 |
|
 |
ons tweede adoptieavontuur |
|
 |
07-09-2010 |
knuffels² |
G. en ik stoeien op het bed. G. heeft zichzelf helemaal verstopt onder de handdoek. Ik sluip dichterbij, overval hem met een stevige knuffel. En geef hem er nog één. "Voor broertje", zeg ik. "Ik wil broertje knuffelen en dat kan nog niet. Dus knuffel ik jou twee keer." Hij laat het zich bevallen. "Mama," vraagt hij, "wie knuffelde jij toen ik er nog niet was?" "Toen knuffelde ik papa." "En toen papa er nog niet was?" "Euh, toen knuffelde ik mezelf..." Daarstraks aan tafel zei G. dat hij er niet was. Ik vroeg waar hij dan wel was. "In Ethiopië. In het huisje bij mijn broertje en bij het broertje van de meisjes." Ik wou dat ik daar ook was... Nog even. Nog éven!
07-09-2010, 19:46 geschreven door Inge 
|
|
Categorie:het leven zoals het is
|
 |
03-09-2010 |
de dakloos en de gieter |
"Mama, wie heeft ons huis gemaakt?" vraagt G. tijdens het avondeten. "De metser en de loodgieter, de dakwerker, de electricien en de schrijnwerker" som ik op. "Wat heeft de electricien gemaakt?" "De elektriciteit." "Welke tijd is dat?" "Hm, dat is geen tijd. Hij heeft het stopcontact gemaakt enzo." "Moeten alle auto's dan stoppen in de file?" ... "Mama, wat eten de dakloos en de gieter nu?" Misschien moet ik dan toch maar even Bob de Bouwer introduceren...
03-09-2010, 20:12 geschreven door Inge 
|
|
Categorie:het leven zoals het is
|
 |
|
babyblues... |
Het is officieel: ik heb de babyblues... Broertjes foto is mijn nieuwe screensaver op de pc. Zijn foto plakt ook op de kast. En op zijn slaapkamerdeur. Hij zit in mijn agenda. Op elk moment van de dag -en de nacht- kom ik hem tegen. Hij is op mijn netvlies gebrand. Laat me niet meer los. Nooit meer... G. stelt elke dag vragen, is oprecht geïnteresseerd. Probeert in te schatten hoe groot zijn broertje is. Wat hij al allemaal kan, of zal kunnen als hij thuis is. Hoe hij zijn broertje zal vasthouden. En knuffelen. Voorlopig knuffelen we zijn foto. G. geeft een aaitje en een kusje voor het slapengaan. Met een zachte glimlach om zijn lippen.
03-09-2010, 09:12 geschreven door Inge 
|
|
Categorie:het leven zoals het is
|
 |
14-08-2010 |
Kirikou |
G. kijkt graag naar Kirikou. Hij is vooral erg geboeid door de scène waarin Kirikou aan Karaba vraagt hem te kussen, en hij spontaan begint te groeien. Hij speelt de scène graag na. Hij als Kirikou, en ik mag Karaba zijn. Als het aan G. ligt is hij morgen al 20. Kirikou verwijdert eerst de doorn die Karaba kwelt en haar tot heks heeft gemaakt en dat doet haar een kreet van pijn uitstoten. G. kijkt me aan en vraagt: "Mama, ben jij groter dan de pijn van Karaba of is de pijn van Karaba groter dan jou?" Als hij nog eens een film wil zien zet ik Molletje wel op...
14-08-2010, 00:00 geschreven door Inge 
|
|
Categorie:het leven zoals het is
|
 |
28-07-2010 |
bijna jarig... |
Zoonlief is bijna jarig. Elke ochtend vraagt hij: "Ben ik nu vier, mama?" "Nee, schat." En dan vertel ik hoeveel nachtjes hij nog moet slapen. Vorig jaar wilde hij een gitaar. Een groene. Hij kreeg een rode. Deze keer wil hij een step. Een echte. Zijn wens zal in vervulling gaan... Manlief zegt dat we telefoon zullen krijgen op zoonlief's verjaardag. Hij is degene die echt geduldig is. Die kan wachten. Of toch, het wachten zeer geduldig ondergaat. Hij houdt mij op de grond. Sust en troost als het me te veel wordt. En doet dan plots uitspraken als deze. Hopelijk las hij het in de sterren. Het zal hier knallen...
28-07-2010, 10:59 geschreven door Inge 
|
|
Categorie:het leven zoals het is
|
 |
16-07-2010 |
plasticine |
G. speelt met plasticine. Hij neemt het potje met zwart. Rolt het geheel uit tot een worstje. Neemt de schaar. "Kijk, mama, dit is zusje. Ik knip haar hoofd er af!". "Oei oei", zeg ik. Te verbouwereerd om iets anders te zeggen. "Mama, dat is maar doen-alsof, hoor!" "Oef.", zeg ik.
16-07-2010, 14:27 geschreven door Inge 
|
|
Categorie:het leven zoals het is
|
 |
14-07-2010 |
de ochtendstond heeft vragen in de mond... |
Zoonlief kraaide vroeg deze ochtend. Schaap en laken waren spoorloos. Hij dommelde snel terug in. Mama niet. Haar hoofd begon te malen... Hoofdvraag: WANNEER? Wanneer komt de toewijzing, wanneer de rechtbankzitting, wanneer de overdracht? Hoe het verlof aan elkaar puzzelen? Misschien toch eerst terug gaan werken? Voor eind augustus moet deze knoop ontward zijn. Maar het laatste telefoontje met het adoptiebureau leerde dat een toewijzing in augustus tot de mogelijkheden behoort. Eerst zien, dan geloven...
14-07-2010, 10:10 geschreven door Inge 
|
|
Categorie:het leven zoals het is
|
 |
09-07-2010 |
One big African family! |
G. zit samen met N. in de bolderkar. We reizen door Afrika en houden halt bij de bonobo's. N. wacht ook op een brusje uit Ethiopië. Ze vraagt aan G. of hij bij zijn papa & mama in Ethiopië ook een broertje of een zusje had. "Ja hoor", hoor ik hem overtuigend zeggen, "een zusje en die heet B." B. komt ook uit Ethiopië en woont bij ons in de buurt. G. gaat trouwen met haar (maar ook met M. die ook uit Ethiopië komt, en met mij) maar nu is zij dus plots zijn Ethiopisch zusje. Het brusje laat nog op zich wachten. Onlangs gaf G. aan niet mee naar Ethiopië te willen afreizen. "Nee, gaan jullie maar zonder mij." Als de toewijzing er eindelijk is zullen we de adoptieboekjes nog eens induiken. Spelen met het vliegtuig. Foto's van zijn grote reis bovenhalen. ...
09-07-2010, 21:23 geschreven door Inge 
|
|
Categorie:het leven zoals het is
|
 |
06-07-2010 |
Waar is... |
Nu G. afscheid heeft genomen van zijn tutje verloopt het inslapen minder vlot. Net lag hij nog zowat een uur te draaien en te keren, te zingen en te vertellen in zijn bed. Tot mama er even bijkroop. "Mama, waar is papa?" Beneden. "Waar is broertje of zusje?" In Ethiopië. "Waar ben jij?" Bij jou in bed. "Waar ben ik?" In je bed. "Waar is het gordijn? Voor het raam. Wat is er achter het raam? De wolf. En de jager!" Zoonlief is helemaal in de ban van het heerlijk en verrassend boek Ik zie ik zie van Marianne Dubuc. En G. bouwt verder...
06-07-2010, 22:17 geschreven door Inge 
|
|
Categorie:boeken
|
 |
02-07-2010 |
Binkie en de speen |
Binkie wil een broertje en krijgt er een. Maar omdat het broertje zo hard huilt krijgt het een speentje van mama. Binkie wil ook een speen! Maar daarvoor is hij te groot... G. vindt het een geweldig boek. G. is intussen een bink van bijna vier. Een bink met een speentje... We proberen hem al heel lang te overtuigen het tutje weg te doen. We wilden het meegeven met de Sint, maar toen was die weer weg en stak het tutje nog elke avond in zijn mond. Op een luie zaterdagochtend lagen we samen in het grote bed en dachten we G. te hebben overtuigd. Hij stond spontaan op, liep naar de vuilnisbak in de badkamer en gooide zijn tutje weg. We prezen hem de hemel in. Hij bedacht zich. Viste het tutje weer uit de vuilnisbak en zei dat hij er nog niet klaar voor was. "Deze zomer", beloofde hij. En het werd zomer... Gisteren onze eerste vakantiedag samen. We hebben afscheid genomen van het tutje en staken het in een grote envelop: 'voor Sinterklaas'. Ik nam G. mee naar de speelgoedwinkel. Hij koos een mooie bal. Ik koos ook nog een leuk gezelschapsspel. Toen werd het avond. Bedtijd. Smeken, huilen, tieren, roepen, schoppen, slaan, ... Mama en papa hielden het been stijf. Tutje is weg en blijft weg. Wat een helse nacht. Ik wist niet dat tutjes zo verslavend konden zijn...
02-07-2010, 15:51 geschreven door Inge 
|
|
Categorie:het leven zoals het is
|
 |
|
TOP 5 |
02-07-2010, 08:48 geschreven door Inge 
|
|
Categorie:nieuws
|
 |
|
 |
|
 |