Appels in Frankrijk
Foto
Categorieën
  • Aparte groentes (17)
  • Appelvrouw&Lie (76)
  • De tuin (76)
  • Dorpsleven (34)
  • Gereedschap (4)
  • Groenterecepten (27)
  • In Nederland (11)
  • Inmaakrecepten (17)
  • Jamrecepten (24)
  • Koken algemeen (9)
  • Kruidenrecepten (5)
  • Met Alcohol (14)
  • Oogst (6)
  • Pompoenen (21)
  • Recettes Lorraine (2)
  • Soeprecepten (4)
  • Foto
    Foto
    Inhoud blog
  • Ratafía Catalan
  • Indische loopeenden
  • Vervolg Keyhole Garden
  • Woning met uitzicht te huur
  • Keyhole Garden deel 1
  • Keyhole Garden deel 2
  • Dahlia jam
  • Flognarde aux haricots verts/sperziebonenclafoutis
  • Ratafia dragon
  • Vrienden op de fiets
    Zoeken in blog

    Foto
    Gastenboek
  • Le compravendite in Italia relative a proprietà di lusso
  • Gli psicologi trovano i clienti sulla rete
  • L'attività esoterica nel mondo
  • Il posizionamento seo
  • Barbour Ariel Track Quilted Jacket Black

    Gastenboek

    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.

    Foto
    Foto
    Foto
    10-09-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kornoelje jam.
    De Cornus Mas, die in februari als eerste bloeit in mijn tuin, geeft in deze tijd mooie rode vruchtjes.
    Ik had al een paar keer gelezen dat je er jam van kunt maken o.a. in een oud inmaakboekje.
    Ook zag ik de jam of moes wel eens voorbij komen op sites waar men sprak van lekker eten -voornamelijk wild-.
    Ik heb de recepten een beetje bij elkaar genomen, en dit recept is eruit gekomen:
    Pluk een kilo bessen als ze al aardig rood zijn, maar voordat ze vallen. Leg ze in een ruime bak nog enkele dagen in de kamer zodat ze nog wat narijpen, vries eventueel een deel wat al donkerrood is in zodat deze niet verrotten terwijl ze op de andere besse wachten.
    Als de laatste bessen rood zijn of beginnen te rimpelen is het tijd de jam te maken..
    Eventueel de bessen nog wassen, en met wat water opzetten, een half uurtje zachtjes koken. Blijf erbij, en voeg af en toe wat water toe, het kan aanbranden.
    Als de bessen zacht zijn kan je het geheel door een zeef roeren; met een passe-vite lukt niet, daar zijn de pitten te groot voor.
    Ik heb de pitten met het aanhangende vruchtvlees nog een keertje op het vuur gezet, en dit nog eens door de zeef gedrukt.
    Dan een pak halfsuiker (500 gram) van van Gilze erbij, aan de kook brengen en 4 minten laten borrelen. Proef even of je het zoeter wilt, dan kan je nog wat gewone- of geleisuiker toevoegen.
    In potten en klaar.

    Volgens Lie is het met deze jam net als met Rivella, een beetje vreemd...toch wel lekker.
    De jam heeft een bijzondere smaak die zich eigenlijk nergens mee laat vergelijken. Erg natuurlijk zou ik zeggen.En de kleur..als van rozensiroop uit de indische toko...
    Op brood is het wat wrang, met mijn zelfgemaakte paté heerlijk.





    Categorie:Jamrecepten
    Tags:Kornoelje, Cornus Mas, Kornoeljejam.
    10-09-2010, 10:05 geschreven door Appelvrouw  
    Reacties (0)
    07-09-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Eekhoorntjesbrood en Hoorn van overvloed
    Het is hier in Kleindorp NO Frankrijk ondertussen ook herfst geworden. Regen, regen en nog eens regen is er gevallen vorige week, en valt er nu trouwens weer. Een enorme bende water is er naar beneden gekomen.
    De dag van ons dorpsfeest is nog net niet helemaal in het water gevallen, maar veel heeft het niet gescheeld...de ochtend was nog droog. Vanaf half 4 bleef de regen stromen, wat als voordeel had dat we s`avonds snel klaar waren met opruimen: er bleef niemand plakken.

    Daarna hadden we enkele droge dagen. De temperatuur steeg een beetje en mijn zin om maar alvast naar Nederland te vertrekken verdween als sneeuw voor de zon en maakte plaats voor de herfstkoorts: Paddestoelen!!

    Het is een geweldig goed jaar voor het eekhoorntjesbrood. Verschillende van mijn buren of vrienden van onze buren gaan paddestoelen plukken en het ene verhaal over kilo`s cep, zoals deze paddestoel hier heet, overtreft het volgende (8 manden vol had ie...!!) Zelf wilde ik dat ook wel eens meemaken, en met een bevriende Hollandse ben ik enige dagen het bos in geweest. Deze dame heeft een vergunning voor een bos dat bekend staat om zijn grote hoeveelheid paddestoelen, dwz een vergunning om je auto mee te nemen in het bos en om te gaan zoeken. Zonder deze vergunning kan je beter niet gaan, je loopt een flinke boete op als de boswachters je in de gaten krijgen.

    Het bos zelf is al geweldig mooi, en in Nederland heb ík in ieder geval nooit zo`n grote hoeveelheid paddestoelen bij elkaar gezien. Tientallen soorten verspreid over de met een dikke laag bladeren bedekte bodem, een waar feest voor mijn oog!
    De eerste keer had ik geen fototoestel bij me en heb ik nog wel wat geplukt, vooral tête de negre (somber eekhoorntjesbrood). Deze heerlijke paddestoel komt in Nederland weinig voor, maar hier is hij ruim te vinden.
    De tweede keer wat meer foto`s gemaakt en verder de eerste trompettes des morts (hoorn des overvloed) gevonden, die liggen nu samen met de cep te drogen op een dienblaadje (op meerdere dienblaadjes, want de buren kwamen ook "wat" brengen) voor een lekkere pasta in de winter.

    Op Marktplaats heb ik vanmiddag op twee paddestoelen-boeken een bod gedaan; met mijn buurman heb ik al enige discussie achter de rug over wel of niet eetbaar, het is beter als ik me daarbij wat gedegener kan documenteren ( ook beter voor de diarree of erger...)
    De eerste foto`s zijn van het eekhoorntjesbrood en een andere boleet, dan de trompettes des morts, daarna zijn het voor mij ook alleen maar mooie champignons. Wie het weet mag het zeggen!

















    Categorie:Dorpsleven
    Tags:eekhoorntjesbrood, hoorn des overvloeds,paddestoelen,eetbare paddestoelen.
    07-09-2010, 00:00 geschreven door Appelvrouw  
    Reacties (0)
    04-09-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Jam van Reine Claudes
    Al eerder heb ik het gezegd, de reine claude is mijn favoriete pruim. Zo zoet en sappig, vol geur en smaak ( in Frankrijk zegt men: het parfum van de vrucht) verrukkelijk.
    Het ras stamt van voor de 16e eeuw en zou genoemd zijn naar  Claude van Frankrijk, de echtgenote van koning Frans de eerste van Frankrijk.
    Claude leefde van 1499 tot 1524, kreeg 7 kinderen en stierf in het kraambed van haar laatste. Haar eerste kind kreeg ze toen ze 15 was...het waren slechte tijden. Gelukkig leeft nog nog een beetje voort in de naam van de zoetste pruim ter wereld ( 18% suiker).

    Ik vind het wel bijzonder dat een vrucht die er tamelijk onrijp uitziet zo smakelijk is.

    Reine claudejam maak ik met halfsuiker en zelfs dat is een beetje veel, volgend jaar ga ik het eens met pectine en nog minder suiker proberen.
    Ik gebruikte 1250 gr. pruimen op 500 gr. speciaalsuiker, en de jam is behoorlijk stevig geworden.Nog wel te doen gelukkig, je kan er nog geen plakjes van snijden.
    Het is heerlijk op mijn zuurdesembrood.
    Aan het begin van de zomer kreeg ik van 3 vriendinnen een tas vol jamsuiker...vandaag heb ik het één na laatste pak gebruikt. Meiden het was geweldig zo`n vooraad suiker te hebben (gehad). Mijn proviandkast staat boordevol jam...laat de winter maar komen.Komen jullie ook proeven?

    Ik ga natuurlijk nog wel appeljam met kaneel, appeljam met karamel en boter en kweeperen-jam maken...nieuwe suiker kopen dus.

    Ik heb een groter probleem: géén jampotten meer!! Lieve mensen uit mijn buurt bewaar ajb al je jampotten, en ook (kleine) potten waar appelmoes, doperwtjes en andere zoete groenten in hebben gezeten voor mij. Dank jullie wel.




    Categorie:Jamrecepten
    Tags:Jam van Reine Claude,Claude van Frankrijk
    04-09-2010, 22:26 geschreven door Appelvrouw  
    Reacties (2)
    29-08-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Liqueur d`estragon
    Op een smoezelig briefje kreeg ik ooit het beste likeur recept wat ik ken.
    De meeste van mijn gasten vonden het ook heerlijk en van de twee liter die ik in het voorjaar heb gemaakt is er nog een halve over.
    Gelukkig had ik nog genoeg dragon en Lie genoeg eau de vie om een tweede pot te maken.
    Op het briefke stond het zo:
    5 litre eau de vie
    900 gr. estragon
    900 gr sucre faire un sirop avec demi litre d`eau.
    Ajouter le sirop a l`alcool quand il est complement refroidi.

    Dit behoeft enige uitleg.
    Ik neem twee liter eau de vie en giet die in een grote weckpot.Dan neem ik een flinke hand dragon en knip die in kleine takjes in de pot.
    Van te voren heb ik het kruid gewogen, het was niet meer dan 90 gram.
    Dit laat ik 4 tot 6 weken in het licht staan, je ziet de drank groener en het kruid bruiner worden.
    Dan maak ik een suikerstroop van 200 ml water met 270 gram suiker. Dit moet helemaal afkoelen voor het bij de gezeefde dragonlikeur komt.
    Vind je dit te weinig zoet kan je nog eens een -minder sterke- stroop maken en toevoegen.
    Als je de likeur in een fles hebt gedaan kan je er nog een takje dragon instoppen.
    Dit is een supermaagbittertje, heerlijk van smaak en een goede aperatief.





    Categorie:Met Alcohol
    Tags:dragonlikeur, liqueur d`estragon
    29-08-2010, 00:00 geschreven door Appelvrouw  
    Reacties (3)
    26-08-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hazelnoten Likeur
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Hier komt tweemaal het recept van hazelnotenlikeur, eenmaal zoals het in het kopietje staat die ik van vriendin heb gekregen, en daarna mijn versie met een enkele aanpassing op het eerste recept.
    3oo gram groene hazelnoten (aan het eind van de zomer plukken)
    1 liter eau de vie
    250 gram suiker
    3 kruidnagels
    kaneelstokje
    halve sinaasappelschil.

    Hak de hazelnoten in grove stukken. Doe noten en specerijen en sinaasappelschil in een pot en giet de eau de vie erbij. Laat het mengsel afgedekt minstens een maand staan op een warme plaats.
    Elke dag goed schudden. Dan filtreren en suiker toevoegen. Pas drinken als de suiker is opgelost, maar in ieder geval twee maanden laten staan.

    Wat ik heel lastig vind aan dit recept is dat je niet zeker weet of je de noten met bolster en al moet gebruiken, of ze eerst pellen.
    De eerste keer dat ik dit maakte heb ik de noten gepeld en de smaak was goed, ik gebruikte 300 gram gepelde noten op 2 liter eau de vie.
    Nu heb ik dat maar weer gedaan.
    Dan die sinaasappel.
    Wekenlang heb ik  mijn gasten lastig gevallen als ze een stad gingen bezoeken: "áls je een bio-winkel ziet, koop dat een/twee bio-sinaasappels voor mij".
    Niet te vinden en te krijgen hier.
    Wat te doen, de hazelnoten moeten in de likeur, maar de sinaasappelen zijn nog niet rijp.
    Dan maar een hele bespoten, maar dan zonder schil. Ik heb de sinaasappel dik geschild want als je op het etiket las waarmee de sinaasappel bespoten was ná de oogst ( dat zijn ze hier verplicht op het etiket te zetten)wil je die schil niet in de likeur.
    De hele sinaasappel dus in de pot, 4 in plaats van 6 kruidnageltjes (voor twee liter) en maar één kaneelstokje, iets minder specerijen dus, dan proef je de hazelnoten wat meer.
    Als laatste de suiker, ik doe 200 gram suiker voor een liter eau de vie, mij zoet genoeg!
    Het resultaat is een heerlijke zachte likeur, die ook de -op smaak-gebied kritische- Lorrainers bevalt.
    Santé!

    Bijlage:links de hazelnootlikeur, rechts de dragon van t voorjaar en in t midden de dragon-likeur die sinds gisteren staat te trekken.

    Bijlagen:
    P1030901.jpg (124.2 KB)   



    Categorie:Met Alcohol
    Tags:hazelnootlikeur, eau de vie.
    26-08-2010, 00:00 geschreven door Appelvrouw  
    Reacties (0)
    23-08-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pompoensoep met riesling
    Mijn pompoenveldje ligt er goed bij...stralend zou ik bijna zeggen..als er zon was tenminste. Het regent weer verschrikkelijk vandaag.
    Op het veld dit jaar veel potimaron (kastanje-pompoen), butternuts, rouge vif d`etampes, (zie foto) en verder enkele nogal grote pompoenen, waarvan ik de planten van verschillende dorpsgenoten heb gekregen met o.a.de tekst: Une très très bonne sorte, goût exellent...le nom..mmm desolé, j`ai oublié..mais il est vraiment trop bonne!
    Mijn ervaring is dat grote pompoenen niet veel smaak hebben, maar voorlopig mogen ze blijven groeien.
    Een mooie dag om de eerste "rijpe" pompoen van het veld te halen en een nieuwe soep te maken.

    Neem een oranje hokaidopompoen van ongeveer een kilo,
    Schil deze en haal de pitten eruit, snij in stukjes, doe deze in een soeppan en bedek net met water, kook in 20 minuten gaar en pureer het in de pan.
    Roer er 100 gr. slagroom, 100 gr. crème fraîche ( eigenlijk schmand, het recept komt uit een Duits boekje..ik heb opgezocht dat je het door crème fraîche kunt vervangen) en 100 ml riesling doorheen, en maak af met groente-bouillonblokje(s).
    Schep de soep in het bord, naar believen met een beetje gehakte peterselie en eventueel een lepeltje crème fraîche.






    Categorie:Pompoenen
    23-08-2010, 23:00 geschreven door Appelvrouw  
    Reacties (1)
    14-08-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zaaien in augustus.
    In de moestuin is het rustig.

    De meeste planten zijn ( nog) goed aan de groei, behalve de kolen, die ik -op een enkele rode kool na- uitgetrokken heb, niet gelukt door die verd...witte vlieg.
    Iedere dag oogst ik bietjes, sla, rucola, wortelen en courgettes.
    Ook kruiden oogst ik volop, basilicum, selderij, peterselie, dille blad en zaad, rozemarijn, laurier, maggikruid, pepermunt en salie, sommige kruiden droog ik ook nog voor de winter.

    Dat wil niet zeggen dat ik er niets te doen heb, integendeel, als je wilt kun je in deze tijd van het jaar nog enkele teelten opzetten.
    Zo heb ik twee zakjes veldsla-zaad klaar liggen, daarvan wil ik er vandaag nog 1 zaaien op het bed waar de -te vroeg geoogste ivm de droogte- late aardappels opstonden.De tweede zaai ik over een maandje.
    Een paar weken geleden heb ik op de bedden waar de peulvruchten doperwt, kapucijner en tuinboon opstonden allerlei groens gezaaid voor najaarsoogst: kervel, zomer-postelein, knolvenkel, rucola en een sla/andijvie-mix.
    Ook zaai ik morgen nog 1 x radijs.

    Net als de veldsla straks zaai ik dat in deze warme periodes op een manier die ik geleerd heb uit de Velt-gids Seizoenen.
    Je neemt een halve emmer compost, doet er een eetlepel zaad in en mengt dit flink. Als je met mulch in je tuin werkt schuif je dit opzij en zaait dit mengsel op het bed of op de rij. Een beetje aandrukken met een hark en klaar is Jetje.
    Zelf mulch ik niet in verband met slakken, en zaai dit compost-zaadmengel breedwerpig op het bed.
    Met de compost heeft het zaad wat vochtigheid en voeding.
    Alles wat ik een paar weken geleden heb gezaaid is goed opgekomen.

    Je kunt nu nog zaaien: Sla -vooral snijsla- en veldsla, herfstspinazie, snijbiet voor het blad, late wortelen en winter-ramenas. Ook kervel en peterselie zou je nog kunnen zaaien, eventueel later afgedekt met vliesdoek tegen de kou.







    Categorie:De tuin
    Tags:zaaien, augustus, veldsla
    14-08-2010, 00:00 geschreven door Appelvrouw  
    Reacties (2)
    13-08-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Perseïden?Niets gezien
    Om kwart voor twee zijn Lie en ik naar buiten gegaan voor een nachtwandeling. Warme kleren aan, fototoestel en hoop mee. Reeds licht beneveld door de eau de vie, we bezagen de nacht door een roze bril.
    Volgens de SAT24 zou er een gat in de toch wel lichte bewolking kunnen komen, en hier en daar zagen we af en toe een sterretje door de wolken prikken.

    De heuvel opgelopen om buiten het licht van het dorp te komen..wat hebben we een heimwee naar de eerste donkere jaren in ons dorp, al weer tien jaar blijft de verlichting in de nacht aan, voor sterrenkijkers erg jammer, maar voor de boeren die nog laat werken noodzakelijk.
    We hoorden de uiltjes vanuit de verschillende bosjes om ons heen met elkaar praten en andere nachtelijke geluiden, gepiep,gekraak en een zacht blafje.

    In plaats van vallende sterren hebben we sterren gezien. We werden gewoon blij als er een sterretje bloot kwam, en tuurden vol hoop naar dat gaatje in de bewolking, wetende dat daarachter een waar vuurwerk van lichtende pijlen te zien zou zijn.
    Na een kwartiertje op de heuvel op de weg gelegen te hebben gaven we het toch maar op; onderweg nog een fotootje geschoten met de hoop dat er wat op te zien was. 

    Kijk nou uit,  een prachtige?


    Categorie:Appelvrouw&Lie
    Tags:Perseïden, vallende sterren
    13-08-2010, 12:43 geschreven door Appelvrouw  
    Reacties (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vallende sterren, sluierbewolking
    Wij zijn blij gemaakt Lie en ik, eindelijk wisten we het eens op tijd: de nacht van de vallende sterren, de Perseïden.
    "Dit jaar zijn de Perseïden beter dan ooit te zien" kopte Scientias.nl opgewekt.
    Maar niets is minder waar. tenminste tot nu toe, 0.51 uur, en Lie en ik zitten een beetje teleurgesteld binnen. Op Sat24 kunnen we goed volgen hoe het met de sluierbewolking zit die als een smalle maar hardnekkige strook over Meurthe et Moselle hangt.
    Een uur geleden waren we -gewapend met zaklamp,slaapzak,twee ligstoelen en een fles eau de vie- door de donkere tuin naar de boomgaard getrokken om aldaar de meteorietenregen af te wachten.
    5 vallende sterren hebben we samen gezien, net voor twaalf uur, daarna trok de lucht net zo snel dicht als de satellieten overtrekken.
    De satellietsite beloofd ons niets, je kan alleen in het verleden kijken, en hopen.
    Het hoogtepunt van de lichtende sterrenregen moet nog komen, tussen half twee en vier uur zou je zo`n streep per minuut moeten kunnen zijn, sommige kranten beloven zelfs 100 vallende sterren per uur.
    Uniek, dus we blijven nog maar even op en nemen nog een slokje...


    Categorie:Appelvrouw&Lie
    13-08-2010, 01:00 geschreven door Appelvrouw  
    Reacties (0)
    11-08-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pruimentijd!
    De eerste pruimen zijn al enkele dagen aan t vallen..dat wil zeggen eau de vie-koorts!
    Voor Lie dan hè, voor mij hoeft het niet, al die liters.
    Dat wil niet zeggen dat ik een glaasje goutte -zoals onze buren een borreltje eau de vie noemen- afsla, integendeel, maar ik zie ook andere lekkernijen voor me als ik aan volle pruimenbomen denk: pruimentaart, jam, conserven en chutney bijvoorbeeld.
    Iedere dag ga ik nu met Lie de tuin en boomgaard door om de gevallen pruimen te rapen. Er is nogal verschil tussen onze emmers, ik raap de pruimen als een strenge "Calvè-controleuse", Lie daarentegen mikt alles in de emmer wat hij tegenkomt.

    Onze boomgaard komt wat pruimen betreft ondertussen wel op sterkte, sterker nog, het andere fruit wordt zelfs verdrongen door langs het hek van de boomgaard opschietende wilde pruimenbomen, die nu net toevallig die soorten dragen (seunjotte, ballieu, quetch) die zo lekker zijn in de eau de vie.
    En dus heb ik scheve appelboompjes, die zich een kant op wringen om nog wat licht te vinden..tja, appelsap is nu eenmaal niet zo lekker als eau de vie...
    Behalve die wilde haag van pruimen hebben we ook in de 15 jaar dat we ons vakantiehuisje hebben 4 mirabellen en enkele reine claudes aangeplant, die laatste doen het helaas nog niet zo goed, jammer, want mijn favoriet, niet lekkerder dan een zoete groene reine claude pruim..
    Vroeger hadden we er limonadesiroop van, dat heb ik nooit meer gezien.

    Elke morgen dus nu pruimen rapen, voorlopig zijn het de gekwetste of aangevreten pruimen die vallen en als eerste rijp zijn, het duurt nog een week, misschien twee, dan kan ik ook aan de slag met de jam.

    Op de foto het fruitprutmeer (dwz de resten na het distilleren) achter de alambic in het voorjaar met op de voorgrond onze (niet goed fijngestampte) kersen...ik kan het nog bijna ruiken.



    Categorie:De tuin
    Tags:pruimen, eau de vie, alambic
    11-08-2010, 20:58 geschreven door Appelvrouw  
    Reacties (1)
    08-08-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Courgettebrood
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Dit hartige courgettebrood kan heel goed koud gegeten worden als bijgerecht of onderdeel van een buffet, maar ook de volgende dag opgewarmd in plakken in de koekenpan met een scheutje olijfolie.


    Was en snij 1200 gram courgettes in dobbelstenen en bak ze lichtjes aan in enkele eetlepels olijfolie.
    Voeg 4 fijngehakte tenen knoflook toe, twee soeplepels fijngeknipte peterselie en een bosje in repen gescheurde basilicum.
    Klop 4 eieren tot schuim, voeg er 80 gram geraspte parmenzaanse kaas of comté aan toe en 3 eetlepels paneermeel.
    Breng op smaak met zout en peper en meng met de courgettes.
    Bekleed een cakevorm met bakpapier of gebruik een ingevette siliconenvorm.
    Sort het groentemengsel in de vorm en bak 30 à 45 minuten in de oven op 180 graden.
    Haal het brood pas uit de vorm als het volledig is afgekoeld.






    Categorie:Groenterecepten
    Tags:courgette, hartige brood,buffet
    08-08-2010, 19:25 geschreven door Appelvrouw  
    Reacties (0)
    05-08-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Eau de vie uit de Alambic (ook wel Lambique genoemd)
    Wil je eau de vie maken, dan moet je zeker zijn van een flinke hoeveelheid vers rijp fruit, hier in de Lorraine zijn dat meestal mirabellen of pruimen. Ook van kersen, appels, peren( Poire Williams!) en kweeperen kan eau de vie worden gemaakt, en zelfs van frambozen en ander zacht fruit.
    Wij beperken ons tot de pruim en mirabel, soms hebben we veel kersen.
    Vorig jaar was een goed pruimenjaar..ook de kersen hebben het goed gedaan.
    In Juli zijn we begonnen met de kersen eau de vie, oftewel Kirsch.
    De kersen werden geraapt en in grote tonnen van 60 of 120 liter gedaan zo goed mogelijk fijngestampt ( zonder de pitten te breken).
    De ton moet binnen een bepaalde periode gevuld zijn; als het fruit gaat gisten, en je hebt nog fruit dat je erbij wilt gooien  kan je beter een nieuwe ton opstarten. Lie neemt soms voor het laatste fruit dat er echt niet meer bij kan grote emmers met deksels. Je moet er ook aan denken dat -als het fruit in de ton gaat gisten- het volume toeneemt.
    Iedere dag werd de ton goed doorgeroerd en daar gingen we mee door totdat het gisten voorbij was, dit kan tot wel 3 weken duren.
    Dan zit de ton vol met gegiste pap én als het goed is veel alcohol..daar gaat het maar om!
    De ton werd bijgevuld met de uitgegistte emmers, de laatste ruimte werd opgevuld met water zodat er geen zuurstof in de ton kwam, daar verdampt de alcohol maar van.
    De deksel erop: het wachten is nu op de winter en de Alambic!!

    Iedereen met een boomgaard in Frankrijk heeft het recht om eau de vie te maken.
    Ook als je -zoals wij- een vakantiehuisje hebt met een boomgaard, daar doen de Fransen niet moeilijk over. Je betaald belasting in je dorp dus heb je rechten.
    Het eau de vie maken is trouwens een heikel punt tussen de Franse overheid en de gewone burger: zo probeerden de bestuurders twee jaar geleden het recht van de bejaarde Fransman op 20 liter belastingvrije stook op te heffen, dat leverde echter teveel protesten op, en ivm de  verkiezingen is dat recht nog maar met een jaartje (of wat) verlengd.
    Wij hier in de Lorraine kunnen kiezen uit verschillende eau de vie makers, binnen een straal van 50 km toch minimaal 3.
    Als je gaat praten met andere eau de vie liefhebbers kom je er al snel achter dat de ene stoker de andere niet is. Beschuldigingen vallen: die en die pikken er zomaar een litertje of wat af, je krijgt minder dan waar je recht op hebt, en die daar stookt niet goed.
    Ook hebben we geleerd dat het slim is een flesje wijn mee te nemen naar de stoker, je te scharen onder de mannen die wachten op hun eau de vie, en hun drank alvast mee te proeven uit -met een smerige doek schoongeveegde- glaasjes.

    Lie gaat graag naar de mobiele stoker die hier in NO Frankrijk zijn geld verdient: tussen oktober en maart rijdt hij met zijn verplaatsbare Alambic
    naar vaste dorpen.Wij gaan zo`n 25 km verderop, als de Alambic is gearriveerd worden we gewaarschuwd door een vriend in dat dorp.
    Deze stoker staat goed bekend, het is een vrolijke man die zijn Alambic van zijn vader heeft geërfd..al heel wat jaartjes komt hij in onze streek.

    Er volgen dan enige vaste handelingen o.a. om de douane tevreden te stellen:
    Ten eerste moesten we naar de stoker gaan om daar een vergunning  van vervoer op te halen.
    Dat levert al voorpret, het is een soort kermisgevoel dat ik vroeger ook had als de kermis werd opgebouwd: straks gaat het beginnen!
    Nadat we een afspraak hadden gemaakt voor een bepaalde dag kregen we van de stoker een vergunning om de tonnen met de puimen en kersenprut over de weg te vervoeren die ene dag tussen 8.00 en 9.30. Dit luistert behoorlijk nauw, en geen Fransman wil worden aangehouden met deze lading aan boord zonder de vereiste of verlopen papieren.
    Ook moesten we zorgen voor enkele dozen stookhout, de stoker gebruikt jouw hout om de ketel te stoken.
    Vervoer regelen, zelf hebben we gelukkig een busje groot genoeg voor een plantage aan fruit in tonnen..

    Die dag gingen we dus op het juiste uur vol blijde verwachting richting de Alambic.
    Tonnen mee en de dozen vol hout.


    Eerst natuurlijk even proeven van de eau de vie van de man die voor ons aan de beurt was; gezien de hoeveelheid liters zullen ze wel al om 7 uur begonnen zijn...brr die dampen op de vroege ochtend. Lie vond het heerlijk.
    We hadden 2 tonnen met pruimen, 1 met kwetsen en een kleine met kersen.

    Eerst wordt de ketel flink opgestookt met het hout zodat er een forse druk ontstaat.


    Ondertussen wordt de fruitpap in een van de ketels gegoten.

    Deze pap wordt verhit door de stoom die in spiralen om de ketel heen wordt geleid.

    Hierdoor verdampt de alcohol die in het fruit zit tot stoom.
    Dat gaat zo:  tussen de 70 en 80 graden gaat de alcohol verdampen.De alcoholstoom stijgt op en wordt, door de lengte der buizen en het doorvoeren door watergekoelde gedeelten, weer gecondenseerd. Dit distillaat slaat neer in een ander (het groene) vat. De waterdamp condenseert sneller en loopt terug in de ketel. Doordat het mengsel alcohol bevat ligt het kookpunt ruim beneden de 100 graden, waarop het water echt gaat koken en verdampen. Op dat moment wordt het proces stopgezet.

    Er wordt een kraantje opengezet en daar komt de eau de vie, een prachtige heldere vloeistof, niet te bevatten dat die vieze pruimenprut deze heerlijke drank oplevert!

    Dan volgt nog het op sterkte brengen van de drank..gedistilleerd water wordt toegevoegd totdat de drank een wettelijk percentage van 50%..daar wordt een pietsie mee gesjoemeld; op het papier dat we weer meekrijgen als bewijs voor de douane staat een iets lager percentage dan we in werkelijkheid hebben gekregen, ook het volume wordt wat "aangepast".

    De volgende ton zit er in..de kwaliteit van de 1e gestookte drank wordt ondertussen besproken en geproefd, adviezen worden gegeven: zo moeten we de volgende keer ons fruit beter fijnmaken, en moeten we oppassen met het schoonmaken van de tonnen, vooral geen zeepproducten gebruiken.
    Meerder mensen komen ondertussen even langs en meeproeven, het wordt behoorlijk gezellig.
    De eau de vie gaat in de grote madame Jeanette`s mee, waar het een half jaar tot een jaar in blijft om de kwalijke dampen de kans te geven te vervliegen.


    Dan naar voorzichtig naar ons huisje -via een binnenweggetje- met de vereiste papieren (binnen 2 uur thuis zijn met de drank, dus geen uiltje knappen onderweg).
    De eau de vie moet 2x betaald worden: de stoker krijgt 3,5 euro per liter(..), de rest -de belasting- moet je betalen op het stadhuis.
    Dit is ook 3,5 euro per liter, maar als je binnen drie dagen betaald krijg je 10% korting!
    Veilig thuis: eindelijk een tukkie doen: dromen van de pruimentijd!







    Categorie:Met Alcohol
    Tags:Eau de vie, Alambic, distilleren,Lambique
    05-08-2010, 00:00 geschreven door Appelvrouw  
    Reacties (1)
    01-08-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Morellen op eau de vie
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Heb je nog een morellen-boom (griotte) dan kan je daar heerlijke likeur van maken.

    Neem een kilo morellen en nog eens 30 morellen-pitten, 250 gram suiker en een klein stukje kaneelstok.
    Verwarm de suiker in een halve liter water tot de opgelost is, knip ondertussen de steeltjes van de morellen bij tot ze ongeveer 1 cm zijn. trek vooral niet aan de steeltjes, want dan worden de morellen bruin in de eau de vie.
    Bind de pitten met het kleine stukje kaneel in een gaasje, en doe-als de suiker opgelost is- dit bij de siroop.
    Als de stroop is afgekoeld haal dan het kaneelstokje uit het gaasje, bind dit weer dicht en doe het gaasje in een grote weckpot. Voeg de suiker-oplossing toe, en doe er voorzichtig de kersen bij.
    Giet er eau de vie bij totdat de kersen onderstaan en zet de pot weg op een donkere plaats.
    Laat minstens drie maanden staan.

    foto: de pruimen eau de vie, gemaakt op 30 maart


    Categorie:Met Alcohol
    Tags:Morellen, griotte, liqueur de griotte
    01-08-2010, 00:00 geschreven door Appelvrouw  
    Reacties (0)
    23-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Aoûtats 3
    Veel email-reakties op de aoûtat-schrijfsels.
    Toch maar even opgezocht hoe dat nu zit met spin en larve:

    De aoûtats of 'Thrombidion' zijn microscopisch klein.
    De larven en volwassenen zijn blind en leven in de bodem waar zij zich voeden met insecten, eieren e.d. De volwassen dieren overwinteren en paren in het voorjaar (400 eitjes per vrouwtje minimaal) in de bodem, de larven komen na 20-40 dagen uit.
    Ze leven op het oppervlak van de grond (op de kluiten, steentjes of gras en takjes die op de grond gevallen zijn) en zoeken in de kortst mogelijke tijd een warmbloedige dier met het oog op voedsel (met de sappen of lymfeweefsel van de laatste).
    De gastheer zijn meestal een kleine gewervelde dieren (konijnen, egels, mollen, knaagdieren, vogels, enz.) of een huisdier; zelfs mens is zijn gast.
    Ze klimmen dan naar de armen en benen om zich vervolgens te verzamelen in de natuurlijke plooien, zoals de lies of de huid gebieden waar er sprake is van plooien.
    Ze zijn maar 0,25 mm lang, maar dat verhinderd ze niet om je flink te bijten, en hun speeksel in je te spuiten...dat is wat de jeuk veroorzaakt.
    Het parasiteren van de larven is zeer kort (2-3 dagen).
      Zodra ze zich (met jou) gevoed hebben laten ze zich vallen op de grond en graven zich in in de aarde; ze gaan weer in rustfase.
    Ondertussen zijn er wel 
    bultjes ontstaan, en in de avond/nacht begint de eerste jeuk, en die zo`n 5 à 6 dagen aanhoudt.


    Verder kwam ik veel remedies en hulpmiddelen tegen op internet.

    Bij de Franse apotheek kan je Tiq`aoûta kopen, een middel dat zowel preventief als curatief gebruikt kan worden.
    Als ik geen muggenmelk in huis heb haal ik dat, het is beter dan niets, ik vind het alleen vervelend dat het alleen in spray-vorm bestaat, de muggenmelk heb je in een roller, makkelijk aan te brengen overal in je "plooien".(en je staat het spul niet zo in te ademen)
    Ook bestaat er zalf tegen de beten Apaisyl genaamd en wordt een middel aangeraden wat Helenol heet. Met Apaisyl heb ik wel ervaring, het helpt enkele uren tegen de jeuk in de nacht, maar dood de larven niet en na enige tijd moet je opnieuw smeren.

    Als je heel erg gebeten bent krijg je van de Franse huisarts een anti-allergie middel om te slikken en corticosteroïdezalf.

    Wat je verder nog kan doen behalve de (eer)gisteren opgenoemde maatregelen:
    Zodra je gebeten bent de bijtplekken behandelen met een warme föhn..de larven schijnen er van dood te gaan. Of neem een warm (heet) bad.
    Zelf douche ik altijd na het werken in de tuin, en gooi ik de gedragen kleding in de was.
    Bijtplekken meteen behandelen met alcohol 70% daar gaan de larven ook van dood. Daarom werkt de calendulatinctuur óók zo goed denk ik want: gemaakt met deze alcohol.

    Verder zijn er mensen die zweren bij azijn op de beetplekken ( dat helpt mij niets), en zijn er verschillende mensen die zeker weten dat je er resistent voor wordt. Helaas tuinier ik hier al 15 jaar in augustus...de larven vinden mij nog even gemakkelijk als in 1995! Lie heeft er iets minder last van en het is ons wel opgevallen in al die jaren dat we gasten hebben:er zijn mensen die gewoon in het gras kunnen gaan liggen en geen enkele beet oplopen, en er zijn sukkels zoals ik..iedere aoûtat, mug en teek weet ons te vinden!

    Als laatste: heb je sperciebonen in de tuin en ben je aoûtat-gevoelig, vraag een ander ze te plukken, de boontjes zitten er vol mee.



    Categorie:De tuin
    Tags:aoûtats, jeuk, aoûtat beten.hulpmiddelen
    23-07-2010, 00:00 geschreven door Appelvrouw  
    Reacties (1)
    21-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Aoûtats 2
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Terwijl ik vannacht aan een aoûtatbultje lag te krabben bedacht ik me dat ik er nog meer over kan vertellen..over het voorkomen van de beten dan hè.

    Zo schrijft onze antroposifische huisarts herfstmijtkorreltjes voor van VSM, daar heb ik wel eens baat bij gehad, alleen ik vergeet het al weer jaren te vragen, ik heb hier alleen een leeg flesje.
    Verder heb ik op een Engelse website gelezen dat je biergisttabletten kan gebruiken, bevind je je lange tijd in een aoûtat gebied dan kan het geen kwaad om aan de biergist te gaan. Lie heeft wel geprobeerd om veel biergist toe te voegen door middel van het drinken van een biertje; dit helpt niet trouwens, jammer wel voor Lie die dat experiment toch nog trouw blijft.


    Categorie:De tuin
    Tags:aoûtats, jeuk, aoûtat beten.
    21-07-2010, 00:00 geschreven door Appelvrouw  
    Reacties (1)
    20-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Aoûtats
    Ieder jaar last van de aoûtat, ook wel hooimijt en herfstmijt genoemd.
    Meestal begint het zo om deze tijd en je kunt er je kalender eigenlijk wel op gelijk zetten.

    De aoûtat is een miniem rood spinnetje -onzichtbaar- dat je bijt en larven achterlaat op/in je huid..., of de larven komen direct op je huid, hoe dat precies zit weet ik niet zo precies. In ieder geval het belangrijkste is dat het beestje vreselijke jeuk achterlaat, werkelijk zo erg dat de meest stoere man er helemaal gek van kan worden.
    Je wordt gebeten op de zogenaamde warme plekken: onder je borsten, in je liezen, schaamhaar, oksel en overal waar je kleding strak op je lijf aansluit (sokranden ed).
    Je ziet kleine rode beetjes,in de avond of nacht begint de jeuk en zodra je begint te krabben wordt de jeuk erger...sterker nog, hoe meer je krabt hoe langer het duurt voordat de jeukerige beet overgaat.
    Zoals gezegd begint de ellende met het beestje meestal zo half juli, en duurt tot in de herfst.
    In Nederland noemen we het herfst- of hooimijt, maar het beestje is meer bekend in Frankrijk waar hij aoûtat wordt genoemd, zo genoemd naar de maand augustus wanneer de slechterik begint met bijten.
    Het is erger in natte periodes, én als je het gras te lang houdt..ook het houden van brandnetels in je tuin werkt aoûtat-bevordelijk.
    Je kunt ze eigenlijk niet bestrijden, zeker niet milieuvriendelijk, maar ook spuiten met een gemeen gif schijnt niet afdoende te helpen.

    Je kunt je wel insmeren met bv muggenmelk van Jaico, daar heb ik wel goede ervaring mee -ik smeer me in als ik ga maaien en dan heb ik geen tot zeer weinig beten-,doe ik dat niet dan ben ik er na het maaien aan voor meerdere nachten krabverdriet.
    Helaas kan je dit product niet gebruiken voor kinderen vanwege het ingrediënt DEET.

    Ook heb ik veel baat bij een tinctuur die ik zelf maak van Calendula (goudsbloem), dat behoorlijk goed helpt nadat je gebeten bent tegen de krabverleiding, en waardoor de beten veel sneller over zijn, zie mijn artikel via:  http://www.bloggen.be/appeljam/archief.php?ID=365318   of kijk bij mijn kruidenrecepten het recept van 28 juni 2009.




    Deze foto`s heb ik op internet gevonden.



    Categorie:De tuin
    Tags:Aoûtat, herfstmijt,hooimijt, calendulatictuur
    20-07-2010, 00:00 geschreven door Appelvrouw  
    Reacties (0)
    12-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.The morning after
    Of ik maar heel lief voor Lie wil wezen smsten mijn goede vrienden mij vanmorgen. Dat zal ik doen.
    Onze meelevende buren op vakantie sprak ik vanmorgen..ze hadden niet meer durven bellen gisteravond. Dat is wat er rest nu de droom over is: stilte.
    Op naar de tuinbonen.


    Categorie:Appelvrouw&Lie
    Tags:finale verloren.
    12-07-2010, 12:31 geschreven door Appelvrouw  
    Reacties (0)
    11-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Oranje in de finale!!
    Vandaag eenmalig (maar misschien morgen ook nog wel als "we"gewonnen hebben) het hele blog in Oranje.
    Het is een spannende dag voor Lie en zijn zoon KJ die hier vanavond met zijn pappie voor de buis gaat. Echte voetballiefhebbers.
    Alhoewel ik de laatste jaren veel met Lie meekijkt blijft mijn hart toch bij het honkballen liggen, veel verder ben ik niet gekomen in het sportkijken.
    Van tennis snap ik- na door meerdere personen college te hebben gehad over puntentelling en breekpunten- nog steeds niet de lol, het enige wat ik een beetje leuk vind is de tour de France, en niet het minst om de mooie plaatjes van Frankrijk.
    Ik ga natuurlijk wel kijken, en vind het ook best spannend, maar ik zal er niet van wakker liggen als ze verliezen.
    C`est dommage, tant pis, en morgen weer tuinbonen plukken.

    Vanmorgen zijn we om 6 uur opgestaan om onze Spaanse vrienden uit te zwaaien, die hopen in 12 uur aan te komen in de Pyreneën om aldaar rustig bij de wedstrijd aan te schuiven.Ze zijn natuurlijk voor Nederland, behalve het 13 jarige half Spaanse zoontje die -iedere keer als hij de roep Holland! hoorde- antwoorde met een trots: Espagne! Ik probeerde hem te overtuigen dat hij altijd wint vanavond, zijn Nederlandse deel van het bloed zou toch ook een beetje moeten spreken, maar nee, hij zingt met recht "ben ik van Spaanse bloed", het is Spanje of niets.Met een groot pak hagelslag in de hand is hij vertrokken, nog een keer zijn land aanmoedigend.

    Vanwege de warmte ben ik meteen aan de slag gegaan en heb op het land van de boer vanmorgen mijn boerenkooltjes uitgeplant...de strijd tegen de witte vlieg heb ik even opgegeven ( verloren mag je wel zeggen).
    Daar op het land heeft de wind vrij spel en zal de aantasting door dit makkelijk weg te waaien beestje veel minder zijn is de hoop.
    Nog even snel frambozen plukken( ik heb al enkele kilo`s in de vriezer) en sla, rucola en kruiden voor vanavond.
    O en niet te vergeten de eerste aardappelen, Rosabelle die we oogsten naar behoefte, en waarvan de friet de lekkerste van de wereld is.
    Als Nederland verliest hebben we in ieder geval dat nog.




    Categorie:Appelvrouw&Lie
    Tags:wereldkampioenschap voetbal, finale
    11-07-2010, 11:26 geschreven door Appelvrouw  
    Reacties (0)
    08-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen. Crioceris duodecempunctata.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen De oogst van de asperges is afgelopen, na 24 juni niet meer oogsten anders put je de planten uit.
    Dat neemt niet weg dat ik iedere morgen en avond op weg ga naar de boomgaard waar de asperges groeien: last van nog meer beestjes.
    Er zitten twee verschillende kevertjes in het witte goud: de ene heb ik al gauw getraceerd; het is de blauwe aspergekever, ook wel aspergehaantje genoemd.
    Deze gourmand legt zijn eitjes in de jonge toppen van de planten, en de rupsjes of larven vreten dan het jonge spul op. Het resultaat ziet eruit alsof je asperges verdroogt zijn.
    Daarna kruipen ze naar beneden en gaan in de winter lekker zitten wachten op het voorjaar in de stronken van de afgesneden asperges.
    Als amateurtuinder kan je ze eigenlijk makkelijk vangen, ik doe dat gewoon met een jampotje, ik hou het potje onder de kever, en het dekseltje erboven en wip hem of haar zo in het potje.
    Als je dit maar lang genoeg volhoudt lukt het je om de aantasting in toom te houden.
    (Wil je meer informatie kijk dan op Wikipedia : http://nl.wikipedia.org/wiki/Aspergehaantje)

    Nu zit er nog een ander kevertje in de asperges die zich wat minder makkelijk laat vangen.
    Om dat het beestje wat weg heeft van een lieveheersbeestje -het heeft iig veel stippen- heb ik het in eerste instantie laten zitten..
    Wie weet vreet ie de larven van het haantje wel op.
    Het werden er echter meer en rupsjes eten zag ik ze ook niet, zich voortplanten des te meer.
    Als ik ze probeer te vangen vliegen ze gauw naar de volgende plant.
    Gelukkig kan je op internet alles vinden, en ik heb dus kontakt gehad met een aardige meneer die er verstand van heeft.
    Het is de  Crioceris duodecempunctata, zo genoemd omdat ie 12 stippen heeft.

    Er is niet veel informatie in het nederlands over dit torretje, het enige wat ik weet is dat het op de bessen van de asperge afkomt..dus als je geen vrouwelijke aspergeplanten hebt zal je er waarschijnlijk geen last van hebben.
    Mooi oranje is ie wel.





    Categorie:De tuin
    Tags:aspergehaantje,asperges, Criocerus duodecempunctata.
    08-07-2010, 22:59 geschreven door Appelvrouw  
    Reacties (0)
    05-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Frisse Lakens
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Ik oogst me helemaal suf.
    Doperwten natuurlijk, kapucijners emmers vol, tuinbonen.
    Sla, rucola, kruiden voor in de sla: basilicum,dille,peterselie,bieslook,mosterdscheuten.
    Grote roze knoflookbollen, gele en rode ui.
    Witte bes-white pearl- frambozen.
    Een deel gaat in de vriezer, de knofloken in een kistje en de rest direkt in de mond.

    Ook de pepermunt heb ik geoogst, net voor de bloei.
    Ik hang ze in kleine bossen te drogen op een zolderkamer met een raampje open.
    Als de munt straks droog is en ik de blaadjes eraf heb geritst pak ik de stelen in stevig papier.
    ik gebruik hiervoor zo`n kniptafellaken van papier ( denk aan het papier van `n chineezz restaurant).
    Dichtbinden met een touwtje en je hebt een of meerdere superlekkere kastverfrissers.
    De stelen blijven jaren pepermuntgeur afgeven, heerlijk tussen de lakens en slopen (of in een muffe kast; daar heb ik er veel van.)




    Categorie:Kruidenrecepten
    Tags:pepermunt, kastverfrisser
    05-07-2010, 00:00 geschreven door Appelvrouw  
    Reacties (0)
    Foto
    Kijk ook eens op deze blogs...
  • Paradijs in GF!
  • Paradis (franstalig)
  • Moestuinforum
  • Agnes` kruidentuin
  • St.Laurent sur Othain
  • Hernia diafragmatica
  • Diana`s mooie moestuin
    Archief per jaar
  • 2015
  • 2014
  • 2013
  • 2012
  • 2011
  • 2010
  • 2009
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto

    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!