Het is alweer eventjes geleden dat ik nog eens mijn pen bovenhaalde, maar het was dan ook best een drukke tijd.
Afgelopen weekend hebben we een deugddoend weekendje Westouter achter de rug, gekleurd door een lekkere bbq en opgefleurd door een supertoffe vesparit op zondag!! Even de batterijen opgeladen dus.
Na goede bloedresultaten zijn we dan maandag van start gegaan met de 5daagse chemokuur waarbij we de laatste onbekende chemo in een lange rij voor de kiezen krijgen. De opstapeling van de chemokuren de laatste 4 maanden, gecombineerd met de kenmerken van deze 2 chemo's, bezorgde me toch wat last. Misselijkheid en sterke vermoeidheid waren van de partij. Sedert gisteren werd wat extra cortisone toegediend om de misselijkheid te counteren...en met goed resultaat!
Ondertussen weten we reeds het resultaat van de beenmergpunctie op maandag: nog steeds complete remissie! Super want dat is het resultaat dat we willen bereiken en vooral aanhouden de volgende weken, maanden en jaren!
Gisteren stond de beruchte ruggeprik terug op de menu. Met enige daver op het lijf er toch volle moed naartoe getrokken. Het viel al bij al goed mee! Ook de morning after geen echte hoofdpijn te bespeuren. Op wat lage rugpijn na valt het goed mee.
Wanneer vrijdag de laatste druppeltjes binnenvloeien, kan ik met trots zeggen dat we aan de helft zitten van de totale kuur! Daarna doen we het volledig boeltje dan nog eens over om ergens te eindigen in het voorjaar van 2015.
Zoals ik het schrijf, lijkt het misschien wat meer depri dan het in feite is. Ik bekijk het vandaag vooral als volgt: vanaf eind deze week kan ik echt aftellen....dan kan ik na elke kuur zeggen: Bye bye darling van een onuitspreekbare chemo, jou zie ik niet meer terug!!! Anderzijds wil ik graag de klok kunnen vooruit draaien...de twee jaar na mijn intense chemotherapie zijn veelbepalend. Als we dan geen herval van de leukemie krijgen, ziet het ernaar uit dat we het beestje in de kiem gesmoord hebben. Op vandaag nog iets meer dan 2,5 jaar wachten...dat is grootste psychologische kamp die we regematig moeten bevechten.
But don't worry, be happy! Ik word super ondersteund zowel door familie en vrienden als door het medisch personeel hier. Daarenboven verloopt het medisch uitstekend tot nu toe!
Hop hop naar vrijdag....dan alweer een mijlpaal bereikt!!
