Belangrijke wijziging aan onderstaand programma (door de Business-meeting aanstaande maandag mag er blijkbaar geen enkele ploeg trainen op maandag 12.10)
Ten gevolge van de bekermatch op NS Heule volgende woensdag, ziehier het gewijzigde programma voor de A-spelers volgende week : maandag 12.10.2009 --> VRIJ (geen training) dinsdag 13.10.2009 --> training 19.00 uur woensdag 14.10.2009 --> 17.30 uur bekermatch in NS Heule donderdag 15.10.2009 --> training 19.00 uur zaterdag 17.10.2009 --> thuismatch tegen KV Kortrijk
Op woensdag 14.10 is er dus bekermatch in Heule. Een 4-tal A-spelers zal de bekermatch niet meemaken, wegens individuele training op Schiervelde om 15.00 uur. De namen en selectie worden maandag bekend gemaakt.
Minder nieuws. Lennert Cornette vertoeft niet meer eenzaam in de gekwetstenboeg van U13. Lemmy DANEELS blesseerde zich tijdens de turnles op school en liep een breuk op in de hiel. Verdere info over zijn onbeschikbaarheid volgt. We wensen Lemmy alvast een spoedig herstel toe.
Zoals telkenjare organiseert KSVR om de 2 maanden een spelersraad (zo'n 4-tal vergaderingen op seizoensbasis). Twee spelers per ploeg vertegenwoordigen hier de niet-sportieve belangen van de jeugdploegen. Op vrijwillige basis waren volgende vier spelers kandidaat voor de ploegen U13 en U13'shadow samen : Gilles Muylle - Tibo Gereels - Robbe Janssens - Emile Deltombe. Een eerste vergadering gaat door op dinsdag 3 november 2009 om 17.00 uur. De betrokken spelers ontvangen hiervoor nog een individuele uitnodiging.
Sommige wedstrijden verlies je met glans en met opgeheven hoofd (cfr. voorgaande week in Genk), soms win je een match die je niet meer hoopt te winnen, en dit op karakter. De thuiszege tegen Charleroi was er zo eentje van het laatste "merk". Nochtans namen we een turbo-start : Maarten Houthoofd zette in de eerste seconden al drie Charleroi-spelers in de (nochtans nadrukkelijk aanwezige) wind, Emile Samyn vond het nog te vroeg in de match om de grote kans te benutten. Hoge pressing en korte balwisselingen maakten van de thuisploeg tijdens de eerste tien minuten duidelijk de betere ploeg. Een drietal corners, enkele halve kansen via Torbjorn Deckmyn en Emile Samyn waren toen ons deel. Na die openingsperiode kwam het fysiek sterke Charleroi echter opzetten : onder impuls van de boomlange diepe spits drukten ze ons dichter tegen eigen doel aan. Behalve enkele afstandsballen waren ze echter niet gevaarlijk, doch KSVR zocht te veel heil in lange ballen en verloor de greep op het spel. Ze waren ook wat onder de indruk van de harde duels van de bezoekende ploeg. Laurens Huysentruyt, Emile Deltombe en Maarten Houthoofd hadden elk op hun beurt verzorging nodig na een fel duel, en ook de Fair-Play'regels zijn nog niet in Charleroi gekend : een bal buitentrappen bij een geblesseerde speler zeker niet, en zelfs de bal teruggeven bij een scheidsrechterbal behoort niet tot hun vakjargon. Desalniettemin werd een 0-0 ruststand bereikt. Na rust was er hoop op beterschap, doch Stef Platteeuw moest al onmiddellijk in de voeten bij een bezoekende doorbraak. De herneming werd door een Charleroi'speler kurkdroog in de hoek geknald. In de beginnende herfsttemperaturen doet een koude douche nog minder deugd dan anders en deze 0-1 kwam hard aan. Doch na tien minuten kwamen we terug boven water : op een nochtans minder goed getrapte corner van Maarten Houthoofd kon Emile Samyn via binnenkant paal de 1-1 binnentrappen. En na een mooie actie van Robbe Janssens was Niels Van Craeyveld dicht bij de 2-1. De bezoekers kwamen nerveuzer en na een brutale fout van hun diepe spits kon de kort leidende scheidsrechter niet anders dan de rode kaart tonen. Zij waren hun beste speler kwijt, doch ook bij ons diende de sterkspelende Maarten Houthoofd gekwetst het strijdtoneel te verlaten. Het beste bewijs dat voetbal niet met 11 doch met 15 gespeeld wordt, leverde Niels Van Craeyveld. Als bankzitter gestart, speelde hij een enorm sterke en vinnige tweede helft, quasi betrokken in alle aanvallende acties. In de slotminuut, toen iedereen zich al verzoende met een billijk 1-1 gelijkpel, vond Emile Samyn nog de energie om achter een verloren bal te hollen. Tussen drie bezoekende verdedigers die de bal afschermden, slaagde hij er alsnog in de bal voor doel te brengen. De attente Niels Van Craeyveld was goed gevolgd en kon zijn sterke prestatie bekronen met een onverwachte winninggoal. In de slotseconde was er nog een reuzekans via Torbjorn Deckmyn doch de doelman hield de misschien overdreven 3-1 cijfers uit zijn doelvlak. Proficiat aan de jongens voor deze zege, puur behaald op karakter en na een moedig terugvechten na een 0-1 achterstand.
De tegenstander van onze shadows vandaag was een degelijke opponent, gezegend met enkele "ferme posturen" in hun ploeg. De doelman en hun twee donkere aanvallers waren duidelijk geen smurfen en bepaalden het wedstrijdverloop. Onze bende speelde nochtans een verdienstelijke partij, doch kwam onmiddellijk na de aftrap op achterstand op een stilliggende fase. Niet getreurd echter, onder impuls van een sterke Miras Zangeneh begonnen we beetje bij beetje wat kansen bij elkaar te krijgen. Het centrale verdedigingsduo Lowie & Lowie bgon steeds meer greep te krijgen op de Lierse-aanvaller en ook Lemmy Danneels liet op zijn rechterflank weinig door. Op een counter kwam Tibo Gereels alleen voor de doelman, die zijn poging in eerste instantie nog afblokte, doch in de herneming trof de goedgevolgde Robbe Tyvaert raak en de meer dan verdiende 1-1 was er. Op een corner van Miras Zangeneh miste Robbe op een (blond) haar na de voorsprongstreffer, meer zelfs ... op de daaropvolgende Lierse'corner werd een eigen doelpunt ons fataal en het stond 1-2. Na rust waren er omzeggens geen bezoekende kansen meer, doch ook de thuisploeg speelde iets minder fris. Toch waren er nog kansen voldoende om zeker een verdiend gelijkspel te behalen, doch pech en overhaasting stonden dit in de weg. De shadows moeten zeker niet wanhopen na deze 0 op 6. Gewoon in het achterhoofd houden dat de twee tegenstanders (Geel/Meerhout en SK Lierse) zeker geen doetjes waren, en dat in eigen rangen voldoende talent schuilt om volgende week SK Lierse B te kloppen ...
Bij de U13A haakt Simon Vandewiele dus af voor de wedstrijd van zaterdag wegens een heupblessure. Hij herneemt maandag. Lennert Cornette en Stijn Specenier blijven eveneens gekwetst "out". Bij U13'shadow is Jasper Cafmeyer lichtjes twijfelachtig wegens ziekte.
Een wedstrijd op het mooie grasveld van Racing Genk is altijd iets om naar uit te kijken. De thuisploeg en het voetbal dat ze prediken is altijd al een voorbeeld van hoe voetbal bij de jeugd dient gespeeld te worden : knap terend op vlotte balcirculatie, rappe vinnige acties, totaal niet gebaseerd op kracht en gestalte, doch wel met verzorgd voetbal van achteruit. Nu ook deze wedstrijd, al mogen onze jongens zeggen dat ze "mee" speelden. We speelden immers zeker geen onaardige wedstrijd en waren lange tijd in de running om iets te halen op Limburgse bodem. Getuige hiervan zijn de in totaal elf (11) corners die we afdwongen in 60 minuten tijd : een bewijs dat we ruimschoots aanwezig waren op de andere helft. Op één van deze corners kon Gaethan Lannoo de score openen na 8 minuten : hij kopte een klassecorner van Maarten Houthoofd koel binnen. En ondanks het duidelijk veldoverwicht van de thuisploeg was de volgende kans terug voor de bezoekers : Emile Samyn legde knap af voor Maarten Houthoofd, diens draaibal werd knap door de Genkse keeper gepareerd. Doch diep in de eerste helft kregen we steeds meer moeilijkheden met het Genkse tik-tak-voetbal. Op één van de vele doorbraken kwam de onvermijdbare 1-1 op het bord, al viel deze tegengoal wel zeer gemakkelijk. Na rust kwamen onze jongens met nieuwe "spirit" uit de kleedkamers en zowaar het eerste (dubbel) gevaar kwam van onze voeten. Op doorsteek van Arthur Declercq kwam Emile Samyn alleen voor doel, doch de sterke thuiskeeper redde en de daaropvolgende minuut werd een afstandspoging van Simon Vandewiele afgeblokt. En op een zoveelste corner van Maarten Houthoofd kopte Laurens Huysentruyt op de paal. Maar in plaats van een op dat moment logische nieuwe voorsprong, viel de goal aan de andere kant. Een verre terugspeelbal werd door het natte gras afgeremd en vond een sluwe Genkspeler die Stef Platteeuw net te rap af was. Jammer dat we op die manier een tegengoal incasseerden, maar fouten maken hoort nu eenmaal bij het leerproces van elke jonge voetballer. Zo ook bij het takenpakket van de scheidsrechter. Pas op : deze keer geen slecht woord over de globale prestatie van deze jonge kerel. Over de ganse wedstrijd leidde hij correct en onopvallend de debatten, doch twee fouten van hem waren cruciaal bij de eindafrekening. Eerst liet hij bij de fatale derde thuisgoal na om te fluiten voor een duidelijke voet-vooruit-fout op Emile Deltombe. En vervolgens ontnam hij de bezoekers de laatste kans op een slotoffensief door een doelpunt van Emile Samyn (met het hoofd nota bene) na corner van Maarten Houthoofd niet toe te kennen, nadat de bal duidelijk de doellijn had overschreden. Maar de eerlijkheid gebiedt ons te zeggen dat we ons kunnen verzoenen met een nederlaag op Limburgse bodem, in een wedstrijd waarin we veel konden leren.
Onze shadows leden een eerste seizoensnederlaag in het verre Geel. De treffer viel er via Jasper Cafmeyer. Een uitgebreider verslag volgt, tenminste als dit me bezorgd wordt door "reporters ter plaatse" ...
Een schitterende dag, een lange busrit naar het verre Geel en genoeg supporters om onze shadow-boys naar een overwinning te schreeuwen...kortom alle ingrediënten waren aanwezig om een mooi spektakel te beleven. Geel had nog niet verloren en was supergemotiveerd om de partij op thuisbodem te winnen.
De wedstrijd begon gelijkoplopend maar we zagen direkt dat het geen makkie zou worden. De Geelse jongens tikten snel en vlot de bal rond. We kwamen vrijwel direct onder druk.
Toch viel het eerste doelpunt in ons voordeel. Jasper zag de keeper vrij ver voor zijn doel en knalde de bal over de keeper heen tegen de netten. Schitterende goal!
Werden we overmoedig na dit doelpunt? Vergaten we dat voetbal samen moet gespeeld worden? Wat er gebeurde was niet direct duidelijk maar na het doelpunt kwamen we er niet meer aan te pas. Het moet gezegd dat de Geelse jongens er een eigenaardige filosofie op na hielden. Het kon even goed de ploeg van de vallende ziekte genoemd worden. De jongens gingen voor het minste tikje liggen en bij momenten volstond ook de aanwezigheid van een Roeselaarse voetballer binnen de meter om zich dodelijk gewond op de grasmat te krullen. Volgens mij heeft de verzorger van Geel meer gelopen dan alle spelertjes samen. Na deze veelvuldige onderbrekingen speelden de Geelse jongens met snel en efficiënt voetbal verder en op die manier kwam Roeselare meer en meer onder druk. De tegengoal bleef niet uit. Een mooi uitgetikte Geelse aktie eindigde tegen onze netten. Thomas deed wat hij moest doen maar was kansloos. Aangemoedigd door een verbaal sterk supporterslegioen werden ook de duels feller en de ref mocht een paar keer gele kaartjes uit de zak halen waaronder één voor onze witten. Op 2 stilstaande fases werden we koud gepakt en stond het plots1-3. We wilden wel maar steeds werd nerveuzer en slordiger gespeeld. In ons middenveld werd het een beetje een soep en er werd ongecontroleerd naar voor getrapt. De lange afstandsknallers misten hun effect. De goalie van Geel had in de eerste minuten zijn lesje geleerd en zou dat gedurende de ganse verdere partij onthouden. Op de flanken wilde het ook niet echt lukken. De aanval van op de flank werd telkens goed door de Geelse verdedigers naar buiten gewerkt.
Geel vierde het einde van een goeie partij met een mooi uitgespeelde kans. Van op de rechtsmidden werd een mooie pass richting linksvoor uitgevoerd en die tikte beheerst en mooi binnen. Een mooi doelpunt, het moet gezegd. Harde eindcijfers 1-4. Zeker verdiend voor Geel!
Wat hebben we nu geleerd? We moeten blijven ruimte zoeken en vlot de bal laten circuleren. Snel spelen is de boodschap. Zich laten opjutten door de tegenstander heeft geen zin want je wordt er alleen maar nerveuzer door en dat komt het voetbalniveau zeker niet ten goede.
Onze eerste nederlaag is een feit. Opladen voor Lierse volgende week zaterdag is de boodschap. Laat ons iets rechtzetten!! Weet dat we Geel thuis wel aankunnen maar dan moeten we vanaf minuut één geconcentreerd en samen goed voetballen!! Blijven geloven in jullie kunnen, jongens. Jullie zijn stuk voor stuk goede voetballers en het is niet verboden om dit te laten zien op het veld!! Nu eerst Lierse aanpakken en met Geel staat de rekening open!! Succes!!
De kern van 29 spelers is ferm geslonken. Florian Cavey is nog roodgeschorst. Torbjorn Deckmyn, Stijn Specenier en Lennert Cornette zijn nog steeds geblesseerd. Resteren dus nog 25 spelers voor 2 ploegen en voor 2 verre verplaatsingen !! Om die reden werd de kern aangevuld met één speler (U12A), waarvoor dank.
Op vraag van de thuisploeg (zonsondergang en wens om op het eerste terrein te kunnen spelen) wordt de bekerwedstrijd in en tegen NS Heule op woensdag 14.10.2009 vervroegd naar 17.30 uur.
Cijfers zeggen niet alles, ... ze kunnen zelfs niet spreken !! Zo ook in het voetbal ... Zelden een wedstrijd gezien waarin het spelbeeld niet overeenstemt met de uitslag. Want laten we eerlijk zijn en blijven : een 3-0 nederlaag verdienden de bezoekers niet. Vraag is zelfs of ze hoedanook een nederlaag verdienden. Met fris voetbal en zorgvuldig combineerwerk eisten de bezoekers het merendeel van het balbezit en spelbeeld op, doch ze werden door onze jongens koud gepakt. Maarten Houthoofd vond op rechts een vrijstaande Torbjorn Deckmyn, diens half mislukte voorzet dwarrelde voorbij een blunderende bezoekende doelman binnen en het stond 1-0 na amper twee minuten. Westerlo had in de openingsminuut al een snel uitgevoerde aanval op de groene mat gelegd, doch Stef Platteeuw reageerde alert en hield onze netten schoon. Na de openingsgoal van KSVR was Westerlo heel even van streek, en op een corner van Maarten Houthoofd kon Torbjorn Deckmyn in het geharrewar zijn tweede van de dag scoren. De Schierveldse klok had nog geen vier omwentelingen achter de rug. De rest van de eerste helft bleef KSVR nerveus acteren, nauwelijks balbezit houdend en Westerlo domineerde de partij. Het duurde zelfs 15' voordat spits Emile Samyn een eerste keer "treffelijk" werd aangespeeld. Kansen waren er niet of nauwelijks meer voor de thuisploeg, de bezoekers stuitten dan weer op een attente Stef Platteeuw,en als die zich 1 keer diende gewonnen te geven, stond Laurens Huysentruyt paraat om de bal van de doellijn weg te keilen. Op het einde van de eerste helft dienden Torbjorn Deckmyn (enkel) en Maarten Houthoofd (hand en achillespees) nog gekwetst het strijdtoneel te verlaten, hun vervangers heetten Robbe Janssens en Jean-Thibault Calewaert. De beide gekwetsten konden in de tweede helft wel nog hun heroptreden maken, maar vooral de blessure van Torbjorn Deckmyn lijkt achteraf iets erger dan gehoopt : Torbjorn kreeg "volledige rust" tot volgende maandag en mist alvast zeker de moeilijke verplaatsing naar Rc. Genk. Nog vermeldenswaard : een dikke pluim voor de scheidsrechter die de wedstrijd goed in handen hield, de beide gele kaarten voor de thuisploeg (Niels Vancraeyveld in de eerste helft en Laurens Huysentruyt na rust) waren dan ook terecht. Na rust werd het voetbal van de thuisploeg iets vinniger, en we kwamen terug aan kansen en iets meer balbezit. Emile Samyn legde mooi terug, doch Robbe Janssens kon niet afwerken, Simon Vandewiele zag zijn poging met links afgeblokt. Doch ook Westerlo kwam aan kansen in een match die nu mooi op en neer ging. Maar Stef Platteeuw leverde een "Custeriaanse" prestatie : hij leek tussen zijn palen dubbel zo groot als in realiteit en was onklopbaar. Zo redde hij een bezoekende poging in de 8ste minuut en ging hij in de tiende minuut tweemaal mooi in de voeten van een Westerlospits. Zo bleef het 2-0 in plaats van de "gevaarlijke" 2-1, meer nog ... op een mooie aanval scoorde KSV de nog-meer-geruststellende 3-0. Emile Samyn zette zelf een aanval op aan de middencirkel, Robbe Janssens en Maarten Houthoofd knutselden iets moois in elkaar op de rechterflank, met zijn derde assist van de dag bereikte Maarten Emile Samyn en die scoorde zijn wekelijks doelpuntje. We noteerden nog een afgeblokte afstandspoging van Emile Deltombe en een eerste "nationaal optreden" van Thomas Gheysen die in de slotminuten matchwinnaar Stef Platteeuw kwam vervangen. Meteen een 9/9 in en uit de laatste drie competitiematchen. Een verlengstukje breien zal dan zonder Torbjorn (gekwetst) en Florian (geschorst) moeten op het veld van Rc Genk. Zowaar een uitdaging van formaat, want enerzijds wonnen de Limburgers afgelopen weekend met 1-8 op Zulte/Waregem en anderzijds is Rc Genk de enige ploeg waar ik in mijn 5 seizoenen trainerschap eerste nationale nooit een punt tegen behaalde.
De jongens van The Shadows kunnen nu echt van een goede start spreken en lijken echt op weg naar een schitterend klassement in hun competitie : met een ruime thuiszege tegen Ol. Charleroi behalen ze nu 10 op 12. Een goede start namen ze trouwens ook in de wedstrijd : al na 2 minuten knalde Tibo Gereels met links een "beauty" in de kruising. En verder waren er nog kansen voor Gilles Muylle (poging dwarsligger) en Robbe Janssens, maar tussendoor dreigden ook de bezoekers enkele malen via hun boomlange spits. In een paar minuten tijd echter besliste kapitein en centrale verdediger Lowie Borgoo de wedstrijd : eerst kopte hij de 2-0 binnen na een hoekschop van Jasper Cafmeyer, wat later kopte hij de 3-0 in doel na een vrije trap van Gilles Muylle. Net voor rust kon Charleroi een verdiend tegendoelpuntje scoren. Na rust zakte het tempo wat, doch er waren nog steeds goede kansen via Lemmy Danneels, Michaël Vandemaele en Tibo Gereels. Het was echter wachten tot de slotminuten om de 4-1 op het scorebord te zien verschijnen : Miras Zangeneh zorgde hiervoor met een mooi dropschot.
Bij deze verwittigen wij jullie dat u13'shadow (de ploeg dus van Rik Decraemer) ploeg van de week is op de thuiswedstrijd van de eerste ploeg tegen Sp. Lokeren, gespeeld op woensdag 23.09.2009 om 20.30 uur. Hou er dus rekening mee dat deze spelers die dag zullen dienen aanwezig te zijn op Schiervelde rond 19.00 uur. Verdere info volgt ...
Onze jongens probeerden "Achter De Kazerne" hun eerste 6/6 bijeen te sprokkelen, doch in de beginfase leken ze fel onder de indruk van het Mechelse geweld. Ze lieten zich imponeren door ieder stevig contact van de thuisploeg en de eerste tien minuten kregen we (vooral in de centrale driehoek) geen poot aan de Mechelse grond. Gelukkig was een "ijzeren" Laurens Huysentruyt vanaf de eerste minuut alom aanwezig om het komende Mechelse gevaar te keren. Doch uiteindelijk werd ons laks begin toch afgestraft met een Mechelse openingsgaol (banaanschot). Beetje bij beetje begonnen we echter de greep op het middenveld te herwinnen. De kansen en kansjes bleven niet uit : Maarten Houthoofd, Emile Samyn en Florian Cavey dreigden vanuit diverse hoeken. Uiteindelijk viel de verdiende gelijkmaker er net voor rust : een diepe bal van Florian Cavey, een mistasten van een Mechelse verdediger en Emile Samyn was er als een tros kippen bij om de 1-1 binnen te plaatsen. Na rust dienden we dus een tandje bij te zetten om een zege te behalen en dat lukte wonderwel. Vanaf minuut 1 werd de thuisploeg vastgezet en de kansen volgden slag-om-slinger. De attente doelman Stef Platteeuw werd omzeggens niet meer bedreigd. We noteerden een mooie vrije trap van Florian Cavey, door Laurens Huysentruyt bovengekopt. Een duidelijke haakfout op Laurens Huysentruyt, door een nochtans sterkleidende scheidsrechter niet met een logische strafschop bestraft. Een linkse afstandsloeier van Simon Vandewiele net naast en tot slot een vrije trap van Maarten Houthoofd, door Torbjorn Deckmyn op de dwarsligger gebuffeld. De 1-1 stond na een kwartier echter nog op het bord, doch de zegevierende treffer kon niet lang meer uitblijven. Een mooie rush van Niels Van Craeyveld op links zonderde Torbjorn Deckmyn alleen voor doel af : 1-2. En onmiddellijk erna was een goed doordrukken van Torbjorn Deckmyn goed voor een fout ontzetten van een thuisverdediger : Niels Van Craeyveld plaatste de bal mooi binnen en de 1-3 stond op het bord. En die cijfers waren niet eens te zwaar, want KSVR kreeg zeker nog een 5-tal kansen op een hogere score. Maarten Houthoofd besloot een doorbraak van Emile Samyn op de doelman, Emile Samyn plaatste een verre inworp van Torbjorn Deckmyn nipt naast, Emile Deltombe zag zijn poging gestopt door een attente thuisdoelman en diezelfde keeper redde met twee prachtige reddingen evenveel gemaakte doelpunten via afstandsloeiers van Torbjorn Deckmyn. De zes op zes is binnen : vanaf vandaag dus werken aan een 9/9. Tegenstander volgende week is VC Westerlo, een klus die echter zonder de geschorste Florian Cavey geklaard zal dienen te worden.
