Passie laat de energie stromen
Over mijzelf
Ik ben Ria Coeckelberghs, en gebruik soms ook wel de schuilnaam RiCo.
Ik ben een vrouw en woon in Houthalen-Helchteren (België) en mijn beroep is Freelancejournalist.
Ik ben geboren op 05/11/1956 en ben nu dus 64 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Lezen, schrijven, fotograferen, decoreren, koken.
Blog als favoriet !
Mijn favorieten
  • De waarheid
  • Grenswetenschap
  • Groene Evelien
  • Orbhunter
  • Goed nieuws
  • Welzijn
  • Robbert Vandenbroeke
  • I want to know it
  • Niburu
    forum

    Druk op onderstaande knop om te reageren in mijn forum

    E-mail mij

    Druk oponderstaande knop om mij te e-mailen.

    Gastenboek
  • De risico's van de internet democratie: misleiding met ruim honderd aliassen.
  • zomaar
  • Ben is op bezoek geweest. (I like it)
  • groeten uit overmere
  • Een fijn pinksterweekend

    Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek

    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     
    Willekeurig Bloggen.be Blogs
    qkoorts
    www.bloggen.be/qkoorts
    RiCo Journalistiek
    Iedere uil is als uilskuiken begonnen.
    24-10-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vriendschap
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    De broers Gerd (+) en Rainer  10-2011


    HASSELT-23/10/2013- Tijdens onze derde les autobiografisch schrijven werd er nagedacht en gesproken over het thema vriendschap. We moesten op een A3-vel een tijdlijn uitzetten met jaartallen waarin we vriendschappen hadden gesloten, wie dat waren en waarom. Ook moesten we aangeven of het vanuit een positieve dan wel negatieve ervaring was ontstaan. Dus boven de horizontale lijn of eronder. Daaruit kozen we één persoon of een groepje waaromheen we associaties maakten. Na de pauze gingen we aan de slag met ons verhaal.


    Ware vrienden

    SEPTEMBER 2010 – Ik krijg een vriendschapsverzoek op Facebook. Mijn mond valt open van verbazing. Het is Rainer, één van onze boezemvrienden van mijn broer en mij uit onze kindertijd. Dat is toch wel 37 jaar geleden ! Meteen accepteer ik hem en er ontstaat een chatgesprek. “Eindelijk heb ik je gevonden”, roept hij uit als we later op Skype zitten. We praten twee uur lang want er is zoveel gebeurd in bijna vier decennia.“Ik wist niet hoe ik je moeilijke achternaam moest spellen op Facebook. Ik heb van alles geprobeerd maar het is uiteindelijk gelukt.” Zijn woordenstroom is niet te stoppen.” Plots was je weg, verhuisd zonder afscheid te nemen”, klonk er een licht verwijt en droefheid in zijn stem. Ja, het ging toen allemaal zo snel. We maakten plannen om elkaar te ontmoeten en het jaar daarop zou ik op vakantie naar Brakel gaan. De herinneringen en heimwee naar mijn fantastische jeugd zijn altijd gebleven. In gedachten ga ik terug naar 1965. Mijn vader, die beroepsmilitair was, werd daar in dat idyllische dorp gestationeerd. Lopend naar de lagere school kwamen we altijd langs een huis waar veel kinderen speelden. Het was het ouderlijk huis van Rainer waar hij woonde met zijn twee broers en vijf zussen. We bleven er wel eens hangen als we van school kwamen. Zij waren al eerder klaar omdat ze ook vroeger begonnen. Rainer nam ons mee naar zijn vriend Franz die op een boerderij woonde. Daar mochten we op de hooizolder spelen en in de koeien-en paardenstallen kijken. Van de boerin kregen we rijstpap met bruine suiker. Later maakten we een ritje op hun paarden. Mèt teugels maar zonder zadel. Wat voelde ik de volgende dag mijn staartbeentje!


    Opdracht: schrijf een brief naar deze dierbare vriend(en).

    In bijlage URL: 'Vriendschap is een illusie' van Het Goede Doel

    Bijlagen:
    http://www.youtube.com/watch?v=L_wshZx1QyY   

    24-10-2013 om 00:00 geschreven door RiCo  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Schrijfcursus
    Tags:Brakel, 1965, beroepsmilitair
    20-10-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Leesplezier met Eric de Noorman
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    LEUVEN 1964- Mijn eerste herinneringen aan de ontluikende liefde voor lezen gaan terug naar de derde klas van de lagere school. Ik woonde toen in Ijzerenwegstraat 2 in de wijk Blauwput in Kessel-Lo en mocht regelmatig in het weekend bij mijn overgrootmoeder op de Trolieberg 86 (Boven-Lo) logeren. De vroegere jongenskamer van drie bij vier meter lag aan de voorzijde van het vierbloksrijtjeshuis.  Het kleine raam keek uit op de weg met hobbelige kasseien waarvan ik dacht dat het een oude Romeinse heirbaan was. Daarachter uitgestrekte velden en bos.Ik sliep in een bed dat men nu een twijfelaar noemt. Het was te breed voor een éénpersoonsbed en te smal voor een tweepersoons. De matrasvulling van kapok voelde aan alsof ik op een zak met stro lag. Mijn tengere lichaam liet er een afdruk na als een voet in het zand. Met een stok klopte Moeke het matras 's anderendaags op zodat ik de volgende nacht weer op een gladde ondergrond kon liggen.

    Boven het bed hing een plank waar voorraad op stond. Naast de Sunlightzeep vond ik een stapeltje stripverhalen in oblongformaat van Eric de Noorman. De cover van de Reis naar Atlantis trok mijn aandacht en ik sloeg het boekje open. De bovenste helft van het blad was voor tekeningen en daaronder stond het verhaal geschreven. Gelukkig kon ik al goed lezen en werd ik meteen meegezogen in het avontuur. De historische tekenverhalen over die stoere Viking zijn me altijd bij gebleven. Nu vraag ik me af waarom die boekjes daar lagen? Misschien behoorden ze wel toe aan één van haar vier zonen, zeker niet aan mijn overgrootvader want die was analfabeet. Moeke kon wèl lezen en schrijven. Ze deed de huisadministratie en verzorgde de post. “Ik ben een beetje geleerder dan mijn man”, lachte ze terwijl ze ons van boven haar leesbril aankeek.


    Eric de Noorman was een Nederlandse tekststripreeks, getekend door Hans G. Kresse, die van 1946 tot 1964 als krantenstrip werd gepubliceerd. De verhalen draaien rond een vikingkoning, Eric, en zijn avonturen overzee. Vanaf 1948 werden ze in oblongformaat tegen 75 cent in grote oplagen verspreid, wat mede het grote verkoopsucces verklaart.

    Samen met Kapitein Rob en Tom Poes behoort "Eric de Noorman" tot de 'grote drie' uit de Nederlandse stripgeschiedenis. De goed gedocumenteerde verhalen en tekentechnische kwaliteit worden nog steeds geroemd en beïnvloedden vele andere Europese stripauteurs. "Eric de Noorman" is ook één van de weinige Nederlandse strips die ook in het buitenland populair was. In Vlaanderen werd de serie in Het Laatste Nieuws en De Nieuwe Gazet gepubliceerd.

    Bron: Wikipedia


    Blauwput is een wijk en een parochie van Kessel-Lo, een deelgemeente van de Belgische stad Leuven.

    Blauwput is gelegen in het westen van Kessel-Lo en aan de achterzijde van het station van Leuven. Het gebied is zich gaan ontwikkelen vanaf het midden van de 19e eeuw. De ontwikkeling voltrok zich, mede door het station, veel sneller dan in de rest van Kessel-Lo dat lange tijd meer landelijk bleef. Oorspronkelijk hing het gebied af van de parochie Vlierbeek die de hele gemeente Kessel-Lo bestreek.

    In 1877 was het gebied voldoende gegroeid zodat een nieuwe parochie met de naam Blauwput ontstond. In de 20e eeuw ontwikkelde de wijk zich verder, mede dankzij de onmiddellijke nabijheid van het Leuvense stadscentrum, en zou Blauwput volledig vergroeien met het stadscentrum. In 1941, tijdens de Tweede Wereldoorlog, werd de wijk grotendeels verwoest maar ze werd in korte tijd weer heropgebouwd.

    Bron: Wikipedia


       


    20-10-2013 om 00:00 geschreven door RiCo  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (2 Stemmen)
    Categorie:Schrijfcursus
    Tags:Eric de Noorman, Blauwput, Kessel-Lo, Trolieberg, Ijzerenwegstraat
    17-10-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Haiku
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    HASSELT- 16/10/2013-Nadat iedereen het verhaal over zijn huis had voorgelezen in de tweede les, sneden we na de pauze het thema herfst aan. We moesten zoveel mogelijk trefwoorden over dit onderwerp opschrijven. Daarna mochten we gaan puzzelen om hiermee haiku's te maken.Een Haiku is een Japanse dichtvorm zonder rijm maar gebaseerd op lettergrepen. De eerste regel bevat 5 lettergrepen, de tweede zeven en de derde weer vijf. Het traditionele Japanse gedicht gaat altijd over de natuur en probeert het beeld in een moment te vangen.


    Mijn probeersels zagen er zo uit:

    Onze huiseekhoorn/ is weer op zoek naar nootjes/ voor zijn winterslaap


    Vallende blaadjes/ wind en striemende regen/ brengen winterblues

    Kleurrijke pompoen/ in de soep of de oven/ lekker smullen maar                                                                                                                                                                                        

    In de ochtendmist/ vangen we spinnenwebben/ met een rond twijgje



    Bijlagen:
    http://www.boekschrijven.nl/schrijfstijl-verbeteren-met-haiku/   

    17-10-2013 om 00:00 geschreven door RiCo  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Schrijfcursus
    Tags:Haiku, Japanse dichtvorm, lettergrepen, rijm, les, herfst, natuur
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ons huis vertelt over de primeurs in 1965
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    HEERLEN (NL)-“Ik ben opgetrokken in 1965, middenin de roerige sixties. Niet dat ik het aan den lijve heb ondervonden maar ik weet het van horen vertellen. Als eigendom van de gemeente Heerlen kreeg ik de taak om alle materieel te herbergen. De mannen van de technische dienst zetten meteen de radio aan als ze er waren. Ik luisterde naar de eerste Top 40- uitzending van piratenzender Radio Veronica met het nummer 'I feel fine' van The Beatles. Van eigen bodem begon de groep Golden Earring aan een opzienbarende carrière. De pop-radiozender Hilversum 3 kwam ook in de ether als tegenhanger van deze commerciële zender en andere zeezenders. Voor het eerst kraakten studentenechtparen leegstaande panden in Amsterdam. Ook werd daar de organisatie Provo opgericht. Dat waren de zogenaamde nozems die zich anti-autoritair opstelden en provoceerden. Het waren voornamelijk artistieke jongeren en straatjeugd die zich bezig hielden met vrije liefde, ecologie, milieu, emancipatie en democratisering. Ze stelden op hun manier maatschappelijke vraagstukken aan de orde. Het leverde hun zelfs een zetel in de gemeenteraad van Amsterdam op. Door hun toedoen veranderde Nederland op politiek en cultureel vlak. Prinses Beatrix verloofde zich met Claus von Amsberg en bij het huwelijk het jaar daarop gooiden de Provo's rookbommen. Hierdoor kregen ze grote internationale bekendheid. De studentenopstand van Parijs in 1968 was zelfs geïnspireerd door de Provo-beweging.Koningin Juliana opende de langste brug van Europa. Hij meet ruim vijf kilometer en ligt over de Oosterschelde en krijgt de naam Zeelandbrug. De eerste nieuwjaarsduik in de Noordzee was ook een feit. Dat gebeurde in Scheveningen. De acht  deelnemers werden getrakteerd op erwtensoep.

    Maar genoeg over het noorden. Wat gebeurde er eigenlijk in het zuiden van het land? Op 17 december hield minister van economische zaken Joop den Uyl een toespraak in de Stadsschouwburg van Heerlen. Hij kondigde de mijnsluitingen aan. Reden was de snel verslechterende markt voor steenkool en de vondst van enorme aardgasvoorraden in Slochteren. Binnen tien jaar zouden zowel de staatsmijnen als de particuliere mijnen allemaal dicht zijn. Hij beloofde vervangende werkgelegenheid. Met de vestiging van het autobedrijf Volvo in Born werden mijnwerkers omgeschoold tot metaalarbeiders. De eerste dependance van het Algemeen Burgerlijk Pensioenfonds of ABP werd in Heerlen gevestigd. In Brunssum opende Curver een nieuwe plasticfabriek. De Staatsmijnen en Shell wilden een olieraffinaderij bij Urmond oprichten maar die is er nooit gekomen. De staatsmijnen en de particuliere mijnen richtten een fonds voor sociale werkvoorziening op, de ZOL-bedrijven, afkorting voor Zuid-Oostelijk Limburg. Er vestigden zich een hele resem bedrijven die aanspraak konden maken op een premieregeling. Ze waren echter te zwak om zonder subsidie te overleven. Al deze inspanningen leverden nog niet voor één derde werkgelegenheid op. In totaal vielen er 45.000 ontslagen. 17.000 mensen zochten hun heil in Duitsland en België. 37% vloeide af via sociale werkvoorziening of pensioen. Op 31 december 1974 werd de laatste vracht steenkool naar boven gehaald in de Oranje-Nassau 1- mijn te Heerlen. Alle oude mijnterreinen werden in 10 jaar tijd gesaneerd en kregen een nieuwe bestemming. Het tijdperk van de koempels is hiermee voorgoed afgesloten.”


    17-10-2013 om 00:00 geschreven door RiCo  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Schrijfcursus
    Tags:1965, sixties, Provo, Amsterdam, Heerlen, mijnsluitingen
    11-10-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Onze miniboerderij
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    HEERLEN (NL)- 1998- Naast ons huis pachtten we een stuk land van de gemeente. Het was zo groot als een kavel. Mijn man Bert was vroeger graag boer geworden. Hij besloot om er dieren op te houden. Het begon met enkele kippen en een haan. Later kwamen daar nog konijnen en eendjes bij waarvoor hij een klein zwemvijvertje maakte. Na dat klein spul vond hij het tijd worden voor de grotere soorten. Op een dag verrijkten enkele schapen onze miniboerderij. Omdat wij op dat stuk grond geen schuilplaats voor de dieren mochten zetten, moesten die twee blèters 's avonds in het schuurtje op onze eigen tuin overnachten. De eerste keer liep het helemaal uit de hand. De schuifdeur van de eethoek naar de tuin stond open toen Bert bezig was de schapen van de weide te halen. Ze kwamen parmantig naar binnen gestapt om mij in de keuken te verrassen nadat ze eerst mijn kruiden, die in potten bij de schuifdeur stonden, naar binnen hadden gewerkt. Bert greep één van de twee met beide handen vast aan zijn wollen vacht. Het schaap begon terug richting tuin te rennen en sleurde mijn man uit de rolstoel. Hij sleepte hem een tiental meters mee over de grond en op het gras liet Bert zich los. Het was zo komisch dat iedereen het uitschaterde. Over Bert hoefden ons geen zorgen te maken want die lag zelf ook in een deuk, figuurlijk dan. Als dat zou zijn gefilmd met de verborgen camera hadden we beslist een prijs gewonnen !


    11-10-2013 om 11:07 geschreven door RiCo  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Schrijfcursus
    Tags:Kinderboerderij, kippen, haan, konijnen, eendjes, schapen
    10-10-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Autobiografisch schrijven, vervolgcursus
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    HASSELT-09/10/2013-Gisteren is het tweede deel van de cursus autobiografisch schrijven gestart bij Vormingsplus in Hasselt. Tien weken lang krijgen we weer les van Ingeborg Manshoven.Er hebben zich elf cursisten ingeschreven. Van de vorige cursus zie ik twee bekende gezichten, Carine en Staf. Vanaf de derde les komt ook Rosemie. Ze is nu op vakantie.De tafels staan tegen elkaar aangeschoven zodat we in een kring kunnen zitten. Ik neem rechts van Ingeborg plaats. Naast mij zit Veronique, dan Lut, Staf, Wilfried, Marijke, Elke, Carine, Hendrik en Jeannine. Ingeborg vertelt iets over zichzelf en dan zijn wij aan de beurt.

    Na de voorstelronde gaan we meteen aan het werk. We moeten opschrijven hoe vaak we al zijn verhuisd in ons leven, vanaf onze geboorte tot nu. Als we de straatnaam en het huisnummer nog weten vermelden we dit ook. De lijst van Staf is het langst met 19 plaatsen, daarna kom ik met 18. “Als ik thuis nog eens alles in alle rust naloop ben ik er misschien nog een paar vergeten”, oppert Staf. Hij is de oudste van het gezelschap en was vroeger beroepsmilitair. Voor zijn werk moest hij vaak verhuizen. Dat gold ook voor mijn vader. Sinds ik op kot ging ben ik tot nu al acht keer verhuisd. Voor mij is de maat vol.

    Uit alle huizen moeten we er één uit pikken waar we bijzondere herinneringen aan hebben. Vervolgens zet Ingeborg ons een kwartier aan het non-stop schrijven. Daarna vertellen we er onze gebuur over en dan worden de rollen omgedraaid. Dit levert wellicht nog extra informatie op waarmee we ons verhaal kunnen aanvullen.

    Na de pauze moeten we een situatie beschrijven die in het huis heeft plaats gehad.

    Ik vertel over ons schaap dat mij  in de keuken verraste en die Bert uit zijn rolstoel trok.
    Ieder mag zijn eigen verhaal voorlezen. Ingeborg en de medecursisten zeggen wat ze ervan vinden.

    Opdracht: laat het huis vertellen, één A-4 pagina, lettergrootte 12-14



    10-10-2013 om 00:00 geschreven door RiCo  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Schrijfcursus
    Tags:Autobiografisch schrijven, Vormingsplus, Ingeborg Manshoven
    09-10-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een bittere pil
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Morgen is het Werelddag van de Geestelijke Gezondheid. Op dit moment hebben meer dan één op de negen Belgen een psychisch probleem. Een kwart van de mensen krijgt er in zijn leven mee te maken. In West-Europa vindt slechts de helft daarvan zijn weg naar de hulpverlening. Bij de Nederlandse schrijfster Verena Germeraad heeft het tien jaar geduurd vooraleer er een duidelijke diagnose kwam over haar bipolaire stoornis. Met de publicatie van haar boek 'Een bittere pil' wil ze het taboe doorbreken.

    Ik ontmoette Verena Germeraad (pseudoniem voor Andrea Hamers) uit Heerlen op de Schrijfdag in Brussel. Het is de jaarlijkse beurs voor schrijvers die telkens op een andere locatie plaats vindt. Volgend jaar is Gent the place to be.We volgden de workshop 'Verkoop jezelf'. Na de publicatie van haar eerste boek 'Een bittere pil' vorig jaar kon ze wel wat marketingtips gebruiken omdat ze de PR zelf moet verzorgen. Het boek wordt uitgegeven via Printing On Demand (POD). Verena (39) werkt fulltime als management-assistente bij de politie. Daarnaast heeft ze de ambitie om van schrijven haar beroep te maken. Sinds september vorig jaar volgt ze les aan de literaire academie in Antwerpen. “Amsterdam heeft ook een schrijversacademie maar dat ligt te ver weg voor mij”, verduidelijkt ze haar keuze. De komende twee jaar zal ze aan een fictieve roman werken met als centraal thema gezinsproblematiek.

    La dolce vita

    Ze lijkt alles mooi voor elkaar te hebben maar ze sleept een goed bewaard geheim met zich mee. Niemand weet immers dat ze 'aan de pillen' is. Dat wordt pas bekend als ze haar boek publiceert. Tien jaar geleden kreeg ze antidepressiva voorgeschreven. Sinds vorig jaar is bekend dat ze lijdt aan een bipolaire stoornis. Na drie pogingen om te stoppen met de medicatie ziet ze in dat ze niet zonder die verdomde pillen kan. Op een rauwe en humoristische wijze beschrijft ze haar psychische ellende. De depressie heeft ze geërfd van haar grootvader. Het zit dus in de genen. De manische perioden worden gekenmerkt door een onuitputtelijke energie en hilarische toestanden. Met haar getuigenis wil ze het taboe doorbreken door openhartig te vertellen over haar manische depressiviteit.                                                                                                                       Vanwege de medicatie die ze slikt mag ze geen kinderen krijgen en daar heeft ze het moeilijk mee. De naam Verena zou ze hebben gekozen voor haar dochter als ze die had mogen hebben. “ Door de 'geboorte’ van Verena heb ik toch een beetje het idee dat ik een kind heb”, zegt ze. Germeraad is de achternaam van haar man Wim. Verena is bovenal een levensgenieter die gelooft in de kracht van liefde.

    Biografie                                                                                                                                                                                                       Andrea is geboren in 1973 en groeide samen met haar twee jaar oudere broer in Sittard op .“ Mijn jeugdjaren, die ik in een hecht gezin mocht doorbrengen, vormden een stabiele basis voor de problemen die zich in mijn latere leven voordeden. Als kind was ik heel erg druk. In de vroege adolescentie ben ik klachten gaan ontwikkelen. Bij ons thuis werd veel gelezen. Ik hield van sprookjes. Later las mijn broer me voor uit Edgar Allen Poe. Al vrij jong had ik een dagboek en correspondeerde ik met mijn nichtjes en vriendinnen. Ik schreef ook graag opstellen voor school. Als puber stuurde ik wekelijks een lange brief naar een penvriend. Pas op de middelbare school ging ik verhalen en gedichten schrijven. Zes jaar geleden ben ik ècht begonnen met schrijven en sinds vorig jaar weet ik dat ik er meer mee wil.”

    Verena was te gast bij TV Limburg en L1 en in het programma 'Spijkers met Koppen'.

    Het boek is uitgegeven als paperback bij Boekscout.nl Soest, telt 182 pagina's en kost 16,95 euro.

    ISBN:978-94-6176-781-3

    Bijlagen:
    http://http://www.geestelijkgezondvlaanderen.be   
    http://www.eenbitterepil.nl   

    09-10-2013 om 00:00 geschreven door RiCo  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (2 Stemmen)
    Categorie:Boeken
    Tags:Verena Germeraad, een bittere pil, bipolaire stoornis, manisch-depressief
    07-10-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kruistocht voor vaccinaties
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Sinds in 1957 werd gestart met het Rijksvaccinatieprogramma zijn er na het eerste poliovaccin in ijltempo veel vaccins bij gekomen. Tegenwoordig hebben jongens van 9 jaar al 87 verschillende stammen van ziektekiemen ingespoten gekregen. Bij meisjes van 12 jaar zelfs 90 en het einde is nog niet in zicht. Inentingen tegen oorontsteking, astma en autisme wachten in de pijplijn. Nota bene bekende gevolgen van vaccinaties!

    Veel jonge ouders denken dat vaccinatie verplicht is omdat het 'gratis' overheidsvoorzieningen zijn, inclusief de terugkerende bezoeken aan het consultatiebureau. Waarom bemoeit de staat zich zo indringend met de gezondheid van baby's en peuters? Medisch onderzoeksjournaliste Deirée Röver ziet hierin een training in het uit handen geven van de verantwoordelijkheid over je kind. In haar 20-jarige ervaring wordt het oorzakelijk verband tussen vaccinatie en schadelijke gevolgen steevast ontkend. Menig ouder heeft haar persoonlijke gruwelverhalen verteld. Zo overleed de 9-jarige Freek Hagoort in 2009 een paar dagen na zijn DTP-en BMR-vaccinaties. RIVM-woordvoerder Roel Coetinho zei simpelweg: “Dat vaccinatie immuunsuppressie kan opleveren wordt niet door de literatuur ondersteund.” Tientallen wetenschappelijke artikelen, in het bezit van dr. Viera Schreiber, spreken deze mening echter tegen.

    Informatieplicht                                                                                                                                                                                                In de RIVM-brochure dekken ze zich goed in door de term 'gezonde baby's' te gebruiken.Dus als je kind ten gevolge van een vaccinatie overlijdt was het niet gezond? Voor het doodspuiten van gezonde kinderen willen ze geen verantwoordelijkheid nemen. Een baby van twee maanden heeft nog helemaal geen afweersysteem. Toch krijgen ze op 48 uur en twee maanden al hun eerste injecties. Prematuren die 3 of 4 pond wegen krijgen dezelfde hoeveelheid toegediend als een welvarende 8-ponder. Waar is hier de logica? Alleen als ouders om een bijsluiter van het vaccin vragen wordt die op het consultatiebureau gegeven. Is die zo belangrijk dat die bij ouders vandaan moet worden gehouden? De Wet op de Geneeskundige Behandelings Overeenkomst (WGBO) zegt: “ Uitgangspunt is dat de hulpverlener de patiënt dié informatie geeft die de patiënt nodig heeft om zelf op een verantwoorde manier beslissingen te kunnen nemen over zijn gezondheid. Dit betekent dat de hulpverlener de patiënt duidelijk moet informeren over de aard en het doel van het onderzoek of de behandeling, de risico's en de eventuele alternatieven.”

    Kritisch prikken                                                                                                                                                                                                In 1994 werd de vereniging 'Kritisch Prikken' opgericht door een groep mensen die negatieve ervaringen had met vaccinaties, vanuit hun ouderschap en/of beroepsveld. Bij de instanties kregen ze weinig gehoor voor hun vragen zodat ze het heft in eigen hand hebben genomen. Hier kunnen ouders vaccinatieschade melden en worden ze verder begeleid. Artsen willen vaak het verband niet zien, bang voor restricties van de gevestigde orde. In hun studententijd werden ze immers al geïndoctrineerd met farmaceutische juichverhalen. De student die zich kritisch durfde opstellen werd rigoureus uit de opleiding gezet. De westerse geneeskunde is uitgegroeid tot een soort seculiere kerk met de wetenschappelijke elite als priesterschap, compleet met vervolging van dissidenten. De inquisitie is terug van weg geweest.

    Bron: Spiegelbeeld september 2013

    Bijlagen:
    http://www.nvkp.nl   

    07-10-2013 om 17:41 geschreven door RiCo  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Gezondheid
    Tags:RIVM, WGBO, Kritisch Prikken
    03-10-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pseudo-diagnoses maskeren vaccinatieschade
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Hoeveel ouders/verzorgers werden er al beschuldigd van kindermishandeling en werden vervolgd? Wiegendood, Shaken Baby Syndrom (SBS) en gebroken botten zijn regelrechte gevolgen van vaccinatie. “Vaccins doden kinderen, daar is geen twijfel aan, “ zegt dr. Viera Scheibner. De emotionele pseudo -diagnose SBS werd in 2001 in het leven geroepen om de werkelijke oorzaak van de verwondingen van baby's te maskeren.

    De directe effecten van vaccinatie manifesteren zich tot minimaal 42 dagen na de injectie. De autoriteiten hanteren een termijn van twee, hooguit zeven dagen voor een oorzakelijk verband tussen een negatief effect en een vaccinatie. Zo komen ze er altijd mee weg en de ouders zitten met de ellende opgescheept. Biomedisch ingenieur Leif Karlsson ontdekte in 1988 dat vaccinatie de grootste stressfactor is in het leven van een baby. Daarvoor maakte hij gebruik van een ademhalingsmonitor, de Cot Watch die drie jaar werd ingezet voor intensief onderzoek.

    Wiegendood

    Baby's die na vaccinatie plotselinge ademhalingsproblemen krijgen lijden aan het Niet-specifieke stresssyndroom van dr. Hans Selye. Dat zijn drie typerende reactiefasen in het lichaam na contact met een giftige stof. Dr. Viera Scheibner bestudeerde in de medische literatuur de doodsmomenten van overleden baby's na vaccinatie. Die vielen samen met de kritieke dagen binnen die drie reactiefasen. De eerste alarmfase heeft zijn kritieke momenten op 4,13 en 48 uur. Het lichaam is accuut aangedaan en alle verdediging is gemobiliseerd. De tweede weerstandsfase is kritiek op dag 5, 6 of 7, 10 of 11. Het lichaam is op maximale capaciteit om de aanslag te weerstaan. De derde uitputtingsfase is het meest kritiek op dag 14-16, 21-24, en 28-47. Iedere verdediging is uitgeput en het lichaam kan ten onder gaan of herstellen op dag 16.

    Shaken Baby Syndroom

    In de eerste alarmfase trekt het lichaam alles uit de kast om zich te weren tegen de lawine aan gifstoffen na de inenting. Vitamine C is hierbij het belangrijkste hulpmiddel. Indien er niet voldoende van aanwezig is treedt het rampenplan in werking. Vitamine C is een onmisbare bouwsteen voor collageen. Botten en bloedvatwanden bestaan hier grotendeels uit. Het onttrekken van vitamine C aan de eigen weefsels beschadigt bloedvaten zodat die gaan lekken en botten gaan breken. Al in 1668 werden de bij scheurbuik behorende bloedingen onder de schedel vermeld door de Britse arts Willis. In 1946 beschreef Caffey fracturen in de lange beenderen bij kinderen met een chronisch subduraal hematoom. SBS is geen kindermishandeling! Dit kan een eenvoudige laboratoriumtest bepalen. Als in het bloed en het serum van de baby de histamine huizenhoog is en het vitamine C-gehalte bijna nul, is er sprake van acute scheurbuik, vaccinatieschade dus! Het is toch wel vreemd dat sinds 2001 over de hele wereld allerlei ouders hun baby's flink door elkaar gaan schudden, niet?  

    Hersenschade

    In 2011 heeft de Amerikaanse onderzoeker John Lloyd een zeer betrouwbare test uitgevoerd. Hij bevestigde sensoren op natuurgetrouwe poppen en schudde ze krachtig door elkaar. Uit deze studie blijkt dat niemand een baby zo kan schudden om verwondingen als subdurale en retiale bloedingen, hersenoedemen en zwellingen op te lopen.Nog meer hersenschade krijgen baby's die binnen 48 uur na de geboorte het vaccin Engerix tegen Hepatitis B krijgen ingespoten. Op de leeftijd van twee maanden ontvangen alle baby's hun eerste inenting. Beide bevatten een grote hoeveelheid aluminium dat de bloed-hersenbarrière passeert. Dit giftige metaal krijgen ze vier of vijf maal ingespoten in het eerste levensjaar tijdens hun meest intensieve hersenontwikkeling. De Amerikaanse hersenchirurg dr. Russell Blaylock beschrijft hoe vaccinatie de hersenen van baby's 'in brand' zet. De afweercellen worden geactiveerd en vallen de eigen weefsels aan. Baby's gaan ontroostbaar huilen of 'hersenhuilen' zoals deze bijwerking ook wordt genoemd. Vooral het kinkhoesttoxine staat hierom bekend. Zo erg zelfs dat wetenschappers dit gif gebruiken om bij proefdieren met opzet hersenontstekingen te veroorzaken. Kort na de introductie van het kinkhoestvaccin in 1937 verschijnen de eerste gevallen van autisme.

    Bron: Spiegelbeeld september 2013

    Wordt vervolgd...

    Bijlagen:
    http://www.desireerover.nl   

    03-10-2013 om 00:00 geschreven door RiCo  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Gezondheid
    Tags:Wiegendood, Shaken Baby Syndrom, fracturen, vaccinatieschade
    01-10-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Jubileumconcert 'Het Knooppunt' van K.H.Hoeverheidegalm
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    HOUTHALEN- Zaterdag 28 september gaf de Koninklijke Harmonie Hoeverheidegalm uit Lillo haar jaarlijkse Promsconcert in Cultuur Centrum Casino. Deze keer was het een jubileumeditie ter ere van haar 110-jarig bestaan. Met ”De stichters laten zich verontschuldigen”, richtte presentator Frans Nowak zich tot het publiek die het grapje wel kon waarderen. Er lag een lang dik touw met vijf knopen op het podium. De kleinsten van het Muziekatelier mochten tussen de uitvoeringen door de knopen ontwarren die belangrijke keerpunten in de geschiedenis van de harmonie voorstelden. De beste muziekstukken van de laatste 10 jaar werden ten gehore gebracht onder leiding van de dirigenten Filip en Felix Ceunen. Het Muziekatelier opende met Tornado en eindigde met het vierde stuk Disney Blockbusters, ideaal om diverse vaardigheden te leren volgens Frans. De hele familie Ubaghs, inclusief oma, verzorgde het Intermezzo. Daarna was het de beurt aan de volwassen. Zij namen zes muziekstukken voor hun rekening waaronder het zeer oude Dsjingis Khan uit de 12de-13de eeuw. Ze sloten af met de filmmuziek uit Pirates of the Carribean, Dead Man´s Chest. OCMW-raadslid Bert la Lau: " Het is de eerste keer dat ik naar zo´n concert ga en ik heb ervan genoten. Het zou zonde zijn als zo´n vereniging getroffen werd door bezuinigingen. De harmonie bekleedt een belangrijke plaats in de Lillose gemeenschap.Het is het oudste en eerste fanfarekorps in Houthalen-Helchteren en daar mogen we fier op zijn."

    Verhuizing Muziekatelier

    “Vroeger zeiden de ouders tegen hun kroost dat ze beter muziek konden gaan maken dan kattenkwaad uithalen”, aldus Frans. Dat heeft geresulteerd in de oprichting van het Muziekatelier in 1995. Het eerste jaar schreven zich 19 leerlingen in om notenleer te volgen en er werden professionele leraars aangetrokken voor de instrumentlessen. Op dit moment volgen er een 40-tal jongeren en volwassenen onderricht. Elke zaterdag repeteren ze met 20 muzikanten in hun lokaal aan de Hortelstraat. Ze verhuizen nu terug naar de basisschool van Lillo waar het allemaal ooit begon.

    Bijlagen:
    http://www.khhoeverheidegalmlillo.be   

    01-10-2013 om 00:00 geschreven door RiCo  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Cultuur
    Tags:Koninklijke Harmonie Hoeverheidegalm, Lillo


    Categorieën
  • Boeken (19)
  • BSD-kinderen (9)
  • Columns (6)
  • Cultuur (48)
  • Familieberichten (2)
  • G-Sport (31)
  • Gezondheid (23)
  • Huwelijken (13)
  • Levensverhalen (0)
  • Onderwijs (28)
  • Recepten (8)
  • Recreatie (37)
  • Schrijfcursus (26)
  • Spiritualiteit (19)
  • Ufo's/ Orbs (11)
  • Welzijn (22)

  • Inhoud blog
  • Orgaandonoren worden gedood op de operatietafel.
  • Onderzoeksjournalistiek
  • Het sociale leven in Brakel
  • Eet-adviesboek
  • De Manische Mannen doen Té Gek

    Archief per maand
  • 02-2016
  • 12-2015
  • 06-2015
  • 05-2015
  • 04-2015
  • 03-2015
  • 01-2015
  • 12-2014
  • 11-2014
  • 10-2014
  • 09-2014
  • 08-2014
  • 07-2014
  • 05-2014
  • 04-2014
  • 03-2014
  • 02-2014
  • 01-2014
  • 12-2013
  • 11-2013
  • 10-2013
  • 09-2013
  • 08-2013
  • 07-2013
  • 06-2013
  • 05-2013
  • 04-2013
  • 03-2013
  • 02-2013
  • 01-2013
  • 12-2012
  • 11-2012
  • 10-2012
  • 09-2012
  • 08-2012
  • 07-2012
  • 06-2012
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 10-2011
  • 08-2011
  • 07-2011
  • 02-2011
  • 01-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 08-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 08-2009
  • 07-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 10-2008
  • 09-2008
  • 08-2008
  • 05-2008
  • 04-2008
  • 02-2008
  • 10-2007

    Zoeken in blog


    Willekeurig Bloggen.be Blogs
    belgiumkayakvisser
    www.bloggen.be/belgium

    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!