Vanmorgen werden we wakker van vreemde geluiden uit de aanpalende gemeenschappelijke badkamer. Zou het kunnen? Yep, onmiskenbaar. Er zijn Chinezen toegekomen! Ook aan het ontbijt konden we er niet naastkijken/horen. En het systeem van een hostel, nl doe je eigen afwas na het ontbijt, is hen duidelijk niet bekend want alles bleef gewoon staan. Toch rare mannen… (red. = vetflurken)

Na onze stevige wandeling van gisteren doen we het vandaag wat rustiger aan. Er moeten enkele dingen geregeld worden, zoals een lokale simkaart kopen en een SUBE-pas voor de metro/bus/trein. Alles op  voorhand goed uitgezocht vertrekken we voor doel 1, de simkaart. Dat verloopt op zich goed, hoewel na 2 uur blijkt dat de internetverbinding het niet doet. Terug naar de winkel, de verkoper kon ons niet verder helpen en stuurt ons naar een Servicewinkel om de hoek. De dame die het geluk heeft ons te bedienen, slaat bleek, in zoverre dat ze dat hier kunnen, uit als ze ons ziet verschijnen. Toeristen!!! En ik spreek geen letter Engels!!!! Is natuurlijk geen probleem en ze helpt ons ook perfect verder. De metro-kaart lukt op zich ook wel, al blijkt achteraf dat deze moest geregistreerd worden door de verkoper zodat wij de kaart online kunnen opladen.
Enfin, ons kort uitstapje heeft uiteindelijk ongeveer heel de dag in beslag genomen, en we zijn helemaal gesmolten want het is ondertussen 35°. Van een rustige dag is dus niets in huis gekomen. Zelfs geen tijd gehad om op de blog te schrijven.

Wat ons toch telkens opvalt is de ‘easy going’ van deze stad. Ok, rust blijft een relatief begrip in een hoofdstad van 3 milj. inwoners, maar er wordt nauwelijks getoeterd, geroepen, gegesticuleerd… iedereen doet zijn ding en probeert de andere mensen zo weinig mogelijk tot last te zijn. Zelfs als toerist word je hier perfect met rust gelaten, behalve af en toe iemand die ‘cambio, cambio’ fluistert om dubieuze dollars te proberen wisselen.

De lokale Pharmacia in om zonnecrème, douchegel en shampoo te kopen. In de Supermercado was dat niet te vinden maar hier gaat dat zeker lukken. Vergelijk de winkel met de Engelse Boots keten.

Vreemd, bij het binnengaan zit een bewakingsagent in een scheidsrechterstoel de winkel te overkijken.  Die komt zijn troon af en legt me uit hoe hij al jaren sukkelt van toenemende kaalheid en een mislukte politiecarrière, denk ik.  Weet ik veel, ik versta nog steeds geen letter Spaans. Ruth doet ondertussen de aankopen van een vorige winkel in een locker. Ah, daar was de hetze voor.

We zoeken de nodige artikelen, vreemd genoeg staan er hier duizenden producten maar het aanbod in eenvoudige artikelen is beperkt. Er zijn slechts een handvol gewone shampoos en douchegels voorhanden. Ik kies er eentje uit dat fris geurt en niet naar bloemekes, vanille of kokosnoten. Ervaring zal uitwijzen dat ik volgende dagen bij het verlaten van de douche ruik als een vers aangesneden pallet limoenen, kon erger.

Bij het aanschuiven aan de kassa komt de badmeester opnieuw op ons af. Wat nu weer, staat van mijn gezicht af te lezen. Achter ons wacht een vrouw met een baby op de arm. Die  wordt meteen tot vooraan de rij geschoven. Wat een discriminatie. Betalen gaat uiteraard niet vlot want het lijkt een hele opdracht om naar klein geld te graaien met een baby op de arm.

En, wat doe je als het snikheet is en heel de stad laat massaal airco’s draaien? Om de zoveel blokken plant je een gigantische container neer die dienst doet als dieselgenerator voor extra elektriciteit. Die monsters maken een gigantisch kabaal maar een afschakelplan gaan ze hier niet direct nodig hebben.

STEAK, lomo, Argentinië is het mekka van geroosterd vlees, met steak als uithangbord.

Vanaf de late voormiddag ruikt de hele stad naar geroosterd vlees van uit de ontelbare Parrillas aangevuld met de straatbbq’s.  Eerlijkheidshalve, soms ook een beetje naar hondenkak.

En de steak is buitengewoon.

Als de bejaarde Viëtnamese waterbuffel die het begeeft na jaren noeste arbeid het ene uiterste is, dan is ons Belgisch wit blauw ras het midden en dan is dit het ander uiterste. Minstens zo mals als een hamburger bij ons.

Ik vraag me af hoe ze dat doen. Ik vermoed dat het de koeien zijn van de Bertolli-boerderijen. Je weet wel, de soort die uitsluitend olijven gevoederd en dagelijks gemasseerd wordt.

Onze Lonely Planet omschrijft BA als een relatief veilige stad maar dat je toch niet moet gaan staan zwaaien met een dure smartphone. Eén ding…. Als je hier NIET staat te zwaaien met een smartphone, dan ben je pas verdacht.

’s Avonds laten we ons voor het aperitief verleiden door een Mojito, altijd heel verfrissend als het 30° is.  Er wordt een glas gebracht waar je gemakkelijk een gezin goudvissen in kan grootbrengen. Nooit gedacht dat ik dit zou schrijven maar, mijn God, was ik blij dat het happy hour net voorbij was of we hadden met zo vier aquariums gezeten.

Ik bedenk dat dit een van de aangenaamste en indrukwekkendste steden is die ik al bezocht heb, mijmer even om een boek te schrijven getiteld  ‘BE-BA’ en me een loopbaan aan te meten als eerste Belgische stadsgids in Buenos Aires. Er zijn slechter jobs lijkt me.

Bijlagen:
resized_copy_1_IMG_20150108_213238.jpg (97.1 KB)   

Bijlagen:
http://youtu.be/nQ_ic3KmmLY?t=3m6s   

We konden effectief de dag op voorhand online inchecken op beide vluchten, probeer dat maar eens met Jetairfly. Daar krijg je enkel de ludieke melding dat je vlucht niet bestaat.

We waren op tijd de deur uit en een flink half uur later waren we onze bagage al kwijt en stonden we aan onze gate. Da’s zo’n slordige 4!h te vroeg. Tegen beter weten in wagen we ons aan een kleine pizza van een miniem filiaal van een gigantische keten. Dat duurt meer dan een half uur om die te bereiden maar dat kan me niet raken. Tijd hebben we zat. Toch even een note voor mezelf, Mike blijf weg uit de Hut.

We drinken nog een laatste echte Belgische pint en slenteren naar onze gate. Boarden gaat vlot en we zijn op tijd weg. De vlucht is smooth en muisstil.  AirEuropa, respect!

Landen in Madrid en van terminal wisselen, kinderspel, het wijst zichzelf uit. Om 22h zitten we al klaar aan de volgende gate voor onze vlucht naar Buenos Aires van 23h55. We doen niks buiten de batterij van onze smartdinges verspillen. Ik kan net aan de roep van een Double Whopper weerstaan, de  herinnering aan de pizza zit me net iets te vers in het geheugen.

23h, boarden voor vlucht 2, 13h van Madrid naar Argentinië. We mochten zelf onze stoelen kiezen en dat hebben we op voorhand dan ook gedaan. Alle parameters voor een verstandige keuze zaten erin, met slechts twee op een rij van twee aan de schaduwkant van het vliegtuig, zowat in het midden, niet te ver van toilet en net op de vleugel. En last but not least, exact tussen twee ontroostbare dreumesen die elkaar 13h lang zullen aflossen of enthousiast samen een Canon inzetten. Om gek te worden. Mochten er koppels zijn die er nog niet helemaal uit zijn wel of niet aan kinderen te beginnen. Ik heb een tip! Retourtje BA en alles is glashelder.

Vanuit de luchthaven met een taxi op een half uur naar centrum Buenos Aires en tegen half 12 ploffen we tevreden maar uitgeput neer op ons bed. Maar de rust duurt niet lang want we zijn toch wel benieuwd naar deze stad en ook de maag knort. We wisselen de vliegtuigkledij voor iets luchtigers en gaan op pad. Ondertussen is het beginnen onweren. 3 Voetstappen verder op straat beseffen we dat we echt wel uit de toon vallen: spierwitte benen, een regenjas aan en op elke hoek van de straat in de Lonely Planet beginnen bladeren. Integratie zal een aandachtspunt zijn.

Zo steken we de Avenida 9 de Julio over (opgelet: dit is de breedste laan ter wereld!) en bereiken op ons gemak de wijk San Telmo en zijn onder de indruk. Gebouwen die een rijk verleden uitstralen en relatief rustig op straat. Graffiti ontbreekt zeker ook niet en is meestal kunstig gedaan. Morgen beginnen we aan een uitgebreidere verkenningstocht, eerst een beetje bijslapen.

06-01-2015 om 21:36 geschreven door Mike & Ruth  

05-01-2015 om 22:26 geschreven door Mike & Ruth  

04-01-2015 om 17:54 geschreven door Mike & Ruth  

21-12-2014 om 15:25 geschreven door Mike & Ruth  

Bijlagen:
http://www.bloggen.be/kangoeroe