Vandaag
zijn we met ons 4 terug gewandeld naar Poincenot. We waren daar al tegen de
middag. Na de lunch hebben Marlies en Quenten in de zon een doke gedaan terwijl
Pieter en Emma naar Lago Rio Blanco zijn gewandeld. s Avonds zijn we allemaal
op tijd gaan slapen want morgen zouden we nog eens proberen om de zonsopgang
aan Fitz Roy te zien.
Om 8u zijn we met ons 4 vertrokken naar Paso del Quadrado.
Het was een klim van 1200m. De eerste 900m was een gewoon padje naar boven tot
als we aan een meer kwamen.Vandaar moesten we over de sneeuw verder naar boven.
We voelden ons niet super goed op ons gemak maar het was schitterend weer en
boven zouden we een prachtig zicht hebben. En inderdaad, ongelooflijk mooi. Het
was 1 van de mooiste plekken waar we ooit geweest waren. We konden maar niet
stoppen met fotos trekken. Aangezien we zolang genoten hebben van het uitzicht
was het tegen dat we beneden waren, al te laat om naar een andere camping te
vertrekken. We besloten dus in Piedra del Fraille te blijven en voor het avondeten
nog even naar Lago Electrico te wandelen. Een heel mooi meer maar ontzettend
koud! Pieter had zich voorgenomen om te zwemmen maar hij was er snel terug uit J.
Vanmorgen zijn we om 5u opgestaan voor de zondsopgang aan
Fits Roy. Het was echter bewolkt dus zijn we niet aan de klim naar de mirrador
begonnen. (stiekem was Marlies blij want ze was doodmoe). We hebben dan maar
uitgeslapen en zijn om 12 u vertrokken naar de volgende kampplaats Piedra del Fraille.
Onderweg zijn we gestopt aan Piedras Blancas, een gletsjer. De weg er naartoe
was zeker niet saai. We moesten over grote boulders kruipen dus hebben we ons
grote rugzak ergens achtergelaten en zijn we enkel met een appeltje naar de
mirrador gewandeld. Het was een mooie gletsjer. Niet super groot maar we zaten
daar alleen dus konden we genieten van de rust. Op de terugweg was Marlies een
beetje sneller en had ze zich achter een grote boulder verstopt om Pieter te
doen verschieten. Pieter had echter een andere weg genomen zodat haar plan
compleet mislukt was. Niet dan J.
Aangezien we vandaag zoveel getreuzeld hadden kwamen we pas rond 6u aan in
Piedra del Fraille. Deze camping ligt niet meer in het nationaal park en kostte
60 pesos. Wij vonden dat toch maar veel. Wij vroegen ons af wie daar in de
middle of nowhere hectaren land wil hebben. Het lot zou daar later nog een
antwoord op geven. s Avonds hebben we met Emma, een Australische, en Quenten,
een Fransman, gegeten. Zij zouden s anderendaags ook naar Paso del Quadrado
klimmen dus we besloten om vanaf morgen samen verder te reizen.
Om 7u namen we afscheid van Koen en Ilse. We vonden het heel
spijtig want we hebben samen een super leuke maand in Chili en Argentinië
gehad. We gaan ze hier in Zuid Amerika missen! Marlies had Ilse voor Santiago
nog maar 1 keer gezien maar de voorbije maand leek het alsof ze elkaar al jaren
kenden. Toen Koen en Ilse richting El Calafate gingen, hebben Marlies en Pieter met Nico afgesproken
en zijn ze samen naar Lago Capri gewandeld. Daar hebben we samen de hele
namiddag gerelaxed en gezwommen. Ons groepje van Torres del Paine was nu echt
klein geworden en werd in de namiddag alleen maar kleiner want rond 4u moesten
we ook afscheid nemen van Nico. Deze keer voorgoed want hij vertrok terug
richting Santiago. We hopen echt om hem ooit nog eens terug te zien want hij
was super leuke gast. Een beetje eenzaam vertrokken we met ons tweetjes naar camping
Poincenot om vanaf daar de volgende dagen verder in het nationaal park rond te
trekken.
Om 7u namen we afscheid van Koen en Ilse. We vonden het heel
spijtig want we hebben samen een super leuke maand in Chili en Argentinië
gehad. We gaan ze hier in Zuid Amerika missen! Marlies had Ilse voor Santiago
nog maar 1 keer gezien maar de voorbije maand leek het alsof ze elkaar al jaren
kenden. Toen Koen en Ilse richting El Calafate hebben Marlies en Pieter met
Nico afgesproken en zijn ze samen naar Lago Capri gewandeld. Daar hebben we
samen de hele namiddag gerelaxed en gezwommen. Ons groepje van Torres del Paine
was nu echt klein geworden en werd in de namiddag alleen maar kleiner want rond
4u moesten we ook afscheid nemen van Nico. Deze keer voorgoed want hij vertrok
terug richting Santiago. We hopen echt om hem ooit nog eens terug te zien want
hij was super leuke gast. Een beetje eenzaam vertrokken we met ons tweetjes
naar camping Poincenot om vanaf daar de volgende dagen verder in het nationaal
park rond te trekken.
s Morgens vertrokken we met ons 6 richting Fits Roy. We
waren nog niet ver wanneer we Nico tegenkwamen. Al twee dagen waren we hem in
mini El Chalten niet tegengekomen dus we vreesden dat we hem niet meer gingen
zien. We waren dus heel blij dat we hem zagen. Hij ging ook naar Fitz Roy maar
moest eerst nog ontbijten dus hij ging ons onderweg wel inhalen. Het was een
prachtige dag. In tegenstelling tot de voorbije dagen was de berg Fitz Roy
volledig uit de wolken . Samen met Yatir en Aya wandelden we tot aan de voet
van de mirrador en aten in het zonnetje onze lunch. Daarna namen we afscheid
van Aya want zij kon door haar slechte knie niet mee de mirrador op gaan. Het
was een stevig uurtje naar boven wandelen maar zeker de moeite waard. Wat een
prachtig zicht! 1 van de komende dagen willen Pieter en Marlies hier nog eens
terug komen om de zonsopgang mee te maken zoals in Torres del Paine. Boven aan
de mirrador kwamen we Nico terug tegen die we in het opgaan ergens gemist
hadden. Samen gingen we terug naar El Chalten en zijn we iets gaan eten. Nadien
zijn we met ons 7 een pot van 1 kilo super lekker ijscreme gaan eten. Ilse
trakteerde met de 100 pesos die ze de dag voordien had gevonden. Morgen
vertrekken Koen en Ilse spijtig genoeg naar Buenos Aires. Dat betekende dus dat
Ilse vanavond haar plankje moest kunnen om de weddenschap te winnen. We hebben
haar allemaal aangemoedigd en ze kon het bijna maar net niet goed genoeg.
Marlies moet dus niet gaan skydiven. Fiuw.
Vandaag was het beter weer en aangezien we eens iets anders
wouden doen dan wandelen hebben we in de namiddag een fiets gehuurd en zijn we
naar een meer 17km verderop gereden. Daar aangekomen hebben we lekkere
empanadas gegeten aan het meer en hebben we een kleine competitie
steentjeswerpen gehouden. Om van op ons lunchplekje terug op de weg te geraken
moesten we via een paar boomstammen een beek oversteken. Ilse en Marlies zijn
mooi te voet overgestoken. De mannen waren stoerder en zijn er overgereden. En
tegen alle verwachtingen in lukte dat nog redelijk goed. Alleen was 1 keer niet
genoeg voor hen. Ze hebben het een paar keer herhaald en de laatste keer was
voor Pieter fataal. Juist als Ilse haar camera had weggestoken, wou Pieter nog
1 keer proberen en reed hij recht het water in. Ondertussen al wat getraind in
grappige accidentjes, heeft hij zich niet pijn gedaan en heeft hij de anderen
een memorabel slappelach-moment bezorgd. Terug in El Chalten hebben we ons
getrakeerd op een lekkere smoothie met koekjes. Het was ondertussen al half 6
en het tafeltje buiten stond bijna in de schaduw. Maar aangezien de tafel links
van het huis stond en de zon in wijzerszin beweegt dachten we dat we nog
gezellig in het zonnetje konden blijven zitten. Maar tegen alle verwachtingen
in begonnen we meer en meer in de schaduw te zitten. HUH? Beweegt de zon in de
andere richting? SCHOK! Hoe kan Marlies haar duifvermogen werken als de zon 's middags niet in het zuiden maar in het noorden staat. Dat moesten we toch maar
eens googelen. Terwijl de anderen terug in het hostel een heerlijke spaghetti
maakten, heeft Marlies de website van Frank Deboosere geconsulteerd en daar een
uitleg gevonden. Ongelooflijk dat we al sinds december in het zuidelijk halfrond
zijn en dat nu pas gemerkt hebben. Tijdens het avondeten hebben we Yatir en Aya
ontmoet, twee heel vriendelijke Israëlis. s Anderendaags gaan we met hen naar
Fitz Roy wandelen.
Het plan was om vandaag een fietstocht te maken in de buurt
van El Chalten, maar wegens het regenweer zijn onze plannen letterlijk in het
water gevallen. In de voormiddag heeft Ilse dan maar Pieter zijn haar geknipt.
Het resultaat mag er zijn. Ilse is er duidelijk veel beter in dan Marlies. Nadien
zijn we iets lekker gaan drinken in een klein gezellig huisje met overheerlijke
chocolademelk, yoghurt, milkshake en koekjes. Allemaal zelf gemaakt. Nadien
zijn we lekkere empanadas gaan eten en super goedkoop. 5 APS per empanada. We
hebben daar nog iets gedronken, koekjes gegeten en kaartspelletjes gespeeld.
Maar zowel met chinees poepen als met kingen was Marlies de sterkste. Pieter en
Ilse hebben eens geschaakt. De man van de bakkerij/bar heeft nadien een met
Pieter geschaakt, maar dat was een niveau te hoog. Ondertussen heeft de man ons
nog wat Spaans geleerd en mochten we een meedrinken van zijn mate. Nadien zijn
we lekker gaan koken. Bij gebrek aan boter en olie hebben we onze groentjes
gestoomd met een beetje water, overheerlijk gerechtje. Maar de Franse madam uit
onze hostel haalde haar neus op en zei dat je de groentjes absoluut met boter
moest klaarmaken. We proved her wrong! In ons hostel hebben we een leuke kerel
leren kennen. Hij is bakker in Buenos Aires en heeft ons voorgesteld dat als we
in Buenos Aires zijn dat we dan bij hem langs gaan. Na het eten zijn we nog een
spellejte schaak gaan spelen en hebben we een lekker koekje als dessert gegeten
in de bar/bakkerij van deze namiddag.
Aangezien de gasten uit de dorms alleen maar een basic
ontbijt krijgen, hebben we zelf voor een upgrade gezorgd. Perfect gekookte
eitjes, een omelet, fruitsap en een overheerlijke oploscapuchino J. s Morgens hebben we een
wandeling gemaakt naar het meer en hebben daar nog wat acro geoefend ... Ilse
is vastberaden om haar plankje te kunnen. Ze heeft namelijk een deal met
Marlies: als Ilse haar plankje kan voor het einde van deze reis dan gaan ze
samen skydiven. s Middags hebben we de bus genomen naar El Chaltén. Daar
aangekomen hebben we snel een goed en goedkoop hostel gevonden. Nadien hebben
we samen met Koen en Ilse wat uitgezocht wat de beste optie is om binnen enkele
dagen naar Buenos Aires te gaan. Raar maar waar ... met het vliegtuig is het
goedkoper en doe je het op een drietal uur in plaats van op 2 à 3 dagen met de
bus. Koen en Ilse hebben dan maar hun vliegtuig geboekt en nadien hebben we het
dorpje verkend. Het is nogal klein dus we waren er snel doorgewandeld. Koen
heeft ons getrakteerd op een super lekker ijsje. Nadien hebben we heel lekker
gegeten in een restaurant en hebben we een kaartspelletje Chinees poepen
gespeeld.
Vanmorgen waren we alweer op tijd uit de veren, want om 8
uur kwam onze bus ons ophalen aan het hostel.
We hebben eerst nog ontbeten, maar we voelden ons wel lichtjes
gediscrimineerd. Er was namelijk een apart ontbijt voor mensen in dorm. Voor
ons was er enkel brood, boter, confituur en zeer slechte koffie terwijl de
gasten die in een habitacion sliepen een veel uitgebreider ontbijt met koekjes,
yoghurt, fruitsap, ... kregen. Ilse en Pieter zijn onwetend eerst naar het
chique ontbijt gegaan maar werden snel doorverwezen J. Om 8 uur zijn we met de bus
vertrokken richting de Perito Moreno gletsjer. Onderweg zijn we gestopt aan een
plaats waar veel roofvogels zaten en aan een boerderijtje met schapen voor een
sanitaire stop. Aangekomen in het park maakten we een kleine wandeling met een super
mooi zicht op de gletsjer. Nadien zijn we met de bus nog korter naar de
gletsjer gereden. Daar waren verschillende balkonnetjes van waar je van kortbij
een super zicht op de gletsjer had. Je kon er zelfs regelmatig stukken horen en
zien afbreken. Alleen hadden we daar wat ongeluk in ... toen we naar beneden
liepen naar een van de balkonnetjes brak er net een groot stuk af (Marlies had
voorspeld dat dit stuk vandaag voor ons ging afbreken), maar aangezien we nog
wat achter de bomen stonden hebben we het niet goed kunnen zien. Dan hebben we
onze lunchpauze genomen met zicht op de gletsjer en is er een uur lang bijna
niets meer afgebroken van het ijs. We moesten dan terug naar boven omdat we een
boottrip hadden geboekt. Nadat we ongeveer 1 minuut weg waren van ons
uitzichtpunt braken er opnieuw 2 grote stukken af. Beetje ongeluk, maar we
hebben er toch nog iets van kunnen zien. Om 2 uur vertrok dan ons bootje
waarmee we nog korter bij de gletsjer konden komen. Super mooi zicht maar we
hebben spijtig genoeg geen spectaculaire stukken in het water zien vallen. We
waren wel een klein beetje teleurgesteld van de tour. De gletsjer is super
mooi, maar de tour had niet veel meerwaarde. We hadden achteraf gezien beter
gewoon een bus kunnen nemen naar de gletsjer. En doordat het zo super
toeristisch is, verliest het ook wel wat van zijn charme. Terug aangekomen in
El Calafate moesten we nog iets in het busstation gaan regelen voor ons vertrek
morgen. Heel erg toevallig liepen we daar Nicolas, onze Chileense vriend van
Torres Del Paine tegen het lijf. Hij ging normaal gezien naar Ushuaia gaan,
maar aangezien hij daar niet de tour kon doen die hij wou, besloot hij ook naar
El Calafate te komen. We hebben hem uitgenodigd om s avonds bij ons in de
hostel te komen dineren. Op onze weg naar de supermarkt zijn we ook nog de
Amerikaan uit Torres Del Paine tegengekomen. We hebben hem ook uitgenodigd voor
een leuke reünie vanavond. s Avonds hadden we een super leuke avond met
heerlijke spaghetti bereid door de mannen en een lekker glaasje vino tinto de
Argentino dat de Amerikaan voor ons had meegebracht. Daarna hebben we afscheid
genomen van de Amerikaan, want hij neemt morgen het vliegtuig naar Iguazu. Maar
we zien hem zeker en vast in juli terug in LA. Hij heeft zelfs voorgesteld om
een dag verlof te nemen zodat hij ons kan rondleiden in LA en s avonds wil hij
voor ons koken. En aangezien we zelf het menu mogen bepalen heeft Marlies
alvast een cheesecake gevraagd J.Nicolas
zien we hopelijk de komende dagen nog, want hij komt overmorgen ook naar El
Chaltén.
Vanmorgen zijn we vroeg opgestaan om te ontbijten en naar
het busstation te vertrekken. Ilse heeft nog een dikke zoen en knuffel gekregen
van haar doofstomme lover. Vandaag staken we de grens over naar Argentinië. Met
de grensovergangen van Asië in ons achterhoofd hadden we een beetje schrik maar
de grensovergang verliep vlekkenloos. Ook al vond Ilse haar papiertje niet meer
dat je krijgt bij het binnenkomen van het land en moet afgeven aan de salida. Ze
heeft gewoon een nieuw ingevuld en geen probleem. Om Argentinië binnen te komen
moesten we gewoon onze pas afgeven en in de bus wachten tot alles geregeld was.
Heel erg gemakkelijk J.
Ondertussen kregen we bezoek van een straathond die op onze bus om eten kwam
bedelen en nadien nog van een agent met een speurhond die waarschijnlijk op
zoek waren naar drugs. Gelukkig was iedereen op de bus clean en konden we
verder rijden. Aangekomen in El Calafate hebben we eerst iets gegeten op de
trappen aan het busstation en zijn we nadien naar ons hostel gewandeld. In het
hostel hebben we een tour geboekt om morgen een daguitstap te maken naar de
Perito Moreno glacier. We hebben inkopen gedaan in het dorp, door de drukke
winkelstraat gewandeld, geld afgehaald en een bus geboekt om overmorgen te
vertrekken naar El Chalten, the place to be for hiking in Argentina. We hebben
lekker gegeten, voor de laatste keer een glaasje Chileense wijn gedronken en een
gebakje dat we nog vanuit Chili hadden meegebracht, opgegeten. Heerlijk! Iedereen
was moe van het vroege opstaan dus zijn we op tijd ons bedje in gegaan.
Vandaag was een rustdag in Puerto Natales. We hebben onze kleren
gewassen en zijn gedroogd fruit gaan kopen met onze laatste pesos. We hebben
ook aan onze blog gewerkt. Ilse en Pieter hebben voor ons een lekker gebakje
gekocht en nadien hadden we terug met Nicolas afgesproken om iets te gaan eten
in een pizzeria. Daarna zijn we Simon en Moritz nog gaan oppikken en zijn we allemaal
samen nog gezellig iets gaan drinken. Spijtig dat we van iedereen afscheid
moesten nemen.
Vanmorgen zijn we opgestaan om 5u30 om te vertrekken naar de
mirrador. Dit was de eerste nacht dat Marlies zalig had geslapen dus het deed
wel een beetje pijn om al uit de tent te moeten komen. Iedereen geraakte toch
goed uit zijn bed en we vertrokken om 5u45 in het donker naar boven. Het was
een klim van een klein uurtje. We hadden super veel geluk want het was goed
weer en we hebben een fantastisch zicht gehad op de torressen en een prachtige zonsopgang gezien. Het magische
gebeurde pas nadat het al even licht was. Als de zon opkomt dan schijnt ze heel
even een rood/oranje gloed op de bergen ... super mooi. Nadien werden we
aangenaam verast door Nicolas en Sander die ons uitnodigden voor ontbijt. Ze
hadden voor brood gezorgd met daarbij een zelf gemaakte tonijnsla. Op de
terugweg kwamen Kevin, Simon en Moritz terug tegen zodat we nog een groepsfoto
hebben kunnen nemen. Het was een uiterst leuke reünie. Terug aangekomen hebben
we een rijst ontbijt gegeten (we waren presies terug in Asië) en nadien zijn we
samen met Nicolas en Sander naar Laguna Amarga afgedaald om daar de bus te
nemen naar Puerto Natales. Na 5 minuten op de bus lag iedereen al in slaap. s
Avonds zijn we met Sander en Nicolas nog in een visrestaurant iets gaan eten en
nadien hebben we in ons hostel nog een lekker glaasje wijn gedronken met een
reuze watermeloen. Ilse en koen waren blij dat ze niet meer in hun piepklein
tentje moesten slapen.