op breken. En dan moeten wij het niet eens bedénken, want Einstein heeft dat voor ons gedaan. Op dat vlak was Einstein echt wel een uitzonderlijk genie (op andere vlakken soms totaal niet), o.a. omdat hij zich totaal los kon maken van de dagelijkse ervaringen en dus van het zogenaamd “gezond verstand”.
De huidige fysica is met de relativiteitstheorie en de quantummechanica al lang het stadium van de Newtoniaanse natuurkunde voorbij, die in formules goot wat onze dagelijkse ervaring betekent. Als je de natuurkunde van Newton bestudeert, kun je voortdurend teruggrijpen op dagelijkse ervaring. Het is je gezond verstand dat zegt dat appels naar beneden vallen, zelfs dat ze niet ver van de boom vallen. Newton beschrijft hoé ze dat doen.
Maar ik kan je garanderen dat je je bij de relativiteitstheorie volledig aan je lot overgelaten voelt.

En passant wil ik ook nog opmerkingen dat de mensen die er mordicus aan vasthouden dat de aarde plat is, zich precies op het gezond verstand baseren. Ja, het zijn sukkels, maar tegelijk bewijzen ze ook dat op z’n minst de term “gezond verstand” nogal overschat wordt. Het is niet ons gezond verstand dat duidelijk maakt dat de aarde rond is. Zelfs dat niet.

“De huidige fysica dient respectvol maar mutatis mutandis ingelijfd te worden in het nieuwe paradigma net zoals Newton werd ingepast in Einstein.” –> daar wil ik toch een noot bij zetten: het is niet zo dat Newton werd ingepast in Einstein. Einstein BEVAT Newton.
Het is mogelijk om van de formules van Einstein die van Newton af te leiden (E=mc² is een vereenvoudiging van één van die formules, waarbij die formule wordt geïnterpreteerd als voor twee massa’s die t.o.v. elkaar in rust zijn, dus niet beweging t.o.v. van elkaar, een toestand die zich in werkelijkheid nooit kan voordoen). Net zo is het mogelijk om uit de gravitatieformule van Newton de wetten van Kepler af te leiden. M.a.w.: uit de formules van Einstein kun je de wetten van Kepler afleiden.
Zoals jij het formuleert, wek je de indruk dat er een soort dwang is om de huidige fysica “in te lijven” in het nieuwe paradigma, maar dat is een verkeerde zienswijze. De wetten van Kepler zijn nog altijd juist. Ook de wetten van Newton zijn nog altijd juist. Dat merken we als we van de trap vallen: je valt liever van de onderste tree dan van de hoogste. De wetten van Einstein zijn een uitbreiding daarvan, en beschreven de toestand daardoor preciezer, al hebben we daar in het dagelijks leven niets aan, omdat we nooit met relativitische snelheden te maken krijgen.
Ik wil daarbij wel toegeven dat de relativiteitstheorie naar het schijnt wel belangrijk is voor gps. Zonder de relativiteitstheorie zou de nauwkeurigheid van satellietnavitagiesystemen tekortschieten.

“En werkt wiskunde wel in de diepte? Voor zo ver ik iets van wiskunde begrijp, lijkt zij mij vooral een wetenschap van de puntjes op de I te krijgen. ” –> Er bestaat ook zoiets als fundamenteel wiskundig onderzoek, en dat werkt juist wel in de breedte. Wiskundig onderzoek gaat dus niet over op de puntjes op de i krijgen. Wiskunde is een hulpwetenschap, die dan door andere wetenschappen wordt gebruikt om in die wetenschappen de puntjes op de i te krijgen.

De stilstand van het onderzoek in diverse disciplines is o.a. het gevolg van het feit dat onderzoekers moeten worden aangesteld door iemand. Die iemand is iemand in een gezagspositie die de aanstellingen doet. Doorgaans is dat een professor (directeur van een afdeling aan een universiteit: let wel: dat is dus niét synoniem met ‘geleerde’, zoals veel mensen denken), vaak ook een groep professoren. Die mensen zullen mensen kiezen die in hun richting werken, omdat ze assistenten nodig hebben voor hun onderzoek. Dus een professor stringtheorie zal iemand aanstellen die goed is in stringtheorie en met stringtheorie wil werken. Zelfde verschijnsel in de taalkunde: een TGG’er zal iemand aanstellen die de TGG verder wel uitwerken.
Het gevolg daarvan is dat wetenschappelijk onderzoek bijna onvermijdelijk vastloopt in het verder werken aan al bestaande theorieën.
TENZIJ: je nieuw onderzoek kunt doen waarvoor geen grote budgetten nodig zijn. Een van de redenen van de opeenstapeling van nieuwe ontdekkingen eind 19e eeuw was dan ook dat de budgetten niet overdreven waren, zodat rijke particulieren zich ermee konden bezighouden.
Tegenwoordig zitten we met onderzoeksprojecten die apparatuur vereisen dat miljarden kost (enorme deeltjesversnellers, ruimtetelescopen, kernfusiereactoren…) en dat kan alleen maar door grote instellingen worden betaald. Daardoor zitten we op dat vlak vast.
Daarom ook zit dr. Sabine Hossenfelder meer vooruitgang komen uit “tafelbladexperimenten”, die met minder geld kunnen wordt uitgevoerd, bv. experimenten met lasers. Dat is ook niet iets dat de meeste mensen van hun zakgeld kunnen betalen, maar het is wel al een heel andere categorie en het komt veel meer binnen bereik van een groot aantal onderzoekers. En terwijl de dure experimenten voorgaan op ingeslagen paden, kunnen de goedkope experimenten gemakkelijker, euh, experimenteren.
Dat verklaart bv. ook waarom er soms de onzinnigste medische claims in de pers verschijnen (cfr. Van chocolade wordt je slimmer), omdat het de resultaten zijn van heel kleinschalige onderzoeken, die niet groot genoeg zijn om er echt conclusies aan te kunnen verbinden, en die doorgaans gebruikt worden om geld los te krijgen voor grootschaliger onderzoek.

vrijdag 2 - zondag 4 oktober 2026

12-10-2026, 09:44 geschreven door Peter Motte  

In de vertaalwereld zijn er uiteenlopende profielen, maar weinigen zijn zo verrassend en veelzijdig als Peter MOTTE. Sinds hij in 1997 Vertaalbureau MOTTE stichtte, combineert hij de precisie van technische documentatie met literatuur, sciencefiction en dynamisch taalgebruik.

Wie is hij, iemand die zowel vlot door complexe handleidingen over bouwmachines fietst als door speculatieve fictie?

Tussen wiskunde en wereldtalen

Motte ontwikkelde al vroeg belangstelling voor zowel exacte wetenschappen als kunst. Die dubbelzinnigheid bepaalde ook zijn academische weg: hij studeerde wiskunde en ging over naar talen. Voor een vertaler bleek dat een goede combinatie. Kennis van techniek en het bedrijfsleven is minstens zo belangrijk als een talenkennis om efficiënt samen te werken met bedrijfsklanten uit de techsector.

Vanuit zijn thuishaven in Geraardsbergen vertaalt Motte uit het Engels, Frans en Duits naar het Nederlands, zowel voor de Nederlandse als de specifieke Vlaamse markt.

De mythe van de stripvertaler en de realiteit van de techniek

Wie online zoekt naar Peter Motte, stuit weleens op biografieën die hem omschrijven als de man achter de vertalingen van bekende manga's zoals Death Note en Bleach. Een hardnekkige internetmythe, zo nuanceert hij zelf op zijn blog: hij heeft dat nooit vertaald, maar wel gecorrigeerd en het werk van de Vlaamse vertalers aangepast voor de Nederlandse markt.

Zijn echte professionele activiteiten liggen in de technische en zakelijke sector. Motte heeft zich door de jaren heen gespecialiseerd in vakgebieden zoals:

-          automobieltechniek en autosport

-          informatie- en communicatietechnologie (ICT)

-          bouwmachines en industriële catalogi

Discretie staat vindt hij uiterst belangrijk. Omdat hij als vertaler vaak inzage krijgt in productinnovaties nog vóór ze op de markt verschijnen, hanteert hij een strikte privacycode rond zijn klantenbestand.

Dat is ook de reden dat hij zelf geen AI toepast, want dan wordt er te veel via internet naar servers gestuurd waarvan het onmogelijk is zeker te zijn dat de gegevens er afgeschermd worden van anderen dan de direct betrokkenen. Dat neemt niet weg dat hij wel AI-vertalingen uitgevoerd door zijn klanten bewerkt.

Uitgever en auteur in het fantastische genre

Peter Motte is diep geworteld in sciencefiction, fantasy en horror.

Gedurende dertien jaar was hij de dragende kracht achter en redacteur van het literaire tijdschrift De Tijdlijn, dat 54 afleveringen haalde. Daarnaast schreef hij poëzie, publiceerde hij korte verhalen in diverse SF-bladen (zoals SF Terra en Holland-SF) en stelde hij in 2013 de fantasy-bundel Atlas samen. Ook stond hij mee aan de wieg van initiatieven zoals de Grote Prijs voor de Nederlandse Fantastische Literatuur.

Taalfilosofie in tijden van AI

Terwijl Motte bewust de traditionele sociale media vermijdt, is hij online aanwezig via zijn eigen kanalen. Op de blog van zijn vertaalbureau deelt hij scherpe humoristische analyses over vertalen, en de valkuilen van woordenboeken en kunstmatige intelligentie.

Hij bekijkt de technologische evolutie met de nuchterheid van een wiskundige en de kritische blik van iemand met jaren ervaring. AI is misschien hulpmiddel, maarde menselijke vertaler blijft nodig om de context, nuances en de band met de markt te begrijpen.

Bronnen

https://be.linkedin.com/in/petermotte

https://nl.wikipedia.org/wiki/Peter_Motte

https://vertaalbureaumotte.com/

https://www.bloggen.be/petermotte/

https://schrijvenonline.org/forum/even-voorstellen/118799

https://verbeeldingsliteratuur.fandom.com/nl/wiki/Peter_Motte

door Urial LaPetite

09-10-2026, 00:00 geschreven door Peter Motte  

Toen Thomas de sleutel in het slot stak, hoorde hij iemand onder de trap fluisteren.

Hij bleef staan.

Het huis was leeg. Dat wist hij zeker. Zijn vrouw was drie maanden geleden vertrokken en had de laatste doos meegenomen. De makelaar had gezegd dat hij alleen nog de kelder hoefde leeg te halen.

Wees gewoon snel, had hij gezegd.

Thomas draaide de sleutel om.

Krrrk.

Van onder de trap kwam opnieuw dat geluid.

"Thomas."

Hij liet de sleutel vallen.

De stem klonk precies als die van zijn vrouw.

Hij hurkte neer en keek onder de trap. Daar zat alleen een klein houten deurtje dat hij nog nooit eerder had gezien. Het was nauwelijks een meter hoog en zat vol krassen.

Aan de binnenkant.

Thomas voelde zijn maag samentrekken.

Toen klopte iemand.

Drie keer.

Tok. Tok. Tok.

"Thomas," fluisterde zijn vrouw achter het deurtje. "Doe open."

Hij stond op en liep naar de voordeur.

Achter hem ging het slot van het kleine deurtje langzaam omhoog.

Thomas rende.

Hij haalde de voordeur, trok hem open en stapte naar buiten.

Daar stond zijn vrouw.

Bleek. Nat van de regen. Precies zoals op de avond dat ze verdwenen was.

Ze glimlachte.

"Je hebt me eindelijk gevonden."

Thomas keek naar haar gezicht.

Toen zag hij de krassen in haar hals.

En achter haar, in de donkere deuropening van het huis, hoorde hij iemand lachen.

Zijn eigen stem.

"Niet luisteren naar haar," zei die stem. "Ze liegt."

Thomas deed een stap achteruit.

Zijn vrouw deed ook een stap naar voren.

"Thomas," zei ze zacht.

Vanuit het huis klonk zijn stem opnieuw.

"Thomas."

En toen, vanuit de kelder:

"Thomas."

Drie stemmen.

Alle drie precies hetzelfde.

Alle drie wachtten ze op antwoord.

Door Lalai Ki

09-08-2026, 00:00 geschreven door Peter Motte  

Stel je voor... Je bent een buitenaards wezen, en je komt dit hiernaast tegen direct nadat je op onze planeet bent geland.

Hoe lang blijf je?

09-08-2026, 00:00 geschreven door Peter Motte  

De Ezzuliaanse Leesuitdaging is een leuke uitdaging voor iedereen die graag leest en nieuwe boeken wil ontdekken. Tijdens deze uitdaging probeer je een bepaald aantal boeken te lezen, vaak aan de hand van verschillende thema’s of opdrachten. Hierdoor kom je misschien boeken tegen die je anders niet snel zou kiezen. De uitdaging stimuleert je om vaker te lezen en je leeslijst uit te breiden. Daarnaast is het leuk om ervaringen en leestips met andere deelnemers te delen. De Ezzuliaanse Leesuitdaging maakt lezen afwisselend, gezellig en motiverend. Het belangrijkste is niet hoeveel boeken je leest, maar hoeveel plezier je aan het lezen beleeft.

08-08-2026, 10:52 geschreven door Peter Motte  

Wanneer mensen het woord mot horen, denken ze vaak aan kleine insecten die gaten in kleding maken. Toch is dat beeld maar een klein deel van het verhaal. Motten vormen een enorme en veelzijdige groep insecten die een belangrijke rol spelen in de natuur.

Wat is een mot

Een mot is een nachtvlinder en behoort, net als de dagvlinders, tot de orde van de vlinders (Lepidoptera). Wereldwijd bestaan er meer dan 160.000 soorten motten, terwijl er ongeveer 18.000 soorten dagvlinders zijn. De meeste motten zijn 's nachts actief, maar sommige soorten vliegen juist overdag.

Uiterlijk

Motten hebben meestal een stevig lichaam en vleugels die bedekt zijn met kleine schubben. Hun kleuren variëren van onopvallend bruin en grijs tot opvallend wit, geel of zelfs felgroen. Veel soorten hebben een uitstekend camouflagepatroon waarmee ze zich kunnen verbergen op boomschors, bladeren of stenen.

Een belangrijk verschil met dagvlinders is dat motten in rust hun vleugels vaak plat of als een tentje over hun lichaam houden. Daarnaast hebben veel motten gevederde of kamvormige antennes, vooral de mannetjes.

Levenscyclus

Net als andere vlinders doorlopen motten vier levensfasen:

1. Ei
2. Rups
3. Pop
4. Volwassen mot

De rupsen voeden zich meestal met bladeren, bloemen of andere plantendelen. Sommige soorten eten dode plantenresten, schimmels of dierlijk materiaal. Na de verpopping komt de volwassen mot tevoorschijn, die zich voortplant en de levenscyclus opnieuw begint.

Het nut van motten

Hoewel motten soms als plaaginsecten worden gezien, zijn ze zeer waardevol voor het ecosysteem. Ze bestuiven bloemen die vooral 's nachts bloeien en vormen een belangrijke voedselbron voor vleermuizen, vogels, spinnen en andere dieren. Zonder motten zouden veel voedselketens verstoord raken.

Motten in huis

Slechts een klein aantal motsoorten veroorzaakt problemen in woningen. De bekendste zijn de kledingmot en de voedselmot. Kledingmotten leggen hun eitjes in natuurlijke stoffen zoals wol, bont en zijde. De larven eten de vezels en kunnen zo schade aan kleding veroorzaken. Voedselmotten leggen hun eitjes juist in producten zoals meel, rijst, noten en granen.

Goede hygiëne, het bewaren van voedsel in afgesloten bakken en het regelmatig luchten en reinigen van kleding helpen om een mottenplaag te voorkomen.

Bedreigingen

Veel motsoorten hebben het moeilijk door het verdwijnen van leefgebieden, het gebruik van bestrijdingsmiddelen en lichtvervuiling. Kunstlicht kan motten desoriënteren, waardoor ze minder tijd besteden aan het zoeken naar voedsel of een partner.

Conclusie

Motten zijn veel meer dan insecten die schade aan kleding veroorzaken. Ze vormen een zeer diverse groep nachtvlinders die een belangrijke bijdrage levert aan de natuur. Door hun rol als bestuivers en als voedsel voor andere dieren zijn motten onmisbaar voor een gezond ecosysteem. Meer kennis over deze bijzondere insecten helpt om hun waarde beter te begrijpen en hun leefomgeving te beschermen.

Door Urial LaPetite

23-07-2026, 00:00 geschreven door Peter Motte  

Op het eerste gezicht lijken de Romeinse geleerde Macrobius en een microbe niets met elkaar gemeen te hebben. De ene verwijst naar een schrijver uit de late oudheid, de andere naar microscopisch kleine organismen. Toch laten beide zien hoe mensen de wereld proberen te begrijpen, van de grootste ideeën tot de kleinste levensvormen.

Macrobius was een Romeinse schrijver en filosoof die waarschijnlijk leefde in de vierde en vijfde eeuw na Christus. Hij is vooral bekend door zijn werk Saturnalia, een dialoog waarin geleerden tijdens het Saturnaliafeest gesprekken voeren over literatuur, religie, geschiedenis en filosofie. Daarnaast schreef hij een invloedrijk commentaar op De droom van Scipio van Cicero. Daarin beschreef hij een kosmisch wereldbeeld waarin de aarde slechts een klein onderdeel vormt van een veel groter universum. Zijn werk speelde een belangrijke rol in de overdracht van klassieke kennis naar de middeleeuwen.

Een microbe is een verzamelnaam voor microscopisch kleine organismen, zoals bacteriën, sommige schimmels, protozoën en bepaalde algen. Hoewel veel mensen microben vooral associëren met ziekte, zijn de meeste juist onmisbaar voor het leven op aarde. Ze helpen bij de afbraak van organisch materiaal, maken deel uit van de voedselkringloop en leven zelfs in en op het menselijk lichaam, waar ze bijdragen aan een gezonde spijsvertering en een goed werkend immuunsysteem.

Macrobius kende het bestaan van microben niet. In zijn tijd bestond de microscoop nog niet en dacht men dat ziekten werden veroorzaakt door een verstoord evenwicht van lichaamsvochten of door schadelijke dampen. Pas in de zeventiende eeuw maakten wetenschappers zoals Antoni van Leeuwenhoek voor het eerst microscopische organismen zichtbaar.

Toch is er een interessante overeenkomst tussen Macrobius en de moderne microbiologie. Beiden weerspiegelen de menselijke nieuwsgierigheid naar de verborgen orde van de natuur. Waar Macrobius probeerde de structuur van de kosmos en de plaats van de mens daarin te begrijpen, onderzoekt de microbiologie de onzichtbare wereld van organismen die een enorme invloed hebben op het leven. Samen illustreren zij hoe de zoektocht naar kennis zich uitstrekt van de grootste vragen over het universum tot de kleinste bouwstenen van het leven.

Door Urial LaPetite

16-07-2026, 00:00 geschreven door Peter Motte  

Lotte en Amir hadden jarenlang gedroomd van een rustige vakantie op aarde. Na maanden aan boord van een ruimtestation, waar de temperatuur tot op de graad werd geregeld en elk zuchtje lucht uit een ventilatiesysteem kwam, leek een paar dagen in Amsterdam precies wat ze nodig hadden.

De eerste ochtend werden ze wakker in een charmant hotel aan een gracht. Zonlicht viel door de gordijnen naar binnen.

"Wat een prachtige dag," zei Lotte terwijl ze het raam opende.

Een golf van warme lucht stroomde de kamer binnen.

Amir keek op zijn telefoon. "Vijfendertig graden. En het is nog geen tien uur."

Ze besloten toch op pad te gaan. Langs de grachten wandelden ze tussen toeristen, fietsers en bomen die nauwelijks schaduw boden. De stenen kades straalden warmte uit alsof ze de hele zon hadden opgeslagen.

"Ik heb op de dagzijde van een maan zonder atmosfeer gewerkt," zei Lotte terwijl ze haar voorhoofd afveegde. "Maar daar droeg ik tenminste een gekoeld ruimtepak."

Amir lachte. "Hier is het verschil dat iedereen doet alsof dit normaal is."

Na een uur zoeken vonden ze een bankje onder een kastanjeboom. Ze zakten erop neer.

"Oef..." kreunde Lotte terwijl ze haar rug tegen de leuning liet rusten.

"Mmm... ik geloof dat zelfs mijn schaduw het te warm heeft," kreunde Amir met een glimlach.

Ze haalden allebei een fles koud water tevoorschijn en bleven een tijdje zwijgend zitten, luisterend naar het zachte klotsen van het water in de gracht en het gezoem van een bootje dat voorbijvoer.

Later op de middag besloten ze een museum binnen te gaan, vooral omdat daar airconditioning was. Zodra de koele lucht hen tegemoet kwam, slaakten ze bijna tegelijk een opgeluchte zucht.

"Dit," zei Lotte, "is de beste technologie die de mensheid ooit heeft uitgevonden."

"Na raketmotoren," vulde Amir aan.

"Voor vandaag zet ik airconditioning op nummer één."

Ze brachten uren door tussen schilderijen en beelden, niet alleen uit interesse, maar ook omdat niemand hen naar buiten stuurde.

Tegen de avond werd de hitte eindelijk iets draaglijker. Ze kochten een ijsje en wandelden langzaam langs de verlichte grachten. De lucht kleurde oranje en roze, en een zacht briesje stak op.

"Grappig," zei Amir. "We hebben miljoenen kilometers door de ruimte gereisd."

"En toch is onze grootste uitdaging deze vakantie een Amsterdamse hittegolf."

Lotte glimlachte. "Misschien is avontuur gewoon relatief."

Ze keken uit over het rustige water, waar de lichten van de bruggen weerspiegelden. Voor twee mensen die gewend waren aan de stilte van de ruimte voelde de warme zomeravond verrassend levendig. En hoewel ze die dag flink hadden gekreund onder de hitte, wisten ze allebei dat dit een vakantie zou worden waar ze nog lang met plezier aan zouden terugdenken.

Door Laila Ki

09-07-2026, 00:00 geschreven door Peter Motte  

Schapen hebben een aantal eigenschappen waardoor ze het beste gezelschaspdier zijn.

Ze zijn sociale dieren en kunnen een band opbouwen met mensen die regelmatig voor hen zorgen.
Ze zijn doorgaans rustig en minder roofdierachtig of territoriaal dan bijvoorbeeld sommige honden.
Ze kunnen buiten leven en hebben geen dagelijkse wandelingen nodig zoals honden.
Ze vertonen vaak voorspelbaar gedrag, wat sommige mensen als prettig ervaren.
Sommige rassen zijn zachtaardig en laten zich graag benaderen.

Tegelijkertijd zijn er wat nadelen:

Schapen zijn kuddedieren en horen niet alleen gehouden te worden.
Ze hebben veel ruimte nodig, meestal een weiland.
Ze vereisen specifieke verzorging, zoals hoefverzorging, ontworming en bescherming tegen parasieten.
Ze zijn minder trainbaar en communicatief dan honden.
Ze zijn niet geschikt voor de meeste woonomgevingen.

Voor wie veel ruimte heeft is een schaap zeker een uitstekend gezelschapsdier.

Door Urial LaPetite

02-07-2026, 00:00 geschreven door Peter Motte  

O zoete morgenstond, die zacht ontwaakt,
En met uw gouden glans de velden streelt,
Waar elk gewas zijn groene luister draagt,
En 't blijde vogellied door 't luchtruim speelt;

Mijn oog aanschouwt de pracht van aard en lucht,
Doch vindt geen rust in zulk een schoon gezicht;
Want die mijn hart bezit met lieflijke zucht,
Ontneemt den dag zijn glans, de zon haar licht.

Gij roos, die bloeit met purperen gloed getooid,
Gij lelie, rein van blad en morgendauw,
Uw schoonheid wordt door éne blik verstrooid,
Wanneer ik denk aan haar, mijn liefste vrouw.

Ach, mocht haar gunst mijn trouwe min verstaan,
Dan werd mijn winter tot een lentebaan.

Door Ilse Van de Kiele

27-06-2026, 00:00 geschreven door Peter Motte