MOBIELE HONDEN >>> HET VERVOLG ...
Ik zit ook op fu**ing FB - klik HIER !

Foto

Kijk ook eens op
www.mobielehonden.be
waar alles begon

of op 

www.bloggen.be/lockdown

waar alles misschien eindigt ...

Zoeken in blog

Archief per maand
  • 04-2020
  • 01-2018
  • 12-2017
  • 11-2017
  • 10-2017
  • 09-2017
  • 08-2017
  • 07-2017
  • 06-2017
  • 05-2017
  • 04-2017
  • 03-2017
  • 02-2017
  • 01-2017
  • 12-2016
  • 11-2016
  • 10-2016
  • 09-2016
  • 08-2016
  • 07-2016
  • 06-2016
  • 05-2016
  • 04-2016
  • 03-2016
  • 02-2016
  • 01-2016
  • 12-2015
  • 11-2015
  • 10-2015
  • 09-2015
  • 08-2015
  • 07-2015
  • 06-2015
  • 05-2015
  • 04-2015
  • 03-2015
  • 02-2015
  • 01-2015
  • 12-2014
  • 11-2014
  • 10-2014
  • 09-2014
  • 08-2014
  • 07-2014
  • 06-2014
  • 05-2014
  • 04-2014
  • 03-2014
  • 02-2014
  • 01-2014
  • 12-2013
  • 11-2013
  • 10-2013
  • 09-2013
  • 08-2013
  • 07-2013
  • 06-2013
  • 05-2013
  • 04-2013
  • 03-2013
  • 02-2013
  • 01-2013
  • 12-2012
  • 11-2012
  • 10-2012
  • 09-2012
  • 08-2012
  • 07-2012
  • 06-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 09-2011
  • 08-2011
  • 07-2011
  • 06-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 01-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 07-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 08-2009
  • 07-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 02-2009
  • 01-2009
  • 12-2008
  • 11-2008
  • 10-2008
  • 09-2008
  • 08-2008
  • 07-2008
  • 06-2008
  • 05-2008
  • 02-2008
  • 01-2008
  • 12-2007
  • 11-2007
  • 10-2007
  • 09-2007
  • 08-2007
  • 07-2007
  • 06-2007
  • 05-2007
  • 04-2007
  • 03-2007
  • 02-2007
  • 01-2007
  • 12-2006
  • 10-2006
  • 09-2006
  • 05-2005
    Over vanalles : politiek, voetbal, films, geocaching, honden, restaurants, H-D, onderweg zijn en van het leven genieten ... De meest recente berichten staan bovenaan !
    Profile for etterke
    08-10-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Thuis.
    Mijn thuis is niet waar mijn Stella staat maar waar ik de meeste dagen van het jaar slijt : Alfaz del Pi.  Na ongeveer 400 km rijden ben ik hier rond 17u aangekomen.  Onderweg heeft het winkelen iets langer geduurd dan normaal want ik had bij de Lidl in Benissa afgesproken met Debbie.  Het was toch weer bijna vijf maanden geleden dat we elkaar nog eens gezien hadden en ook al hebben we via internet bijna dagelijks contact, dat is toch niet hetzelfde.  Onze eerste omhelzing had minder prettige gevolgen, blijkbaar was er een wesp die zich bedreigd voelde en prik - Debbie had prijs !
    Hier in de tuin bij Patrick en Vicky is het voorlopig nog erg rustig maar daarom niet minder gezellig.  Door het Franse echtpaar dat hier ook voor enkele dagen staat (Daniel en Martine denk ik) werden we al onmiddellijk verwend met aperitiefhapjes en - oh verrrassing - een glaasje Pastis !





    07-10-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Cambrils
    Het bleef een hele tijd grijs maar de temperatuur steeg al snel naar de 25 graden en toen rond de middag de zon uitbundig begon te schijnen ben ik vertrokken voor een flinke wandeling.  Ik MOEST trouwens weg want de Franse mevrouw van hiernaast heeft de onhebbelijke gewoonte om 287 keer per dag haar grondzeiltje schoon te borstelen, een uiterst irritant geluid.  Nog één keer en ik vrees dat ze mij zouden arresteren voor "stokverdwijnerij-in-een-plaats-waar-de-zon-nooit-schijnt".
    Mijn wandeling ging eerst een heel stuk weg van de kust, door rustige woonwijken om een aantal caches te zoeken en daarna opnieuw richting kust om een beetje langs het water te flaneren.  Onderweg kwam ik nog Romeinse opgravingen tegen en een bordje dat moest bewijzen dat de baas de stiel heeft geleerd in het "Koninklijk Instituut Spermalie" in België.  Ergens halverwege stopte ik om iets te eten, een menuutje voor een redelijke prijs.  Het begon goed : stukje geroosterd brood met kaas, hesp en tomaat en een potje olijven.  Daarna kwam een mandje met brood op tafel, samen met een potje aioli en een tapenade.  Toen kwamen de "kroketten van het huis" ... ik zou in ieder geval niet durven zeggen dat ze uit mijn huis komen.  Pappige vulling en nergens een morzeltje kip of champignon of wat dan ook te bekennen.  Daarna de pollo a la plancha, heel dunne stukjes gegrilde kippenfilet vergezeld van een spiegelei en een grote portie frieten - allemaal heel zout maar met genoeg mayonaise lukte het wel.  De koffie was wel lekker, het terras met zicht op zee zonder voorbijrijdend verkeer en een paar aantrekkelijke lokale (of ingevoerde schoonheden) deed de kroketten en het zout snel vergeten.  Onderweg bij MacDonalds binnengesprongen voor een "iced frappé", een recente verslaving.
    Deze avond ben ik bij de receptie al gaan afrekenen zodat ik morgen op tijd kan vertrekken voor de laatste 400 km.  Ik hoop maar dat de plaats tegenover mij onbezet blijft zodat ik gemakkelijker kan manoeuvreren.  Elke keer als ik een auto hoor naderen, vrees ik het ergste maar voorlopig rijden ze allemaal door en dat zijn er nogal wat want voor de Spanjaarden is het weekend begonnen en woensdag is het nationale feestdag.  Ook al zijn een heleboel Catalanen voorstander van onafhankelijkheid, een feestdag van de vijand zullen ze niet weigeren.

















    06-10-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Regen.
    Triestige dag vandaag, daarvoor kom ik niet naar Spanje.  Ze hadden het wel perfect voorspeld maar daar krijg je de zon niet mee terug.  Nu ja, er is weinig reden tot klagen de laatste weken - zeker vergeleken met het voorjaar toen ik van Spanje naar België bijna constant in de regen heb gereden.  Vandaag dus zware bewolking, soms enkele druppels en soms hevige regenbuien.  Alles ziet er dan meteen veel troostelozer uit maar morgen moet het weer beter worden.  Tussen de buien door heb ik toch nog een gaatje gevonden om even rond te wandelen en een cache te zoeken.  Je ziet dan ook meteen dat in het centrum bijna alle zaken nog geopend zijn maar de buitenwijken beginnen er al akelig verlaten uit te zien.  In de vele restaurant zit meestal weinig volk, het seizoen is hier duidelijk bijna voorbij.


















    05-10-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Naar Spanje via de berg van onze pa - 315 km.
    Mijn eerste en meteen ook enige stop van vandaag was Mont-Louis, een oude vestingplaats met ommuringen die ontworpen zijn door de bekende bouwmeester Vauban. De citadel achter het dorp is verboden zone want hier trainen Franse paracommando's. Je kan wel helemaal rond het fort wandelen en dat heb ik dan ook gedaan. Op een bepaald moment liepen er onder aan de muur een aantal militairen en ik vroeg of ik een foto mocht nemen. Heel vriendelijk werd geweigerd, langs de ene kant begrijpelijk maar ook een beetje onnozel want ze hadden allemaal een bivakmuts op. Wat ze toen nog niet wisten was dat ze beter wel hadden ingestemd want het had hun laatste foto kunnen zijn toen ze nog leefden. Amper een minuut later liepen ze in een hinderlaag en werden de hele groep neergeschoten. Deel van een oefening maar het leek wel echt.
    Oorspronkelijk wou ik ook blijven overnachten maar ze hadden hevig onweer voorpeld. Niet zo prettig in de bergen (boven de 1500 meter) en ook : wat moest ik hier dan nog een hele middag en avond doen ? Ik heb dan maar beslist om in één keer naar Spanje door te rijden. De weg over Puigcerda, La Seu d'Urgell en Tárrega is prima te doen. Nieuwe asfalt, breed genoeg en mooie uitzichten over riviertjes, (bijna leegstaande) stuwmeren en af en toe een lelijke fabriek. Je passeert duffe dorpjes waar de siësta nog heilig is en de winkels de hele middag gesloten blijven tot de ergste warmte voorbij is. 
    Je blijft altijd de bordjes met C14 volgen en je komt vanzelf aan de Costa Dorada in de buurt van Cambrils en Salou. Je hebt dan onderweg ook meteen geen last van grote steden als Barcelona en Tarragona. Om 16u kon ik een plekje uitkiezen op camping Playa Cambrils, nooit echt simpel want veel overhangende bomen. Meteen na het aansluiten van de stroomkabel ben ik gaan wandelen en het is hier veel gezelliger dan ik mij herinnerde. Na een klein uurtje stappen was ik bij camping La Llosa, aan de andere kant van Cambrils. Eindelijk kon ik Ben en Ingrid nog eens een keertje zien, een Nederlands echtpaar dat we (toen nog met Nancy) een kleine tien jaren geleden hebben leren kennen in Spanje. De laatste week zijn we zo ongeveer elke keer met een dag verschil op dezelfde plaats geweest.














    04-10-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Puilaurens > Quéribus > Nefiach - 70 km.
    Wat een verademing, de weg naar het volgende kasteel. Maar dan wel alleen wat betreft de breedte en de staat van het asfalt want STEIL, constant in eerste versnelling.  Ik heb wel eens geprobeerd om naar tweede te schakelen maar de weinige tijd die daar voor nodig is, was te veel en deed de motor tegenspartelen. 
    Het kasteel dus : een heleboel trappen om boven te geraken maar wat een uitzicht ! De Canigou (bergtop) en de Middellandse Zee kan je van hieruit zien, ook al is het een beetje wazig. Het kasteel van Peyrepertuse zie je ook liggen, dat stond oorspronkelijk ook nog op mijn lijstje maar is nu geschrapt - genoeg is genoeg. Op verschillende infoborden kom je meer te weten over dit bouwwerk. Wel straf : soms waren hier maar een twintigtal soldaten aanwezig om het geheel te verdedigen. Wat mij ook opvalt : bij al die overblijfselen staan altijd nog stukken muur overeind, maar van een dak is bijna nooit iets te bespeuren. Dakwerkers slechtere stielmannen dan metsers ? 
    Na een uurtje had ik alle hoekjes van het kasteel gezien en kon de terugtocht beginnen : in tweede naar beneden, in eerste brulde de motor pijnlijk hard én je moest toch nog bijremmen. Daarna was het nog 30 km rijden tot Nefiach. Op camping La Garenne had ik enkele jaren geleden ook al eens gestaan en er was gratis wifi. Volgens de campinggidsen nu nog altijd, helaas is de werkelijkheid anders en duuuuuuuuuuuuuuuur : 8 euro voor een dag ! Dat is toch buiten elke verhouding : je betaalt hier 13 euro om te overnachten, stroom en sanitair inbegrepen en dan zo'n bedrag voor – ja voor wat – iets dat je niet eens ziet, draadloos internet …



















    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Rennes > Puilaurens - 35 km.
    Na 45 minuten rijden kwam ik aan op de parkeerplaats van Château de Puilaurens, dat ging niet vanzelf : wat een verschrikkelijk slechte weg ! Op dit soort wegen zou ik veel liever met een gewone auto rijden, die overhangende rotsen vind ik maar niks ! Vanaf de parking is het nog een eindje stappen naar het kasteel zelf, bergop uiteraard en zeker niet voor mensen met een looprekje. Waarom bouwden ze al die kastelen toch boven op een berg, wisten ze dan niet dat de lift of roltrap pas vele honderden jaren later zou worden uitgevonden ?
    Puilaurens is één van de vele overblijfselen van de Katharen hier in de buurt. De Katharen waren religieuzen in de 12e en 13e eeuw en hun interpretatie van de bijbel stemde niet echt overeen met die van de grote baas in Rome. Het doopsel, het vereren van heiligen en andere fantasietjes van het katholieke geloof waren zaken waar zij niet in geloofden. Bovendien zagen ze Satan als almachtig op aarde en dat kon enkel bestreden worden met hulp van de Heilige Geest, wie dat dan ook mag/mocht zijn. Door de Rooms-katholieke kerk werd dit aanzien als ketterij, het woord ketter is dan ook afgeleid van Kathaar. Trouwens, ik heb ooit wel eens een radioprogramma gehad dat etter/tetter/ketter heette. 
    Kort samengevat : je kan al raden wat er met al die afvalligen moest gebeuren … Onder paus Gregorius IX mochten de bisschoppen politiemannetje spelen en Katharen arresteren. Ze waren echter niet streng genoeg en toen werd de inquisitie ingesteld. Folteringen en verbrandingen waren toen heel gewone straffen. Zelfs dode Katharen werden opgegraven om daarna te verbranden. 
     Na ongeveer 40 jaar vervolging en de val van de kastelen in Puilaurens en Quéribus in 1255 bleef er niet veel meer over van de “parfaits” en “croyants” zoals ze zichzelf noemden. Toch werden pas in 1329 de laatste Katharen verbrand in Carcassonne. Mensenliefde, vergeef uw vijand – zijn dat geen christelijke waarden ?















    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Carcassonne > Rennes-le-Château - 45 km.
    Het voordeel van een camperplaats : je moet niet wachten tot de receptie open is om af te rekenen, de stroomkabel moet niet opgerold worden want er is geen elektriciteitsaansluiting enz. Al die dingen samen zorgen ervoor dat ik een half uurtje vroeger vertrok dan gemiddeld. 
    Nog vóór 10u stond ik op de parkeer/camperplaats van Rennes-le-Château. Overnachten mag er niet en dat zou ook niet kunnen, je staat zo schuin dat je uit bed zou rollen. De verhalen die over Rennes de ronde doen, en dan vooral over een pastoor, hebben genoeg stof geleverd om er talrijke boeken over te schrijven. Rennes was in de oudheid en de vroege Middeleeuwen bekend als Rhedae, genoemd naar de Redones, een Keltische stam. In de 5e eeuw werd het zelfs de hoofdstad van de Visigoten en telde op een bepaald moment 30000 inwoners, nu nog 82 ! 
    Eeuwenlang was er over dit door iedereen vergeten dorp niets te vertellen, tot in 1985 ene Bérenger Saunière er benoemd werd tot priester. Onder zijn leiding werden grootste werken uitgevoerd aan de kerk en andere gebouwen, renovaties die veel meer geld kostten dan er officieel beschikbaar was. Heeft hij een schat van de Katharen, de Tempeliers of de Westgoten gevonden ? Allemaal mogelijk, maar bewijzen zijn nooit gevonden en na zijn dood is er niets teruggevonden van eventuele rijkdommen.  Een bord aan de ingang van het dorp verbiedt de bezoekers zelf op zoek te gaan naar de schat.
    Na het bezoek weer langs dezelfde weg naar beneden, hopende op niet te veel tegenliggers want het is er maar smalletjes. Helaas, alle 82 inwoners hadden ergens beneden hun inkopen gaan doen en kwamen nu naar boven. Ook een schoolbus ontbrak er niet aan.















    03-10-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Saint Rémy > Carcassonne - 260 km.
    Onderweg kwam ik een wegwijzer tegen naar Aigues Mortes, zou ik … ? Neen, twee keer is genoeg. Er stond een stevig windje, ideaal eigenlijk om een beetje rond te wandelen in de Camargue want dan heb je meestal minder last van de muggen. Zou ik … ? Neen, ik heb al genoeg witte paarden gezien. In de tijd dat ik nog een prins was, weet je wel. 
    Niets kon mij vandaag tegenhouden en eindelijk is het gelukt. Ik was het al zo lang van plan en altijd wel was er een reden om het niet te doen : Carcassonne bezoeken. Om 13u30 reed ik de camperplaats op, naast de camping gelegen. Je hebt er dan wel geen stroom of sanitair maar je staat er wel aan halve prijs. Mooie camperplaats trouwens, met veel ruimte en beplanting. 
    Onmiddellijk na aankomst richting “Le cité” gestapt, een gezellig wandelpad naast een watertje. Je ziet al onmiddellijk waar je moet zijn : bergop ! Dit is geen ruïne, geen kasteel, geen mooi gerenoveerde omwalling – dit is een complete stad. En maar foto's nemen … 
    Met de drukte viel het wel mee, vooral na 16u leek het even alsof voor iedereen de busuitstap ten einde liep maar daarna werd er weer een nieuwe lading geleverd. De oude stad is een aaneenschakeling van restaurants en winkeltjes. Als je kinderen graag riddertje spelen, hier vind je alles om ze aan te kleden. Ik heb ook enkele mooie t-shirts gezien maar ik vond ze te duur. De glasramen in de basiliek zullen waarschijnlijk nog iets duurder zijn, zo mooi ! Tijdens mijn wandeling klonk opeens een heel herkenbaar en vertrouwd geluid : een draailierspeler ! Heel het zomer- en festivalgevoel kwam helemaal terug. Uiteraard ben ik een tijdje blijven zitten en luisteren. Zo lang dat er geen tijd meer was om de “nieuwe” stad te verkennen maar ik veronderstel dat ik daar niet veel gemist heb.



















    02-10-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Glanum en Van Gogh.
    De plaatselijke Sabine of Frank zaten er vandaag flink naast met hun weerbericht. Het bleef bijna de hele dag grijs met af en toe zelfs een druppeltje. Ik heb dan ook iets langer gewacht om aan mijn geplande wandeling te beginnen maar om 11u ben ik toch vertrokken om een tochtje van zo'n 12 km te maken. 
    Na zo'n 45 minuten stappen (inclusief even schuilen voor de regen) stond ik bij “Les Antiques” waar je een triomfboog en een grafmonument kan bekijken, twee overblijfselen die je gratis kan bezoeken. Het hoofddoel lag echter aan de andere kant van de weg : Glanum ! De oorsprong van deze stad gaat terug tot in de tijd van de Gallische Kelten (zesde eeuw voor Christus). Daarna groeide de stad verder onder Griekse en Romeinse invloed. Na verwoesting door de Alemannen werd een paar kilometer noordelijker Saint Rémy de Provence gesticht. Een deel van de vervallen gebouwen van Glanum werd daarbij gebruikt als bouwmateriaal. 
    Wat je nu kan bezoeken zijn de opgravingen van een groot deel van de verdwenen stad, inclusief (voor die tijd) ingenieus rioleringssysteem. Je kan dit gewoon een hoop opeengestapelde stenen noemen, maar ik vond het toch bepaald indrukwekkend en groter van omvang dan ik had gedacht. Nochtans is naar schatting slechts 15% van de stad blootgelegd ! 
    Na Glanum bezocht ik Saint-Paul-de-Mausole, de psychiatrische inrichting waar Vincent Van Gogh in 1889-1890 verbleef en “verzorgd” werd. De tijdens zijn leven weinig succesvolle schilder maakte hier zo'n 150 schilderijen, tussen zijn talrijke zenuwinzinkingen in. Vanaf de instelling kan je dan opnieuw in de richting van het centrum wandelen en onderweg op talrijke borden zien waar Van Gogh zijn inspiratie vond. 
    Om af te ronden ben ik nog een beetje gaan rondslenteren in het centrum van Saint Rémy. Een gezellig stadje met veel volk op de been want er was kermis. Het geboortehuis van Nostradamus kan je daar ook vinden, maar daar is niets bijzonders aan.



















    01-10-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Avignon > Saint Rémy - 30 km.
    De nieuwe maand is goed begonnen, helemaal zoals voorspeld : om 6u deze ochtend werd waarschijnlijk iedereen op de camping tegelijkertijd gewekt door een zeer luide donderslag. Zoals het hoort begon het dan ook te regenen, soms heel hard en dan weer zo zacht dat je niet meer wist of het gedruppel van de bomen kwam of uit de laaghangende bewolking. Zou ik nu opkramen of nog wachten ? Nu ! Neen, het begint weer harder te regenen. Nu dan ? Ja, en om 10u reed ik de camping af. Een half uur later stond ik al op Parc de la Bastide in Saint Rémy, hier ben ik nog nooit eerder geweest en dus valt er veel te verkennen. Beetje rare camping, de receptie is helemaal achteraan op het terrein gelegen maar voor de rest niets op aan te merken. Modern sanitair en op wandelafstand van het stadje. 
    Omdat ze vandaag slecht weer voorspelden, had ik mij al voorbereid op een middagje internet – gratis hier. Alarmniveau oranje, hagelbuien, hevig onweer, risico op overstromingen … dan blijf je beter binnen. Om 12u nog altijd droog, om 13u begon de bewolking te verdwijnen en om 14u begon de zon zelfs te schijnen. De GPS genomen en vertrokken om enkele caches te zoeken. Een half uurtje onderweg en ja hoor : donkere wolken, nog meer donkere wolken, druppels, regenvlaag. Regenjasje aan, zo eentje waar de regen niet doordringt maar er wel voor zorgt dat je zo hard zweet en nat wordt dat je net zo goed zonder jas zou rondlopen. 
    Uiteindelijk heb ik slechts drie caches gezocht én gevonden. De reeks was trouwens niet wat ik verwachtte. Met de naam “cascades au plateau de la crau” verwacht ik iets anders dan een beek die met een hoogteverschil van 2 cm overloopt in een andere beek.






    30-09-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Laatste dag Avignon.
    Vanmorgen om 10u stond ik al klaar om het eerste pendelbootje te nemen. De bedoeling was om de resterende caches in Avignon op te ruimen en omdat 's middags alle terrasjes altijd goed gevuld zijn, leek het mij verstandiger om dat in de voormiddag te doen – weg van alle spiedende blikken. Echt veel verschil maakte het niet uit, de busladingen toeristen die achter een gids aanliepen overtroffen in ruime mate de genieters op de karig bezette terrasstoelen. De overdekte markt binnen, de rust opzoeken in een kerk – overal werd ik achtervolgd door een horde witte kousen in sandalen. Vier van de zeven geplande caches werden gevonden, de vorige dagen had ik er ook telkens eentje gezocht en gelogd. Van de vier die ik vandaag niet vond, waren er twee die ik vier jaar geleden ook al niet gevonden had. Binnen vier jaar probeer ik nog eens … Dit jaar in ieder geval niet meer want morgen vertrek ik naar Saint Rémy de Provence, 30 (!) km zuidelijker. Daar zal ik dan opnieuw internet hebben, de voorbije dagen liep ik elke dag binnen bij het Office de tourisme. Daar kon ik dan gratis kijken of er belangrijke zaken gebeurd waren, niet dus. 
    Rond 14u30 was ik terug bij de auto en wilde ik, net zoals gisteren, een uurtje aan het zwembad gaan liggen. Uiteindelijk heb ik het niet gedaan want het begon meer en meer te bewolken. Een douche nemen en alle foto's die ik de afgelopen dagen genomen heb eens bekijken werd het alternatief. 
    En nog bijna vergeten : het mysterie is opgelost. Ik weet nu waar al het verdwenen schaamhaar te vinden is !



















    29-09-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Te voet naar Villeneuve.
    Lang in bed blijven liggen, dat begint meer en meer een gewoonte te worden. Niet dat ik dan ook meer slaap want ik ben altijd even vroeg wakker, gewoon langer blijven liggen dus. Om 10u30 wandelde ik naar Villeneuve-les-Avignon, langs die kant wandel je via een brug over de “echte” Rhône. Het was markt vandaag en dat zag je aan de vele mensen met goedgevulde plastieken zakjes, meestal fruit en groenten. Ik had geen zin in de markt want als ik dat iets kocht moest ik daar de hele dag mee rondlopen. 
     Eerst langs de Tour Philippe le Bel, dan verder langs La Colline des Mourgues, La Collégiale en La Chartreuse of zo uit te komen bij Le Bourg Saint André – een indrukwekkend fort/kasteel met aanpalend klooster. Achter het hoekje was een bushalte en de bus kwam er snel aan om mij naar het centrum van Avignon te brengen. Snel even de aanbiedingen van de dag bekeken en een plaatsje in de schaduw gezocht op het terras van restaurant Les Arts. Ik had gekozen voor “le menu express” : pizza met een lekker slaatje en een koffie. Van in het begin wist ik dat het niet fout kon lopen want het water dat ik bestelde was van San Pellegrino, mijn favoriete merk. Jaja, beste wijnliefhebbers : niet alle watertjes smaken hetzelfde ! 
    Na het eten nog een beetje door de hoofdstraat geslenterd en, ik ben speciaal terug gewandeld om het na te tellen : in de Rue de la République telde ik over een afstand van 400 meters maar liefst 12 bedelaars. Met eentje heb ik een praatje gemaakt en gevraagd of er geen hulpverlening was voor daklozen. Antwoord : “Niemand heeft mij daar ooit bij geholpen.” Ja, vanzelf zal het niet gaan waarschijnlijk. Ik heb haar dan toch maar wat geld gegeven en ze leek me dankbaar. Daarna begon ik te twijfelen, misschien klonk ze toch een beetje overdreven zielig; was de hele act ingestudeerd en wordt ze straks door “de baas” met een Mercedes opgehaald … Mijn geweten is dan toch weer gesust en het is nog maar eens bewezen dat mooie mensen toch altijd meer kans maken in het leven want uiteraard had ik het mooiste sukkelaartje uitgekozen om iets te geven. Zelf ben ik nooit beloond voor mijn stralende uiterlijk maar dat komt waarschijnlijk omdat mijn schoonheid overschaduwd wordt door mijn slecht karakter. 
    Op de terugweg naar “mijn” camping ook even gaan kijken bij camping La Bagatelle, daar zouden Nederlandse kennissen vandaag aankomen maar ik heb ze niet gezien. Ik ben ook even gaan kijken op de officiële camperplaats van Avignon en net zoals vorige keer staat daar helemaal niemand. Logisch, met een prijs die even hoog is dan die op de nabijgelegen campings. Een kwartiertje later lag ik aan (en in) het zwembad, in de zon heet en in het water lekker verfrissend koel.















    28-09-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Tournon > Avignon - 160 km.
    Oorspronkelijk stond het helemaal niet op mijn programma maar ach, het was weer zo lang geleden – vier jaar om precies te zijn : Avignon. Sinds de eerste keer dat ik hier kwam was het meteen één van mijn favoriete steden in Frankrijk, misschien wel nummer 1 ! Gisteren had ik nog beslist om hier een nachtje te blijven maar onderweg had ik er al twee nachten van gemaakt. Ik stond aan de receptie van de camping (Le Pont d'Avignon) en toen ze me vroegen hoe lang ik wou blijven, antwoordde ik onmiddellijk : drie nachten … Een plaats gezocht en meteen gewapend met mijn fototoestel vertrokken naar de stad. Niet te voet over de brug maar met de – nog altijd gratis – pendeldienst over de zijarm van de Rhône, een bootje dus. Daarna de rest van de middag rondgezworven in en rond het Palais des Papes, de Place d'Horloge en de omliggende winkelstraten. Straten die nog iets meer te bieden hebben dan C&A, H&M en Zara. Je vindt hier nog heel veel kleine zelfstandige winkeltjes. Het is raar, maar deze stad voelt altijd een beetje als thuiskomen. Waarom mensen nog altijd inkomgeld betalen om op de beroemde halve brug te mogen wandelen is mij nog steeds een raadsel.


















    27-09-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Langs de Rhône.
    Opnieuw een rustige dag vandaag maar dat wil niet zeggen dat ik de hele dag heb stilgezeten.  Ik heb beide kanten van de Rhône een beetje verkend, langs deze kant zit je trouwens officieel in de Ardèche en aan de overkant (bij Tain l'Hermitage) in het departement Drôme.  Aan de overkant geraak je via een fraaie wandelbrug, voor de auto's is er iets verderop een ander exemplaar.  Beide dorpen heb je snel bekeken, tenzij je natuurlijk ook de omringende heuvels wil beklimmen om van mooie uitzichten te genieten.
    In Tournon zijn vele restaurants en ook het winkelaanbod mag er zijn, toch zeker voor zo'n klein stadje.  Voor het eerst sinds lange tijd heb ik nog eens een campermagazine gekocht, Le monde du camping-car met daarin alle nieuwe modellen voor 2017, zodat ik toch een beetje op de hoogte kan blijven.



















    26-09-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Chalon > Tournon - 230 km.
    Gisterenavond kunnen genieten van een mooie zonsondergang, het moet niet altijd aan zee zijn. Vandaag nog eens een echte verplaatsing, meer dan 200 km en meteen ook Lyon gepasseerd. In het begin ging alles vlotjes maar vanaf Macon kwam de ene rotonde na de andere, verkeerslichten in overvloed en druk verkeer. Net toen ik dacht dat het voorbij was en het stuk gratis A6 opdraaide, vertelden ze op de radio dat er ongeval gebeurd was. Nog geen 500 meters verder stond ik stil. Alles bij elkaar heb ik toch niet meer dan een half uurtje verloren, dat valt dus nog mee. 
    Wat niet meeviel was een brand in of aan de kerk ergens onderweg. Toen ik er voorbij reed was er nog maar één brandweerwagen aanwezig maar naarmate ik verder reed kwamen er steeds meer wagens aangereden. Ik denk dat ze een kwartiertje later de omgeving hebben afgesloten. 
    Rond 14u30 reed ik de camping van Tournon op en koos een plekje. Dichter bij de rivier kan je echt niet staan, ik sta met mijn neus een meter van het water. De rest van de middag heb ik aan de laptop gezeten om de blog aan te vullen en berichten te controleren/lezen. Daarvoor moet je veel geduld hebben want je kan het internet met bezwaar snel noemen, bovendien valt de verbinding regelmatig weg.









    25-09-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Santenay > Chalon-sur-Saône - 30 km.
    Vandaag een gigantische afstand van 30 km gereden, sommigen doen het met de fiets – ik met de auto : van Santenay naar Chalon-sur-Saône, meer bepaald St. Marcel op de andere oever. Perfecte camping naast de rivier en ook hier weer vrij veel volk, ook al sluit de camping binnen enkele dagen. Echt rustig kan het hier nooit zijn met de brug hier vlak bij. Je kan zonder problemen naar de stad wandelen en dat heb ik ook gedaan, weliswaar met de nodige omwegen om nog enkele caches te loggen. Zoeken in een stad, het is weer eens wat anders dan constant door bossen en wijngaarden te lopen. En dat heeft ook zijn voordelen : eindelijk nog eens de kans om een terrasje te doen, vlak bij de kathedraal. In de kathedraal wandelde een jongeman in bloot bovenlijf rond. Waarschijnlijk een verdwaalde Brit op zoek naar Benidorm. Chalon is best een gezellige stad, al is dat op een zonnige zondagmiddag moeilijk in te schatten. Ik vermoed dat het tijdens weekdagen vooral ook een heel drukke stad is. 
    Ik begin mij stilaan toch ook een beetje zorgen te maken, zie ik er nu echt zo angstaanjagend uit ? Tijdens mijn wandeling kwam een echtpaar met labrador mij tegemoet. Ik hoor de man – in het West-Vlaams – tegen zijn vrouw zeggen : “Pas op !” terwijl zij vraagt “Waarom ?” Waarop hij weer : “Zie je niet wat daar afkomt ?” Ik ben dan maar gestopt en hem gevraagd wat het probleem was. Dat had hij niet verwacht en ik kon bijna de stront in zijn broek ruiken. Hij kon niet anders dan stamelen dat “het niet over mij ging ...”. Over wie dan wel ? Iets verderop zaten drie jonge gasten die ik net gepasseerd was en die alle drie even vriendelijk goedendag hadden gezegd. Ging het echt over hen ? Even degoutant, van vooroordelen is nog nooit iemand een beter mens geworden. En een dronken Brit in Benidorm heeft niks met vooroordelen te maken !



















    24-09-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Namiddag en avond.
    Zo, intussen zit mijn namiddagtocht er ook op, weer 12 km bij op de teller. Qua caches was het maar een magere oogst, drie van de negen op het lijstje werden gevonden. Zo is het natuurlijk niet echt plezant meer, misschien kan ik toch beter eens uitkijken naar een andere hobby. Mijn andere favoriete tijdverdrijf, vrouwen versieren, brengt nog minder op – daar haal ik niet eens 1 op 100. Gelukkig maar, ik kan mij dat financieel toch niet permitteren. Een mooie wandeling was het nochtans wel, deze middag. Langs de Voie Verte en door de wijngaarden waar overal plukkers aan het werk zijn, veelal Polen. Zo'n bak waarin ze op hun rug de druiven verzamelen weegt vol zo'n 80 kg ! Foto's nemen moest stiekem gebeuren, dat had ik al snel door. 
    Toen ik deze avond onder de douche stond hoorde ik een Franse jongeman zeggen dat hij vandaag zo'n 80 euro had verdiend met het plukken, ik vrees dat hij daarvoor veel keren 80 kg heeft moeten sleuren maar op zich geen slechte bijverdienste. Morgen plukken ze voort en krijgen daarvoor (zondag !) 50% extra betaald. Of dat ook voor de Poolse arbeiders zo is, valt te betwijfelen. Toen ik vanmiddag vertrok stonden er al enkele tientallen hevige fans te wachten aan de concerttent om een glimp van hun idool op te vangen. Veelal bakvissen maar toch ook enkele mensen die mijn leeftijd benaderen. Bijkomend voordeel van dit evenement : er staat ook een pizzakraam ! 
    Kwart voor elf 's avonds en het concert is voorbij. Ik hoorde enkele Franse klassiekers passeren (Pour un flirt, La ballade des gens heureux) maar toch vooral veel onbekende nummers. Als ik weer internet heb, zal ik eens zoeken of ik wat haar vind op Youtube.











    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Santenay.
    De gisteren bestelde croissants waren lekker. 's Middags een stukje stokbrood met kaas was dan weer niet mogelijk. Niets mis met het brood, wel met de kaas. Nog ruim drie weken vóór vervaldatum, nog niet geopend en toch helemaal vol schimmel. Bijhouden om volgend jaar mijn geld terug te vragen dan maar ? 
    Daarna was het tijd om de beentjes los te gooien, een kleine wandeling naar het dorp. Vóór je het beseft ben je toch weer anderhalf uur weg en zijn mijn zolen weer vijf kilometers meer versleten. In het dorp vind je echt alles wat je nodig hebt : een gezellig dorpsplein met fontein, enkele restaurants, kleine supermarkt, bakker, beenhouwer, bloemenwinkel, kapsalon, apotheek en krantenwinkel. 
    Een verbodspapiertje aan een raam maakt duidelijk wie de meest hardleerse foutparkeerders zijn Surprised Het aantal winkels wordt zonder moeite overtroffen door de talrijke wijnhuizen, caves, maisons de dégustation enz. De post wordt hier bedeeld met een volledig elektrische Renault Kangoo, mooi. 
    Bovenaan het dorp kan je rondwandelen in de tuin van het “Château de Santenay”, én proeven van de daar geproduceerde wijnen natuurlijk ! Het transport gebeurt met wel erg oud Mercedes vrachtwagens. Aan het kasteel kreeg ik als afscheid nog een kastanje op mijn kop, auw ! 
    Een kleine rustpauze vóór ik aan de cacheronde van de namiddag begon zat er niet in. In de grote feesttent hier vlakbij die gisteren opgebouwd werd, wordt inmiddels de geluidsinstallatie uitgetest. De bassen doen alle raampjes van de auto trillen. Ik ben benieuwd wat het vanavond gaat worden, de begeleidingsband klinkt niet slecht. Nu nog afwachten wat de zangeres - Hélène Sagara – er van gaat bakken. Ik heb er nog nooit van gehoord maar afgaande op de prijs – vanaf 30 euro – moet het toch een bekende zangeres zijn. Ik wilde wel eens gaan polsen voor een gratis ticket, ter compensatie van de geluidsoverlast, maar de organisatie is in handen van het plaatselijke casino. Ik vrees dat ik daarvoor de gepaste kledij niet bij me heb.



















    23-09-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nancy > Santenay - 270 km.
    Ik was nog even mijn reisweg aan het bekijken op de laptop en hop, geen stroom meer. De recente geschiedenis met mijn batterij e.d. in gedachten begon ik te vrezen voor een nieuw probleem. Eerst even informeren bij de buurman. Hehe, die heeft ook geen stroom zo blijkt, met de daarbij de mededeling : “Wij dachten dat onze elektrische waterketel defect was. “. Defect niet, maar dat diezelfde waterketel van 2000 Watt de zekering zou kunnen doen springen, was nog niet bij hem opgekomen. 
    Om 14u30 stond ik op camping Les Sources in Santenay. Een camping die je meteen een goed gevoel geeft : veel ruimte, rustig, mooi uitzicht en vrij goed bezet. Niet alleen caravans en motorhomes maar ook een heel aantal kleine tentjes. Ik vermoed dat die onderdak bieden aan druivenplukkers die hier een centje komen bijverdienen. Omdat de baas boodschappen was gaan doen moest ik nog even wachten om me officieel te registreren. Daardoor kon ik iets later dan gepland vertrekken op mijn namiddagwandeling. Deze keer eentje van 11 km met daarbij de mogelijkheid om 12 caches te vinden. Dat viel door de hoogteverschillen flink tegen en op een bepaald moment begon ik te beseffen dat de hele ronde lopen onmogelijk zou zijn, het wordt immers al veel te vroeg donker. Spijtig, want de laatste caches zouden op een prehistorische site liggen. De Garmin met zijn topografische kaarten toonde mij een binnenweg richting Chassey, steil naar beneden. Toen ik aan de kerk stond, voelden mijn benen aan als versleten schokdempers met veeeeeel te veel kilometers op de teller. En dan moest ik nog vijf kilometers langs rustige asfaltwegen afleggen. Toen ik aan de camping kwam, moet ik eruit gezien hebben als die atlete die een aantal jaren geleden over de finish strompelde bij de Olympische Spelen. Ik ben in mijn zetel geploft en niet meer rechtgestaan. Die douche is voor morgen …







    22-09-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nancy.
    Ik kan me vergissen maar ik denk dat alle motorhomes en caravans die gisteren zijn aangekomen, ook weer vertrokken zijn. Ik ben ook vertrokken, met de bus naar het centrum. Daar blijkt dan weer dat al die overnachters ongelijk hebben want Nancy is absoluut de moeite waard om te bezoeken. Ook al die andere steden op weg naar het zuiden verdienen beter : Thionville, Metz, Dijon, Lyon … Maar ja, als je als werkende toerist hooguit twee of drie weken vakantie hebt, wil je graag zo snel mogelijk op je bestemming zijn. 
    In ieder geval, ik heb in de stad weer de nodige kilometers afgelegd en van de 19 caches op mijn lijstje konden er 11 gelogd worden. Eentje lag op de begraafplaats en de bewaker kwam me vertellen dat ik geen foto's mocht nemen i.v.m. portretrechten en privacy … Ik had ook nog een extra omweg voorzien maar daar had ik geen zin meer in. Ik ben wel eens gaan kijken naar de camperplaats bij het haventje. Geen idee waarom iemand daar 15,50 euro wil betalen, ik sta voor dezelfde prijs op de camping. Zij staan natuurlijk in het centrum van de stad en ik moet de bus nog nemen/betalen. 
    Toen ik in de late namiddag terugkwam op de camping was er weer een verse lading ééndagsvliegen neergestreken. Ook die zullen waarschijnlijk morgen allemaal weer vertrekken, deze keer samen met mij.















    GASTENBOEK
  • toch jammer
  • grobbendonk
  • JammerV69ncv
  • Jammer
  • spijtig


    HERSENSPINSELS op www.bloggen.be/lockdown

      
    Collega-bloggers
  • XYZ ?
  • Camperhuub
  • Omer en Ann
  • Leo en Veronique
  • Bert - NL
  • Gery is er ook weer
  • Ron en Marja
  • Jan van Oarelbeke
  • Dimitri Verbelen

    Handig in omgeving Alfaz/Albir
  • Sabor in Altea
  • Pizza !
  • Universal Lounge Bar in Albir
  • Dierenkliniek in Alfaz
  • Hond kiezen in La Nucia
  • Weerbericht Spanje
  • Frax in Albir
  • Belgisch consulaat in Alicante

    Onze favorieten
  • camping POIs
  • fietsknooppunten
  • vrt nieuws
  • geocaching
  • lachen !
  • gratis software
  • dansen !
  • thuisforum
  • IT nieuws
  • originele geschenken

    U bent bezoeker nummer


    Bedankt ! ! !


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!