voor wie een strak sonnetje schrijven wil zo eentje naar de regel van de ouden en later dan een écht om van te houden kaboem kaboem die kletste op z'n bil
die meet en telt scandeert en weegt als zouden de lettergrepen nu eens zwaar dan licht in rotten opmarcheren naar hun plicht getrimd getemd in vijf- of zevenvouden
maar als de avond valt zijn daar de vinders de liefste Chibiabos draait de lier er danst muziek de vleugels vrij en vlinders
ontelbaar zij, met elegante zwier een rondedans gelijk van blije kinders verstrooien het sonnetje op papier
Categorie:Sonnetten
Thanatos
dat ik nog zo graag zou leven later als ik over-leden ben
nu sterf ik elke dag een beetje meer en geef ik aan de aarde weer wat ik van haar gekregen heb
mijn ijdel zorgen de vergaarde tafels stoelen kasten vol herinnering de vrienden dingen en een lijf dat hoorde wat de mensen zegden vogels kende en de wolken zag
ze neemt het zo gedwee terug mijn aarde, als een wijze moeder doet met de scherven van te dwaze overmoed.
zal ik nog wonen buiten haar?
Categorie:Ik-verzen
De rechtbank
zeven roze varkenskoppen zaten voor ze droegen zwart-satijnen tabbaarden
onder hun dikke nek een witter nog dan Dashgewassen stijve geplisserde
zeverlap
het meisje werd geroepen twee zware blonde vlechten wogen op haar stoute borstjes
wacht maar tot ik groot ben!
-zeg iets- zei een miss verstandig buiten schot boven gebreide blauwe kousen
-waarover-? er viel een stilte als na de doodstrijd van een bromvlieg
-over het afval-
dat was een lapsus
het meisje zag ze praten de koppen
ze zei, zonder te spreken: hoe houden uedele heren in godsnaam die zeverlappen zo wit
toen zakten de blauwkousen van miss verstandig af
het meisje groette boog, flikte in de gauwte nog een revérence
Categorie:Nonsens-Bizar
Herfstblues
de oude boom liet
aan de storm een dikke tak
jong is de wonde
*
een kind in windjak met boekentas langs de ka bootjes onder zeil
*
de geraniums staan uitgedund bij het raam opa ziet nu meer
*
bloesems walsen nog op mijn jurk in de droger buiten rijpt het fruit
*
blaadjes vallen niet ze mogen één keer vliegen los als vogels zijn
Categorie:Haiku-Senryu
Van de poezen Mup en Rufus
Mup en Rufus, zus en broertje
sliepen warmpjes bij elkaar
Op een dag, ik zag 't gebeuren
begon Rufus haar te keuren
dat liet ze gewillig toe
van spelen werd ze nimmer moe.
Rufus wilde verder gaan
er kwam ergens iets op gang
een gedrevenheid als nooit tevoren!
Daardoor liet hij zich bekoren
om wat dieper in te gaan
op haar vrouwelijke charme
maar de jongeheer, ocharme
kende nog niet goed zijn baan.
Zoekend naar 't bevrijdend plekje
reed hij driftig op haar kop
zij vergaf hem, maar de sloeber
liet haar plotsklaps in de steek
hij verdween over de daken
en is nooit meer weergekeerd.
Mup is onlangs overleden,
heeft haar hele kleine leven
likjes op haar kop gewreven.
*dit is het waar gebeurd verhaal van de poezen van mijn dochter. Rufus was een zeer mooi symetrisch zwart-wit gekleurd katertje. Mijn dochter troostte zich met de verbeelding dat hij 'naar Parijs vertrokken was en daar fotomodel was geworden'.
Magere troost... er was veel oprecht verdriet, toen.
Categorie:Belevenissen
Dit is een lied alleen voor kinderen
ik zou je willen zeggen, pukkelkop
of meisje dat een moodswing om de tien
minuten kent, doe maar, wind je niet op
over sonnet, rondeel en Tante Trien
die plotsklaps alles beter lijkt te weten
van rijm en metrum, jambe of alexandrijn
en zelf de vrijheid neemt de kreten
en gefluister recht uit het hart
zomaar in fladderende vlinders te herkennen
of in een appel die te rotten ligt
op oma's aanrecht want de kinders
zijn niet gekomen deze zondag, neen
wat sneu, maar voor de kleine vliegjes
maakt dit alles helemaal niet uit
ze lijken vrij en lustig in hun doen
en dansen vrolijk om de appel heen
*de titel is van Dimitri van Toren
Categorie:Op rijm gezet
Kleine herfstsonate
de bladeren verkleuren aan de bomen
omen
een trage rups kruipt naar een ander leven
even
haastig gaat de kruisspin aan het spinnen
innen
het duistert vroeg, ik sluit de ramen
amen
Categorie:SeiZoenen
Ik zie
Ik zie Dali
een nest vol ogen waarop de wereld broedt en kuikens baart van allerlei pluimage op hoge poten 't meest een enkele keer een dodo
maar die speelt niet meer mee
hoewel want uitgeleefd en naderhand herboren
inwisselbaar
als doden zijn in dromen
Categorie:Over dieren
Traumdeutung
plots...
[de daken bloosden onder de opkomende zon]
zat daar een grote vogel
machtig, donker-purper glansden
de veren op zijn borst
ik opende wijdarms het raam
ik riep hem niet
of toch
hij spreidde langzaam zijn vleugels
zo statig, behoedzaam schier
verlangen zwol in mij
hij naderde werd groter donkerder de lucht
werd zwart er was geen open blauw geen vluchtweg meer
angst sloot het raam
en alles
werd bloed
Categorie:Over dieren
Pijnpunt
zal ik
mijn cynisme slijpen aan de
zoetsteen van je ziel vlijmen langs het wetleer van je huid
durf
ik
builen bij je opensnijden etter van verwording zien
kan
ik
neen ik kan niet woede bruist over mijn handen keer op keer
kerf ik in mijn eigen hals
Categorie:Ik-verzen
In gedichten
landschappen lándschappen heb ik gezien
overal land schappen vol zonnen die rijzen en dalen als kazen op 't
schab van de kaasboer van dienst
en vogels die vlinderen vlinders die vogelen liefdes veel liefdes in
tranen gesopt pikant of met zoet
zure saus opgediend in het bekertje bedelaar die als wees of
als stakker of staker of dronken verdronken
in nissen van erger dan erg. maar het ergst is de wereld, die hangt
nu al eeuwen te tikken en nog loopt hij niet op die sisser af
naar verluidt zijn 't de dichters geweest hun gedachten verpakt in
cadeautjespapier gingen over de toon van een bank en het stel
dan mee met de duiven post voor wie hunkert naar muisjes
gewoon zonder schuit zonder
nood is een zaak voor wie rijmelaar is
Categorie:Dichten & zo
Kids
de school is uit de winterzon loenst met een halftoe oog naar moedertjes die
bol van naarstigheid verzamelen
oh! voor wanneer? vraagt iemand nog
en het hoeveelste telt ze al niet meer als plots de poorten opengaan en
ronde kinderstemmen stuiteren tegen glad gezemelapte ruiten aan
ze
rollen weg, de huizen in ik blijf nog even
buiten staan
Categorie:Over mensen
Grumpel
grumpel groeit op krakke ronden steentjes
teentjes toten luid
bruilenpest de broeken uit moe rast appeltjes
vandiege
zonde kneel en zegelkruid schuur de haartjes van je
huid
blode brodeloze kneuzen niezen neuze reuzedol
broest een
wolluk dunne gruppen gaat de grumpel uit de bol
Categorie:Nonsens-Bizar
Total loss
zo lodderlam mijn ogen lezen rondjes uit
een vers gebakken hostiebrood
en eet, dit is mijn lichaam
woorden krassen diep in deerlijk gecastreerd papier
drink, dit is mijn bloed
ik mep een mug ik kus een draak ze vraagt aan mij waarheen ik loop
laat alle hoop
Categorie:Nonsens-Bizar
Het lied van de vis
een toveroor heeft zich te fluisteren gelegd geheel en gans en effen
als de katbesnaarde strijkstok van de wind op minnewater
binnenin
het slakkenhuis kolkt een slok geluiden
holle varkensblazen drijven
op het spieglblad
het oor toch hoort de weergalm in het lijflied van
de vis
tegen kant noch wal
Categorie:Nonsens-Bizar
Mail-vrienden
we tonen meer en meer de kleur van de
karakters die we zorgvuldig toetsen
een dieper weten legt
stapsteensgewijs tussen heen en weer van woorden veilig witte
vluchtheuveltjes aan
daar herkennen we ons in
elkaar
Categorie:Korte verzen
Verliefd
wat moet ik doen wat moet ik
doen als door iets overmand val ik voortdurend uit de toon noem ik de
vuilste straten schoon een buurman zeurpiet van beroep omarm ik
zomaar op de stoep en dans met voeten van de grond gelijk een gekke mus in
't rond en jij krijgt ook een zoen
de regen vind ik heerlijk nat in
wolken zie ik zachte bedden en al wat gist'ren tegen zat lijkt plotseling
gered
en dat alleen alleen doordat ik toch weer van de vlinders
weet
Categorie:Ik-verzen
Rebels
Maar mensen toch, dat zijn toch geen
sonnetten! De bakkerin, een spitse helleveeg, wees woedetrillend op de
hompjes deeg, keek met een viezig oog naar de kornetten
die bibberdend
verkleurden. Eentje zweeg in alle talen om het onheil te beletten. Helaas, een andere die ging een keel opzetten van oei en ach en kijk de trog is
leeg.
Ze draaiden snel de kleppen van hun petten, hun ogen veilig
afgedekt. 't Venijn zou zich uit volle borst verzetten! Zo stond ze daar
bedreigend stoer te zijn.
De kleinste zag nog net haar platte
tetten. 'Uit volle borst? Veel zal het dan niet zijn!'
*ludiek
reactie-sonnetje geschreven n.a.v. de Sonnettenwedstrijd op Schrijf.Net
Categorie:Sonnetten
Fatrasie
ballade
van een metamorfose
rat en varken lagen samen zonder opperhuid of
vragen daaromtrent narcoleptisch bij estée [tic] a
op
bed
hun staart werd afgezet ze zouden ruilen
rat was 't lange
slepen moe varken wou het krullen laten en de beer de das omdoen
zo
geschiedde zo gedaan
na het spotlicht kwam de waarheid uit een donker
hol gekropen rat vergat d'r staart te krullen varken trok de kurk uit
ieder vat
en ze hebben zich verhangen zonder opperhuid noch
vragen daaromtrent.
*een fatrasie is opvulling, soort nonsenspoëzie, zinloos
tijdverdrijf.
Categorie:Nonsens-Bizar
Hic et nunc!
Ze schreef op ieder blad hetzelfde woord, in
blije halen of verkrampt. Verborgen soms achter overmoed of lamme
zorgen: ze had de harpen van de hoop gehoord.
En altijd weer geloofde
ze in morgen, in later en in beter. In de graal die zij zichzelf beloofde,
telkenmaal wanneer het duister dreigde haar te worgen.
Met niets dan
honger in haar loze handen, ontwaakte ze, eerst twijfelend en bang. De
toekomst leeg. Van uitgeleefd verleden restten alleen nog rafelende
banden.
Ze rechtte zich. Ze schreef op het behang, met vaste hand, trefzeker schreef ze: heden!
