|
Van Mister Bean tot de Last Night of the Proms,van de blog tot de begrafenis, Auld long Syne komt altijd opnieuw naar voor. Auld long Syne is een gedicht en lied van de Schotse dichter Robert Burns.De titel kan vertaald worden als heel lang geleden of in vervlogen tijden. Traditioneel wordt het lied gezongen bij de overgang van het oude naar het nieuwe jaar, in Schotland Hogmanay. De zangers staan daarbij in een kring: tijdens de eerste strofe houden zij elkaars hand vast, bij de tweede worden de armen in elkaar gehaakt, en bij de derde beweegt de kring zich achtereenvolgens naar binnen en naar buiten. Met de emigratie van de Schotten werd het lied, en daarmee ook de traditie, meegenomen.xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />
In feite is het een melancholisch lied en wordt het ook bij andere gelegenheden gebruikt als afscheidslied. De tekst verwijst naar herinneringen aan vervlogen tijden, waaraan men gezamenlijk terugdenkt.
Ook in niet-Engelstalige landen zoals Japan, Taiwan, Korea en de Filippijnen wordt het lied gebruikt, o.a. bij uitreiking van diplomas of begrafenissen. In het Nederlands is het bekend geworden als Ik zeg u geen vaarwel, mijn vriend.
|
