 |
|
|
| Vertalen, vertaalbureau, vertalingen, vertaler, literatuur, Ezzulia, forum |
| Vertalen, vertaalbureau, vertalingen, vertaler, literatuur, Ezzulia, forum |
|
| 07-04-2019 |
 Deze dode morgen Biofeedback, Jean-Marc Ligny |
Deze dode morgen: Biofeedback, Jean-Marc Ligny
bespreking: Peter Motte
Gisteren eindelijk "Biofeedback" van Jean-Marc Ligny uitgelezen. "Eindelijk", want volgens mij kun je het boekje gemakkelijk in drie avonden uitlezen. De eerste avonden racete ik zonder problemen door de eerste 70 bladzijden.
Dat is opmerkelijk, want het zit vol neologismen, en de namen zijn bizar.
Typisch sciencefiction. Je noemt iemand niet zomaar Jan, of in dit geval Jean, want het boek is in het Frans, maar Kis-Fish, of Sakau-Shan, of Sar-Oïa. De meeste normale naam was Pril (dag Marc), alhoewel een Fransman Fogeye misschien ook tamelijk normaal vindt.
Laat je dus niet misleiden door de titel: "Biofeedback" is wel degelijk in het Frans. Hier en daar zijn er trouwens op het Engels gebaseerde neologismen.
De sterkte van het boek is het ritme. Dat zit goed op elk niveau, zowel het zinsritme als de introductie van nieuwe personages en begrippen, als het aanbrengen van de gebeurtenissen en de raadsels die je telkens verder het boek inzuigen. De spanning is goed opgebouwd en de complexe achtergrond wordt geleidelijk duidelijk gemaakt.
In de eerste bladzijden worden om de haverklap nieuwe personges ingevoerd, en toch stoort dat helemaal niet. Jean-Marc Ligny kan in een paar regels een situatie duidelijk maken en een personage typeren, zodat de lezer direct mee is. Daardoor lezen de eerste hoofdstukken als een reeks korte verhalen na elkaar, soms van maar een pagina lang, die zich allemaal in hezelfde universum afspelen.
Jean-Marc Ligny verliest zich ook niet in literair doen om literair te zijn, zoals lange beschrijvingen van romantische zonsondergangen. Hij schreeft geen verhaal waarvan hij het verloop onderbreekt door af en toe poëzie te willen brengen.
Sommige scènes deden me aan Akira denken, maar het boek werd gepubliceerd in 1979 (en is dus ouder), en toen bestond Akira niet.
De doorgewinterde sciencefictionliefhebber zal er trouwens ook extra plezier aan beleven. Hij weet sneller dan de auteur het expliciet vermeld waa sommige personages zich bevinden, door een afstand te vermelden. En er zit een verwijzing naar Isaac Asimov in.
Zeker een boekje dat ik kan aanraden.
donderdag 21 februari - zondag 7 april 2019
|
|
|
|
|
Reacties op bericht (0)
|
