Ondertussen hebben we de 3de laatste chemokuur achter de kiezen. Donderdagavond konden we terug huiswaarts cruisen na een 4-daagse te Brugge. De gebruikelijke nevenwerkingen waren terug van de partij (na de 5de keer dezelfde chemokuur weet een mens al wat er te gebeuren valt): misselijkheid die als een tsunami over je rolt een tweetal uur na de chemo en ontsteking van slijmvliezen in je lichaam hoewel dit laatste deze keer goed beperkt blijft.
Gebruikelijk na een 4 tal chemodagen in Brugge moet je terug acclimatiseren...letterlijk en figuurlijk. Letterlijk want je ligt daar 4 dagen lang in een kamer van 21 graden. Eenmaal buiten word je plots geconfronteerd met Siberische koude (zo voelde het voor mij toch aan). Figuurlijk want na 4 dagen waarbij elke dag je bloed wordt gecontroleerd en 4 maal per dag je temperatuur, valt die rustgevende controle plots weg. Terug thuis betekent dit dan ook overuren voor de thermometer.
Wat chemo ook met je lichaam doet: heftiger in opstand komen wanneer een virusje of bacterie even komt piepen (ook al is het een onschuldig kuchje). Onmiddellijk rollen rillingen over je lichaam, schiet je lichaamstemperatuur van Oslo naar Kinshasa en begint de mallemolen in je hoofd te draaien....als dit maar geen koorts oplevert, want dat bangelijk ziekenbed kan ik nu wel even missen. Zoals vaak brengt een stevige nachtrust soelaas en blijkt de trip naar Kinshasa slechts een ultrakorte citytrip te zijn.
En zo helpt die zelfde verdomde chemo me elke dag opnieuw om die vermadelijde leukemiecellen in de kiem te smoren.
Nog 2 kuren restten me en dan kunnen we dikke vette streep trekken onder de intensieve behandeling die me een 1 jaar van mijn leven gekost heeft. Om het met de woorden van mijn arts te zeggen: "Wat is 1 jaar van je leven als het je leven redt!". Wijze woorden die je maar ten volle kan appreciëren als je licht ziet aan het einde van de chemotunnel.
Bijna op het einde, betekent ook een zwarte bladzijde omslaan. Hoewel het verhaal nog niet volledig geschreven is, kunnen we toch aan een hernieuwd leven beginnen. Naast stilaan het werk te hervatten, kunnen we ook terug PLANNEN, iets wat het afgelopen jaar onmogelijk was. Toen leefden we van week tot week...soms zelfs bijna van dag tot dag. In de onderhoudsbehandeling van 2 jaar is dag X niet noodzakelijk dag X maar kan dit evengoed een paar dagen verschoven worden als dit beter past voor ons.
En dat plannen...ja...dat zijn we duidelijk nog niet verleerd !!! Ons zomerreisje ligt reeds vast, een deugddoend weekendje....een we durven stiekem terug een aantrekkelijke stad zoeken voor een citytrip na onze super geslaagde trip Amsterdam in september. Elke boeking opnieuw blijft terug even een overwinning voor mij...wat als?
Maar dan is er mijn familie en bovenal mijn 2 lieve kids en fantastische vrouw die de spoken wegjagen...want als je ergens bang voor hebt, dan krijgt het macht over je! En dat laten we niet gebeuren.
Het ganse leukemieavontuur heeft ons alvast 1 levensles geleerd: CARPE DIEM !! Zelfs de Romeinen wisten dit al, dus mijn boodschap aan jullie: laat het niet zover komen !!!
Reacties op bericht (2)
15-02-2015
carpe diem
Beste Sven, het was gisteren Valentijn! een leuke dag voor jonge mensen zoals jij en je lieve vrouwtje! dus denk aan de liefde en aan niets anders op dit moment! LIEFDE DOET WONDEREN!!
15-02-2015, 18:51
Geschreven door Roland Devriendt
10-02-2015
Finish
hey Sven
het doet goed om te lezen dat je nu echt kan aftellen!
