G. kruipt nog vol slaap in ons bed. Het eerste wat me aan hem opvalt zijn z'n bovenste snijtanden. Er zit een spleet tussen! Die was er toch niet? Ik vraag of hij op zijn mond gevallen is, of op iets hard heeft gebeten, of met iets hard in zijn mond heeft zitten spelen. G. kijkt me verdwaasd aan. Ik vraag of ik even mag voelen. Zijn linkerbovensnijtand wiebelt. Ik ben even van mijn melk. Een wiebeltand! G. gaat wisselen. Krijgt "grotemensentanden". Ik vertel hem dat zijn tand losstaat. Dat die binnenkort gaat uitvallen. En dat hij dan nieuwe tanden krijgt. Hij is niet echt onder de indruk. Dat komt pas in de loop van de dag. Hij zit voortdurend te voelen, te wrikken. En wil in de spiegel kijken. Vraagt wanneer het nu zover is. A. is nog steeds meneertje tweetand. Bijt en kauwt en zabbert op alles wat in zijn handen komt. Maar ik zie nog geen doorbraak. Komen en gaan. Melktanden. Grote broer wordt echt groot. Al is hij nog steeds een viertje...
21-05-2011, 22:13 geschreven door Inge 
|